ΕΝΑ ΑΠΟ τὰ πλέον παιδαριώδη παραμύθια τοῦ Παπισμοῦ εἶναι καὶ ἡ δῆθεν
μετάβαση τοῦ Ἀπ. Πέτρου στὴ Ρώμη καὶ γενόμενος πρῶτος ἐπίσκοπός της.
Αὐτὸς ὁ ἀναληθὴς μῦθος κατασκευάστηκε ἀπὸ τοὺς βάρβαρους Φράγκους,
προκειμένου νὰ στηρίξουν καὶ «θεολογικὰ» τὸν ἀντίχριστο φραγκικὸ
φεουδαρχισμό, στὸ πρόσωπο τοῦ Φράγκου ὑπερ-αὐτοκράτορα, ὁ ὁποῖος τὸν 11ο
αἰώνα «θρονιάστηκε» στὸν πατριαρχικὸ θρόνο τῆς Ρώμης. Μάλιστα χάλκευσαν
μία σειρὰ ἀπὸ γελοῖα, πλαστὰ καὶ ψευδεπίγραφα κείμενα
(Ψευδοκωνσταντίνειος Δωρεά, Ψευδοκλημέντια, κλπ), γιὰ νὰ στηρίξουν αὐτὸ
τὸ μύθευμα. Σὲ αὐτὰ στηρίζεται ἡ δαιμονικὴ ἀπαίτηση τοῦ «Πάπα» νὰ
κυριαρχεῖ σὲ ὅλη τὴν Ἐκκλησία, ὡς δῆθεν «διάδοχος τοῦ Ἀποστόλου
Πέτρου». Ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι ἐντελῶς διαφορετική.
Ὁ Πέτρος δὲν πῆγε στὴ
Ρώμη, διότι μὲ τὸ διάταγμα τοῦ Κλαυδίου (43 μ.Χ.), ὅπως ἀναφέρει ὁ
Ρωμαῖος ἱστορικὸς Σουετώνιος (Vila Claudii (XXV), ἀπαγόρευε στοὺς
Ἰουδαίους νὰ εἰσέρχονται στὴν πόλη! Ἐπίσης ἀποδεδειγμένα δὲν ὑπῆρξε ὁ
Πέτρος πρῶτος ἐπίσκοπος τῆς Ρώμης, ἀλλὰ ὁ Λίνος! Δυστυχῶς αὐτὰ τὰ παπικὰ
παραμύθια υἱοθετοῦν καὶ «δικοί» μας, συνεορτάζοντες, μὲ τοὺς παπικούς,
τὴν «θρονικὴ ἑορτὴ» τῆς «ἐκκλησίας» τῆς Ρώμης!
