Από το «Ο χριστιανός στους έσχατους καιρούς», 2η Έκδοση, σσ.39-41.
Αγαπητοι μου, πρέπει να παραδεχτώ μια πικρή αλήθεια: αυτοί που είναι
που αγωνίζονται να διατηρήσουν την Ορθόδοξη πίστη, είναι λίγοι. Η τεράστια τάση είναι οι άνθρωποι να απομακρύνονται σιγά σιγά από το
Ορθόδοξη πίστη.
Θα πω κάτι που δεν έχω ξαναπεί. Θα πεις ότι είναι εγωιστικό, αλλά θα σου δώσω μια ζυγαριά για να ζυγίσεις τους ιερείς, τους επισκόπους και όλους τους κληρικούς και τους θεολόγους. Τι είναι αυτό το σύνολο ζυγαριών; Ποιο είναι το χαρακτηριστικό ενός ιερέα; Για να μαζέψουμε πρόσφορα; Να εκτελώ ωραίες υπηρεσίες; Να κηρύξει γλυκά και «χρήσιμα» από τον αμβό και να κάνει μερικές δεσποινίδες να ξεσκίζουν συναισθηματικά από τις στοχαστικές του σκέψεις; Ποιο είναι το χαρακτηριστικό ενός ιερέα και επισκόπου σε αυτά τα δύσκολα χρόνια;
Το χαρακτηριστικό ενός επισκόπου και ενός ιερέα είναι η αγωνιστικότητα, η ειλικρίνειά τους. Είναι αυτό που είπε ο Απόστολος Παύλος, ότι όλοι όσοι επιθυμούν να ζήσουν μια ευσεβή ζωή εν Χριστώ Ιησού θα υποστούν διωγμό. (2 Τιμ. 3:12). Αν δεις ιερέα, αν δεις θεολόγο, αν δεις μητροπολίτη ή αρχιεπίσκοπο που δεν διώκεται, αλλά χαίρει της αγάπης και της τιμής όλων, τότε εφαρμόζεται ο εξής λόγος του Θεού: Αλίμονο σε σένα όταν όλοι οι άνθρωποι μιλάνε καλά για σένα (Λκ. 6:26). Πρέπει να ξέρετε πολύ καλά, ότι αυτό το άτομο δεν οδεύει προς τη σωστή κατεύθυνση. Το ίδιο ισχύει αν τον λένε Ορθόδοξο αλλά δεν θέλει να πάει κόντρα στην τάση, τη χιονοστιβάδα που έρχεται να γκρεμίσει τον κόσμο. Ένας ορθόδοξος ιερέας πάει κόντρα στην τάση. Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας ήταν ένας άνθρωπος, αλλά σαν τον μυθολογικό Άτλαντα κουβαλούσε όλη την Ορθοδοξία στους ώμους του. Ο Άγιος Μάρκος της Εφέσου ήταν ένας άνθρωπος, αλλά μόνος του έφερε όλη την Ορθοδοξία. Ο Άγιος Φώτιος ήταν το ίδιο. Ήταν λίγοι, αλλά η Ορθοδοξία δεν κερδίζεται, δεν επιβιώνει με αριθμούς, αλλά με πίστη. Διότι η αξία ενός πιστού ιερέα, η αξία ενός πιστού επισκόπου, η αξία ενός πιστού αρχιεπισκόπου, η αξία ενός πιστού λαϊκού ή μιας γυναίκας, δεν μπορεί να συγκριθεί με ολόκληρο τον κόσμο. Δεν πρέπει λοιπόν να απελπιζόμαστε που αυτή η προδοσία της πίστης συμβαίνει παντού γύρω μας.
Σας προτείνω ένα πράγμα. Μη μου πεις «καλός είναι, σπουδαίος θεολόγος, μιλάει, άνοιξε ακαδημία στον Πλάτωνα κι αν τον ακούσεις, είναι φανταστικός!…» Ζύγισε τον να δεις αν έχει λίγη από τη σπίθα του Αγίου Μάρκου του Εφέσου, αν έχει λίγη από τη σπίθα του Αγίου Φωτίου, αν έχει λίγη από τον Μιχαήλ του Πατρήπαρχου. Ο Κερουλάριος, αν έχει λίγη από τη σπίθα του Παπουλάκου – εκείνος ο αμόρφωτος στάθηκε απέναντι σε όλο τον κόσμο.
Αυτά τα λέω γνωρίζοντας καλά τη θέση μου ως Έλληνας και ως επίσκοπος – έχω τεράστιες ευθύνες. Είμαι πάντα έτοιμος να θυσιαστώ. Τολμώ να πω, ίσως για τελευταία φορά από αυτή την ιερή κερκίδα: Όποιος αγαπά τον Θεό, όποιος αγαπά την Εκκλησία, έχουμε την Παναγία μαζί μας. Έχουμε όλους εκείνους τους αγίους που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την Ορθόδοξη πίστη μας. Όποιος είναι με τον διάβολο, ας καθίσει να κρατήσει το στόμα του κλειστό, γιατί η δειλία τους είναι διαβολική, η γοητεία τους είναι διαβολική, οι συλλογισμοί και τα επιχειρήματά τους είναι διαβολικά: αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν να αποξενώσουν μια χούφτα ανθρώπων που βασανίζονται και τρομοκρατούνται και διώκονται για την πίστη του Χριστού.
Έχουμε πάντα ως σύνθημα τον όρκο της ατρόμητης νεολαίας της Αθήνας. Αυτοί οι γενναίοι νέοι της Αρχαίας Ελλάδας, πάνω στην Ακρόπολη, ορκίστηκαν: «Είτε μόνος μου είτε με άλλους, θα υπερασπιστώ τα πάντα ιερά και ιερά. Κι εγώ, ένας μικρόσωμος στρατιώτης, δηλώνω με θάρρος: «Είτε μόνος μου είτε με άλλους, θα υπερασπιστώ τα ιερά και όσια της πίστης μας μέχρι να χυθεί και η τελευταία σταγόνα του αίματος μου. Και όλοι σας, αντί να παλαμάκια μάταια, αντί να με επαινείτε, θέλω να προσευχηθείτε σκληρά. Γιατί έχουν απομείνει λίγοι Ορθόδοξοι, και η μάχη παρατείνεται, και θα δούμε νέα πράγματα να συμβαίνουν. Όχι μόνο στη μικρή μας Ελλάδα, αλλά σε όλο το πλάτος του κόσμου, ο Σατανάς έχει πάρει τα όπλα και μαίνεται να ξεριζώσει την Ορθόδοξη πίστη μέσα από τις καρδιές των ανθρώπων. Δεν ξέρω τι θα γίνει. Δεν ξέρω τι διώξεις θα αντιμετωπίσουμε εμείς οι επίσκοποι που σταμάτησαν τη μνήμη του Πατριάρχη Αθηναγόρα και όλοι οι κληρικοί που μας στηρίζουν. Δεν ξέρω σε ποιο Άγιο Όρος θα καταφύγουμε. Ένα ξέρω: ότι ό,τι κι αν συμβεί, ακόμα κι αν πέσουν τα αστέρια και τα ποτάμια ξεραθούν και ο κόσμος ανατραπεί, ένα ξέρω —και το πιστεύω απόλυτα— ότι στο τέλος η Ορθοδοξία θα είναι νικητής.
Το τελευταίο όπλο του Σατανά
Ο καλύτερός μου φίλος, ο π. Ο Χριστόφορος Καλύβας, που είναι σημαντικό πρόσωπο, ιστορικό πρόσωπο, μου είπε πριν χρόνια όταν μιλούσαμε: «Ρε Αυγουστίνο, δεν καταλαβαίνεις τι θα γίνει; Ο διάβολος χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να γκρεμίσει την Εκκλησία. Στο τέλος θα χρησιμοποιήσει ένα τελευταίο όπλο: θα ντύσει τους ιερείς και τους επισκόπους, που θα είναι ο σταυρός του λαού του. κατεδαφίζοντας την Εκκλησία μέσω των επισκόπων.
