Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2752
Κυριακὴ πρὸ τῆς Ὑψώσεως (Ἰω. 3,13-17)
13 Σεπτεμβρίου 2026
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου
Τοῦ κ. Θεοφάνους Γρηγορίου, θεολόγου
Ἡ τέχνη, ἡ ὁποία καλεῖται νὰ ἀφανίση τὸν ψάλτην καὶ ὄχι νὰ τὸν ἀναδείξη
Τὰ τελευταῖα χρόνια παρατηρεῖται στὴ σύγχρονη χριστιανικὴ πραγματικότητα ἕνα νέο φαινόμενο ὡς πρὸς τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο παρουσιάζεται ἡ βυζαντινὴ ἐκκλησιαστικὴ μουσική. Ἡ βυζαντινὴ μουσικὴ ἐξέρχεται ὁλοένα καὶ περισσότερο ἀπὸ τὸν φυσικό της χῶρο, τὸν ναό, καὶ παρουσιάζεται σὲ συναυλιακὲς αἴθουσες καὶ σὲ μεγάλες δημόσιες ἐκδηλώσεις ὡς ἕνα καλλιτεχνικὸ θέαμα.
Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
Ἕνα ὁδηγητικό ἀλλά καί δεσμευτικό κείμενο σχετικά μέ τήν ἐπισκοπική διακονία μέσα στήν Ἐκκλησία ἀποτελοῦν ὁ δεύτερος καί ὁ τρίτος στίχος τοῦ δευτέρου κεφαλαίου τῆς Ἀποκαλύψεως. Ὁ Κύριος ἀπευθυνόμενος στόν ἐπίσκοπο Ἐφέσου μέσῳ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ τοῦ τονίζει ὅτι «οἶδα τά ἔργα σου καί τόν κόπον σου καί τήν ὑπομονήν σου, καί ὅτι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς, καί ἐπείρασας τούς λέγοντας ἑαυτούς ἀποστόλους εἶναι, καί οὐκ εἰσί, καί εὗρες αὐτούς ψευδεῖς· καί ὑπομονήν ἔχεις, καί ἐβάστασας διά τό ὄνομά μου, καί οὐ κεκοπίακας». Αὐτούς τούς λόγους ἀπηύθυνε ὁ Κύριός μας στόν ἐπίσκοπο τῆς Ἐφέσου, οἱ ὁποῖοι καί ἰσχύουν γιά ὅλους τούς ἐπισκόπους, ὅλης τῆς Ἐκκλησίας μέχρι τῆς συντελείας τοῦ κόσμου.
Ὁ π. Ἀλέξανδρος Καριώτογλου εἶναι ἕνας ἱερέας ποὺ δὲν κρύβει ὅτι θέλει νὰ καινοτομήσει. Ἔγινε κυρίως γνωστὸς ἀπὸ τὴν ἀπόφασή του νὰ βαπτίσει τέκνα ὁμοφυλοφίλου ζεύγους στὸν Ἅγιο Νικόλαο Ραγκαβᾶ. Παρακολουθήσαμε προσφάτως μία συνέντευξή του στὸ News247 στὸ YouTube καὶ, ὁμολογουμένως, σὲ αὐτὴ τὴ συνέντευξη ἀκούστηκαν ἀπόψεις ποὺ δὲν μποροῦν νὰ περάσουν ἀπαρατήρητες ἀπὸ κανένα ποὺ ἐνδιαφέρεται στοιχειωδῶς γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη θεολογία. Θὰ σταθοῦμε σὲ ἕνα συγκεκριμένο σημεῖο: στὴ λεγόμενη «συμπερίληψη», διότι πίσω ἀπὸ αὐτὴ τὴ λέξη κρύβεται μία ὁλόκληρη ἀντίληψη γιὰ τὸ τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ποία εἶναι ἡ ἀποστολή της καὶ, τελικά, ποία σχέση πρέπει νὰ ἔχει μὲ τὸν σύγχρονο κόσμο.
Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη,
τέως Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ.
(Μάθημα προπαγάνδας 27ον: Ἡ προπαγανδιστικὴ ρετσινιὰ τοῦ «συνωμοσιολόγου» / Μέρος Γ΄)
BRAINWASHINGTON D.C.
Φέτος συμπληρώνονται 25 χρόνια ἀπὸ τὴν ἐπίθεση τῆς 11η Σεπτεμβρίου 2001. Δυστυχῶς, εἶναι δεκάδες οἱ «μαῦρες τρύπες» τοῦ σεναρίου ἐκείνης τῆς «μαύρης Τρίτης», μὲ ἀποτέλεσμα ὅ,τι εἴδαμε τότε ἀπὸ τὶς τηλεοράσεις μας, καὶ συνεχίζουμε νὰ τὸ βλέπουμε κάθε χρόνο στὸ πλαίσιο τῆς ἐπιχείρησης «Brainwashington D.C.» (γιὰ τὸ λογοπαίγνιο αὐτὸ βλ. Brocker, Συνωμοσίες, σενάρια καὶ μυστικὰ τῆς 11ης Σεπτεμβρίου, μτφ.: Μ. Νομικός, ἔκδ. Παπαζήση, Ἀθήνα 2003, σελ. 16), δικαίως νὰ συνδέεται μὲ μία ἀπὸ τὶς σατανικότερες συνωμοσίες ὄχι μόνο κατὰ τοῦ ἀμερικανικοῦ λαοῦ ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρης τῆς ἀνθρωπότητας, ἀφοῦ, μὲ πρόσχημα τὴν παγκόσμια ἀσφάλεια, κολοβώθηκαν οἱ θεμελιώδεις ἐλευθερίες τῶν πολιτῶν ὅλου τοῦ κόσμου.
Στὶς 15 Φεβρουαρίου 2024 ἡ σημερινὴ Κυβέρνηση, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ ἄλλων κομμάτων, ἦλθε σὲ εὐθεία ἀντίθεση μὲ τὸν ἀκατάλυτο Νόμο τοῦ Θεοῦ ψηφίζοντας τὸν νόμο 5089/2024, μὲ τὸν ὁποῖο ἀναγνώρισε τὸν γάμο μεταξὺ ὁμοφύλων καὶ τὴν κατὰ συνέπεια δυνατότητα ἀπόκτησης τέκνων ἀπὸ ὁμόφυλα ζεύγη.
«Αν στενοχωριέσαι για κάτι,
αυτό σημαίνει πως δεν παραδόθηκες τελείως στο θέλημα του Θεού,
έστω κι αν σου φαίνεται πως ζεις σύμφωνα με το θέλημά Του.
Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τήν Συνεδρίαν τῆς 10ης τρ. μηνός ΟΛΩΣ ΑΝΑΙΤΙΩΣ ΕΣΤΡΑΦΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΗΤΟΣ ΜΟΥ, ἀπορρίψασα τήν Ἀπόφασιν τῶν Μελῶν τῆς προηγουμένης Συνοδικῆς Περιόδου περί ἀπονομῆς τιμητικῆς διακρίσεως εἰς τήν ταπεινότητά μου διά τήν συμπλήρωσιν πεντήκοντα (50) ἐτῶν Ἀρχιερωσύνης, μετά δε ταῦτα ἐτέθη εἰς κυκλοφορίαν ἡ κάτωθι ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΗ ……εἴδησις:
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Η οικογένεια αποτελεί πρώτιστη αξία για την χριστιανική μας πίστη, η οποία χαρακτηριζόταν στην αρχαία εποχή ως «κατ οίκον εκκλησία». Μια από αυτές τις άγιες οικογένειες υπήρξε και αυτή της αγίας Σοφίας και των θυγατέρων της, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης.
Έζησαν τον 2ο μ. Χ. αιώνα, όταν βασίλευε στη Ρώμη ο ειδωλολάτρης και έκφυλος αυτοκράτορας Αδριανός (117-138). Κατάγονταν από την Ιταλία. Η Σοφία είχε ευγενή καταγωγή. Χήρεψε πολύ νέα, μένοντας με τις τρεις θυγατέρες της. Ζούσε ενάρετη και αγνή ζωή, μεγαλώνοντας τα τρία βλαστάρια της ως αληθινές Χριστιανές κόρες, διαφέροντας από τις κόρες των ειδωλολατρών, τις οποίες μεγάλωναν μέσα στην ακολασία, που υπαγόρευε η λατρεία των ανήθικων «θεών» τους. Τους έδωσε, όχι τυχαία, τα ονόματα των τριών κορυφαίων χριστιανικών αρετών, που αναφέρει ο απόστολος Παύλος, «νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη» (Α΄ Κορ.13,13).
Ὁ Ἀποστόλος Παῦλος (Α΄ Κορινθ. 23) ὁμολογεῖ:
«ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν». Ἐμεῖς ὅμως κηρύττουμε τὸν Χριστὸ ποὺ ἔχει σταυρωθῆ. Καὶ ὁ σταυρωμένος Χριστὸς γιὰ τοὺς Ἰουδαίους ποὺ περιμένουν τὸν Μεσσία Χριστὸ ὡς ἐπίγειο βασιλιά εἶναι σκάνδαλο, ἐμπόδιο πάνω στὸ ὁποῖο σκοντάφτουν καὶ δὲν πιστεύουν. Γιὰ τοὺς Ἕλληνες πάλι ὁ σταυρωμένος Θεὸς ποὺ δὲν νίκησε τοὺς ἐχθρούς του παρουσιάζεται ὡς ἰδέα μωρὴ καὶ ἀνόητη.
Ἡ ἀφαίρεσις τοῦ “Ἐσταυρωμένου” δὲν ἦτο ἁπλῶς ἀντορθόδοξος, ἀλλὰ στρατηγικὴ δήλωσις ὑποψηφιότητος διά τὴν Κωνσταντινούπολιν!
Ο ΣΕΒ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ!
«Έκανα αγώνα να αφήσω τον Παπισμό και να τρέξω στην αλήθεια, στο Φως, στην Ορθοδοξία. Και τώρα θέλετε να με πάτε πίσω;»
Πρώην Παπικός νύν Ορθόδοξος και Αντιπαπικός
Εγώ βίωσα ό,τι χειρότερο μπορούσε να μου προσφέρει ο Παπισμός. Και όταν αποφάσισα να φύγω, δεν ήταν μια εύκολη απόφαση. Δέχθηκα πόλεμο, απόρριψη και αποκλεισμό ακόμη και από ανθρώπους του ίδιου μου του περιβάλλοντος. Έχασα σχέσεις, πλήρωσα κόστος, έμεινα μόνος.
Τίποτε δέν εἶναι πιό ἐπικίνδυνο ἀπό τό νά πολεμᾶς τήν κακία, ἡ ὁποία πιστεύει ὅτι ἔχει δικαιοσύνη, ὅτι προστατεύει τήν ἀλήθεια καί ὅτι ὑπηρετεῖ τόν Θεό. Αὐτές οἱ μορφές τῆς κακίας ἐνώχλησαν καί τόν Ἰησοῦ. Λοιπόν, ὁ Θεός δέν ἀπεκάλυψε μία Γραφή πού νά στρέφεται ἐναντίον Του, ἀλλά ὁ ἰουδαϊκός τυπολατρισμός ἐστράφη ἐναντίον τοῦ Θεοῦ. Ἰδού τί μπορεῖ νά κάνη ἡ κακία: νά στραφῆ ἐναντίον τῆς ἀγάπης τῶν ἀνθρώπων καί τοῦ Θεοῦ.
Σεπ 15, 2026Δέν ἀνεκάλεσε ὅμως τήν βασική θέση ὅτι ἡ συμφωνία δημιουργεῖ «ἐπικίνδυνο προηγούμενο» γιά τό αὐτοδιοίκητο καθεστώς τοῦ Ἄθω καί τῶν Πατριαρχείων
Πρωτοφανεῖς εἶναι οἱ ἐξελίξεις πού πυροδοτήθηκαν ἐξ αἰτίας τῆς ἐπιστολῆς τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους διά τῆς ὁποίας ἐκφράζονται φόβοι γιά τό μέλλον τῆς Μονή τοῦ Σινᾶ, ἐάν ἐφαρμοσθεῖ ἡ «λύσις» τῆς «διπλῆς κυριότητος» τῆς ἀκινήτου περιουσίας της. Ἡ Κυβέρνησις παρενέβη κατά τρόπον ὠμόν καί ἀπαράδεκτον ἀπαιτῶντας ἀπό τήν Ἱεράν Κοινότητα νά ἀναθεωρήσει τήν θέση της. Κινητοποίησε μάλιστα πρός τοῦτο καί τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ἡ «Ἑστία», ἡ ὁποία ἀνέδειξε τό ζήτημα ἀπό τό παρελθόν Σάββατο, θεωρεῖ τό ζήτημα τοῦ Σινᾶ τεραστίας ἐθνικῆς σημασίας καί κατά τοῦτο συντάσσεται μέ τήν Ἱερά Κοινότητα, ἡ ὁποία ἐπισημαίνει τά προβλήματα πού ἔχουν δημιουργηθεῖ.
«Το να φτιάχνεις ανθρώπους είναι ό,τι ιερότερο, αγιότερο και υψηλότερο», επειδή από τη μία σε καθιστά συνεργάτη του Θεού στο έργο της Δημιουργίας, και από την άλλη ετοιμάζεις ανθρώπους για τη Βασιλεία του Θεού. Γιατί, από την αρχή, θα ήθελα να το διασαφηνίσω πως είναι λάθος να νομίζουμε πως αποστολή μας είναι απλά να κάνουμε καλούς ανθρώπους, χρήσιμους στην κοινωνία. Ο κόπος της αγωγής, κάθε αγωγής, που παρέχεται είτε στο σχολείο, είτε στην οικογένεια, είτε στην κοινωνία, θα πρέπει να είναι η διαμόρφωση χαριτωμένων ανθρώπων, αγίων ανθρώπων, όπως τους καθορίζει η ελληνορθόδοξη παιδεία και παράδοση.
Σεπτέμβριος 2026
Αγαπητοί,
Ο Σεπτέμβριος φέρνει πάντα την ίδια αίσθηση: τα σχολεία ανοίγουν, τα προγράμματα ξεκινούν ξανά, το σπίτι βρίσκει τον ρυθμό του.
Είναι και για μας η αρχή μιας νέας περιόδου. Και επειδή κάποια στιγμή βρεθήκαμε — ως συνδρομητής των περιοδικών μας ή μέσα από κάποιο βιβλίο μας — θελήσαμε να σας το υπενθυμίσουμε.
ΣΕΙΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΔΕΚΑ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, (8ον).
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου- συγγραφέως
Εν Θεσσαλονίκη τη 11η Σεπτεμβρίου 2026
Μέρος όγδοον.
Μετά τις κριτικές παρατηρήσεις του Γραφείου αιρέσεων και Παραθρησκειών της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς προχωρούμε στη συνέχεια σε κριτικές παρατηρήσεις διακεκριμένων κληρικών και κατόπιν παραθέτουμε απόσπασμα επιστολής της Γερόντισσας Ιουστίνας, ηγουμένης γυναικείας Ι. Μονής από τη Ρουμανία, προς τον Σεβασμιώτατον Αρχιεπίσκοπον Ιασίου και Μητροπολίτην Μολδαβίας και Μπουκοβίνας, κ. Θεοφάνην.
«Η πείρα δεν αγοράζεται.
Είναι απόκτημα του καθενός,
κατά τον κόπο του και το αίμα του,
που θα δώσει για να την αποκτήσει»
(Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής)
Η λέξη έχει πολύ ενδιαφέρουσα ετυμολογία. Προήλθε από το τουρκικό “payton / fayton”. Εμείς το δανειστήκαμε από την Τουρκική, οι Τούρκοι όμως από τους Γάλλους (γαλλικό "phaéton"), που δημιούργησαν τη λέξη από το αρχαίο “Φαέθων” (αντιδάνειο).
Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ (Ζήσης)
«… Πρόσφατα ανέδειξα με ένα άρθρο [1] που υπάρχει στο διαδίκτυο. Και το άρθρο αυτό τιτλοφορείται αν θυμάμαι καλά «Μάθημα Ηθικής, μασονική στόχευση από το 1866!». Διότι βρήκα σε ένα παλαίτυπο αντιμασονικό βιβλίο, μεταφρασμένο στα Ελληνικά, μία απόφαση από την μασονική στοά της Γαλλίας, η οποία λέγεται «Το Ρόδον της Εντελούς Σιωπής». Και τα αποκαλύπτει Γάλλος αντιμασόνος συγγραφεύς, ένας επίσκοπος της Γαλλίας σε δικό του αντιμασονικό βιβλίο το 1877. Λέει λοιπόν αυτή η μασονική στοά τα εξής:
Η απάντηση δόθηκε σε ερώτηση του Αυστριακού ευρωβουλευτή Gerald Hauser,
ο οποίος είχε επικαλεστεί εκτιμήσεις έως και 62 κιλά μικροπλαστικού ανά ανεμογεννήτρια τον χρόνο.
Επιβεβαιώνει όμως ρητά ότι υπάρχει αποτριβή από τα πτερύγια και ότι τα σωματίδια καταλήγουν ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον.
Γράφει ο Στυλ. Καβάζης
Διήγηση Γέροντα Νήφωνος Βατοπεδινού στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Βύρωνος:
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 14η Σεπτεμβρίου 2026
ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ;
(Απολογητική μελέτη - βιβλική, πατερική και ιστορική απάντηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας)
Στις 14 Σεπτεμβρίου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα την Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Κατά την σημαντική αυτή εορτή οι ορθόδοξοι πιστοί τιμούμε και προσκυνούμε τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, για να αντλήσουμε δύναμη και αγιασμό από αυτόν.
Αλλά αυτή η λατρευτική μας πρακτική αποτελεί αφορμή και ευκαιρία για τους λογίς χριστιανομάχους και αιρετικούς να μας καταλογίσουν την μομφή ότι δήθεν η απόδοση τιμής, σεβασμού και προσκύνησης του Τιμίου Σταυρού είναι ειδωλολατρία, ότι δήθεν προσκυνάμε ένα είδωλο. Ιδιαίτερα οι αιρετικοί Προτεστάντες, μαζί με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά κατηγορούν την Ορθοδοξία μας ότι έχει εγκαταλείψει τον γνήσιο Χριστιανισμό και έχει υιοθετήσει πολλές πρακτικές της ειδωλολατρίας.
Το σλόγκαν… «όλα σε ένα – νοικοκυρεμένα», θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί αιχμή του marketing της ψηφιακής μετάβασης, όσο οι νεοταξικές εξουσίες προσπαθούν να παγιδέψουν τους πολίτες με αστραφτερές υποσχέσεις «ευκολίας».
Φυσικά το σλόγκαν που θα αποκάλυπτε την πραγματική αλήθεια, θα ήταν το: «όλα σε ένα – πλήρως εκτεθειμένα». Η υπερσυγκέντρωση ζωτικών εγγράφων και ευαίσθητων δεδομένων στο «ψηφιακό πορτοφόλι» του κάθε πολίτη, είναι το πρώτο (και βασικότερο) βήμα για να τελειοποιηθεί το τερατώδες δίκτυο επιτήρησης που ετοιμάζεται.
