Μιχαήλ-Γαβριήλ...

 

Πηγή:

"Φῶς ταῖς τρίβοις μου"

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

9 Νοεμβρίου

 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Α’ Θεσ. β’ 9-14

   9 Μνημονεύετε γάρ, ἀδελφοί, τὸν κόπον ἡμῶν καὶ τὸν μόχθον· νυκτὸς γὰρ καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν ἐκηρύξαμεν εἰς ὑμᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ. 10 ὑμεῖς μάρτυρες καὶ ὁ Θεὸς ὡς ὁσίως καὶ δικαίως καὶ ἀμέμπτως ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν ἐγενήθημεν, 11 καθάπερ οἴδατε ὡς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ὡς πατὴρ τέκνα ἑαυτοῦ παρακαλοῦντες ὑμᾶς καὶ παραμυθούμενοι 12 καὶ μαρτυρόμενοι εἰς τὸ περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ Θεοῦ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν καὶ δόξαν. 13 Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ ἀδιαλείπτως, ὅτι παραλαβόντες λόγον ἀκοῆς παρ᾿ ἡμῶν τοῦ Θεοῦ ἐδέξασθε οὐ λόγον ἀνθρώπων, ἀλλὰ καθώς ἐστιν ἀληθῶς, λόγον Θεοῦ, ὃς καὶ ἐνεργεῖται ἐν ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν. 14 ὑμεῖς γὰρ μιμηταὶ ἐγενήθητε, ἀδελφοί, τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων.

Πόλεμος ανίερων σκοπιμοτήτων

 ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΑΡΠΑΘΙΟΥ

Διδαχές τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

 

 Πρόλογος

Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, ο θαυματουργός, αποτελεί ένα δώρο του Θεού στον κόσμο, στις πενιχρές μέρες του εικοστού αιώνα. Στο πρόσωπό του ανακαλύπτει κανείς ένα μεγάλο Πατέρα της Εκκλησίας, όπου η αγιότητα του βίου συνδυάζεται με τη χάρη της θαυματουργίας και την ορθόδοξη διδασκαλία.

Γεννήθηκε στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης το 1846. Παρακολουθώντας την ιστορική διαδρομή του βίου του, τον συναντούμε στην Κωνσταντινούπολη, δεκατετράχρονο παιδί, να εργάζεται και να σπουδάζει στη Νέα Μονή της Χίου, να κείρεται μοναχός (1876) και να χειροτονείται διάκονος (1877)· στην Αθήνα, να ολοκληρώνει τις θεολογικές του σπουδές (1885)· στην Αίγυπτο, να διακονεί επί μία πενταετία στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Εκεί χειροτονείται πρεσβύτερος (1886) και επίσκοπος Πενταπόλεως (1889).

Ἡ ἀπάτη ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ ἐχθρός, γιὰ ἐκείνους ποὺ νομίζουν ὅτι βαδίζουν στὴν τελειότητα

 

Πατερικά

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης 

    Ὅταν ὁ ἐχθρὸς δὲν μπορῇ νὰ νικήσῃ οὔτε αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἐξαρτηθῆ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, οὔτε αὐτοὺς ποὺ ζητᾶνε νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ αὐτήν, ὅπως παραπάνω εἴπαμε, τότε τρέχει ὁ πονηρὸς στοὺς ἐναρέτους καὶ πολεμάει σὰν πανοῦργος νὰ τοὺς κάνῃ νὰ λησμονήσουν τοὺς ἐχθρούς, ποὺ εἶναι κοντά τους καὶ ἔμπρακτα τοὺς πολεμοῦν καὶ τοὺς βλάπτουν, νὰ ἐπιθυμοῦν ὅμως καὶ νὰ φαντάζωνται πάνω ἀπὸ τὴν δύναμί τους τὰ ὑψηλὰ καὶ μεγάλα (67) καὶ πρὶν ἀπὸ τὸν κατάλληλο καιρὸ νὰ ἔχουν ἀποφασιστικοὺς σκοπούς, γιὰ νὰ φθάσουν στὴν τελειότητα.

Σέρρες 1642: Όταν οι Χριστιανοί κάνανε ικετευτικά γονατίσματα στον Θεό και λιτανείες και δεν κλείναν τις Εκκλησίες τους

Οργή Θεού οι επιδημίες στα 1642 στην περιοχή. Ναι, οργή Θεού. Οι θάνατοι ο ένας πίσω από τον άλλον. Πέρασε φθινόπωρο, χειμώνας, καλοκαίρι… κι η φοβερή επιδημία δεν άφησε σπίτι χωρίς τη θανατερή παρουσία της. Κανένας Σερραίος από τους πιο γέρους δεν θυμάται τέτοια καταστροφή. Τούρκοι, Χριστιανοί, Εβραίοι, Γύφτοι, πέθαιναν χιλιάδες από τη φοβερή επιδημία, την πανούκλα!

Οι εφτά ηλικίες του ανθρώπου ~ Αγίου Αναστασίου του Σιναϊτου

1) Ἡ πρώτη ἡλικία ἡ βρεφική, γιὰ νὰ φωτιστεῖς ἀμέσως μὲ τὸ βάπτισμα, γιατί τὸ φῶς ἔγινε τὴν πρώτη ἡμέρα.

2) Ἡ δεύτερη ἡλικία, ἡ παιδική, γιὰ νὰ στερεωθεῖς στὰ οὐράνια λόγια, γιατί τὸ στερέωμα ἔγινε τὴν δεύτερη ἡμέρα.

3) Ἡ τρίτη ἡλικία ἡ ἐφηβική, γιὰ νὰ ξηραίνεις μὲ τὴν ἁγνότητα τὴν ὑγρασία τῶν παθῶν, γιατί τὴν τρίτη ἡμέρα ὁ Θεὸς χώρισε τὴν ξηρὰν ἀπὸ τὴν θάλασσαν.

Ω παγκάκιστη αμέλεια!

 

Πατερικά

Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης

    Σκέψου, αγαπητέ, την αιτία της αρνήσεως του Αποστόλου Πέτρου, που είναι η αμέλεια, η οποία φαίνεται φανερή σ’ αυτά τα τρία· στον τρόπο, με τον οποίον ακολουθούσε τον διδάσκαλο του στον σκοπό για τον οποίον τον ακολουθούσε και στα αποτελέσματα που του προξένησε η αμέλεια.

Ευχαριστώ τους πιστούς

 “Ιδών ο Παύλος τους αδελφούς ευχαριστήσας τω Θεω έλαβε θάρσος (Πράξ. 28,15)

Ο απ. Παύλος, μετά από μεγάλη ταλαιπωρία σωματική και ψυχική, φτάνει στα πρόθυρα της Ρώμης. 'Ερχεται κρατούμενος γιά να δικαστεί. Βγαίνουν τότε και τον υποδέχονται Χριστιανοί. Και ο συνοδός του ευαγγελιστής Λουκάς σημειώνει γιά τη συνάντηση αυτή. “Ιδών ο Παύλος τους αδελφούς ευχαριστήσας τω Θεώ έλαβε θάρσος (Πράξ. 28,15), πήρε δηλαδή θάρρος από τους πιστούς.

Σχέδια ζωγραφικής για μικρά παιδιά – “Τοπίο”

 

Ἔ, κι ὁ παπᾶς τὸ κάνει αὐτό…

Τί ἐννοεῖ ὅταν λέει, ὅτι οἱ παπᾶδες θὰ ζοῦν σὰν τοὺς λαϊκούς;..

Δηλαδή· πάει στὸ καφφενεῖο ὁ λαϊκός, θὰ πάῃ καὶ ὁ κληρικός.

Πάει στὸν κινηματογράφο ὁ λαϊκός, θὰ πάῃ καὶ ὁ κληρικός.

Κουρεύει τὰ μαλλιά του ὁ λαϊκός, θὰ τὰ κουρέψῃ καὶ ὁ κληρικός.

Παίζει φουτ – μπὼλ ὁ λα­ϊκός, θὰ παίξῃ καὶ αὐτός.

Παίζει χαρτιὰ ὁ λαϊκός, θὰ παίξῃ καὶ αὐτός.

Οἱ Ἄγγελοι στὴν Θεία Λειτουργία

Ἀπό τὸν Εὐεργετινὸ, τόμος Δ’, σελ. 518-519

Κάποιος ἀδελφός διηγήθηκε στοὺς ὑπολοίπους μετὰ τὴν ἀπόλυση τῆς Θείας Λειτουργίας τὰ ἑξῆς: «Μετὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Ἀποστόλου κι ἐνῶ ὁ διάκονος ἀνέβηκε στὸν ἄμβωνα γιὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Εὐαγγελίου, εἶδα νὰ ἀνοίγει ἡ στέγη τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ φαίνεται ὁ οὐρανός. Συγχρόνως, εἶδα τὸν διάκονο νὰ κυκλώνεται ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη μὲ πῦρ. Στὴν συνέχεια, ἀφοῦ ἔγινε ἡ προσκομιδὴ καὶ ἡ προσφορὰ τῶν Τιμίων Δώρων, εἶδα νὰ ἀνοίγουν οἱ οὐρανοὶ καὶ νὰ κατέρχεται πάνω στὰ Τίμια Δῶρα πῦρ. Κατόπιν πλῆθος ἀγγέλων ἄρχισαν νὰ κατεβαίνουν, ἔχοντας στὴν μέση ἕνα παιδί. Τὸ πρόσωπό τους ἦταν φωτεινὸ ὅπως ἡ ἀστραπή. Κατόπιν οἱ ἄγγελοι κάθισαν γύρω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα κυκλικῶς, ἐνῶ τὸ παιδὶ κάθισε πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα. Μόλις πλησίασαν οἱ ἱερεῖς γιὰ νὰ διαμοιράσουν τὸν ἄρτο τῆς προθέσεως, εἶδα τοὺς δύο ἀγγέλους ποὺ εἶχαν καὶ τὰ πιὸ θαυμαστὰ πρόσωπα, νὰ πλησιάζουν τὸ παιδὶ καὶ κρατώντας το ἀπὸ τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια, νὰ τὸ σφαγιάζουν μὲ ἕνα μαχαίρι, χύνοντας τὸ αἷμα Του στὸ Ἅγιο Ποτήριο.

Άγιος Ουίλλιμπρορντ της Ουτρέχτης, ο απόστολος της Ολλανδίας

Αγιολόγιο - Εορτολόγιο

Από τον Συναξαριστή

'Αγιοι

 Ένα όραμα υπερκόσμιου φωτός ανήγγειλε στη μητέρα του Ουίλλιμπρορντ τη γέννησή του που έλαβε χώρα περί το 638 στο βασίλειο της Νορθουμβρίας, στο βόρειο τμήμα της Αγγλίας. Σε ηλικία επτά χρονών τον εμπιστεύθηκαν στην καθοδήγηση του αγίου Ουίλφριντ [24 Απρ.] στη Μονή του Ρίππον. Εκάρη μοναχός, χειροτονήθηκε κατόπιν πρεσβύτερος και διακρίθηκε για τις πνευματικές του ικανότητες και για τον ζήλο του στην άσκηση. Σε ηλικία εκοσι χρόνων, μετέβη στην Ιρλανδία – τη νήσο των αγίων – οδηγημένος από τη φήμη του αγίου Έγκμπερτ (729)8, και έζησε εκεί δώδεκα χρόνια μελετώντας τις άγιες Γραφές και προσευχόμενος.

Υπάρχει λύση στη μάστιγα της εφηβικής ἐπιθετικότητας;

Φωτογραφία: Α. Gunawan

 Γράφει ο Ηρακλής Ρεράκης, Πρόεδρος ΠΕΘ

Θεραπεία σε μια νόσο υπάρχει, μόνον, όταν διαγνωστούν τα αίτιά της. Η εφηβική επιθετικότητα, ως εκδήλωση βίαιης και εχθρικής συμπεριφοράς, απασχολεί καθημερινά τη χώρα μας, με θύματα συνομήλικες, συμμαθητές/τριες, γονείς, εκπαιδευτικούς, όπως και αντικείμενα, από χώρους εντός ή εκτός του σχολείου

Οἱ «Ἄρχοντες» ἐνεργοῦν ἀπερίσκεπτα

Γράφει ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

   Ἡμέρες πονηρές, ἡμέρες ἀποστασίας, ἡμέρες βασιλείας τῆς ἁμαρτίας, ὑπῆρχαν ἀνέκαθεν ἂν καὶ σήμερα πληθύνθηκαν, ἀφοῦ ζοῦμε σὲ ἡμέρες ὅπου βασιλεύει τὸ κακό, ἡ διαστροφή, ἡ ἁμαρτία, καὶ αὐτὸ λόγῳ ἄγνοιας τῆς καλωσύνης καὶ ἀπορρίψεως τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς ἀρετῆς. Ψάχνουμε γιὰ ἀρχηγούς, μπροστάρηδες, καπεταναίους, ἀλλὰ δὲν βλέπουμε Ἄνδρες μὲ «ἐλέυθερο χριστιανικὸ πνεῦμα» καὶ καταλήγουμε σὲ Δεββῶρες, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὴν «Ἁγία Γραφή, ὅπου στὸ βιβλίο τῶν Κριτῶν γράφει: «Διὰ τὸ μὴ εἶναι ἄνδρα ἐβασίλευσε Δεββώρα» (Κριτ. 4΄ 9).

Ἡ ἄμβλωσις εἶναι ἀνθρωποκτονία εἰς βαθμόν κακουργήματος! – 13ον

Tοῦ κ. Γεωργίου Κούβελα, Δικηγόρου – Ἐπιτίμου Προέδρου

τῆς Ἐθνικῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως Κυπρίων

13ον

Καθηγητὴς τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Ε.Κ.Π.Α. Νικόλαος Ἀνδρουλάκης

«Τὸ Ἔμβρυο προστατεύεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα»![59]:

Ὁ Καθηγητὴς Ἀνδρουλάκης ἐπισημαίνει ὅτι εἶναι σαφέστατες  οἱ διατάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος τῶν Ἄρθρων 5 καὶ 2  ὅτι «Τὸ ἔμβρυο εἶναι μία αὐθύπαρκτη ψυχοσωματικὴ ὕπαρξι. Καὶ μάλιστα εἶναι ὄν προστατευόμενο «κατὰ προτεραιότητα» ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖο μεταξὺ τῶν δύο ἀγαθῶν, ἤτοι τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς τοῦ ἐμβρύου (ἄρθρ. 5 τοῦ Συντάγματος, ποὺ καθορίζει ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ προστατεύεται ἀπόλυτα) καὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐγκύου (ἄρθρ. 2 τοῦ Συντάγματος, ποὺ ὁρίζει ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ἀξία εἶναι ἀπαραβίαστη καὶ ἡ προστασία της εἶναι πρωταρχικὴ ὑποχρέωση τῆς Πολιτείας) θεωρεῖ ἄξια μεγαλύτερης προστασίας τὴν ἀνθρώπινη ζωή, δηλ. τὸ ἔμβρυο. Εἶναι λοιπὸν σαφές, ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς κυήσεως δὲν εἶναι δικαίωμα τῆς κυοφορούσης..»!

Πῶς δυναμώνει ἡ πίστη μας - Ἀποδείξεις γιὰ τήν Ἀνάσταση τὸῦ Χριστοῦ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Γιατί ἀρνοῦμαι τὴν νέα ἠλεκτρονική ταυτότητα

Οἱ Χριστιανοὶ γνωρίζουν μέσα ἀπὸ τὸ τελευταῖο βιβλίο τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὴν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου (κεφ. 13, στίχ. 16–18), ὅτι κάποια στιγμὴ οἱ ἄν­θρω­ποι-συνεργάτες τοῦ Ἀν­­­τι­χρίστου θὰ ἐπιβάλουν σὲ ὅ­λους τοὺς ἀνθρώπους τοῦ κόσμου τὸ λεγόμενο «χάρα­γμα», δηλαδὴ ἕνα στοιχεῖο τοῦ Ἀντιχρίστου, μὲ τὸ ὁ­ποῖο θὰ γίνονται ὅ­λες οἱ οἰκονομικὲς συναλλαγές.

Χωρὶς τὸ χάραγμα δὲν θὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ πουλήσει ἢ νὰ ἀγοράσει κάτι, ἀκόμη καὶ ἂν εἶναι πλούσιος. Ἐπίσης τὸ χάραγμα θὰ εἶναι μέ­σα στὸ ἀνθρώπινο σῶμα, στὸ χέρι ἢ στὸ μέτωπο. Ἀ­σφαλῶς, στὴν ἐποχὴ ποὺ γράφτηκε ἡ Ἀποκάλυψη (γύρω στὸ 95 μ.Χ.) κάτι τέτοιο ἦταν ἀδιανόητο, διό­τι δὲν ὑπῆρχε τέτοια τεχνολογία. Σήμερα ὑπάρχει ἡ τεχνολογία καὶ ἐντοπίζεται στὰ μικροτσίπ (ἠλεκ­τρονι­κὰ πλινθία στὰ ἑλληνικά). Ἐπίσης, ὑπάρχει καὶ ἡ τεχνολογία τῆς μόνιμης ἐμφύτευσης τῶν μικροτσὶπ στὰ ζῶα καὶ τοὺς ἀνθρώπους!

Οὐδέποτε προσβάλλουμε...

Πηγή:

"Φῶς ταῖς τρίβοις μου"

 

«Χίλιες φορές ἐξόριστος στα μπουντρούμια, παρά…!» - I prefer exile than…

(μακαριστὸς ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης)

Ἂν θέλεις νὰ ζεῖς μὲ τὸ Εὐαγγέλιο θὰ πᾶς κόντρα μὲ τὸ σπίτι σου, κόντρα μὲ τὴν κοινωνία, κόντρα μὲ ὅλους καὶ μαζί σου ὁ Χριστός!

Χίλιες φορὲς φτω­χὸς μὲ τὸν Χρι­στὸν παρὰ ἑ­κα­τομμυριοῦ­χος μὲ τὸν Διάβολο!

Εικόνα της Θεομήτορος του Ποτσάεβ

 

Σέργιος Μίλοβ

Το 1559, ο Έλληνας (σύμφωνα με άλλες πηγές – Βούλγαρος) Μητροπολίτης Νεόφυτος, ταξιδεύοντας στη Ρωσία, μετέβη και στη Βολινία.

Με την έμπνευση του Θεού και χάριν ευγνωμοσύνης για τη φιλοξενία που του παρείχε η ευσεβής ευγενής Άννα Γκόισκαγια, στην οποία ανήκε το Ποτσάεβ, ο επίσκοπος την ευλόγησε με μια εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου.