«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Συχνά ὁ Προϊστάμενός του τόν ἔστελλε καί σέ ἄλλες ἐνορίες καί μάλιστα σέ μακρινές, χωρίς ποτέ ὁ π. Λάζαρος τήν παραμικρή ἀντίρρησι. Ἐπίστευε ὅτι εἶναι στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ καί ἦταν ἀποφασισμένος καί νά πεθάνη ἀκόμη γιά τό ἔργο Του.
Τόν Δεκέμβριο τοῦ 2005 ἔφυγε ὁ παπᾶ Λάζαρος μ᾿ ἐντολή τοῦ Προϊσταμένου του νά κάνει τίς γιορτές τοῦ Δωδεκαημέρου στήν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ χωριοῦ Μουτσάτσα, μακριά 200 χιλιόμετρα.
Γιά νά φθάση μέχρι ἐκεῖ ἔπρεπε νά περιμένει 4-5 ἡμέρες νά γεμίσει τό φορτηγό μέ τίς ἀποσκευές καί τόν κόσμο. Συνήθως τό φορτηγό ἔχει διαιρεθῆ σέ τρία διαμερίσματα. Στήν βάσι τῆς καρότσας εἶναι ὅλα τά ζῶα τῶν ταξιδευόντων, κόττες, γουρούνια, σκυλιά μοσχαράκια, κατσίκια πρόβατα... Στόν δεύτερο ὄροφο εἶναι οἱ ὀγκώδεις ἀποσκευές τους καί στόν τρίτο ὄροφο κρέμονται σάν σταφύλια πολλές δεκάδες λαός. Καί τό φορτηγό τρέχει μέ 20 χιλ, τήν ὥρα, διότι κινδυνεύει ἀνά πᾶσαν στιγμή νά ντελαπάρει!
Ὅταν ἔφθασε λοιπόν ὁ π. Λάζαρος, μετά ἀπό ἕνα ἡμερονύκτιο στήν πόλι Μουτσάτσα καί περπατοῦσε γιά τήν ἐκκλησία-λασποκαλύβα, τόν σταμάτησε μία ἄγνωστη γυναῖκα πού κρατοῦσε στό χέρι της κι ἕνα παιδάκι περίπου 6 ἐτῶν, τό ὁποῖον περπατοῦσε μέ τά τέσσερα. Τοῦ λέγει:
-Πάτερ, θέλω νά μοῦ κάνεις τό παιδί μου καλά.
-Δέν σέ ξέρω κυρία μου, τῆς εἶπε ὁ π. Λάζαρος. Δέν εἶσαι ἀπό τήν δική μας Ἐκκλησία.
-Ναί, δέν εἶμαι ἀπό τήν Ἐκκλησία σου, ἀλλά ἐσεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀκοῦμε ἐδῶ ἐμεῖς οἱ ντόπιοι, ὅτι εἶσθε πολύ δυνατοί μάγοι καί κάνετε θαύματα.
Κυρία μου, δέν εἴμαστε μάγοι, ὅπως λές. Εἴμαστε ὑπηρέτες τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ.
-Δέν ξέρω τί εἶσθε. Ἐγώ θέλω νά παρακαλέσεις τόν Θεόν σου γιά τήν θεραπεία τοῦ παιδιοῦ μου.
Ὁ π. Λάζαρος, μετά ἀπό πολλές πιέσεις τῆς γυναίκας κι ἐπειδή δέν γνωρίζει νά λέγει ποτέ ὄχι σέ ὅποιον ἄνθρωπο θά ζητοῦσε τήν βοήθειά του, σταμάτησε μπροστά της. Ἄνοιξε τήν βαλίτσα του κι ἔβγαλε τό ἐπιτραχήλιό του καί τό Εὐχολόγιο.
Ἄρχισε νά διαβάζη τούς ἐξορκισμούς τοῦ ἁγίου Βασιλείου καί τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ἐκεῖ καταμεσίς τοῦ δρόμου. Μέσα του ἄναψε ὁ πόθος τῆς ἀγάπης του γιά τό δοκιμαζόμενο ἐκεῖνο πλάσμα τοῦ Θεοῦ, τό παράλυτο παιδάκι πού τόν κύτταζε κατάματα καθισμένο μέσα στά χώματα τοῦ δρόμου.
Οἱ προσευχές προχωροῦν, ἡ καρδιά του θερμαίνεται καί ξαφνικά σταματᾶ τό διάβασμα καί λέγει μέ θεία προσταγή στό παιδί:
-Στό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐγώ ὁ ἀνάξιος καί ἁμαρτωλός δοῦλος τοῦ Θεοῦ Λάζαρος ἱερεύς, σέ διατάζω νά σηκωθῆς καί νά περπατήσεις.
Ἐδῶ πλέον δέν ἠμπορεῖ ἀνθρώπινη γλῶσσα νά περιγράψη τό μεγαλεῖο τῆς Πίστεώς μας καί τήν ἀγάπη τοῦ Δημιουργοῦ καί Πλάστου μας.
Τό παιδάκι ἄρχισε νά στηρίζεται στά πόδια του καί νά σηκώνεται ὄρθιο. Τό θαῦμα ἦτο μία πραγματικότης. Σέ λίγα λεπτά εἶχε σηκωθῆ!
Τό παιδί χαίρει ἄκρας ὑγείας, πηγαίνει στό σχολεῖο καί ἀκολουθεῖ μέ τήν μητέρα του τίς κατηχήσεις τῆς Ἐκκλησίας μας. Καί μετά ἀπό ἕνα χρόνο ἐμάθαμε ὅτι βαπτίσθηκε ὅλη ἡ οἰκογένειά τους.
Στό μεγαλοχῶρι Μουτσάτσα ἔχει παντοῦ διαδοθῆ ἡ θαυμαστή αὐτή εἴδησις τῆς θεραπείας τοῦ παιδιοῦ. Ἐπιδιώκουν νά τό ἰδοῦν οἱ ἄνθρωποι καί τρέχουν νά τό ἐρωτοῦν νά τούς εἰπεῖ τό ἴδιο πῶς ὁ ὀρθόδοξος Παππούλης τό σήκωσε ἀπό τό χῶμα.
Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
Δεῖτε καί:
Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΓΚΌ Ἱερεύς π. Λάζαρος WAZENG (1)
