Γράφει ὁ Νώντας Σκοπετέας
Περνοῦν τὰ χρόνια καὶ ὅλο παίρνουν...δυνάμεις, ἀντοχές, ὑπομονές... Οἱ ἀναστολὲς γίνονται βάρη ἀβάσταγα... οἱ ἀναβολὲς μονιμότητες...
Μά ἀκόμα ἡ καρδιὰ πάλλεται καὶ ὁ Χριστὸς περιμένει ἐκείνη τὴν ρανίδα ἀπὸ δάκρυ... ἐκείνη τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ κεντήστρα συνείδηση θὰ σπάσῃ τὰ φίμωτρά της, νὰ κραυγάσῃ τὸ ἐγέρθητι καὶ τὸ ἀνάστα...
Ὦ ἐκείνη ἡ στιγμὴ ἡ μοναδική τῆς αὐτομεμψίας... τοῦ ἀπολογισμοῦ, τῆς αὐτοκριτικῆς, χωρὶς προφάσεις καὶ βολεψὰ ἄλλοθι...
Πόσο καιρὸ τὰ ἀποφεύγεις αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα ἀδελφέ μου, ταλαίπωρε ἑαυτέ μου; Καὶ ἀναβάλεις τὴν ἀπάντηση, καὶ κοιτᾶς ὁπουδήποτε ἀλλοῦ παρὰ μέσα σου, στὰ κατάβαθά σου; Δὲν σὲ ἀγαπῶ καὶ δὲν ζεῖς μέσα μου Χριστέ...μου!
Σκληρὸς ὁ λόγος τοῦτος, ἀλλά...μαλάκωσε μὲ μιᾶς ἡ καρδιά, σὰν πρόφερες αὐτὸ τὸ κτητικὸ δίπλα του... Χριστέ μου!
Ἔγινε ἡ ἀρχή...ἔστω καὶ τώρα ποὺ πέρασαν χρόνοι καὶ καιροὶ νεκροὶ καὶ ξερικοί...Ἔπεσε ἡ πρώτη στάλα, βρέθηκε ἡ πρώτη χαραμάδα νὰ παρεισδύσῃ Ἐκεῖνος μέσα σου νὰ ζήσh ἐντός σου...
Ἂν τὸ θελήσεις, θὰ σὲ ἀξιώσει κάποτε νὰ ψελίσhς: ... ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός... Διώκτης του ἦταν ἐκεῖνος ποὺ τὸ πρωτοεῖπε... Γίνε μιμητής του...Καὶ συσταυρώσου...μὴν Τὸν ἀνασταυρώνεις...
Νώντας Σκοπετέας
Ἀπόσπασμα ἀπὸ ὁμότιτλη ἐκπομπή
Ἀπόσπασμα ἀπὸ ὁμότιτλη ἐκπομπή
__________________________________
Πολυτονισμὸς ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ
Τόλμησε να απαντήσεις! (Ζει μέσα σου ο Χριστός;) Νώντας Σκοπετέας
