REACHOUT COMMUNITY
ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ
Σύμφωνα μὲ τὴ New Grolier Multimedia Encyclopaedia, ὁ ὅρος «Νέα Ἐποχή» (new age) εἶναι: «…ἕνας ὅρος ποὺ ἔγινε δημοφιλὴς στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1980 γιὰ νὰ περιγράψει ἕνα νεφελῶδες, οἱονεὶ θρησκευτικὸ σύνολο πεποιθήσεων ποὺ ἀποτελοῦν ἀπόρροια τῆς ἀντικουλτούρας τῆς δεκαετίας τοῦ 1960 καὶ τοῦ “κινήματος ἀνθρώπινου δυναμικοῦ” τῆς δεκαετίας τοῦ 1970». Στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, ἀρχικὰ τὸ ὄνομα ἀναφερόταν στὴν προσδοκία τῶν ὀπαδῶν, κυρίως στὴ Δυτικὴ Ἀκτή, ὅτι ἀνέτελλε μἰα νέα «πνευματικὴ» ἐποχὴ στὴν ὁποία οἱ ἄνθρωποι θὰ συνειδητοποιοῦσαν ὑψηλότερους, πιὸ πνευματικοὺς ἑαυτούς. Ἡ Νέα Ἐποχὴ περιλαμβάνει μἰα εὐρεία σειρὰ ἐννοιῶν, ὅπως ὁ πνευματισμός, ἡ ἀστρολογία, οἱ ἐξωσωματικὲς ἐμπειρίες, ἡ μετενσάρκωση καὶ οἱ ἀποκρυφιστικοὶ κλάδοι, καθὼς καὶ ἀνορθόδοξες ψυχοθεραπευτικὲς τεχνικὲς καὶ ψευδοεπιστημονικὲς ἐφαρμογὲς τῶν «θεραπευτικῶν δυνάμεων» τῶν κρυστάλλων καὶ τῶν πυραμίδων. (NGME).
Ἡ Ἀστρικὴ Προβολὴ εἶναι σίγουρα μέρος τῆς κουλτούρας καὶ τῆς πρακτικῆς τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ἡ Ἀστρικὴ Προβολὴ εἶναι μἰα «πνευματικὴ» ἐμπειρία, ἀλλὰ φαίνεται νὰ συγγενεύει περισσότερο μὲ τὴν ἀποκρυφιστικὴ πρακτικὴ παρὰ μὲ τὸν εὐαγγελικὸ Χριστιανισμό. Πράγματι, ὑπάρχουν ἐκεῖνοι ποὺ προειδοποιοῦν ὅτι μπορεῖ σαφῶς νὰ ὁδηγήσει σὲ «δαιμονισμό». «Τὰ ὄνειρα συχνὰ ἐξηγοῦνται ὡς οἱ ἐμπειρίες μιᾶς Περιπλανώμενης Ψυχῆς, ἐνῷ τὸ σῶμα κοιμᾶται.
Αὐτὴ ἡ περιπλάνηση εἶναι ἐπικίνδυνη ἐπειδὴ ἡ ψυχὴ διατρέχει τὸν κίνδυνο νὰ παγιδευτεῖ ἀπὸ ἕναν μάγο ἢ ἕνα πονηρὸ πνεῦμα, ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι ἡ ἀσθένεια καὶ ἡ παραφροσύνη, καὶ ὁ θάνατος ἐὰν ἡ ψυχὴ δὲν διασωθεῖ καὶ ἀποκατασταθεῖ». – The Black Arts, Richard Cavendish, παρατίθεται στὸ Man, Myth & Magic, τόμ. 15, σελ. 2114.
«Παρομοίως, ὁ ἀποκρυφιστὴς ποὺ ἐξερευνᾶ τὸ ἀστρικὸ ἐπίπεδο διατρέχει τὸν κίνδυνο νὰ ἀποτύχει νὰ ἐπαναφέρει τὸν ἀστρικό του ἑαυτὸ στὸ φυσικό του σῶμα». – The Black Arts, Richard Cavendish, σελ. 274. Ὅταν ἐκτελεῖται, ἕνα ἄτομο ἀπελευθερώνει τὸ ἀστρικό του σῶμα ἀπὸ τὸ φυσικό του σῶμα προκειμένου νὰ ταξιδέψει, κατὰ βούληση, σὲ ἕνα ἀστρικὸ ἐπίπεδο σὲ μἰα ἐξωσωματικὴ ἐμπειρία. Αὐτὸ τὸ ἀστρικὸ ἐπίπεδο θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι μἰα γνώριμη περιοχή, ἢ ἀλλιῶς θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι πολλὰ μίλια μακριά, ἀκόμη καὶ στὸ διάστημα. Ὑπάρχει κάποια σύγχυση, ἀκόμη καὶ μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν της, ὡς πρὸς τὸ τί πιστεύουν ὅτι εἶναι πραγματικὰ τὸ ἀστρικὸ σῶμα. Κάποιοι λέτε ὅτι συγγενεύει μὲ τὸ πνεῦμα κάποιου καὶ ἄλλοι ὅτι εἶναι περισσότερο ἕνα φυσικὸ πρᾶγμα ποὺ μπορεῖ ἴσως νὰ ἀποδειχθεῖ ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη μὲ κάποιο τρόπο.
Ὅ,τι κι ἂν ἀποφασίσουν νὰ ἐπιλέξουν ὡς βασική τους πεποίθηση, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὅλα εἶναι φαντασία καὶ δὲν ἔχουν καμία ἀπολύτως βάση. Αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται σὲ διάφορα συγγράμματα καὶ στὶς ἄγριες ἀποκλίσεις τῶν ἐπιχειρημάτων ποὺ χρησιμοποιοῦνται. Στὸ βιβλίο του Understanding Astral Projection, ὁ Anthony Martin, ἕνας ἀσκούμενος τοῦ θέματος, παραθέτει τὸ ἐδάφιο Β’ Κορινθίους 12:2. «Γνωρίζω ἕναν ἄνθρωπο ἐν Χριστῷ, ὁ ὁποῖος πρὶν ἀπὸ δεκατέσσερα χρόνια –εἴτε μέσα στὸ σῶμα, δὲν γνωρίζω, εἴτε ἔξω ἀπὸ τὸ σῶμα, δὲν γνωρίζω, ὁ Θεὸς γνωρίζει– ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος ἁρπάχτηκε μέχρι τὸν τρίτο οὐρανό». (NASB) Στὴ συνέχεια συνεχίζει λέγοντας: «Ἡ περιγραφὴ τοῦ Ἁγίου Παύλου θεωρεῖ δεδομένο ὅτι τέτοια πράγματα ἦταν δυνατά. Αὐτὸ δὲν ἦταν ὄνειρο, καμία παραίσθηση, τὸ σῶμα μποροῦσε νὰ ἐγκαταλειφθεῖ μὲ τὴν πραγματικὴ ἔννοια. Οἱ ὅροι τοῦ Ἁγίου Παύλου δὲν εἶναι πάντα σαφεῖς».
