Ὑπάρχουν δύο κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς ἀγάπης. Τὸ ἕνα εἶναι ἡ λύπη καὶ ἡ ἀγωνία γιὰ ἐκεῖνα, ἐξαιτίας τῶν ὁποίων βλάπτεται ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπιέται. Τὸ ἄλλο εἶναι ἡ χαρὰ καὶ ὁ ἀγῶνας γιὰ τὴν πρόοδό του. Μακάριος εἶναι ὅποιος θλίβεται γιὰ κεῖνον ποὺ ἁμαρτάνει, διότι ὁ κίνδυνος ποὺ διατρέχει εἶναι φοβερός, χαίρεται δὲ γιὰ κεῖνον ποὺ προοδεύει στὴν ἀρετή, γιατὶ τὸ κέρδος του, σύμφωνα μὲ τὴν Ἁγία Γραφή, εἶναι ἀσύγκριτο. Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει αὐτὴ τὴ διάθεση, εἶναι φανερὸ ὅτι ἀγαπάει τὸν ἀδελφό.
Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας
