ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ Β’ – ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ
Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟ Β’
«…Δεν ήταν (ο γάμος) κάτι που ενδιέφερε την Πολιτεία. Γιατί η Πολιτεία έχει άλλα ενδιαφέροντα. Ξέρετε δε, κάθε φορά που επεμβαίνει η Πολιτεία στα εκκλησιαστικά θέματα, το κάνει όχι για το καλό της Εκκλησίας, το κάνει για το καλό το δικό της. Θέλει να ρυθμίσει δηλαδή, να λύσει δικά της προβλήματα.
Η κίνηση δε που γίνεται πάντοτε είναι από την Εκκλησία προς την Πολιτεία και όχι από την Πολιτεία προς την Εκκλησία. Δηλαδή η Πολιτεία επί Ιουστινιανού, μετά επί Λέοντος του Σοφού, καθιστά νόμους του κράτους τα δόγματα και τους Κανόνες της Εκκλησίας. Δεν γίνεται το αντίθετο, οι νόμοι της Πολιτείας να γίνονται νόμοι της Εκκλησίας.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τον τέταρτον αιώνα ο υιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου ο Κωνστάντιος, σε μία στιγμή εκρήξεως, μολονότι Ορθόδοξος, έλεγε το εξής στους επισκόπους: ο λόγος ο εμός ως κανών νομιζέσθω (θα είναι νόμος ο λόγος μου) και του είπαν αμέσως ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε. Του είπαν τα μεγάλα Πατερικά αναστήματα της εποχής.
Απαντούν οι μεγάλοι Πατέρες της εποχής, ένας εξ’ αυτών ήταν ο μεγάλος Άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων, του κέντρου της αυτοκρατορείας τότε εις την Δύση. Και τί είπε; Imperator intra Ecclesiam, non supra Ecclesiam est. Ο αυτοκράτωρ είναι μέσα στην Εκκλησία, όχι πάνω από την Εκκλησία.
Αυτή είναι η απάντηση ενός μεγάλου επισκόπου.
Ε, όταν δεν έχουμε μεγάλους επισκόπους τότε η Πολιτεία παίρνει πάντα το πάνω χέρι. Είναι η λεγομένη πολιτειοκρατεία. Και δεν θα είχαμε ποτέ καμμία αντίρρηση, εκπρόσωποι της Πολιτείας που ζουν μέσα στην Ορθόδοξη Παράδοση να μας διορθώσουν εκεί που ατακτούμε. Αλλά συνήθως την «διόθρωση» την αναλαμβάνουν πρόσωπα πολιτειακά που δεν έχουν σχέση με την Παράδοση της Εκκλησίας και «διορθώνουν» τα καλώς κείμενα, όχι τα κακώς κείμενα. Αυτά που τους συμφέρουν.