Ὁ συγγραφέας βέβαια ἐπιχειρεῖ νὰ δώσει μἰα «σφραγῖδα» ἐγκυρότητας σὲ αὐτὴ τὴ μᾶλλον ἰσχνὴ ὑπόθεση παραθέτοντας τὴ Βίβλο. Ἡ ἀμφίβολη φύση αὐτοῦ τοῦ ἀστρικοῦ σώματος ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸν Anthony Martin ὅτι εἶναι μὴ πνευματικὴ στὴν οὐσία της, καθὼς θεωρεῖ τὸ πνεῦμα ὡς ἕνα ἄφθαρτο μέρος τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ τὸ ἀστρικὸ σῶμα ὡς ἕνα φθαρτὸ μέρος. Λέει στὸ βιβλίο του: «…ὑπάρχει φυσικὸ σῶμα καὶ ὑπάρχει πνευματικὸ σῶμα, τὸ ὁποῖο μπορεῖ νὰ σημαίνει ὅτι ὑπάρχει ἕνα φυσικὸ καὶ ἕνα ἀστρικὸ σῶμα ἢ ὅτι ὑπάρχει ἕνα ἀστρικὸ σῶμα καὶ μἰα ψυχή. Ἕνα πρᾶγμα εἶναι σαφές, ὡστόσο, ἡ ἐμπειρία ποὺ περιέγραψε ὁ Ἅγιος Παῦλος ἦταν γιὰ ἐκεῖνον μἰα ἀναμφισβήτητα πραγματικὴ ἐμπειρία». Ἡ πρακτικὴ τῆς ἀστρικῆς προβολῆς περιλαμβάνει σχεδὸν σίγουρα μἰα πνευματικὴ ἐμπειρία κάποιου εἴδους.
Ὡστόσο, ἡ Βίβλος δὲν ἔχει νὰ πεῖ τίποτα γιὰ αὐτὸ τὸ αἰθέριο σῶμα ποὺ οἱ ὀπαδοὶ τῆς Νέας Ἐποχῆς πιστεύουν ὅτι ὑποτίθεται ὅτι κατοικεῖ μέσα μας, ἀλλὰ ἔχει πολλὰ νὰ πεῖ γιὰ τὸν ἐσωτερικὸ ἄνθρωπο ἢ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι σαφὲς ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ συγγραφέα ὅτι οὔτε ὁ ἴδιος εἶναι πεπεισμένος γιὰ τὴν ὕπαρξη ἑνὸς ἀστρικοῦ σώματος. Αὐτὸ βασίζει ὁλόκληρη τὴν πρακτική, καὶ τὴ διδασκαλία της, σὲ καθαρὴ εἰκασία. Ὅπως μποροῦμε νὰ δοῦμε ἀπὸ τὴ Βίβλο στὴν Α’ Τιμοθέου 4:1,2 «Τὸ Πνεῦμα ῥητὰ λέει ὅτι στοὺς ἔσχατους καιροὺς μερικοί θὰ ἐγκαταλείψουν τὴν πίστη καὶ θὰ ἀκολουθήσουν πνεύματα πλάνης καὶ διδασκαλίες δαιμονίων. Τέτοιες διδασκαλίες προέρχονται ἀπὸ ὑποκριτὲς ψεῦτες, τῶν ὁποίων ἡ συνείδηση ἔχει καυτηριαστεῖ ὅπως μὲ πυρωμένο σίδερο». (NIV) Εἶναι σαφὲς ὅτι ἐὰν κάποιος ἔχει καυτηριασμένη συνείδηση, αὐτὴ ἔχει καταστεῖ ἀναίσθητη. Μἰα τέτοια συνείδηση θὰ σᾶς ἐπιτρέψει νὰ πιστέψετε ὁτιδήποτε, ὅσο αἰθέριο κι ἂν εἶναι, καθὼς δὲν ἔχει ἀναφορὰ στὴν πνευματικὴ ἀλήθεια. Γιὰ μἰα νεκρὴ συνείδηση, ὅλα εἶναι σωστά. Ὅσο γιὰ τὴν ὑποκρισία – ἡ ἰδέα τῆς χρήσης τῶν Γραφῶν γιὰ νὰ ἐπικυρώσετε τὶς θεωρίες σας, ὅταν στὴν πραγματικότητα αὐτὲς καταδικάζουν τὴ φιλοσοφία σας, ἀποτελεῖ σίγουρα παράδειγμα αὐτῆς.
