Τῶν ἁγίων τῆς 4ης Νοεμβρίου, παράκλησις

Ἁγίου Γεωργίου Καρσλίδη, ἀπολυτίκιον 

Ἒκ Πόντου ἀνέτειλας, ὥσπερ ἀστὴρ φαεινός, τὴν Δράμαν ἐφώτισας, ταῖς διδαχαῖς σου σοφέ,
τῇ ἰσαγγέλῳ πολιτεία σου. Ὅθεν τοῖς προσιοῦσι, τῇ ἁγίᾳ Μονῇ σου, νέμεις εἰρήνην, καὶ παντοίας
ἰάσεις’ ὡς ἔχων παρρησίαν πρὸς Χριστόν, Γεώργιε, πατὴρ ἡμῶν Ὅσιε.

(Τῶν Ποντίων, τῶν ἀκριτῶν Δραμινῶν καὶ πάντων τῶν Ἑλλήνων ποὺ τόσο σὲ λυπήσαμε μὲ τὴν ἀποστασία μας, γινοῦ σὺ βοηθὸς καὶ προστάτης, πάτερ ἁγιε) 

Ἁγίου Πορφυρίου τοῦ μίμου, κοντάκιον

   Προτραπεὶς τὸ βάπτισμα Χριστοῦ ἐμπαῖξαι, τὸν ἐχθρὸν ἐνέπαιξας, ὁμολογίᾳ ἀληθεῖ, τῆς εὐσεβείας Πορφύριε, 

   καὶ μαρτυρίου, τὸν δρόμον διήνυσας.

  (Τοῦ θεάτρου προστάτη, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, τῶν ἠθοποιῶν,πρὸς ὁμολογίαν καὶ δόξαν Θεοῦ, καὶ ὄχι ἐαυτοῦ)

Ἁγίου Ἰωάννου Βατάτζη, τοῦ βασιλέως, άπολυτίκιον
Τὸν λαμπρὸν Βασιλέα καὶ Nικαίας τὸ καύχημα Κωνσταντινουπόλεως ρύστην, Ἰωάννην ὑμνήσωμεν,
πτωχείᾳ γὰρ ἐδείχθη βασιλεύς, ὡς βάσις ἀδιάσειστος λαοῦ. Διὰ τοῦτο οἱ τιμῶντες Αὐτόν στερρῶς
συμφώνως ἀνακράζομεν: Δόξα τῷ Σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ Σὲ ἀφθαρτίσαντι, δόξα τῷ ἐν ἐσχάτοις
τοῖς καιροῖς μέλλοντι ἀναστῆσαι Σε.

(Ἐπὶ ἁλώσεως καὶ λεηλασίας ὑπὸ τῶν Φράγκων «Σταυροφόρων» τὸ 1204, τῆς Κων/πόλεως, μὲ τὶς πολιτικὲς καὶ στρατιωτικές σου ἰκανότητες,
ἐν Νικαίᾳ, ἅγιε, προετοίμασες τὴν ἀπελευθέρωσή της. Κοιμήθηκες μὲ τὸ ὄνειρο -  ποὺ πραγματώθηκε 7 χρόνια μετὰ τὴν κοίμησή σου - καὶ μαρμάρωσες !

   Καὶ μαρμαρωμένος στέκεις, βασιλέα μας ἅγιε, στὴν τωρινή μας πτῶση - τὴν πνευματική, ψυχική, οἰκονομική,  πολιτική, ἐθνική, πολιτιστική -τὴν πάλι ΦραγκοΔυτικοκρατούμενη καὶ χειρότερη ὅλων τῶν αἰῶνων μας, γιὰ νὰ γίνῃς σὺ βοηθός, μὲ τήν, ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἀνάστασίν σου)

   Ταχτσόγλου Καλλιόπη, ἠθοποιός,