Μάρτης του...2020 !
Τότε που ξαφνικά όλα... άλλαξαν !
Τότε που οι μέρες θύμιζαν.... άλλες εποχές.
Σκοτεινές... τρομακτικές...!
Τότε που όλοι ζήσαμε μια ... παράνοια , με απειλές, εκβιασμούς , εκφοβισμούς, διλήμματα, διώξεις, κοινωνικό στιγματισμό ...!
Μια ... υπερβολή άνευ λογικής !
Τότε που νιώσαμε προδομένοι ακόμη κι από μια μεγάλη μερίδα... Ιεραρχών που ελησμονησαν το ομολογιακό πνεύμα των Πατέρων και έκλιναν γόνυ στην ... εξουσία.
Τότε που συνέβη κάτι το πρωτόγνωρο:
Σίγησαν οι Άγιες Τράπεζες και όλα θύμιζαν "κρυφό σχολειό".
Μνήμες που ακόμη τρομάζουν...
Δεν θα ξεχάσω, όσο ζω, τα εντεταλμένα όργανα της τάξης να περιφέρονται πέριξ των ναών και κάποια από αυτά να τοποθετούν το αυτί στην σφραγισμένη θύρα, προκειμένου να αφουγκραστουν την παραμικρή κίνηση και να ενεργήσουν αναλόγως...!
Και στο θέαμα αυτό (μέσω των καμερών) το αίμα να ... παγώνει, η γλώσσα να υποχωρεί εις τα ενδότερα της στοματικής κοιλότητας και η καρδιά να παλλει ασταμάτητα το ... Κύριε ελέησον , διότι αυτήν δεν μπόρεσαν να την φιμωσουν.
Μακάρι να μην ξαναβιωσουμε αυτόν τον στραγγαλισμό της ... συνείδησης.
Σημ.: αμέτρητες οι ιστορίες από εκείνη την περίοδο, που θα άξιζε τον κόπο κάποια στιγμή να συγκεντρωθούν και να δημοσιευτούν προκειμένου να τιμηθούν όλοι όσοι αγωνίστηκαν και σύρθηκαν ακόμη και στα δικαστήρια του κόσμου γιατί δεν μπόρεσαν να προβούν σε έκπτωση της συνείδησης τους.
π.Γεώργιος Πετρ.
Τότε που ξαφνικά όλα... άλλαξαν !
Τότε που οι μέρες θύμιζαν.... άλλες εποχές.
Σκοτεινές... τρομακτικές...!
Τότε που όλοι ζήσαμε μια ... παράνοια , με απειλές, εκβιασμούς , εκφοβισμούς, διλήμματα, διώξεις, κοινωνικό στιγματισμό ...!
Μια ... υπερβολή άνευ λογικής !
Τότε που νιώσαμε προδομένοι ακόμη κι από μια μεγάλη μερίδα... Ιεραρχών που ελησμονησαν το ομολογιακό πνεύμα των Πατέρων και έκλιναν γόνυ στην ... εξουσία.
Τότε που συνέβη κάτι το πρωτόγνωρο:
Σίγησαν οι Άγιες Τράπεζες και όλα θύμιζαν "κρυφό σχολειό".
Μνήμες που ακόμη τρομάζουν...
Δεν θα ξεχάσω, όσο ζω, τα εντεταλμένα όργανα της τάξης να περιφέρονται πέριξ των ναών και κάποια από αυτά να τοποθετούν το αυτί στην σφραγισμένη θύρα, προκειμένου να αφουγκραστουν την παραμικρή κίνηση και να ενεργήσουν αναλόγως...!
Και στο θέαμα αυτό (μέσω των καμερών) το αίμα να ... παγώνει, η γλώσσα να υποχωρεί εις τα ενδότερα της στοματικής κοιλότητας και η καρδιά να παλλει ασταμάτητα το ... Κύριε ελέησον , διότι αυτήν δεν μπόρεσαν να την φιμωσουν.
Μακάρι να μην ξαναβιωσουμε αυτόν τον στραγγαλισμό της ... συνείδησης.
Σημ.: αμέτρητες οι ιστορίες από εκείνη την περίοδο, που θα άξιζε τον κόπο κάποια στιγμή να συγκεντρωθούν και να δημοσιευτούν προκειμένου να τιμηθούν όλοι όσοι αγωνίστηκαν και σύρθηκαν ακόμη και στα δικαστήρια του κόσμου γιατί δεν μπόρεσαν να προβούν σε έκπτωση της συνείδησης τους.
π.Γεώργιος Πετρ.
