Ἕνα παιδάκι ἔπεσε στό ποτάμι...
Στίς 5 Αὐγούστου 2005 ὁ π. Μελέτιος, μοῦ διηγήθηκε ὁ Κατηχητής Εἰρηναῖος, μέ τήν ὁμάδα τῶν συνεργατῶν του ἐπῆγαν στό Lubudi νά κάνουν βαπτίσεις στό ποτάμι. Τότε ἦλθαν πολλοί καί ξένοι ἄνθρωποι νά ἰδοῦν τίς βαπτίσεις καί τόν εὐρωπαῖο ἱεραπόστολο μέ τά μαῦρα ροῦχα καί τά ἄσπρα γένεια του. Ἕνα παιδάκι στεκόταν στήν ἀπέναντι ὄχθη τοῦ ποταμοῦ, 12 μέτρα μακριά ἀπό τόν τόπο τῆς τελετῆς καί παρακολουθοῦσε. Παραπάτησε ὅμως καί ἔπεσε στό ποτάμι σέ μεγάλο βάθος. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ταράχθηκαν καί ἔτρεξαν πρός τό μέρος ἐκεῖνο. Περίμεναν τό παιδί νά ἔχει πνιγεῖ. Παραδόξως ὅμως βγῆκε πάλι στήν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ, χωρίς νά κλαίει καί ἦταν τελείως ὑγιέστατο. Οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι ἔλεγαν ὅτι ἡ διάσωσις τοῦ παιδιοῦ ὀφείλεται σέ θαῦμα, διότι μία πτῶσις ἀπό τέτοιο ὕψος εἶναι ἀδύνατον νά μή ἔχει τραγικά ἀποτελέσματα.
Τό Ἅγιο Ποτήριο ἔβγαζε φωτεινές ἀκτῖνες. Ὁ ἴδιος Κατηχητής Εἰρηναῖος μοῦ εἶπε καί τό παρακάτω θαυμαστό περιστατικό. Ἦταν ἡμέρα Κυριακή στήν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Βασιλείου τοῦ χωριοῦ Lubudi. Ὁ π. Συμεών ἔκανε τήν Θεία Λειτουργία. Εἶχε προγραμματισθῆ στό τέλος νά γίνει καί τό 40ήμερο μνημόσυνο ἑνός παιδιοῦ, τοῦ Ἀντωνίου, πού εἶχε πεθάνει ἀπό ἑλονοσία. Στήν ἐκκλησία λοιπόν εἶχαν ἔλθει καί οἱ γονεῖς τοῦ παιδιοῦ. Στήν ὥρα τῆς Μεγάλης Εἰσόδου, ὅπου ὁ Ἱερεύς μεταφέρει τά Ἱερά Σκεύη μέ τά δῶρα γιά τό Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας στήν Ἁγία Τράπεζα, οἱ γονεῖς τοῦ παιδιοῦ ἔκαναν κάποια παράξενη κίνησι. Ὅταν πέρασε ἀπό δίπλα τους ὁ Ἱερεύς, παραμέρισαν φοβισμένοι καί ἔκαναν ἔκπληκτοι τόν σταυρό τους. Μετά τήν Λειτουργία ἦλθαν οἱ γονεῖς στόν παπᾶ Συμεών καί στόν Εἰρηναῖο καί τούς εἶπαν τά ἑξῆς φοβερά: «Τήν ὥρα πού περνούσατε ἐσεῖς πάτερ, μέ τά Ἱερά Σκεύη καί τά δῶρα λέγοντας: «Πάντων ἡμῶν μνησθείη Κύριος ὁ Θεός...» ἔβγαιναν φλόγες πυρός ἀπό τό Ἅγιο Ποτήριο πρός τό μέρος μας κι ἐμεῖς φοβηθήκαμε ὅτι θά καοῦμε γι᾿ αὐτό κάναμε τόν Σταυρό μας καί παραμερίσαμε πρός τά μέσα ἀπό τήν θέσι μας.
