Στίς Παροιμίες λέγεται τό ἑξῆς: «Μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ κτυπᾶ ὁ ἄνθρωπος τό κακό». Ἐάν πράγματι μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ κτυπᾶ ὁ ἄνθρωπος τό κάθε κακό, αὐτό σημαίνει, ὅτι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι τό πρῶτο ἐμπόδιο γιά τήν ἁμαρτία. Δηλαδή ὁ θεῖος φόβος ἐμποδίζει τήν ἁμαρτία νά εἰσέλθη στήν ψυχή μας.
Ὁ Προφήτης Δαβίδ, φωτιζόμενος ἀπό τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, εἴδατε τί μᾶς λέγει: «ἡ ἀρχή τῆς σοφίας εἶναι ὁ φόβος τοῦ Κυρίου καί ἡ κατανόησις εἶναι καλή σ’ αὐτούς πού τόν ἔχουν». Καί πάλι λέγει ὁ γυιός τοῦ Σολομῶντος ὅτι ὁ φόβος τοῦ Κυρίου εἶναι σχολή τῆς σοφίας. Ἐνῶ ἡ Σοφία Σειράχ λέγει ὅτι ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι πολύ ἀνώτερος ἀπό κάθε ἄλλη σοφία.
Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ
