ΟΣΙΩΝ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ KAI IΩAΝΝΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ Η ΚΑΤΑΝΥΞΗ
ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΧΩ;
Σημ. entaksis: Η αληθινή μετάνοια και η κατάνυξη δεν είναι σαν τις δικές μας τις συγκινήσεις, που τώρα τις έχουμε και μετά από μια ώρα τις χάσαμε, όπως ο καιρός που τη μια έχει ήλιο και την άλλη συννεφιά. Η αληθινή κατάνυξη είναι «δούλος» του ανθρώπου· δηλαδή, όταν την αποκτήσεις με κόπο, μένει μαζί σου, σε φυλάει από τις κακοτοπιές και σε κάνει να μη νιώθεις καν τον πόλεμο του εχθρού, ακόμα κι αν είσαι μέσα στον κόσμο και στους πειρασμούς.
Απόδοση*
Πές μοι, πάτερ, ἐάν εἶναι ἀληθινή ἡ κατάνυξη τήν ὁποίαν νομίζω ὅτι ἔχω καί ἐάν ὀφείλω νά ζῶ μόνος μου ἐδῶ· καί προσευχήσου γιά μένα, διότι ἐνοχλοῦμαι ἀπό σωματικό πόλεμο.
Ἀπόκρισις
Ἀδελφέ, ὁ τωρινός κλαυθμός καί ἡ κατάνυξη δέν εἶναι ἀληθινή, ἀλλά πηγαίνει καί ἔρχεται. Διότι ὁ ἀληθινός κλαυθμός, αὐτός πού γίνεται μέ κατάνυξη, γίνεται δοῦλος τοῦ ἀνθρώπου, ὑποταγμένος ἀχώριστα, καί δέν γίνεται πόλεμος σ’ αὐτόν πού τόν ἔχει, ἀλλά καί ἐξαλείφει τά πρῶτα πταίσματα καί ξεπλένει τά σπιλώματα· καί φυλάσσει συνεχῶς στό ὄνομα τοῦ Θεοῦ τόν ἄνθρωπο πού τήν ἀπέκτησε, ἐξορίζει τό γέλιο καί τόν μετεωρισμό καί κρατεῖ ἀδιάλειπτο πένθος· διότι εἶναι ἀσπίδα πού ἀποστρέφει ὅλα τά πυρωμένα βέλη τοῦ διαβόλου. Αὐτός πού τόν ἔχει δέν πλήσσεται καθόλου ἀπό πόλεμο· κι ἄν ἀκόμα εἶναι μέ ἀνθρώπους, κι ἄν ἀκόμα εἶναι μέ πόρνες γυναῖκες, εἶναι μαζί μας καί πολεμεῖ.
Σοῦ ἔδειξα λοιπόν τό σημάδι τῆς ἀσθένειας καί τῆς γενναιότητας. Μή νομίσῃς ὅτι δέ θά μποροῦσε ὁ Θεός νά σέ ἀνακουφίσῃ ἀπό τόν πόλεμο· διότι θά μποροῦσε, μάλιστα ἐξαιτίας τῶν ἁγίων πού προσεύχονται γιά σένα, ἀλλά ἐπειδή σέ ἀγαπᾷ, θέλει νά παιδευθῇς μέ πολλούς πολέμους καί γυμνάσια, γιά νά φθάσῃς στά μέτρα τῆς εὐδοκιμήσεως. Καί δέν θά φθάσῃς σ’ αὐτά, ἐάν δέν φυλάξῃς ὅλα ὅσα διατάχθηκες μέ τά λόγια ἐμοῦ τοῦ κενοδόξου διδασκάλου.
Σχετικά μέ τό νά εἶναι κανείς μόνος του, αὐτό εἶναι ἱκανότητα, καί ὅταν τήν ἀποκτήσῃς, ἀπό μόνος μου θά στείλω καί θά σοῦ πῶ. Ἐργάσου, τέκνο, μέχρι τότε, ὅπως σοῦ εἶπα, καί πιστεύω ὅτι μπορεῖς νά προκόψῃς μέ τή βοήθεια τοῦ Χριστοῦ· μή φοβᾶσαι.
Εἴθε νά εἶναι ὁ Κύριος μαζί σου. Ἀμήν.
Εἰπέ μοι, πάτερ, εἰ ἡ κατάνυξις ἣν δοκῶ ἔχειν, ἀληθής ἐστι καὶ εἰ ὀφείλω κατὰ μόνας ἐνταῦθα διάγειν· καὶ εὖξαι ὑπὲρ ἐμοῦ, ὅτι ὀχλοῦμαι ὑπὸ σωματικοῦ πολέμου.
Ἀπόκρισις
Ἀδελφέ, ὁ νῦν κλαυθμὸς καὶ ἡ κατάνυξις οὐκ ἔστιν ἀληθής, ἀλλ’ ὑπάγει καὶ ἔρχεται. Ὁ γὰρ ἀληθὴς κλαυθμός, ὁ μετὰ κατανύξεως, δοῦλος γίνεται τοῦ ἀνθρώπου, ἀχωρίστως ὑποτεταγμένος· καὶ τοῦ ἔχοντος αὐτόν, πόλεμος οὐ περιγίνεται, ἀλλὰ καὶ τὰ πρῶτα πταίσματα ἐξαλείφει καὶ ἐκπλύνει τὰ σπιλώματα· καὶ διηνεκῶς ὀνόματι Θεοῦ φυλάττει τὸν ἄνθρωπον τὸν κτησάμενον αὐτὴν καὶ ἐξορίζει τὸν γέλωτα καὶ τὸν μετεωρισμὸν καὶ κρατεῖ πένθος ἀδιάλειπτον· θυρεὸς γάρ ἐστιν, ἀποστρέφων πάντα τὰ πεπυρωμένα βέλη τοῦ διαβόλου. Ὁ ἔχων αὐτὸν οὐ πλήσσεται ὑπὸ πολέμου τὸ σύνολον· κἂν μετὰ ἀνθρώπων ᾖ, κἂν μετὰ πορνῶν γυναικῶν, μεθ’ ἡμῶν ἐστι καὶ πολεμεῖ.
Τὸ σημεῖον οὖν τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς γενναιότητος ἔδειξά σοι. Καὶ μὴ νομίσῃς ὅτι οὐκ ἠδύνατο ὁ Θεὸς κουφίσαι ἀπὸ σοῦ τὸν πόλεμον· ἠδύνατο μὲν γάρ, μάλιστα διὰ τοὺς ὑπερευχομένους σου ἁγίους· ἀλλ’ ἀγαπῶν σε, θέλει σε διὰ πολέμων καὶ γυμνασίων πολλῶν παιδευθῆναι, ἵνα ἔλθῃς εἰς τὰ μέτρα τῆς εὐδοκιμήσεως· οὐκ ἔρχῃ δέ εἰς ταῦτα, ἐὰν μὴ φυλάξῃς πάντα τὰ ἐνταλθέντα σοι διὰ τῶν ἐμῶν συλλαβῶν τοῦ κενοδόξου διδασκάλου.
Περὶ δὲ τοῦ εἶναι κατὰ μόνας, τοῦτο ἱκανότης ἐστὶ καὶ ὅτε ἔρχεται σοι, ἀπ’ ἐμαυτοῦ πέμπω καὶ λέγω σοι. Ἔργασαι, τέκνον, τέως, ὡς εἶπον σοι, καὶ πιστεύω ὅτι προκόψαι ἔχεις ἐν Χριστῷ· μὴ φοβοῦ.
Εἴη ὁ Κύριος μετὰ σοῦ. Ἀμήν.
* H απόδοση έγινε από entaksis
ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΥ KAI IΩAΝΝΟΥ-ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ – ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΣΚΗΤΙΚΩΝ 10Β – ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΜΕΡΕΤΑΚΗ «ΤΟ Β Υ Ζ Α Ν Τ ΙΟ Ν» – ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ»-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1988 – ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ: Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ
