Τρεῖς φορές, ἔλεγε ἕνας ἅγιος, γεννᾶται ὁ ἄνθρωπος: Μιὰ ὅταν ἐξέρχεται ἀπὸ τὰ σπλάχνα τῆς μητέρας του. Ἄλλη ὅταν βγαίνη ἀπὸ τὸ νερὸ τοῦ Βαπτίσματος· καὶ τρίτη ὅταν τὸ δάκρυ τῆς μετανοίας καὶ τῆς ἐξομολογήσεως τοῦ βαπτίζει τὸ πρόσωπο.
Ἡ πρώτη γέννησις φέρνει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν γῆ στὴν γῆ, ἡ δεύτερη ἀπὸ τὴν γῆ στὴν Ἐκκλησία, καὶ ἡ τρίτη ἀπὸ τὴν γῆ στὸν οὐρανό.
Αὐτὴ ἡ τρίτη γέννησις εἶναι τὸ
σπουδαιότερο τῆς ζωῆς. Γιατὶ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα νὰ λέγεσαι Χριστιανὸς καὶ ἄλλο νά 'σαι ἀναγεννημένος Χριστιανός.
