«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Τί εἶμαι ἐγώ χωρίς τόν Κύριο; Μιά
σκόνη ἀπό κόκκαλα ξερά,
τροφή γιά τά σκουλήκια τοῦ τάφου, πού δουλεύουν ἐκεῖ στούς αἰῶνες.
Ὁ νοῦς μου χωρίς τήν ἀκτῖνα τοῦ οὐρανίου φωτός,
Τά μάτια μου χωρίς τό βλέμμα πρός
τόν Οὐράνιο Πατέρα,
μοιάζουν μέ μαῦρα γυαλιά τῶν τυφλῶν ἀνθρώπων.
Τό στόμα μου χωρίς τήν ἔλευσι τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ,
εἶναι καμπάνα χωρίς γλωσσίδι, μή ἔχοντας φωνή ποτέ.
Τό ἴδιο καί τά φτωχά μου αὐτιά χωρίς
τό Ἅγιό Του Πνεῦμα,
εἶναι κουρέλια κρεμασμένα πού κουνιοῦνται στόν ἄνεμο.
Καί τά χέρια καί τά πόδια μου, ἐάν ὁ Κύριος δέν τά κάνη πρόθυμα,
τά ἔργα μου τότε καί ἡ πορεία μου θά εἶναι γιά τήν αἰώνια ἀπώλειά μου!
Χωρίς τήν Χάρι του Τιμίου Σταυροῦ εἶμαι ἕνα ψόφιο σκουλήκι,
διότι, ζῶντας χωρίς τό φῶς καί τήν ἐλπίδα πεθαίνω!
Ἀπόσπασμα ἀπό ἐδῶ