Ὁ ἑτοιμοθάνατος περπάτησε...Τό χωριό Λουαλάμπα εἶναι δίπλα στίς πηγές τοῦ μεγάλου ποταμοῦ Κόγκο. Ἀπέχει ἀπό τό Κολουέζι περίπου μία ὥρα μέ τό αὐτοκίνητο. Ἐκεῖ κτίσθηκε ἐκκλησία πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου ἀπό τόν μακαριστό παπᾶ Κοσμᾶ. Σήμερα ἐκεῖ, δίπλα στήν ἐκκλησία, ἔχει κτισθῆ οἰκία τοῦ ἱερέως καί δημοτικό σχολεῖο. Οἱ Πιστοί Χριστιανοί μας ἀνέρχονται στούς 800 περίπου. Ἱερεύς ἐδῶ εἶναι ὁ ὑπερπολύτεκνος π. Ἰωσήφ, ἁπλός στούς τρόπους, πατρικός στήν συμπεριφορά του πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους καί καλός λειτουργός. Ὁ Κατηχητής Εὐφραίμ εἶναι συνειδητός δάσκαλος τῶν Κατηχουμένων καί βοηθός τοῦ ἱερέως σέ ὅλες τίς ποιμαντικές του ἐνασχολήσεις. Ἦταν ἡ Κυριακή τῶν Βαΐων τοῦ ἔτους 2005. Τελείωσε ἡ πανηγυρική Ἀκολουθία, δόθηκαν στούς Πιστούς οἱ ἀναγκαῖες ἀνακοινώσεις γιά τό πρόγραμμα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καί ὁ π. Ἰωσήφ ἔφυγε τό ἀπόγευμα γιά νά κάνει τήν Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου στό κοντινό χωριό Κατέμπι, ὅπου ὑπάρχει ἐνορία πρός τιμήν τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς. Ἐκεῖνο τό ἀπόγευμα, ὅπως μοῦ διηγήθηκε ὁ Κατηχητής Εὐφραίμ, ἕνας Χριστιανός τους, ὀνόματι Σωτήριος, στά μέσα τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Νυμφίου, τήν ὁποία ἔψαλλαν μόνοι τους, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἱερέως, ζήτησε τήν ἄδεια ἀπό τόν Κατηχητή νά φύγη γιά τό σπίτι διότι εἶναι ἀδιάθετος. Μετά τήν Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου, ἐπῆγαν κι ἄλλοι Χριστιανοί στό σπίτι του καί διεπίστωσαν ὅτι ὁ θάνατός του ἦταν πλησίον. Ὁ π. Ἰωσήφ ἐπέστρεψε ἀπό τό Κατέμπι σπίτι του στήν Λουαλάμπα τό βράδυ στίς ὀκτώ ἡ ὥρα. Δύο Χριστιανοί τόν περίμεναν νά μή καθυστερεῖ, ἀλλά ἀμέσως νά πάει μαζί τους στό τάδε σπίτι, διότι ὁ Χριστιανός Σωτήριος πεθαίνει. Πράγματι ὁ π. Ἰωσήφ ἔτρεξε μαζί τους. Πολλοί ἄνθρωποι εἶχαν συγκεντρωθεῖ, ἀκόμη καί ἀπό ἄλλες «ἐκκλησίες», λόγῳ τῆς συγγενείας τους. Ὅλοι τοῦ εἶπαν ὅτι μόλις τώρα πέθανε καί νά μή κάνει καμμία προσευχή γιατί εἶναι περιττόν. Ὁ π. Ἰωσήφ ἔβαλε τό ἐπιτραχήλιό του καί διάβασε εὐχές καί ἐξορκισμούς. Κατόπιν τόν ἐρώτησε:
-Τί βλέπεις;
-Βλέπω πολλούς ἀνθρώπους, ἀπήντησε. Μετά ὁ π. Ἰωσήφ συνέχισε τίς προσευχές του καί τίς εὐχές τοῦ Ἁγίου Κυπριανοῦ γιά τήν ἐκδίωξι τῶν πονηρῶν πνευμάτων. Μετά εἶπε στόν ἑτοιμοθάνατο:
-Φίλησε τό ἐπιτραχήλιο.
-Ἐκεῖνος τό ἀσπάσθηκε. Ὁ π. Ἰωσήφ τόν ἐράντισε μέ τόν Ἁγιασμό ψάλλοντας τό: «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». Κατόπιν τόν ἄλειψε μέ λάδι ἀπό τό καντήλι τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας καί τόν ἄφησε λέγοντάς του: «Αὔριο τό πρωΐ θά ἰδωθοῦμε πάλι». Χαιρέτισε τούς ἀνθρώπους καί γύρισε σπίτι του, διότι ἦταν πολύ κουρασμένος. Τό πρωΐ μαζί μέ τόν κατηχητή Εὐφραίμ πῆγαν καί τόν συνάντησαν σπίτι του. Ὁ Πατήρ τόν ἐρώτησε πῶς αἰσθάνεται κι ἐκεῖνος τοῦ ἀπήντησε ὅτι ἔχει ἀκόμη πόνους στό σῶμα του καί χρειάζεται νά τοῦ διαβάσει κι ἄλλες προσευχές.
Ὁ π. Ἰωσήφ τοῦ διάβασε προσευχές καί κατόπιν τοῦ εἶπε προστακτικά: «Σήκω ἐπάνω στό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ». Ὁ ἀσθενής Σωτήριος σηκώθηκε καί περπάτησε ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους πού ἦταν ἐκεῖ. Ὅλοι τους ἐξεπλάγησαν γι᾿ αὐτό τό πρωτοφανές θαῦμα τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας μας. Χθές τό βράδυ εἶχαν πιστεύσει ὅτι εἶχε πεθάνει καί τόν περίμεναν γιά νά τόν ἐνταφιάσουν τήν ἐπαύριον, ἀλλ᾿ ὅμως ὁ Χριστός τόν ἀνέστησε πρός ἔκπληξιν καί θαυμασμόν τῶν πάντων.
Ἀπό Δαμασκηνό Γρηγοριάτη. 20.3.2021.
Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου