«Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον Αὐτόν».
(Ματθ. κε΄4)
«Θαύμασε τὸν Κύριο καθὼς κρίνεται. Ἀνεχόταν νὰ ἄγεται καὶ νὰ φέρεται ἀπὸ τοὺς στρατιῶτες! Ἐκεῖνος ποὺ κάθεται στὰ δεξιὰ τοῦ Πατέρα, στέκεται ὄρθιος καὶ δικάζεται! Ὁ λαὸς ποὺ λυτρώθηκε ἀπὸ Αὐτόν, ἀπὸ δουλεία τῆς Αἰγύπτου καὶ ἀπὸ ἄλλες αἰχμαλωσίες πάρα πολλὲς φορές, κραυγάζει ἐναντίον Του: «Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον Αὐτόν». Γιατὶ τὸ λέτε αὐτό, Ἰουδαίοι; Ἐπειδὴ θεράπευσε τοὺς τυφλούς σας; Ἀλλὰ μήπως ἐπειδὴ ἔκανε νὰ περπατήσουν οἱ χωλοί σας καὶ γιὰ ὅλες τὶς ἄλλες εὐεργεσίες ποὺ σᾶς πρόσφερε;».
(Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Κατήχηση Φωτιζομένων ΙΓ΄, σελ. 371)