Ὑπάρχει ἐπίσης ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα ποὺ ἐπιστρατεύουν οἱ ὀπαδοὶ τῆς νέας ἐποχῆς προκειμένου νὰ προσδώσουν βάρος στὶς θεωρίες τους, καὶ αὐτὸ εἶναι ἐπιστημονικό. Διαπρεπεῖς ἄνθρωποι χρησιμοποιοῦνται ἐπίσης γιὰ νὰ ἐνισχύσουν τὴν ὑπόθεση, ὅπως ἕνας ἱππότης τοῦ βασιλείου, ὁ Σὲρ Τζέιμς Φρέιζερ (Sir James Frazer), ὁ ὁποῖος ἔχει γράψει ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο «The Golden Bough» (Ὁ Χρυσὸς Κλῶνος).
Σὲ αὐτὸ λέει: «…οἱ ἄνθρωποι σὲ ὅλα τὰ στάδια ἄγνοιας καὶ γνώσης πιστεύουν συνήθως ὅτι ὅταν πεθαίνουν, κάποιο μέρος τους δὲν χάνεται. Σὲ αὐτὴ τὴν παγκόσμια καὶ συνεχὴ πεποίθηση ἔγκειται ἡ οὐσιαστικὴ διάκριση μεταξὺ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ ἀστρικοῦ σώματος. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἐντελῶς θεμελιώδης· τὸ ἀστρικὸ σῶμα ἔχει μἰα συσχέτιση μὲ τὸ φυσικὸ σῶμα καὶ ἀποτελεῖ πτυχὴ τῆς ἀποκρυφιστικῆς θεωρίας. Ἡ ψυχή, ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, εἶναι μἰα θρησκευτικὴ ἔννοια καὶ εἶναι ἀδιάσπαστα ἕνα θραῦσμα τῆς αἰωνιότητας. Τὸ ἀστρικὸ σῶμα συνδέεται μὲ τὴν ὑλικότητα· ἴσως μάλιστα φτάσει στὸ σημεῖο νὰ ζυγιστεῖ ἐπιστημονικά».
Ἐδῶ, πάλι, μποροῦμε νὰ δοῦμε ὅτι χρησιμοποιοῦνται λέξεις ὅπως «ἴσως» καὶ «πιθανόν», ἔτσι ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχει οὔτε ἴχνος ὁριστικῆς ἀπόδειξης ἢ ἀκριβοῦς διδασκαλίας γιὰ τὸ ὅλο θέμα. Ὑπάρχει ἐπίσης ἡ παραδοχὴ ὅτι τὸ ἀστρικὸ σῶμα ἀνήκει στὴν ἀποκρυφιστικὴ θεωρία. Ἡ ἐμπλοκὴ τῆς ἐπιστήμης σὲ τέτοια θέματα φαίνεται νὰ εἶναι ἕνα κοινὸ τέχνασμα γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ εὔπιστοι νὰ πιστέψουν ψέματα. Οἱ Εὐαγγελικοὶ Χριστιανοὶ πιστεύουν ὅτι αὐτὸ ἔχει γίνει μὲ πολλὰ θέματα, ὅπως ἡ δημιουργία καὶ ἡ ἐξέλιξη. Καθὼς ὁ χρόνος περνᾶ, ὡστόσο, ἀποκαλύπτονται περισσότερα στοιχεῖα ποὺ ἀναγκάζουν τὸ ἐπιστημονικὸ ἐπιχείρημα σὲ ὑποχώρηση καὶ τὰ «ἐπιστημονικὰ γεγονότα» νὰ τροποποιοῦνται γιὰ νὰ «ἐπιτρέψουν» τὰ νέα στοιχεῖα.
