Στόν καθημερινό προσευχητικό σου κανόνα προέχει ὄχι ἡ ποσότητα ἀλλά ἡ συχνότητα τῆς προσευχῆς. Δέν μπορεῖς νά προσευχηθεῖς πολύ σήμερα καί ἡ ἑπόμενη φορά νά εἶναι μετά ἀπό βδομάδες. Κανόνισε νά προσεύχεσαι κάθε
μέρα κι ἄς εἶναι λίγο. Τόσα κομποσκοίνια, τόσες μετάνοιες, τότε ἡ παράκληση ἤ οἱ χαιρετισμοί τῆς Θεοτόκου. Γιά τούς μοναχούς ἡ μή τέλεση
τοῦ κανόνα τους ἰσοδυναμεῖ μέ πορνεία. Νά μή χαλαρώνεις λοιπόν στό πρόγραμμά σου. Νά τηρεῖς τό πρόγραμμα στήν παραμικρή του λεπτομέρεια. Πρῶτα ἔρχεται ἡ σχέση σου μέ τόν Θεό καί μετά ὅλα τά ὑπόλοιπα. Μέ τόν
τρόπο αὐτό ἱεραρχεῖς σωστά τήν λίστα τῶν καθημερινῶν σου
προτεραιοτήτων. Παράλληλα κρατᾶς τήν μνήμη τοῦ Θεοῦ διαρκῶς στόν νοῦ σου. Ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή ξεκινᾶ ἀπό τήν διαρκή μνήμη Θεοῦ καί τήν
(διαρκή) μετάνοια. Στόν Παράδεισο θά εἶναι, πρῶτα ὁ Θεός, ἡ διαρκής ὅραση τοῦ θείου κάλλους. Ἄς ἑτοιμασθοῦμε μέ συντριβή γιά ἐκείνη τή στιγμή. Ἡ συνάντησή μας μέ τόν Θεό γίνεται ἀπό ἐδῶ, ὅπου ὁ νοῦς ἐνορᾶ τόν Κύριο καί ἀγάλλεται.
Μέ τήν εὐλογία τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Δωροθέου
“Γράμματα στους Αδελφούς” – Πατήρ Δωρόθεος Τζεβελέκας
Ἱερό Ἡσυχαστήριο Ἁγίου Γεωργίου, Καλαμπάκα Ὀκτώβριος 2018
