Η σύναξή τους τελείται στο Αποστολείο του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, το οποίο βρίσκεται μέσα στον σεβάσμιο Ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου, κοντά στην αγιωτάτη Μεγάλη Εκκλησία.
Ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος έζησε μακρά και πολυετή ζωή στον κόσμο αυτό. Σε αυτόν είχε αποκαλυφθεί, δηλαδή είχε λάβει θεία πληροφορία από το Άγιο Πνεύμα, ότι δεν θα έβλεπε θάνατο πριν αντικρίσει με τα μάτια του τον Δεσπότη Χριστό. Γι’ αυτό, όταν ο Κύριός μας προσφέρθηκε στον Ναό ως νήπιο σαράντα ημερών, ο Συμεών Τον πήρε στην αγκαλιά του. Και αφού πληροφορήθηκε από το Άγιο Πνεύμα όσα επρόκειτο να συμβούν σχετικά με Αυτόν, τότε έφτασε και στο τέλος της ζωής του, σύμφωνα με εκείνη τη θεία αποκάλυψη και τον χρησμό που είχε λάβει από το Άγιο Πνεύμα.
Σχετικά όμως με το πρόσωπο του Αγίου Συμεών, υπάρχουν διάφορες και διαφορετικές απόψεις. Ο Άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος, στο δεύτερο τροπάριο του ασματικού Κανόνα που συνέθεσε προς τιμήν του, τον παρουσιάζει ως ιερέα, λέγοντας: «Εν νόμω γενόμενος, ιερουργός ιερώτατε». Αντίθετα, ο λόγιος και κριτικός Φώτιος, στα «Αμφιλόχια», απαντώντας σε σχετική ερώτηση, αναφέρει ότι δεν ήταν ιερέας, αλλά ότι υπερείχε ακόμη και των ιερέων. Άλλοι πάλι λένε ότι ο Συμεών ήταν ένας από τους εβδομήντα ερμηνευτές της Παλαιάς Διαθήκης επί Πτολεμαίου του Φιλαδελφίου και ότι, όταν μετέφραζε το χωρίο «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει» και δυσπιστούσε στο νόημά του, έλαβε χρησμό πως θα ζούσε έως ότου πάρει στα χέρια του τον προφητευμένο παρθενικό καρπό. Αυτή την άποψη αναφέρει ο Γεώργιος ο Κεδρηνός στη «Σύνοψή» του, καθώς και ο Μελέτιος Αθηνών, όπως επίσης και ο Ευθύμιος ο Ζυγαδηνός στην ερμηνεία του δεύτερου κεφαλαίου του κατά Λουκάν Ευαγγελίου (στον τρίτο τόμο). Αν λοιπόν αυτή η εκδοχή είναι αληθινή, τότε ο Συμεών, όταν υποδέχθηκε τον Χριστό, ήταν διακοσίων εβδομήντα ετών και πλέον. Άλλοι πάλι καταγράφουν γενεαλογικά ότι ήταν γιος του πατριάρχη των Εβραίων Χιλλήλ και πατέρας του περίφημου Γαμαλιήλ, που μνημονεύεται στις Πράξεις των Αποστόλων, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν ότι ήταν πρόεδρος του εβραϊκού Συνεδρίου. Όμως όσοι θεωρούνται ασφαλέστεροι και ακολουθούν αποκλειστικά την ευαγγελική ιστορία, τιμούν τον Συμεών τον Θεοδόχο απλώς ως άνθρωπο θεοκίνητο και φωτισμένο από το Πνεύμα (όπως αναφέρεται και στη νεότερη έκδοση της «Εκατονταετηρίδας»). Το λείψανο του Αγίου Συμεών φυλάσσεται στον Ναό του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου στην Κωνσταντινούπολη, ναό που ανήγειρε ο αυτοκράτορας Ιουστίνος, όπως αναφέρεται στη Δωδεκάβιβλο (σελίδα 1152). Αξίζει ακόμη να σημειωθεί ότι στο δεύτερο Πανηγυρικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου σώζεται εγκώμιο γραμμένο από τον ταπεινό μοναχό Συμεών προς τιμήν του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου, με αρχή τα λόγια: «Την προς τους αγαθούς των ομοδούλων τιμήν».
Η προφήτιδα Άννα ήταν κόρη του Φανουήλ και καταγόταν από τη φυλή του Ασήρ, ενός από τους δώδεκα πατριάρχες, γιους του Ιακώβ. Αφού έζησε με τον σύζυγό της επτά χρόνια και έπειτα τον έχασε με τον θάνατό του, από τότε παρέμεινε συνεχώς στον Ναό και αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της σε προσευχές και νηστείες. Επειδή λοιπόν ζούσε αδιάκοπα μέσα σε τέτοια θεάρεστα έργα, αξιώθηκε και αυτή η μακαρία να δει τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, όταν προσφέρθηκε στον Ναό ως νήπιο σαράντα ημερών από την Παναγία Μητέρα Του και τον δίκαιο Ιωσήφ. Τότε η Άννα ευχαριστούσε και δοξολογούσε τον Θεό και προφήτευε φανερά για τον Χριστό προς όλους όσοι βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στον Ναό, λέγοντας λόγια όπως αυτά: «Αυτό το Βρέφος είναι Εκείνος που στερέωσε τον ουρανό και τη γη. Αυτό το Βρέφος είναι ο Χριστός, για τον οποίο μίλησαν και προφήτευσαν όλοι οι Προφήτες».
Εμείς λοιπόν, τιμώντας σήμερα τη μνήμη αυτών των δύο αγίων προσώπων, κηρύττουμε μέσω αυτών τη φοβερή και άρρητη συγκατάβαση του Θεού προς εμάς τους ανθρώπους. Για περισσότερα σχετικά με αυτούς, μπορεί κανείς να δει τον «Θησαυρό» του Δαμασκηνού στην εορτή της Υπαπαντής.
Επίσης, την ίδια ημέρα μνημονεύονται οι Άγιοι Μάρτυρες Αδριανός, Ευβούλος, Βλάσιος ο Βουκόλος και ο προφήτης Αζαρίας, γιος του Αδδώ.
Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου
