Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026

ΟΛΕΘΡΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 9η Μαρτίου 2026

 

ΟΛΕΘΡΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟ

(Αναφορά στην δαιμονική παγίδα του μεντιουμισμού)

 

      Όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές στις ανακοινώσεις μας, ο σύγχρονος κόσμος βιώνει μια πρωτοφανή πολύπλευρη κατάπτωση. Μια βαθύτατη πνευματική και ηθική κρίση, η οποία σηματοδοτεί και την πορεία του στα τρομερά αδιέξοδα που μας είναι γνωστά. Η κατάσταση του πνευματικού αποπροσανατολισμού του τον οδηγεί, συν τοις άλλοις, να υιοθετεί παράλογες θρησκευτικές πίστεις και ακραίες μορφές αποκρυφισμού, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε στον 21ο μ. Χ. αιώνα, όπου έχει αποθεωθεί ο ανθρώπινος νους και η τεχνολογική πρόοδος έχει φτάσει σε ασύλληπτα μεγέθη.

     Αναμφίβολα, αυτή η ζοφερή κατάσταση έχει τις αιτίες της. Η μακροχρόνια αθεϊστική προπαγάνδα, ο σύγχρονος ευδαιμονιστικός και υλιστικός τρόπος ζωής και η εκκοσμίκευση δημιούργησαν ευνοϊκές συνθήκες επικράτησης του σύγχρονου πνευματικού αποπροσανατολισμού και της έκπτωσης των ηθικών και θρησκευτικών αξιών. 

    Μετά την παταγώδη κατάρρευση των μαχητικών αθεϊστικών ιδεολογιών και καθεστώτων στα τέλη του περασμένου αιώνα, παρατηρήθηκε μια απρόσμενη στροφή των πεινασμένων για πνευματικότητα ανθρώπων στη θρησκεία, ιδιαίτερα στις χώρες όπου εφαρμόζονταν θρησκευτικοί περιορισμοί και διώξεις. Αλλά όμως αυτή στροφή δεν είναι επιστροφή στην υγιή θρησκευτικότητα, αλλά σε νοσηρά θρησκευτικά σχήματα, σε περιθωριακά και παραθρησκευτικά μορφώματα.

     Επί πλέον, η εμφάνιση του νεοφανούς παγκοσμίου φαινομένου της λεγομένης «Νέας Εποχής του Υδροχόου», στο οποίο «στεγάζονται» όλες οι μορφές του αποκρυφισμού, καλλιεργούνται τεχνηέντως και προωθούνται, στην ανθρωπότητα ως η «νέα θρησκευτικότητα» της «Νέας Υδροχοϊκής Εποχής». Οι σκοτεινοί ιθύνοντες των πολυπληθών ομάδων του χώρου, διοχετεύουν την νοσηρή «πνευματικότητα», για να γεμίσουν τις άδειες από την υγιή πνευματικότητα ψυχές των ανθρώπων. Και φυσικά, η «πνευματικότητα» αυτή έχει δαιμονικό χαρακτήρα και προέλευση και βρίσκεται στον αντίποδα της κατά Θεόν υγιούς πνευματικότητας.

     Είναι ανάγκη να επισημάνουμε ως μια ακόμα αιτία του πνευματικού αποπροσανατολισμού του σύγχρονου κόσμου, είναι οι παρεφθαρμένες εκδοχές του Χριστιανισμού, των πολυπληθών αιρετικών ομάδων του αιρετικού, κυρίως του δυτικού Χριστιανισμού, του οποίου η ιστορική του πορεία τα τελευταία χίλια χρόνια προβάλλει τερατώδεις πλανεμένες αντιλήψεις για έναν Θεό, ολωσδιόλου αντίθετες,  με την Θεία Αποκάλυψη και την πίστη της Μίας και Αδιαίρετης Εκκλησίας και που ευθύνεται για ανείπωτα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό και ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος πασχίζει να αποτινάξει μετά βδελυγμίας κάθε χριστιανικό κατάλοιπο. Γι’ αυτό και η αιρετική δυτική χριστιανοσύνη βιώνει μια πρωτοφανή κρίση επιβίωσης,  όπου μεγάλα πλήθη πιστών εγκαταλείπουν  τις «εκκλησίες» τους, «κληρικοί» και πάστορες είναι δυσεύρετοι και οι ναοί τους κλείνουν και πωλούνται, αλλάζοντας χρήσεις. Αντίθετα, όπως είχαμε αναφερθεί πρόσφατα σε σχετική ανακοίνωσή μας, μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, όχι μόνο δεν συρρικνώνεται, αλλά αυξάνεται στην πνευματικά άνυδρη Δύση!

       Στην παρούσα ανακοίνωσή μας θα αναφερθούμε σε μια από τις πολλές μορφές αποκρυφισμού, η οποία κυριαρχεί στις δυτικές κοινωνίες και δυστυχώς και στην πατρίδα μας, τον «Μεντιουμισμό», δηλαδή την ενασχόληση με τον Πνευματισμό από μια πλειάδα πνευματιστών, των αποκαλουμένων «μέντιουμ», που σημαίνει «ενδιάμεσους», διότι υποτίθεται ότι τα τραγικά αυτά πρόσωπα έχουν την ικανότητα να «διαμεσολαβούν» μεταξύ των ανθρώπων και των πνευματικών οντοτήτων ή με τα πνεύματα νεκρών.

     Ως αρχή να επισημάνουμε πως ο Πνευματισμός, έχει τεράστια διάδοση και φυσικά δεν ασκείται  «με το αζημίωτο», αλλά λειτουργεί ως μια λίαν επικερδής επιχείρηση. Η πληθώρα τοιούτων «εργαστηρίων» διαφημίζονται με πλήθος πινακίδων στις οδούς, στα περιοδικά, στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο.

      Τι είναι ο Πνευματισμός ή ο Μεντιουμισμός; Αποκαλυπτικό άρθρο μας δίνει τον ορισμό του: «Πνευματισμός (ή μεντιουμισμός):  πνευματικό κίνημα “αποκαλύψεων” που συνίσταται στην επικοινωνία των  ανθρώπων με “πνεύματα”, τα οποία υποτίθεται ότι είναι ψυχές προ-αποθανόντων ανθρώπων,  επιτυγχάνεται  δε η επικοινωνία αυτή μέσῳ ειδικευμένων προς τούτο “διαμέσων” ή “μεσαζόντων” (τα γνωστά “medium”). Προσεκτικότερη μελέτη της διδασκαλίας του Πνευματισμού αποδεικνύει, ότι πέραν μιας απλής φιλοσοφικής και ηθικής διδασκαλίας, η οποία βασίζεται στην “παραφυσική” ή “ψυχική” δραστηριότητα και τις αποκαλύψεις και διδασκαλίες “πνευμάτων”, ο Πνευματισμός είναι ουσιαστικώς πίστη, “αποκάλυψη” και θρησκεία, αναγόμενη έως τα αρχαία ειδωλολατρικά μαντεία, πίστη συγγενής της μαγείας και της νεκυομαντείας (νεκρομαντείας)»[1].

      Το ότι είναι όντως θρησκεία αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι οι μέντιουμ δεν αρκούνται απλά στην άσκηση κάποιων πρακτικών «διαμεσολάβησης» με τον υπερβατικό κόσμο, αλλά στηρίζονται σε συγκεκριμένες θρησκευτικές πίστεις και αρχές και κοσμολογία. «Σταδιακώς ο πνευματισμός εξελίχθηκε σε θρησκεία με τη δική της θεολογία, ανθρωπολογία και ηθική, βάσει των διδασκαλιών των δήθεν “πνευμάτων”, οι οποίες διδασκαλίες απέχουν βεβαίως έτη φωτός από την εν Χριστώ αποκεκαλυμμένη Αλήθεια του Θεού στην Εκκλησία. Μεταξύ των διδασκαλιών αυτών είναι χαρακτηριστική η “συναιωνιότης” του Θεού και της ύλης (δηλ. η ύλη δεν δημιουργήθηκε από τον Θεό, αλλά υπήρχε πάντοτε μαζί Του), ο πανθεϊσμός (ο άνθρωπος ή και η ύλη είναι τμήμα της ουσίας του Θεού), η υιοθέτηση της μετενσαρκώσεως, ο εξελικτισμός (“evolutionism”), η δήθεν παρουσία στον κόσμο ενός “παγκοσμίου ρεύματος” (ενός στοιχείου ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη), το οποίο στον άνθρωπο γίνεται “περίπνευμα” (όπως η “αύρα”) ή λαμβάνει γενικώς και άλλες μορφές (ηλεκτρικό και μαγνητικό ρεύμα, αιθέριο σώμα, ζωϊκό ρεύμα, “ψυχή του κόσμου”) κ.ά.»[2].

