Ὁ καιρός τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος ἔχει μία ζυγαριά καί συγκεκριμένα: Ἐάν ὁ νοῦς δέν λέγει μέ πίστι τήν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ...» αὐτό σημαίνει ὅτι συγκατατέθηκε στό δόλωμα τοῦ ἐχθροῦ. Ἐδῶ εἶναι τό σύνορο μεταξύ τῆς μάχης κατά τόν νόμον (νομίμως) καί τῆς πτώσεως στήν παρανομία.
Οἱ ἀρχάριοι μποροῦν νά βλέπουν ὅτι τό ὄνομα τοῦ Σωτῆρος τούς λυτρώνει ἀπό τήν ἐπίθεσι τοῦ δολώματος τοῦ πονηροῦ, τό ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένοι μέ βαθειά ταπείνωσι ἐνώπιον Θεοῦ νά τό ἐπικαλοῦνται, γνωρίζοντας ὅτι ἡ ἔκβασις τοῦ πολέμου θά εἶναι μέ τό μέρος τους.
Οἱ ἀρχάριοι εἶναι ἀνάγκη νά ἀσκοῦνται πολύ γιά νά ἀποξηραίνωνται οἱ πηγές τῶν παθῶν, πού πηγάζουν ἀπό τήν γῆ τοῦ κόσμου, καθώς καί τήν φροντίδα νά μήν ὑψώνωνται μέ τόν νοῦ τους στόν αἰθέρα τῆς γνώμης τους, διότι ἐκεῖ κτυποῦν δυνατοί ἄνεμοι καί θά σπάσουν τά πτερά τοῦ νοῦ.
Προσοχή στόν νοῦ! Διότι ὁ ἀόρατος πόλεμος δοκιμάζει ὅλο τόν κόσμο καί δέν ὑπελόγισε οὔτε τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στούς Ἀποστόλους!
ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
