ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
«...τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;»
Ἐμεῖς πού παραδώσαμε ὁλοκληρωτικά τούς ἑαυτούς μας στόν Κύριο· τί ἆραγε θά δοθεῖ εἰς ἡμᾶς ὡς δωρεάν τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀπόλυτη ἀφοσίωση πού δεικνύουμε καί ἐμπιστοσύνη;
Σκοπός ὅλων ἐκείνων πού ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι νά εὐαρεστήσουν τόν Χριστό, τόν Θεό μας· νά ἐπιτύχουν τήν συμφιλίωση μέ τόν Πατέρα μέσῳ τῆς μετοχῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί μ’ αὐτόν τόν τρόπον, νά κερδίσουν τή σωτηρία τους.
Αὐτή, ἁγία γερόντισσα, εἶναι ἡ ἀπάντηση τοῦ Μεσσίου Ἰησοῦ στόν κόσμο. Ἡ ἕνωσις δηλαδή τῶν διεστώτων, Ἀγγέλων καί ἀνθρώπων, σέ μία Ἐκκλησία. Γιατί αὐτό εἶναι ἡ σωτηρία κάθε ψυχῆς· κι ἄν αὐτό δέ γίνει, ἄχρηστος ὁ κόπος καί μάταιη ἡ ἐργασία μας.
Ἡ ἐπιθυμία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ ἁγιασμός ἡμῶν. Γι’ αὐτό ἔπεμψε τόν Παράκλητο στόν κόσμο, ὥστε νά φέρει καρπόν πολύν· ἤτοι τούς Ἁγίους Πάντες πού ἑορτάζουμε σήμερα. Διαφορετικά, ἀνώφελος θά εἶναι κάθε δρόμος ζωῆς ὁ ὁποῖος δέν ὁδηγεῖ σ’ Αὐτόν πού εἶπε ὅτι: «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή». Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔγινε σάρκα[1] καί ἀφοῦ ἑνώθηκε ὑποστατικά μέ τήν ἀνθρώπινη φύση μας καί ἔγινε τέλειος ἄνθρωπος, χωρίς ἁμαρτία, ὡς τέλειος Θεός τήν ξανάπλασε καί τήν θέωσε. Καί ἔτσι, ἀφοῦ ἀνακαίνισε στόν ἑαυτό Του ὁλόκληρο τόν ἄνθρωπο, ἀπό παλαιό τόν ἔκανε νέο· «ἰδού καινά ποιῶ τά πάντα».
Ἐφ’ ὅσον λοιπόν ὁ Λόγος ἱερούργησε στόν ἑαυτό Του τήν ἀνάπλαση τῆς φύσεώς μας, θυσίασε γιά χάρη μας ὁ Ἴδιος τόν ἑαυτό Του, μέ σταυρικό θάνατο· καί δίνει πάντοτε τό ἄχραντο σῶμά Του, μέ σκοπό τρώγοντας τοῦτο καί πίνοντας τό τίμιον Αἷμά Του, μέ τήν θεία μέθεξη, νά γινόμαστε Ἅγιοι, τίμια μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Του.
Ὥστε νά μήν ἀνήκουμε πλέον στούς ἑαυτούς μας, ἀλλά σ’ Ἐκεῖνον σύν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις· νά εἴμαστε δηλαδή θέσει, ἐκεῖνο πού Αὐτός εἶναι φύσει, Θεάνθρωπος!
Ἐν τούτοις, ἀδελφοί, ἄν δοκιμασμένοι στούς κόπους τῶν ἀρετῶν καί προκαθαρμένοι μέ τά δάκρυα, πλησιάζομε καί τρῶμε ἀπό αὐτόν τόν ἄρτον καί πίνωμε ἀπό αὐτό τό ποτήριον, τότε ἀναμειγνύεται ὡς Θεάνθρωπος μέ πραότητα μαζί μας καί μᾶς μεταποιεῖ ὁλόκληρους σύμφωνα μέ τόν ἑαυτό Του. Τοιουτοτρόπως, εἴμαστε σύμμορφοι μ’ Αὐτόν, τόν Μεσσίαν καί ἀδελφοί Του· κατά Χάριν, ἅγιοι.
Αὐτές εἶναι οἱ ἐνέργειες τοῦ Παναγίου Πνεύματος πού προαναφέραμε καί περιγράφονται μέ διάφορους τρόπους, συνεχῶς ἐνεργοῦν καί ἡ μία κατάσταση διαδέχεται τήν ἄλλη πνευματικῷ τῷ τρόπῳ πάντοτε ἀπό τό Ἴδιο Πανάγιο Πνεῦμα, πού μοιράζει τά χαρίσματα στήν ἁγίαν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Τό Αἷμα τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, ἁγία γερόντισσα, εἶναι ἡ καινή δημιουργός καί πανεποιός δύναμις.
Αὐτή εἶναι πού πρῶτα ἀπ’ ὅλα συμφιλίωσε τήν Θεία καί τήν ἀνθρώπινη φύση, τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο. Ἔτσι οἱ ἄνθρωποι προσέγγισαν τόν Θεό, ἑνώθηκαν μέ τούς ἀσωμάτους Ἀγγέλους καθώς ἐπίσης καί ὁ ἕνας ἀδελφός τόν ἄλλον.
«Τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;»
Ὁ Χριστός ἑνώνει ὀργανικά στήν πλέον οὐσιαστική ἕνωση ὅλα τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας μέ τόν Ἴδιο, καθώς καί μεταξύ τους, ἐν Πνεύματι ἁγίῳ, διά τῶν ἱερῶν μυστηρίων καί τῶν ἁγίων ἀρετῶν. Τό ἀνθρώπινο γένος δέν γνωρίζει πιό ἀληθινή, πιό ἀθάνατη, πιό αἰώνια ἕνωση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ἄνθρωπο, ἀπό αὐτήν πού θεμελίωσε ὁ Χριστός ἐν Χάριτι μέ τό Αἷμά Του.
«Υἱοί ἀνθρώπων, ἕως πότε βαρυκάρδιοι; ἰνατί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καί ζητεῖτε ψεῦδος;» καί σκοτώνετε ὁ ἕνας τόν ἄλλον; Ἀγαπήσατε τήν Ἀλήθεια κι αὐτή ἐλευθερώσει ὑμᾶς ἀπό τήν σκληροκαρδία· ἀκούσατε καί μάθετε ἀπό τόν μόνον καί μοναδικόν Διδάσκαλον τοῦτο: τό θεῖο αἷμα τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ δύναμη πού ἁγιάζει, καθαίρει, μεταμορφώνει, χριστοποιεῖ, ἑνώνει καί σώζει.
Ἡ πραγματική, ἀληθινή, ἀθάνατη ἕνωση τοῦ ἀνθρώπου μέ τούς συνανθρώπους του, ὑφίσταται διά τοῦ Θεανθρώπου ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, μέ τήν εὐδοκία τοῦ Πατρός. Ἡ θεία πνοή τοῦ Παρακλήτου δύναται νά φέρει τήν εἰρήνη στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων καί τή συμφιλίωση στόν ταραγμένο κόσμο μας. Ὁ θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός εἶναι «ἡ εἰρήνη ἡμῶν»[2]. Εἶναι Αὐτός πού μᾶς συμφιλίωσε μέ τόν Τριαδικό Θεό, παραμερίζοντας τίς ἁμαρτίες μας πού ἀκατάπαυστα ἐναντιώνονται στήν μεγαλοσύνη Του.
«Τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;»
Μᾶς συμφιλίωσε μέ τούς Ἀγγέλους καί μεταξύ μας τούς ἀνθρώπους· δείχνοντάς μας πῶς οἱ ἁμαρτίες προκαλοῦν καί συντηροῦν τήν ἔχθρα στό ἀνθρώπινο γένος καί μᾶς ἀπεκάλυψε τόν καινό τρόπο κοινωνίας, τήν ἀγάπη, δίδοντάς μας τήν ἴδια τήν δύναμη αὐτῆς τῆς θείας εἰρηνοποιοῦ ἀγάπης. Ἡ ἄπειρη φιλανθρωπία τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ ἐπειδή βρίσκεται ἑνωμένη μέ τό Ἅγιον Πνεῦμα, γίνεται, γιά ὅλους τούς Ἁγίους πού ἑορτάζουμε σήμερα σύν ἡμῖν χριστιανοί μου, φῶς, χαρά, ἀνάπαυση, ἀγαλλίαση, ἀγάπη, εὐσπλαχνία, ἀγαθότητα καί καλοσύνη.
Τιμή εἰς πάντας τούς Ἁγίους. Ἡ λατρεία καί ἡ Βασιλεία στόν Τριαδικό Θεό καί στόν Σωτῆρα Ἰησοῦ Χριστό. Ἀμήν.
