Γράφει ὁ κ. Κωνσταντῖνος Βαθιώτης,
τέως Ἀναπληρωτὴς Καθηγητὴς Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ.
ΜΕΡΟΣ ΙΓ΄
«ΓΡΗΓΟΡΑ – ΕΥΚΟΛΑ – (ΚΑΘΟΛΟΥ) ΣΙΓΟΥΡΑ»:
ΤΟ ΔΕΛΕΑΡ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ
Ἔχοντας κατὰ νοῦν ὅσα ὁ Καζύνσκι καὶ ὁ Χαὰγκ ἐπισημαίνουν στὰ βιβλία τους μὲ ἀντικείμενο τὴν δυσθεώρητη ἀπειλὴ τῆς σύγχρονης τεχνολογίας καί, εἰδικότερα, σχετικὰ μὲ τὴν καθοριστικὴ σημασία ποὺ ἔχει γιὰ τὸν ἰσορροπημένο βίο τοῦ ἀνθρώπου ἡ συμμετοχή του στὴν «διαδικασία ἀπόκτησης ἰσχύος», εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι τὸ κυρίαρχο σήμερα σλόγκαν «γρήγορα – εὔκολα – σίγουρα» εἶναι ἕνα φοβερὰ ἐπικίνδυνο-ἀνάποδο σύνθημα, ἀφοῦ, ἐλλείψει συμμετοχῆς μας στὴν διαδικασία αὐτή, ἐξασφαλίζουμε «στὰ σίγουρα» τὸ εἰσιτήριο γιὰ μία δυστυχισμένη ζωὴ μέσα στὴν κόλαση τοῦ τεχνολογικοποιημένου, δηλ. τοῦ ἀφύσικου καὶ ἄρα ἀνώμαλου, κόσμου μας.
Τὸ συγκεκριμένο σλόγκαν εἶναι παραπλανητικό, ἀφοῦ, κατὰ κανόνα, ἡ ταχύτητα καὶ ἡ εὐκολία, μὲ τὴν ὁποία διεκπεραιώνεται ἕνα ἐγχείρημα, κατασκευάζεται ἕνα προϊὸν ἢ παρέχεται μία ὑπηρεσία δὲν εἶναι συμβατὴ μὲ τὴν αὐξημένη προσοχὴ ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ τὴν ἐπίτευξη τοῦ βέλτιστου ἀποτελέσματος. Ἑπομένως, τὸ ἐπίμαχο σλόγκαν θὰ πρέπει νὰ τὸ διαβάζουμε ὡς ἑξῆς: «γρήγορα – εὔκολα – καθόλου σίγουρα».
Ἐπιπλέον εἶναι καὶ ἕνα ἀντιδημοκρατικὸ σλόγκαν, ἀφοῦ σὲ μία δημοκρατία οἱ πολίτες πρέπει νὰ ἔχουν χρόνο νὰ ἐξετάζουν κριτικὰ τὴν ἑκάστοτε κυβερνητικὴ πρωτοβουλία καὶ νὰ σταθμίζουν τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ κάθε νέας πρότασης ποὺ συνεπάγεται ἀλλαγὴ στάσης ἢ νοοτροπίας.
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΡΟΦΟΣΥΛΛΕΚΤΩΝ
Οἱ Καζύνσκι καὶ Χαὰγκ παρατηροῦν ὅτι, ἐμμένοντας στὴν προπαγάνδα τῆς γρήγορης καὶ εὔκολης ἀπόκτησης ἀγαθῶν ἢ πρόσβασης σὲ ὑπηρεσίες, τὸ Τεχνολογικὸ Σύστημα καὶ οἱ ἰδεολογικοὶ μηχανισμοί του εἶναι προφανὲς ὅτι ἐπιδιώκουν τὸ ἀντίθετο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ διατείνονται, δηλ. νὰ μᾶς προκαλέσουν «πλήξη, πτώση τοῦ ἠθικοῦ, χαμηλὴ αὐτοεκτίμηση, αἰσθήματα κατωτερότητας, ἡττοπάθεια, κατάθλιψη, νευρικότητα, αἴσθημα ἐνοχῆς, ἀπογοήτευση, ἐχθρικότητα, κακοποιητικὴ συμπεριφορὰ ἔναντι τῶν συντρόφων ἢ τῶν παιδιῶν μας, ἀκόρεστη ἡδονοθηρία, ἀνώμαλη σεξουαλικὴ συμπεριφορά, διαταραχὲς ὕπνου καὶ πολλὰ ἄλλα» [1].
Δὲν εἶναι καθόλου τυχαῖο ὅτι «στοὺς πολιτισμοὺς τῶν κυνηγῶν καὶ τῶν τροφοσυλλεκτῶν, προτοῦ αὐτὲς διαταραχθοῦν ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῆς βιομηχανικῆς κοινωνίας, ἡ παιδικὴ κακοποίηση ἦταν σχεδὸν ἀνύπαρκτη καὶ ὑπάρχουν τεκμήρια περὶ τοῦ ὅτι στοὺς περισσότερους ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς πολιτισμοὺς ὑπῆρχε πολὺ λίγο ἄγχος ἢ νευρικὴ ἔνταση» [2].
Ἡ ἀπουσία τέτοιων ἐγκληματικῶν συμπεριφορῶν ἢ ψυχικῶν διαταραχῶν σχετίζεται μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι, στὴν ἐποχὴ τῶν κυνηγῶν-τροφοσυλλεκτῶν, «ὅλες οἱ ἀνάγκες τῆς ἐπιβίωσης τοῦ ἀτόμου ἀπαιτοῦσαν τὴν καταβολὴ προσπάθειας γιὰ τὴν πραγματοποίηση ἐργασιῶν, ὅπως ὁ ἐντοπισμὸς ζώων, ἡ ἀναζήτηση ἀγρίων ριζῶν, ἡ ἀνεύρεση κατάλληλων πηγῶν νεροῦ καὶ ἡ διατήρηση τῆς ἀσφάλειας ἀπὸ τοὺς κινδύνους στὴν ἄγρια φύση. Στὴν σύγχρονη βιομηχανικὴ κοινωνία, ὡστόσο, ὅλες αὐτὲς οἱ βασικὲς βιοτικὲς ἀνάγκες ἔχουν μεταβιβασθεῖ στὸ Σύστημα. Ἡ πρόσβαση σὲ τροφή, πόσιμο νερό, στέγη καὶ βιομηχανικὰ προϊόντα δὲν πραγματοποιεῖται πλέον μέσῳ τῆς καταβολῆς προσπάθειας γιὰ τὴν ἐπίτευξη στόχων μὲ σημασία ζωῆς καὶ θανάτου, ἀλλὰ καθεμιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀνάγκες ἐλέγχεται ἀναγκαστικὰ ἀπὸ τὸ Σύστημα καὶ ἱκανοποιεῖται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ αὐτό, ἀνάλογα μὲ τὴν πλήρη ὑποταγὴ τοῦ ἀτόμου στοὺς κανόνες του» [3].
ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ
Εἶναι ἀκόμη νωπὸ (καὶ ἐνόψει νέας πανδημίας διδακτικὸ) τὸ παράδειγμα τοῦ γρήγορου καὶ εὔκολου ἐμβολιασμοῦ κατὰ τοῦ κορωνοϊοῦ. Τρομοκρατημένη ἡ συμπαγὴς πλειοψηφία τῶν πολιτῶν ἀπὸ τὰ Μέσα Μαζικῆς Συσκότισης, ἀντὶ νὰ ἀφήσουν τὸν ὀργανισμό τους (εἰδικότερα, τὴν «ἐσωτερικὴ ἀστυνομία» τους) νὰ στείλουν τὸν δικό του θεόσδοτο στρατό, για νὰ πολεμήσει ἐνάντια στὸν ἐπίδοξο ὑγειονομικὸ εἰσβολέα, προτίμησαν νὰ ἐμπιστευθοῦν τὸ τεχνολογικὸ παρασκεύασμα τῶν νεοταξίτικων μισθοφόρων καὶ νὰ ἐπιστρατευθοῦν οἱ ἴδιοι στὸ πολεμικὸ μέτωπο μὲ ὅπλο τὸ μπράτσο τους!
Σημειωτέον ὅτι τὸ ἐμβόλιο κατὰ τῆς Covid-19 προπαγανδιζόταν στὰ ἐμβολιαστικὰ κέντρα μὲ τὸ παραπλανητικὸ σύνθημα «ἐγκεκριμένο – ἀσφαλὲς – ἀποτελεσματικό», μολονότι γιὰ τὰ παρασκευασθέντα ἐμβόλια νέας τεχνολογίας δὲν εἶχε δοθεῖ ὁριστικὴ ἔγκριση, ἀλλὰ μόνο ἄδεια κυκλοφορίας ὑπὸ ὅρους (Conditional Marketing Authorization) ἢ ἐξουσιοδότηση ἔκτακτης ἀνάγκης (Emergency Use Authorization).
Ὡς ἐκ τούτου, ἦταν ἀπαράδεκτο τὸ ἀκόλουθο μήνυμα ποὺ ἐμφανιζόταν ἐξαρχῆς στὴν ἠλεκτρονικὴ πλατφόρμα emvolio.gov.gr: «Ἡ Ἐθνικὴ Ἐκστρατεία Ἐμβολιασμοῦ γιὰ τὴν COVID-19 ξεκίνησε. Τὸ ἐμβόλιο εἶναι στὰ χέρια μας. Ἐγκεκριμένο γιὰ τὴν ἀσφάλεια, τὴν ποιότητα καὶ τὴν ἀποτελεσματικότητά του ἀπὸ τοὺς ἁρμόδιους διεθνεῖς καὶ ἐθνικοὺς ὀργανισμούς, τὸν Παγκόσμιο Ὀργανισμὸ Ὑγείας, τὸν EMA (European Medicines Agency) καὶ τὸν FDA (US Food and Drug Administration)».
Ἡ ὕπαρξη σοβαρῶν γνωστικῶν ἐλαττωμάτων ὡς πρὸς τὴν ἀποτελεσματικότητα καὶ τὴν ἀσφάλεια τῶν ἐμβολίων κατὰ τοῦ κορωνοϊοῦ, ἐξαιτίας τῶν ὁποίων καθίστατο παθογενὴς ἡ λήψη τῆς ἀπόφασης τῶν πολιτῶν σὲ σχέση μὲ τὸ ἂν θὰ ἔπρεπε «γρήγορα-εὔκολα-σίγουρα» νὰ σπεύσουν νὰ καθίσουν στὴν ἐμβολιαστικὴ (ὀρθότερα: ἠλεκτρικὴ) καρέκλα τῶν ἐμβολιαστικῶν κέντρων, πιστοποιήθηκε μετὰ τὸν τερματισμὸ τοῦ μαζικοῦ ἐμβολιασμοῦ καὶ ἀπὸ δηλώσεις ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι παραδέχθηκαν δημοσίως εἴτε ὅτι ἀπέκρυπταν τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τοὺς πολίτες εἴτε ὅτι ὑπερέβαλλαν, λέγοντας ὅτι τὸ ἐμβόλιο εἶναι «δῶρο Θεοῦ».
Χαρακτηριστικὲς εἶναι οἱ δηλώσεις τῶν ἰατρῶν κ.κ. Ἀθηνᾶς Λινοῦ (καθηγήτριας Ἐπιδημιολογίας ΕΚΠΑ) καὶ Νίκου Καπραβέλου (διευθυντοῦ ΜΕΘ στὸ νοσοκομεῖο «Παπανικολάου»).
Ἡ μὲν πρώτη στὶς 19 Ἰανουαρίου 2023, στὴν ἐκπομπὴ «Καλημέρα Ἑλλάδα» τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ ANT1, εἶχε προβεῖ στὴν ἐπονείδιστη ὁμολογία τῆς ἀπατηλῆς στάσης ποὺ κρατοῦν οἱ περίφημοι «εἰδικοὶ» ἔναντι τῶν καλοκάγαθων «προβάτων» τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ: «δὲν λέμε ποτὲ τὴν πλήρη ἀλήθεια στοὺς ἀνθρώπους».
Ὁ δὲ δεύτερος, στὶς 20 Ἰανουαρίου 2023, ἐμφανισθεὶς στὴν ἴδια πρωινὴ ἐκπομπὴ τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ ΑΝΤ1, προέβη ἀνερυθρίαστα στὴν ἑξῆς ἀποσβολωτικὴ ὁμολογία: «Διογκώναμε κάποια πράγματα, ὅτι τὸ ἐμβόλιο εἶναι “δῶρο Θεοῦ”, ὅτι θὰ μᾶς σώσει».
Μόλις ποὺ χρειάζεται νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι αὐτὲς οἱ δηλώσεις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχαν κινητοποιήσει τὴν εἰσαγγελία στὸ πλαίσιο τῆς ὑπόνοιας τέλεσης τῶν ἐγκλημάτων τῆς ἐπικίνδυνης σωματικῆς βλάβης (ἄρ. 309 ΠΚ), τῆς ἔκθεσης (ἄρ. 306 ΠΚ) ἢ τῆς ἀνθρωποκτονίας ἀπὸ ἀμέλεια (ἄρ. 302 ΠΚ) ἢ ἀκόμη καὶ τῆς ἀνθρωποκτονίας μὲ ἐνδεχόμενο δόλο (ἄρ. 299 παρ. 1 ΠΚ), ἀφοῦ τὸ ἐμβόλιο κατὰ τοῦ κορωνοϊοῦ προσιδιάζει σὲ μία θανάσιμη παγίδα, τὴν ὁποία ὁ παγιδοποιὸς στήνει τυφλά, ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν ταυτότητα καὶ τὸν ἀριθμὸ τῶν ἀνθρώπων ποὺ θὰ πληγοῦν ἀπὸ αὐτήν [4].
ΣΥΝΘΗΜΑΤΙΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΑΙ
Ἐνόψει τῶν ἀνωτέρω δὲν εἶναι καθόλου τυχαῖο ὅτι οἱ διαφημιστὲς τοῦ 21ου (ἀπατ)αἰώνα, γιὰ νὰ προσελκύσουν τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀγοραστικοῦ κοινοῦ καὶ γιὰ νὰ πείσουν ἐν γένει τὸν πολίτη νὰ υἱοθετήσει μία νέα συνήθεια, ἡ ὁποία ἀφορᾶ κατὰ κόρον τὴν χρήση τῆς τεχνολογίας, ἐνσωματώνουν στὴν διαφήμισή τους ὡς «κράχτη» τὸ σύνθημα γρήγορα-εὔκολα-σίγουρα ἤ, σὲ ἁπλούστερη ἐκδοχή, «γρήγορα καὶ εὔκολα» ἢ «ἁπλὰ καὶ εὔκολα».
Πραγματικά, εἶναι ἀδιανόητη ἡ συχνότητα μὲ τὴν ὁποία ἀξιοποιοῦνται οἱ τρεῖς αὐτὲς συνθηματικὲς παραλλαγές, οἱ ὁποῖες ἔχουν διαβρώσει τὸν τρόπο σκέψης τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου. Ἰδοὺ μερικὰ χαρακτηριστικὰ παραδείγματα:
– Γιὰ ἠλεκτρονικὲς πληρωμὲς μὲ κάρτα: εὔκολα, γρήγορα καὶ μὲ ἀσφάλεια (wordline.com/greece).
– Ἐδῶ πληρώνετε τοὺς λογαριασμούς σας εὔκολα, γρήγορα καὶ μὲ ἀσφάλεια (i-bank NBG Group, Pay spot).
– Ἐδῶ πληρώνετε μὲ κάρτα. Ἀνέπαφες συναλλαγές. Γρήγορα, εὔκολα, σίγουρα (Eurobank, διόδια).
– Μεταφορὲς χρημάτων: Γρήγορα, Ἁπλά, μὲ Ἀσφάλεια (Intel Express, Money Tranfers & Payments).
– Κάνε στροφὴ στὸν τρόπο ποὺ πληρώνεις στὸ parking. Ἀνέπαφη πληρωμὴ μὲ ἢ χωρὶς εἰσιτήριο. Γρήγορα, εὔκολα καὶ μὲ ἀσφάλεια (Parking Ἀγγελάκη, Ηelexpo/ΔΕΘ).
– Store luggage in Athens: Εὔκολα – Γρήγορα – Ἀσφαλῆ.
– Οἱ ἀποστολές σας πρὸς τὸ ἐξωτερικὸ τώρα πιὸ εὔκολα καὶ γρήγορα ἀπὸ ποτὲ (Web Labeling, ΕΛΤΑ).
– Γρήγορα & εὔκολα, κάθε μέρα, ὅλη μέρα (ΑΒ Βασιλόπουλος).
– Online supermarket εὔκολα & γρήγορα (Wolt Market).
– Ὑπενθύμιση: Ὁ λογαριασμὸς κινητῆς Χ μὲ κωδικὸ πληρωμῆς Ψ πλησιάζει στὴν λήξη του. Ἔλεγξε τὸ ποσὸ γιὰ ἄμεση πληρωμὴ ἐδῶ (…) καὶ πλήρωσε εὔκολα & γρήγορα μὲ κάρτα ἢ Paypal. Παρακαλοῦμε ἀγνόησε τὸ παρόν, ἐὰν ἔχεις ἤδη ἐξοφλήσει τὸν λογαριασμὸ (Vodafone).
Μὲ βάση ὅσα ἐκτέθηκαν παραπάνω, ὅταν οἱ προπαγανδιστὲς τῆς κυβέρνησης ἀναμασοῦν τὸ σλόγκαν «εὔκολα – γρήγορα – σίγουρα» (πόσῳ μᾶλλον ὅταν τὸ σλόγκαν αὐτὸ συνδυάζεται μὲ ἐφαρμογὴ ὑποχρεωτικῶν μέτρων), θὰ πρέπει νὰ ἀκοῦμε νοερῶς τὴν προειδοποιητικὴ σειρήνα ποὺ κτυπᾶ μέσα μας, ἡ ὁποία ἀποσκοπεῖ στὸ νὰ μᾶς ἀποτρέψει νὰ συμμορφωθοῦμε σὲ αὐτὸ ποὺ μᾶς ζητοῦν φορτικὰ οἱ πονηροὶ πολιτικοί.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
Τοῦτο ἰσχύει κατ’ ἐξοχὴν ὡς πρὸς τὴν θέσπιση ἑνιαίου ἀριθμοῦ ταυτοποίησης γιὰ ὅλες τὶς συναλλαγὲς τοῦ πολίτη μὲ τὸ Δημόσιο, οἱ ὁποῖες ὑποτίθεται ὅτι θὰ διεκπεραιώνονται μὲ ταχύτητα, εὐκολία καὶ ἀσφάλεια. Ἀληθές, ὅμως, εἶναι ὅτι ἡ ἐπιλογὴ ἑνὸς ἑνιαίου-μοναδικοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ δὲν ὑπόσχεται καμία ἀσφάλεια ἀπὸ πλευρᾶς προστασίας τῶν προσωπικῶν δεδομένων τῶν πολιτῶν. Ἀντιθέτως, ἕνας τέτοιος ἀριθμὸς αὐξάνει κατακόρυφα τοὺς κινδύνους γιὰ τὸν πολίτη, οἱ ὁποῖοι εἶναι τριῶν εἰδῶν: παράνομη πρόσβαση στὰ προσωπικὰ δεδομένα, παράνομη διασύνδεση τῶν προσωπικῶν δεδομένων, δυνατότητα δημιουργίας ψηφιακοῦ προφὶλ (βιοπορτραίτου), δηλ. ἠλεκτρονικοῦ φακελώματος.
Μάλιστα, αὐτοὶ ἀκριβῶς οἱ κίνδυνοι εἶχαν καταγραφτεῖ καὶ ἀπὸ τὴν Ἀρχὴ Προστασίας Δεδομένων Προσωπικοῦ Χαρακτήρα ἤδη ἀπὸ τὸ 2012, ὅταν εἶχε καὶ πάλι τεθεῖ ζήτημα δημιουργίας ἑνὸς Ἑνιαίου Μητρώου Πολιτῶν. Ἐπιπλέον, ἡ ὑποχρεωτικὴ ἔκδοση Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ σὲ ὅλους τοὺς πολίτες ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν κατάσταση ποὺ ἐπικρατεῖ στὸ χῶρο τὸν κυβερνοεπιθέσεων στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖες αὐξήθηκαν κατὰ 200% τὰ δύο τελευταῖα χρόνια. Πάνω ἀπό 15,2 ἑκατομμύρια ψηφιακὲς ἀπειλὲς ἐντοπίστηκαν μόνο τὸ 2024.
ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
Δὲν χρειάζεται νὰ διαθέτει κανεὶς ἰδιαίτερη εὐφυΐα, γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ ὅτι τὸ δαιμονικὸ τρίπτυχο «γρήγορα – εὔκολα – σίγουρα» βρίσκει τὴν πιὸ ἐπικίνδυνη ἐφαρμογή του στὸ πεδίο τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ τὸν ἄνθρωπο πρῶτα μὲ τὸν διανοητικὸ εὐνουχισμό του (ἡ μηχανὴ θὰ σκέπτεται ἀντὶ γι’ αὐτὸν καὶ θὰ τοῦ ἐπιλύει κάθε πρόβλημα μέσα σὲ χρόνο-ρεκὸρ) καὶ ἐν συνέχειᾳ μὲ τὸν ψυχοσωματικὸ ἀφανισμὸ του (ἐν τέλει, ἡ μηχανὴ δὲν θὰ ἀντικαταστήσει μόνο τὴν σκέψη ἀλλὰ καὶ τὸν ὀργανισμὸ τοῦ ἀνθρώπου).
ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΜΝΗΜΗ
Ὁ λόγος γιὰ τὸν ὁποῖο τὸ προπαγανδιστικὸ τρίπτυχο «γρήγορα – εὔκολα – σίγουρα» εἶναι τόσο ἀποτελεσματικὸ δέλεαρ γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο, θὰ πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ στὸ κοινὸ DNA ποὺ μοιραζόμαστε μὲ τοὺς Πρωτοπλάστους: Μέσα στὸν παράδεισο τῆς Ἐδὲμ ὅλα πραγματοποιοῦνταν χωρὶς κόπο καὶ πόνο, χωρὶς φθορὰ καὶ θάνατο, πάντοτε ὑπὸ τὴν «ὀμπρέλλα ἀσφαλείας» τοῦ Δημιουργοῦ. Ὅλα αὐτά, ὅμως, χάθηκαν, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Εὔα καὶ ὁ Ἀδὰμ ὑπέκυψαν στὴν ὕπουλη ἐπίθεση ποὺ δέχθηκαν ἀπὸ τὸν πανοῦργο διάβολο, ὁ ὁποῖος τοὺς «πούλησε τὸ παραμύθι» ὅτι μποροῦν νὰ γίνουν κι αὐτοὶ θεοί, ἐξέλιξη τὴν ὁποία ὑποτίθεται ὅτι φοβόταν ὁ Δημιουργός τους!
Ἑπομένως, εἶναι ἀναμενόμενο τὰ σημερινὰ «τσιράκια τοῦ διαβόλου», τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ ξεχάσουμε παντελῶς τοὺς προπάτορές μας καὶ τὸν Πατέρα-Παντοκράτορα, τὸν «Ποιητὴ οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων», νὰ ἐπιχειροῦν νὰ μᾶς δελεάσουν μὲ τὴν ἀνάκτηση τῶν «προνομίων» ποὺ ἀπολάμβαναν οἱ Πρωτόπλαστοι πρὸ τῆς πτώσεώς τους.
Λόγῳ, ὅμως, τῆς ἐξορίας τῶν Πρωτοπλάστων ἀπὸ τὸν παράδεισο, δὲν ἰσχύει πλέον ἡ γρήγορη, εὔκολη καὶ ἀσφαλὴς ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Καθένας ἀπὸ ἐμᾶς ζεῖ πλέον στὸν ἀνάποδο τοῦ παραδείσου κόσμο (κατὰ τοῦτο: σὲ ἕνα ἀντὶ-παράδεισο!), ὅπου ἀφθονοῦν οἱ δυσκολίες καὶ οἱ λύπες, ἐνῶ ὁ ἄνθρωπος γηράσκει καὶ πεθαίνει. Συνεπῶς, ἡ ἀναζήτηση τῆς ταχύτητας, τῆς εὐκολίας καὶ τῆς ἀσφάλειας εἶναι μὲν ἐγγεγραμμένη στὴν ἀρχέγονη μνήμη τῆς ἀνθρωπότητας, πλὴν ὅμως μετὰ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα ἰσχύει ἡ σοφία τῆς γνωστῆς περικοπῆς ἀπὸ τὸ Κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο (7, 14): «στενὴ ἡ πύλη καί τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν», δηλαδὴ «εἶναι στενὴ ἡ πύλη καὶ γεμάτη δυσκολίες ἡ ὁδὸς ποὺ ὁδηγεῖ στὴ ζωή, καὶ λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ τὴν βρίσκουν».
Τοῦτο σημαίνει, βεβαίως, ὅτι ἡ βασιλεία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι τοῦ κόσμου τούτου καὶ ὅτι ἡ αἰώνια εὐτυχία εἶναι ἐπιτεύξιμη μονάχα μετὰ τὸν θάνατο τοῦ σώματος. Συνακολούθως, ὁ ὅρος «ἐπίγειος παράδεισος» ἀποτελεῖ μία ἀντίφαση ἐν ἑαυτῇ (contradictio in adiecto). Ὅπως σημειώνει ὁ μοναχὸς Ἀβραὰμ ὁ Ἁγιορείτης στὸ βιβλίο του «Ἡ πτώση τοῦ ἑωσφόρου καὶ ἡ ἐξαπάτηση τῆς ἀνθρωπότητος διὰ μέσου τῶν αἰώνων» [5]: «Εἶναι φανερὸ λοιπὸν πὼς ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ φαντάζονται μία τέλεια καὶ εὐτυχισμένη ζωή, ἔστω καὶ σ’ ἕνα προσεχὲς μέλλον, δηλαδὴ οἱ οὐτοπιστές, οἱ ὁραματιστές, οἱ ὑλιστές, μαρξιστές, οἱ ὀνειροπόλοι μίας κοινωνικῆς Ἐδέμ, ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ἀναγγέλλουν καὶ ὑποστηρίζουν ἀντὶ τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, ἕνα ἐπίγειο καὶ ἀνθρώπινο βασίλειο, ἐμπνέονται, καὶ τὸ ξέρουν ἢ δὲν τὸ ξέρουν, ἀπὸ τὸν Σατανᾶ, ὅπως καὶ οἱ Ἰεχωβάδες. Κι ὁ Σατανᾶς τοὺς ἔκανε νὰ ἔχουν μία τέτοια φαντασία, ὥστε νὰ μὴ φροντίζουν πιὰ γιὰ τὸν πραγματικὸ καὶ ὑπερκόσμιο προορισμό τους καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο νὰ ὁδηγοῦνται στὴν ἐγκατάλειψη τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ στὴν καταστροφή τους».
(Συνεχίζεται…)
Σημειώσεις:
[1] Χαάγκ, Ἡ φιλοσοφία τοῦ Τὲντ Καζύνσκι. Γιατί ὁ Γιουναμπόμπερ εἶχε δίκιο γιὰ τὴν σύγχρονη τεχνολογία, 2024, σελ. 122. [2] Χαάγκ, ὅ.π., σελ. 123. [3] Χαάγκ, ὅ.π., σελ. 57/58. [4] Ἀναφορικὰ μὲ τὴν ποινικὴ εὐθύνη γιὰ παρενέργειες-θανάτους ποὺ προκλήθηκαν στοὺς ἐμβολιασμένους βλ. Βαθιώτη, Ἀπὸ τὴν τρομοκρατία στὴν πανδημία. Ὑποχρεωτικὲς ἰατρικὲς πράξεις στὸν πόλεμο κατὰ τοῦ ἀόρατου ἐχθροῦ, Τρίτη ἐπικαιροποιημένη ἔκδοση, Ἀλφειός, Ἀθήνα 2023, σελ. 406 ἑπ. [5] Ἐκδ. «Ὁ ποιμενικὸς αὐλός», Ἅγιον Ὄρος, Β΄ ἔκδ., 2024, σελ. 48.
