«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
357. Ἡ μετάνοια πρέπει νά εἶναι μία εὐδιαθεσία συνεχῶς αὐξανόμενη στήν ψυχή γιά τήν τελεία ἐξυγίανσί της.
358. Εἶναι μεγάλο τό μυστήριο τῆς Μετανοίας, ὄχι μόνο διότι σέ μεταβάλλει ἀπό κακό σέ καλό ἄνθρωπο, ἀπό ἐχθρό τοῦ Θεοῦ, φίλο Του, ἀλλά καί διότι ἕνα τόσο μεγάλο ἔργο εἶναι σκεπασμένο μ᾿ ἕνα ταπεινό τρόπο. Τό ἄπειρο ἔλεος τοῦ Πατρός γιά νά γλυτώση τά παιδιά Του ἀπό τήν ἀνελέητη κρίσι τῆς δικαιοσύνης, βάσει τῶν ἔργων, στέλλει κατερχόμενον ἐξ οὐρανοῦ τόν μονογενῆ Του Υἱό νά τούς κάνη μία ἐλεήμονα κρίσι, χωρίς καμμία φοβέρα καί τέλος νά τούς συμφιλιώση μέ τόν ἑαυτό Του.
Ἐπειδή ἀκριβῶς αὐτή ἡ εὐσπλαγχνική κρίσις εἶναι ταπεινή δέν ἠμπορεῖ νά πλησιάση κανείς στά σωτήρια εὐεργετήματά της ἀπ᾿ αὐτούς πού ἔχουν γεμᾶτο τόν νοῦ τους μέ ἐπιστῆμες καί καπνίζονται ἀπό τήν ὑπερηφάνεια. Πῶς ἠμποροῦν νά ἔλθουν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τό πᾶν, αὐτοί πού ἐξουσιάζουν τούς ἀνθρώπους νά ἔλθουν γονατιστοί μπροστά σ᾿ ἕνα ἁπλό ἱερέα γιά νά ἐξομολογηθοῦν ὅλες τίς ἀνομίες καί στενοχώριες τους; Ὄχι, τέτοια «ὑπερηφάνεια» δέν ἠμποροῦν νά κάνουν, νά ἔλθουν ἀπό τήν «καλωσύνη τους» στήν ταπείνωσι. Γι᾿ αὐτό, αὐτοί κρίνουν μέ αὐστηρά δικαιοσύνη, ἡ ὁποία βράζει σάν τόν ζωμό μέσα τους μέχρι νά τούς μαλακώσουν τά κόκκαλα τῆς ἀλαζονείας.
359. Οἱ παλαιότεροι προσηύχοντο γι᾿ αὐτούς πού τούς ἐβασάνιζαν καί τούς κρατοῦσαν δεμένους τά πόδια καί εὐλογοῦσαν αὐτούς πού ἐπήγαιναν γιά τόν θάνατο· ἐνῶ ἄλλοι ἔλεγαν ὅτι θά πρέπει ν᾿ ἀγοράσουμε μέ χρυσάφι τίς θλίψεις καί τίς ταλαιπωρίες πού παθαίναμε ἀπό τούς ἀνθρώπους. Τό πᾶν εἶναι νά κάνης ὅ,τιδήποτε γιά τόν Θεό καί Αὐτός θά σέ βοηθήση· διότι εἶναι ἀλήθεια: ὅτι δέν εἶναι κατά φύσιν ν᾿ ἀγαπᾶς μέ ὅλη σου τήν καρδιά, αὐτόν ὁ ὁποῖος σέ σκοτώνει μέ διαφόρους τρόπους, ἀλλά εἶναι ὑπέρ τήν φύσιν σου. Αὐτή εἶναι ἡ ἔννοια καί ὁ σκοπός αὐτῆς τῆς ἐλεήμονος κρίσεως τοῦ Θεοῦ: Ἐπαναπόκτησις τῆς ἄνευ ὁρίων ἀγάπης, ἐπιστροφή ἀπ᾿ ὅλες τίς ἁμαρτίες πρός τόν ἕνα Θεό καί ὅλους τούς ἀνθρώπους. Ὁσάκις γίνεται τό θαῦμα αὐτοῦ τοῦ μυστηρίου, τότε λέγουμε ὅτι ἡ Θ. Χάρις ἐργάζεται τήν ἐπιστροφή τῶν ἀνθρώπων στήν ἀθωότητα τῶν νηπίων.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (+1910-1989) «ΜΕΓΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΣ ΨΥΧΩΝ», ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΟΦΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΕ 500 ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Μον. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης.
