«... πολλές φορές τὰ πάθη καὶ οἱ ὲπιθυμίες γίνονται ἐμμονές καὶ μετά ἀλλοιώνεται ὁ ἄνθρωπος. Συμπεριφέρεται κτηνωδῶς. Δὲν ἔχει κάτι νὰ τὸν φρενάρει...».
«... ὅταν ἀναδύεται ἀπό μέσα μου ὁ ἐγωκεντρισμός.
Ἕνα πράγμα ποὺ, ἄν μὲ ἀφήσω ἐλεύθερο, ξέρω ὅτι αὐτό τὸ τέρας θὰ ἀναπτυχθεῖ. Ἐπομένως θὰ πρέπει νὰ μπαίνω σὲ διαδικασία κάπως νὰ τὸ περιορίζω. Νὰ μὴν τὸ τρέφω τουλάχιστον».
«... ὅταν ἀναδύεται ἀπό μέσα μου ὁ ἐγωκεντρισμός.
Ἕνα πράγμα ποὺ, ἄν μὲ ἀφήσω ἐλεύθερο, ξέρω ὅτι αὐτό τὸ τέρας θὰ ἀναπτυχθεῖ. Ἐπομένως θὰ πρέπει νὰ μπαίνω σὲ διαδικασία κάπως νὰ τὸ περιορίζω. Νὰ μὴν τὸ τρέφω τουλάχιστον».
-Καὶ σὺ πῶς τὸ πετυχαίνεις;
«Ἐγῶ μὲ Θεό τὸ κάνω. Μόνος μου δὲ θὰ μπορούσα. Δὲ γίνεται νομίζω. Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος εἶναι μυστήριο δὲ μπορεῖ νὰ καθοδηγηθεῖ μόνος του, χρειάζεται κάτι πέρα ἀπό αὐτόν τὸν κόσμο».
Άρης Σερβετάλης ηθοποιός