῞Αγιος Βησσαρίων Βʹ ὁ θαυματουργὸς.
Κτίτωρ τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Δουσίκου καὶ ̉ Επίσκοπος Τρίκκης (1540)
(῾Η μνήμη του ἑορτάζεται τὴν 15ῃ Σεπτεμβρίου)
῞Αγιος Βησσαρίων Βʹ ὁ Θαυματουργὸς
῾Ο ῞Αγιος Βησσαρίων γεννήθηκε στὴ Μεγάλη Πύλη (Πόρτα παζάρ) Τρικάλων τὸ 1487 περίπου.
Σὲ μικρὴ ἡλικία (10 ἐτῶν) ἐντάχθηκε στὶς τάξεις τοῦ ἱεροῦ κλήρου. Σὲ ἡλικία 20 - 23 ἐτῶν χειροτονήθηκε, τὸ 1510, ἐπίσκοπος Δομενίκου καὶ ̉Ελασσῶνος στὰ Τρίκαλα ἀπὸ τὸν ἀρχιεπίσκοπο Λαρίσης Μᾶρκο. ̉Αργότερα ἔγινε ἐπίσκοπος Σταγῶν καὶ μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Λαρίσης Μάρκου τοποθετήθηκε ἀπὸ τὸν Πατριάρχη ῾Ιερεμία ̉Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης μὲ ἕδρα τὰ Τρίκαλα.
π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Θεολογική, αγιογραφική, πατερική, ιστορική και γραμματολογική προσέγγιση
Από τις προτυπώσεις της Παλαιάς Διαθήκης
έως τη μαρτυρία της Εκκλησίας
και την ιστορική μορφή της σταύρωσης
Πρόλογος
«Σταυρός ὑψοῦται σήμερον καί κόσμος ἁγιάζεται»
Ο Σταυρός βρίσκεται στην καρδιά τον χριστιανικού παράδοξου.
* Ήταν όργανο ατιμωτικού θανάτου και έγινε σημείο ζωής.
* Ήταν τόπος εξευτελισμού και έγινε θρόνος δόξας.
* Ήταν η έσχατη εικόνα ανθρώπινης βίας και έγινε, χωρίς να πάψει να φανερώνει το έγκλημα, η έσχατη αποκάλυψη της θείας αγάπης.
Γι᾽ αυτό η Εκκλησία δεν τιμά τον Σταυρό ως αυτόνομο αντικείμενο, ούτε αποδίδει θεότητα στην ύλη. Τιμά στο σημείο του Σταυρού το σωτηριώδες γεγονός του Εσταυρωμένου και Αναστημένου Χριστού.
σ.σ. ΑΗΔΙΑ προκαλούν οι εικόνες εντός του άρθρου, οι οποίες όμως προβάλλονται στα παιδιά μας στο σχολείο. Οι εικόνες αυτές είναι εμετικές και ακατάλληλες, όχι μόνο για τα παιδιά αλλά για οποιονδήποτε ενήλικα που θεωρεί τον εαυτό του άνθρωπο.
Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»
Ο Σεπτέμβριος του 2027 φέρνει στην τάξη τα νέα σχολικά βιβλία Δημοτικού, που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται στα παιδιά η έννοια της οικογένειας.
Πρόκειται για τα βιβλία Γλώσσας της Β Δημοτικού «Η γλώσσα μου» και το βιβλίο «Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή» της ΣΤ Δημοτικού, που θα διατίθενται με επιλογές ύλης, («Πολλαπλά βιβλία»), και θα παρουσιάζουν διαφορετικές συνθέσεις «ελληνικών» οικογενειών, μεταξύ άλλων και οικογένειες στις οποίες υπάρχουν δύο πατέρες ή δύο μητέρες. Οι μαθητές καλούνται να παρατηρήσουν τις εικόνες, να τις σχολιάσουν, να αναγνωρίσουν και να δηλώσουν με ποια ομοιάζει η δική τους οικογένεια.
