ΟΙ «ΔΙΚΟΙ» μας θιασῶτες τῆς «ἕνωσης τῶν ἐκκλησιῶν», χωρὶς τὴν μετάνοια
τῶν αἱρετικῶν, συμμετέχουν σωρηδὸν μὲ αὐτοὺς καὶ ὑπογράφουν «σύμφωνα
συνεργασιῶν», γιὰ νὰ «ἀνοίξουν τὸ δρόμο» γιὰ τὴν «ποθητὴ ἕνωση». Ἕνα
τέτοιο σύμφωνο ὑπεγράφη πρόσφατα στὸ Μπάρι τῆς Ἰταλίας, ἀπὸ ἕνα
«τσοῦρμο» αἱρετικῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Μητρ. Ἰταλίας Πολύκαρπος,
αὐτὸς ποὺ ἀναγνωρίζει, σύμφωνα μὲ παλιότερη δήλωσή του, ὡς «πατριάρχη
του τὸν Πάπα»! Δεῖτε τὴν εἴδηση:
«Στὶς 23 Ἰανουαρίου 2026, στὸν
καθεδρικὸ ναὸ τοῦ Μπάρι, μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ πρώτου Συμποσίου τῶν
Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, ὑπεγράφη μὲ κάθε ἐπισημότητα ἕνα ἱστορικὸ
κείμενο: τὸ πρῶτο ἐθνικὸ Οἰκουμενικὸ Σύμφωνο μεταξὺ τῶν Χριστιανικῶν
Ἐκκλησιῶν ποὺ βρίσκονται στὴν Ἰταλία. Τὸ κείμενο, μὲ τίτλο “Σύμφωνο γιὰ
μία κοινὴ πορεία μαρτυρίας”, ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕξι ἄρθρα καὶ
ἀντιπροσωπεύει ἕνα θεμελιώδη σταθμὸ γιὰ τὴν ἀποκαλούμενη “ἰταλικὴ ὁδὸ
διαλόγου”. […] Οἱ Ἐκκλησίες ποὺ ὑπέγραψαν ὑπογραμμίζουν ὅτι ἡ σημασία
τοῦ Συμφώνου δὲν ἔγκειται σὲ μία ἁπλὴ τυπικὴ πράξη, ἀλλὰ ἀναδύεται ἀπὸ
μία κοινή, ὥριμη καὶ βαθιὰ πορεία, ποὺ ἔχει τραφεῖ ἀπὸ τὴ συνάντηση, τὸν
διάλογο καὶ τὴ διάκριση, τόσο σὲ ἐθνικὸ ὅσο καὶ σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο.
Παρουσιάζονται ἑνωμένες ὡς ὑπεύθυνοι φορεῖς στὴν ἰταλικὴ κοινωνία,
δεσμευόμενες: 1. γιὰ τὸ κοινὸ καλό, 2. γιὰ τὴ δικαιοσύνη καὶ τὴν εἰρήνη,
3. γιὰ τὴν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου, 4. γιὰ τὴ θρησκευτικὴ ἐλευθερία,
5. γιὰ τὴ φροντίδα τῆς δημιουργίας (τοῦ περιβάλλοντος). Σὲ μία
ἐκκοσμικευμένη καὶ πλουραλιστικὴ κοινωνία, τὸ Σύμφωνο ἐπιδιώκει νὰ
προσφέρει μία ὁρατή, ἀξιόπιστη χριστιανικὴ μαρτυρία, σὲ διάλογο μὲ τὸ
Κράτος καὶ μὲ σεβασμὸ πρὸς τὴ λαϊκότητα» (Πηγή: aktines.blogspot.com)!
Ὅλα γιὰ τὴν ἐκκοσμίκευση, οὐδεμία μνεία γιὰ συμφωνία στὴν πίστη!