Μἰα κλασικὴ περίπτωση αὐτοῦ εἶναι τώρα ποὺ χρησιμοποιεῖται τὸ διαστημικὸ τηλεσκόπιο Hubble· οἱ ἐπιστήμονες ἀνακάλυψαν ὅτι τὸ σύμπαν εἶναι πολὺ νεότερο ἀπὸ ὅ,τι εἶχαν ὑπολογίσει. Αὐτὸ τοὺς ἀφήνει ἕνα μεγάλο πρόβλημα, καθὼς τώρα ἔχουν ἀστέρια ποὺ πιστεύουν ὅτι εἶναι παλαιότερα ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ σύμπαν! Ἡ διδασκαλία αὐτῶν τῶν μελετητῶν εἶναι ὅτι τὸ ἀστρικὸ σῶμα, ἡ ψυχὴ καὶ τὸ πνεῦμα εἶναι διαφορετικά, διακριτὰ συστατικὰ ἑνὸς ἀτόμου καὶ ὅμως συλλογικὰ ὡς ἄνθρωποι ἀποτελοῦμε τὸν «θεό». Διδάσκεται ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἀστρικὸ σῶμα εἶναι φυσικῆς φύσης, μπορεῖ νὰ ἐπιβιώσει ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ σώματος γιὰ μικρὸ χρονικὸ διάστημα, ἀλλὰ τελικὰ χάνεται καὶ αὐτό. Ἀργότερα στὸ βιβλίο του, ὁ Anthony Martin προσπαθεῖ ξανὰ νὰ ἐπικυρώσει τὴν ὑπόθεσή του μὲ παραθέματα ἀπὸ ἕναν γιατρό, ἂν καὶ δὲν εἶναι ἐμφανὲς τί εἴδους γιατρὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ παραθέτει.
Αὐτὸ τὸ παράθεμα εἶναι «διανθισμένο» μὲ γραφικὰ χωρία γιὰ νὰ τοῦ δοθεῖ κάποιου εἴδους ἀποδοχή. Λέει: «…συνολικὰ οἱ ὁρισμοὶ τῆς ἀποκρυφιστικῆς ἀνατομίας ποὺ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τὸν γιατρὸ Ρόμπερτ Κρούκχολ (Robert Crookhall) συνιστῶνται. Κάθε ἄτομο, σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψη τοῦ Δρ Κρούκχολ, ἔχει ἕνα φυσικὸ σῶμα καὶ μἰα ψυχή. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δύο πόλοι τῆς συνολικῆς δομῆς τοῦ σώματός του. Ἐπιπλέον, ὑπάρχει ἕνα λεπτότερο σῶμα ποὺ ὀνομάζεται ἀστρικὸ σῶμα καὶ σχετίζεται μὲ τὰ ἀστρικὰ ἐπίπεδα. Μεταξὺ τοῦ φυσικοῦ σώματος καὶ τοῦ ἀστρικοῦ σώματος ὑπάρχει μἰα ἀτμόσφαιρα ἢ αὔρα, στὴ συνέχεια ἕνας ἐνδιάμεσος χῶρος καὶ μετὰ μἰα ἀστρικὴ ἀτμόσφαιρα. Ἡ πρώτη ἢ φυσικὴ ἀτμόσφαιρα ὀνομάζεται ἐπίσης ὄχημα ζωτικότητας καὶ εἶναι ἀνάλογη μὲ τὴ βιβλικὴ πνοὴ ζωῆς. Γένεση 2:7 καὶ 6:17». Γένεση 2:7 – Τότε ὁ Κύριος ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ χῶμα τῆς γῆς καὶ ἐμφύσησε στὰ ῥουθούνια του πνοὴ ζωῆς· καὶ ὁ ἄνθρωπος ἔγινε ζωντανὴ ὕπαρξη. (NASB) Γένεση 6:17 – Καὶ ἰδού, ἐγώ, ἐγὼ ὁ ἴδιος φέρνω τὸν κατακλυσμὸ τῶν ὑδάτων πάνω στὴ γῆ, γιὰ νὰ καταστρέψω κάθε σάρκα στὴν ὁποία ὑπάρχει ἡ πνοὴ τῆς ζωῆς, κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανό· ὅ,τι βρίσκεται πάνω στὴ γῆ θὰ χαθεῖ. (NASB)
Συνδεδεμένο μὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια τοῦ «ὀχήματος τῆς ζωτικότητας» ἢ τῆς πνοῆς τῆς ζωῆς, εἶναι αὐτὸ ποὺ οἱ ἀσκοῦντες τὴν ἀστρικὴ προβολὴ ὀνομάζουν «ἀσημένιο κορδόνι»· αὐτὸ ὑποτίθεται ὅτι εἶναι σὰν ἕνας ὀμφάλιος λῶρος ποὺ συνδέει τὸ ἀστρικὸ σῶμα μὲ τὸ ὑλικὸ σῶμα. Κατὰ τὴν ἀστρικὴ περιπλάνηση, αὐτὸ τὸ κορδόνι τεντώνεται σὲ φανταστικὴ ἀπόσταση σὰν ἕνα τεράστιο λάστιχο, τελικὰ ὅμως ἔρχεται ἕνα σημεῖο ὅπου δὲν μπορεῖ νὰ τεντωθεῖ ἄλλο καὶ σπάει, ἀφήνοντας τὸ φυσικὸ σῶμα χωρὶς τὸ ἀστρικὸ σῶμα, τὸ ὁποῖο δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιστρέψει.
Ὁ Anthony Martin λέει στὸ βιβλίο του ὑπὸ τὸν τίτλο «Τὸ Ἀσημένιο Κορδόνι»: «…τὸ ἀστρικὸ σῶμα δὲν ἐπιπλέει πάντα ἐλεύθερα· σὲ πολλὲς περιπτώσεις δὲν μπορεῖ νὰ πάει ὅπου θέλει. Συνδέεται μὲ τὸ φυσικὸ σύστημα μέσω ἑνὸς κορδονιοῦ ἱκανοῦ νὰ ἐκτείνεται σὲ τεράστιες ἀποστάσεις, τὸ ὁποῖο ὡστόσο ἀποτελεῖ ἕναν διαρκῶς παρόντα σύνδεσμο μὲ τὸ ὑλικὸ σῶμα. Ἡ ὕπαρξη τοῦ κορδονιοῦ βεβαιώνεται ἀπὸ πολλοὺς ἀστρικοὺς ταξιδιῶτες καὶ ἐμφανίζεται στὶς ἀρχαιότερες περιγραφές. Ἡ κλασικὴ ἀναφορὰ βρίσκεται στὴ Βίβλο, Ἐκκλησιαστὴς 12:6, “Προτοῦ κοπεῖ τὸ ἀσημένιο σκοινὶ καὶ σπάσει τὸ χρυσὸ λυχνάρι καὶ συντριβεῖ ἡ στάμνα στὴν πηγή”. GNB.
Τὸ κορδόνι εἶναι οὐσιαστικὰ μἰα ἐπέκταση τοῦ ἀστρικοῦ σώματος καὶ ἡ σύνδεση μὲ τὸ φυσικὸ σῶμα εἶναι τέτοια ὥστε νὰ ἐπιτρέπει στὶς ζωτικὲς λειτουργίες τοῦ τελευταίου νὰ συνεχίζονται. Θὰ μποροῦσε δικαίως νὰ ὀνομαστεῖ γραμμὴ ζωῆς καὶ ἔχει συγκριθεῖ σὲ πολλὲς περιπτώσεις μὲ τὸν ὀμφάλιο λῶρο ποὺ ὑποστηρίζει τὶς ζωτικὲς λειτουργίες τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ. Ἡ ἀποκοπὴ τοῦ ἀστρικοῦ κορδονιοῦ, ὅπως καὶ ἡ ἀποσύνδεση τοῦ ὀμφάλιου συνδέσμου, καθιστᾶ τὴν ἐπανείσοδο τοῦ διπλοῦ στὸ φυσικὸ σῶμα ἀδύνατη. Αὐτό, ὅπως εἶπε ἕνας ἀσκούμενος τῆς ἀστρικῆς προβολῆς, εἶναι τὸ νόημα τοῦ θανάτου». Ἐδῶ ἔχουμε πάλι μἰα περίπτωση κατάχρησης τῶν Γραφῶν γιὰ τὴν προσπάθεια ἐπικύρωσης τῆς πρακτικῆς τῆς ἀστρικῆς προβολῆς.
ΓΙΟΓΚΑ
Ορισμένα ἀρχαῖα κείμενα γιόγκα ἀναφέρουν τὰ ὀκτὼ «siddhis» ἢ ὑπερφυσικὲς δυνάμεις ποὺ μποροῦν νὰ ἐπιτευχθοῦν μέσω ἑνὸς συγκεκριμένου τύπου γιόγκα. Μία ἀπὸ αὐτὲς εἶναι γνωστὴ ὡς «πέταγμα στὸν οὐρανό», ἡ ὁποία φαίνεται νὰ ἀναφέρεται στὴν ἀστρικὴ περιπλάνηση· αὐτὸ ῥιζώνει σταθερὰ τὴν πρακτικὴ στὸν ἀνατολικὸ μυστικισμὸ καὶ φαίνεται νὰ ἀποκαλύπτει τὴν πρακτικὴ γι’ αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ εἶναι – μἰα πνευματικότητα ποὺ ὅμως δὲν βασίζεται στὸν εὐαγγελικὸ Χριστιανισμό.
Ἡ ἀστρικὴ περιπλάνηση ἢ ἀστρικὴ προβολὴ εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένη μὲ πολλὲς ἄλλες ἀποκρυφιστικὲς πρακτικὲς καὶ πεποιθήσεις μέσω τοῦ κινήματος τῆς νέας ἐποχῆς, τοῦ ἀνατολικοῦ μυστικισμοῦ καὶ οὕτω καθεξῆς. Μἰα τέτοια πτυχὴ εἶναι ἡ πεποίθηση ὅτι ἕνα λαμπερὸ ἔνδυμα, τὸ ὁποῖο παρεμβάλλεται μεταξὺ τοῦ φυσικοῦ σώματος καὶ τῆς ψυχῆς, περιβάλλει τὴν ψυχή. Αὐτὸ τὸ δεύτερο σῶμα ἢ ἔνδυμα λέγεται ὅτι ἀποτελεῖται ἀπὸ «ἀστρικὸ ὑλικό» καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἐπιρρεπὲς σὲ ἀστρολογικὲς ἐπιρροές.
Προκειμένου νὰ ἀσχοληθεῖ κάποιος μὲ τὴν ἀστρικὴ περιπλάνηση, οἱ δάσκαλοι τῆς πρακτικῆς συνιστοῦν στὸν ταξιδιώτη νὰ ἀδειάσει τὸ μυαλό του ἀπὸ ὁτιδήποτε ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ κινηθεῖ πέρα ἀπὸ τὸ φυσικὸ σῶμα. Φαίνεται ἑπομένως ὅτι τὸ μεγάλο σχέδιο εἶναι νὰ ἐνθαρρυνθοῦν οἱ ἄνθρωποι ἀρχικὰ νὰ ἐκκενώσουν τὸ μυαλὸ καὶ στὴ συνέχεια νὰ ἐκκενώσουν τὸ σῶμα. Μπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποθέσει, μὲ κάποιο βαθμὸ βεβαιότητας, ὅτι αὐτὸ θὰ μποροῦσε ἐνδεχομένως νὰ ὁδηγήσει σὲ εἰσβολὴ πονηρῶν πνευμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναζητοῦσαν νὰ εἰσέλθουν στὸ κενὸ «κέλυφος», ἂν πράγματι τὸ οὐσιῶδες ζωοποιὸ πνεῦμα κάποιου μπορεῖ ποτὲ νὰ ἐγκαταλείψει πλήρως τὸ σῶμα.
Ἀναδημοσιεύεται μὲ τὴν εὐγενικὴ ἄδεια τοῦ Reachout Trust. Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ἄρθρου ἔγινε γιὰ τὴν ἐνημέρωση τῶν ἀναγνωστῶν ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ὁμολογιακή προέλευση τῆς πηγῆς. Astral Projection – Reachout Trust
Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Ι.Ν. Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας. Ευχαριστούμε για την αναδημοσίευση!