      Σύμφωνα με άλλο δημοσίευμα του αποκρυφιστικού χώρου, τουλάχιστον στο εξωτερικό έχουν συσταθεί και «Πνευματιστικές Εκκλησίες», οι οποίες λειτουργούν, όχι απλά ως εργαστήρια αποκρυφισμού, αλλά ως κανονικές θρησκευτικές ενώσεις, στις οποίες τελούνται «θεραπευτικές» τελετές.

     Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία ενός διάσημου μέντιουμ, του Kristian von Sponneck (Rigsgreve), Δανού/Βρετανού στην καταγωγή και αντιπροέδρου στην «Πνευματιστική Εκκλησία Μέιντενχεντ»: «Οι πνευματιστικές εκκλησίες υπάρχουν για να προσφέρουν παρηγοριά, κατανόηση και σύνδεση. Δεν είναι χώροι πίεσης ή προσδοκιών. Είναι χώροι όπου οι άνθρωποι συγκεντρώνονται για να συλλογιστούν, να ακούσουν και συχνά να θεραπευτούν. Ενώ κάθε εκκλησία έχει τη δική της προσωπικότητα, ήθος και τρόπο εργασίας, υπάρχουν κοινά στοιχεία που διατρέχουν τις περισσότερες πνευματιστικές εκκλησίες και η κατανόησή τους μπορεί να βοηθήσει στην άρση της αβεβαιότητας πριν καν περάσετε την πόρτα»[3]! Και συνεχίζει: «Για πολλούς ανθρώπους, η ιδέα της παρακολούθησης μιας πνευματιστικής εκκλησίας μπορεί να φαίνεται ασυνήθιστη ή ακόμα και λίγο τρομακτική. Κάποιοι φαντάζονται κάτι σοβαρό ή άκαμπτο, άλλοι περιμένουν δραματικές επιδείξεις και κάποιοι απλώς δεν ξέρουν τι να περιμένουν καθόλου»[4].

      Οι ιθύνοντες του πνευματιστικού χώρου ισχυρίζονται ότι οι «διαμεσολαβήσεις» μεταξύ ζωντανών και των νεκρών ή πνευματικών οντοτήτων οφείλονται σε  «προσωπικές ικανότητες» των μέντιουμ. Αυτό είναι μια σοβαρή παραπλάνηση, για τους αφελείς. Τα μέντιουμ επικαλούνται και έρχονται σε επαφή με αόρατες οντότητες. Αυτό μας το διαβεβαιώνει ο πλέον γνωστός εκδοτικός οργανισμός της Θεοσοφίας, LUSIS TRUST.

       Σε άρθρο της οργάνωσης, το οποίο γράφηκε από τον Θιβετανό Διδάσκαλο, Djwhal Khul, αναφέρεται πως «Τα Μεγάλα Όντα αναζητούν νοήμονες συνεργάτες και εργάτες παρά αφοσίωση στις Προσωπικότητές Τους, και ένας σπουδαστής που βαδίζει ανεξάρτητα στο φως της δικής του ψυχής θεωρείται απ’ Αυτούς σαν όργανο στο οποίο μπορούν να βασιστούν περισσότερο από έναν αφοσιωμένο φανατικό. […] Ο μεντιουμισμός που εκτελείται με πλήρως συνειδητή εστιασμένη στάση και στον οποίο το μέντιουμ, με γνώση και νοημοσύνη, εκκενώνει το σώμα του για να εισέλθει μια οντότητα της οποίας έχει πλήρη επίγνωση και η οποία αναλαμβάνει την κατοχή με τη συνειδητή του άδεια για να υπηρετήσει κάποιο πνευματικό σκοπό και να βοηθήσει τους συνανθρώπους του, μπορεί να είναι ορθός και καλός»[5]!

      Για την χριστιανική μας πίστη αυτά τα «Μεγάλα Όντα», τα οποία, όπως μας βεβαιώνει ο θιβετιανός δάσκαλος, εισέρχονται στο «εκκενωμένο» σώμα του μέντιουμ, για να «υπηρετήσουν κάποιο πνευματικό σκοπό», είναι πονηρά πνεύματα, δαιμονικά κακοποιά όντα, τα οποία, με την εκούσια αποδοχή των μέντιουμ, εκτοπίζουν την αγιοπνευματική πνευματικότητα, αντικαθιστώντας την με την δαιμονική πνευματικότητα. Αυτός άλλωστε είναι ο Πνευματισμός. Τα πονηρά πνεύματα δέχονται να γίνουν όργανα ανθρώπων, όχι να τους υπηρετήσουν, όπως διαδίδουν οι αποκρυφιστές και πιστεύουν αφελώς όσοι καταφεύγουν στον αποκρυφισμό, αλλά να τους καταστρέψουν.

     Εκτός αυτού και ο διαβόητος πνευματιστής Allan Cardec επισημαίνει τον κίνδυνο να γίνει το ίδιο το «διάμεσο» (το μέντιουμ) θύμα «κακεντρεχών πνευμάτων»  και να δαιμονισθεί[6]! Ο Σατανάς δεν γνωρίζει φίλους και συνεργάτες, στόχος του είναι να καταστρέψει τους πάντες!

       Ο Απόστολος Παύλος μας βεβαιώνει πως ο Σατανάς «μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός» (Β΄ Κορ.11,14), προκειμένου να παραπλανήσει ανθρώπους και να τους οδηγήσει στην καταστροφή. Ο «απ’ αρχής ανθρωποκτόνος» (Ιωάν.8,44) δεν μπορεί να κάμει το καλό, να γίνει ευεργέτης, διότι έχει διαστραφεί η φύση του στο κακό, αλλά μεταχειρίζεται τον δόλο για να πραγματοποιήσει το κακό. Έτσι στην περίπτωση των μέντιουμ και όσων καταφεύγουν σ’ αυτούς, παρουσιάζεται ως δήθεν ουράνια αγαθή οντότητα, έχοντας δήθεν υπερφυσικές (θεϊκές) ικανότητες παντογνωσίας, πρόθυμος να λύσει κάθε πρόβλημά τους, κρύβοντας την αληθινή του κακοποιά φύση.

      Κάνουν ένα ολέθριο λάθος όσοι καταφεύγουν στα μέντιουμ με σκοπό να έρθουν σε επαφή με πνεύματα νεκρών και να συνομιλήσουν μαζί τους. Σε μια τέτοια «τελετή» βιώνουν μια τραγική ψευδαίσθηση, διότι στην ουσία δεν «προσέρχονται» τα πνεύματα των νεκρών, αλλά πονηρά πνεύματα, τα οποία μιμούνται τη φωνή τους, παραπλανώντας τους με απώτερο στόχο να άρουν την Θεία Χάρη από τον άνθρωπο και να τον υποδουλώσουν σ’ αυτά. Να τον κάμουν έρμαιο των δαιμονικών θελήσεων και προσταγών.    

       Έχει σημασία να αναφέρουμε και την αιτία του άσβεστου μίσους του Σατανά για τον άνθρωπο. Σύμφωνα με την βιβλική και πατερική παράδοση ο Σατανάς μισεί τον άνθρωπο, όχι από προσωπική αντιδικία μαζί του, αλλά εξαιτίας του μίσους του προς το Θεό. Ως έκπτωτος άγγελος, λόγω της υπέρμετρης υπερηφάνειάς του, μισεί τον άνθρωπο, που δημιουργήθηκε «κατ’ εικόνα Θεού» (Γεν.1,26) και έχει την δυνατότητα να αναχθεί και ως την κατά χάριν θέωσή του. Ότι είναι αντανάκλαση του Θεού και αγαπημένο πλάσμα Του. Τον φθονεί, διότι γνωρίζει ότι μπορεί να φθάσει στη δόξα, την  οποία εκείνος έχασε, διότι θα αναχθεί υπεράνω και αυτών των αγγέλων και διότι εν τέλει θα πάρει τη θέση που εκείνος έχασε! Επειδή δεν μπορεί να πλήξει το Θεό, πασχίζει να καταστρέψει τον άνθρωπο, το δημιούργημά Του, από αντεκδίκηση. Τρέφοντας την ψευδαίσθηση ότι είναι θεός, θέλει να δημιουργήσει λάτρεις του από όσους αρπάξει με το δόλο και τους κάμει υποχείριά του. Γι’ αυτό και οι άγιοι Πατέρες τον αποκαλούν «ληστή» και «κλέφτη»[7], ότι, «δαιμόνων (γνώρισμα είναι) το δια παντός την ανομίαν εργάζεσθαι»[8].

      Για να πραγματοποιήσει το καταστροφικό του έργο έχει και τα επί γης όργανά του, μεταξύ των άλλων και τους αποκρυφιστές, τους μάγους, τους μάντεις, τα μέντιουμ, κ.α. Γι’ αυτό η Αγία μας Εκκλησία μας αποτρέπει από κάθε ενασχόληση με τα έργα του διαβόλου και κάθε επαφή με τα επί γης όργανά του. Όλες οι πρακτικές του αποκρυφισμού, ακόμα και οι πιο «αθώες», βλάπτουν πρώτα αυτούς που τις μετέρχονται. Όσοι ασχολούνται με τις αποκρυφιστικές πρακτικές γίνονται οι ίδιοι τα πρώτα θύματα των δαιμόνων που αποκτούν πάνω τους δικαιώματα με ολέθριες συνέπειες[9]. Κατά συνέπεια κάθε ενασχόληση με τον Πνευματισμό, είτε ως μέντιουμ, είτε ως πελάτης τους, είναι καταστροφική. Ο διάβολος, όπως προαναφέραμε, δεν γίνεται φίλος και βοηθός κανενός ανθρώπου, ούτε καν αυτών που τον υπηρετούν δια του αποκρυφισμού. Όλοι θα καταστραφούν!

       Περαίνουμε την ανακοίνωσή μας, εκφράζοντας την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμιά συμφωνία μεταξύ του Θεού και του Σατανά, όπως μας παραγγέλλει ο Απόστολος Παύλος «τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;» (Β΄Κορ.6,15), δίνοντας απόλυτη αποστομωτική απάντηση στους «ετεροζυγούντες», δηλαδή σε αυτούς που θέλουν να συνδυάσουν την πίστη στο Θεό, με τα έργα του Σατανά, όπως την λευκή και μαύρη μαγεία, τη γητεία, τα ταρώ, τα μέντιουμ, την γιόγκα, πέτρες και ρέικι, φενγκ-σούι, το βουδισμό και ινδουισμό, ωροσκόπια, κάθε είδους εναλλακτικά φάρμακα, κάθε είδους μαντία π.χ. χαρτομαντεία, καφεμαντεία  κοκ. Όλους αυτούς, «τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμακοῖς καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσι τοῖς ψευδέσι τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ ἐν πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος» (Αποκ.19,31). Κάθε ενασχόληση με τον αποκρυφισμό, κάθε εκζήτηση βοήθειας από το Σατανά, τον εχθρό του Θεού, θεωρείται από την Εκκλησία μας ως προδοσία του Θεού και χαρακτηρίζεται από την Αγία Γραφή ως «πνευματική μοιχεία» και «πνευματική πορνεία».

     Μακριά λοιπόν από τα έργα του Σατανά αν θέλουμε να έχουμε την ζωοποιό και σώζουσα χάρη του Θεού μαζί μας. Στην περίπτωση που έχουμε πλανηθεί και έχουμε καταφύγει σε κάποια από τις παγίδες του, υπάρχει και ο δρόμος της ειλικρινούς μετάνοιας και οι τρόποι της πνευματικής θεραπείας μας, την οποία μας παρέχει η Αγία μας Εκκλησία.

 

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών

Αναρτήθηκε από
Ετικέτες , , ,