Ἐν Μπουζιουμπούρᾳ τῆ 25ῃ Μαίου 2005
Ἀγαπητοί ἐν Χριστῶ, Ἀδελφοί, Χαίρετε ἐν Κυρίῳ.
Χωρίς νά τό ἔχω προγραμματίσει, εὑρισκόμουν καί στήν ἐνθρόνισι τοῦ νέου πατριάρχου μας Μακαριωτάτου κ. κ. Θεοδώρου, ἡ ὁποία ἔγινε στίς 23 Ὀκτωβρίου 2004. Τήν ἴδια νύκτα μέ τήν αἰγυπτιακή πτῆσι, κατέβηκα στήν Οὐγκάντα, ὅπου μέ κάποια καθυστέρησι ἔφθασα στήν Μητρόπολι. Ὁ ἅγιος Οὐγκάντας κ. Ἰωνᾶς μέ φιλοξένησε μέ πατρική στοργή καί μέ ἐξυπηρέτησε σέ κάθε πρόβλημά μου. Εὐδόκησε ὁ Θεός καί μέ ἠκολούθησαν μέ τήν ἴδια πτῆσι καί τά ἀσυνόδευτα πράγματά μου, τά ὁποῖα ἦσαν μεγάλο σύγχρονο φωτοτυπικό μηχάνημα, τρεῖς ὑπολογιστές, 100 βιντεοταινίες μέ Βίους τῶν Ἁγίων ἀπό τό Ἵδρυμα "Ἀπόστολος Βαρνάβας", κεριά, θυμίαμα καί νᾶμμα γιά τήν ἐκκλησία, πολλά χαρτόκουτα μέ πνευματικά, κατηχητικά, ἱστορικά καί θεολογικά βιβλία, καθώς καί ἄλλα πράγματα.
Ἡ ἔξοδός τους ἀπό τό ἀεροδρόμιο ἦτο ἀρκετά κουραστική καί χρονοβόρα. Ἀκόμη πιό προβληματική καί δαπανηρή ἡ μεταφορά τους στό Μπουρούντι πού ἀπέχει 850 χιλιόμετρα. Τελικά ἀπεφάσισα ν᾿ ἀγοράσω ἰδικό μου φορτηγό σέ τιμή εὐκαιρίας, μάρκας ISUZU, καί παίρνοντας τά πράγματά μου κατευθύνθηκα πρός νότον, πρός τό ἄγνωστον. Ὡς ὁδηγό μου ἐπῆρα τόν ὁδηγό τοῦ Μητροπολίτου Ἰωνᾶ κ. Προκόπιον. Σέ κάθε πόλι σταματούσαμε γιά τόν ἔλεγχο καί μέ πολλές ταλαιπωρίες φθάσαμε, μετά ἀπό πέντε ἡμέρες στήν πρωτεύουσα Μπουζιουμπούρα τοῦ Μπουρούντι.
Ἐδῶ ἄλλη ταλαιπωρία γιά τόν ἐκτελωνισμό. Νά τρέχω ἀπό γραφεῖο σέ γραφεῖο μέ κάποιον ντόπιο. Τελικά βγῆκαν τά πράγματά μου, μετά ἀπό 20 ἡμέρες.
Ὁ Ἅγιος Κεντρώας κ. κ. Ἰγνάτιος διά τάς ἑορτάς τοῦ Δωδεκαημέρου ἔστειλε τόν κογκολλέζο ἱερέα π. Θεοφάνη ἀπό τό Ἱεραποστολικό Κλιμάκιο τῆς Κανάγκας. Αὐτός ἔμεινε μαζί μου μέχρι τίς 13ης Ἰανουαρίου 2005. Μετά δύο ἡμέρας ἦλθε μέ τήν πρεσβυτέρα του ὁ π. Γεώργιος Κουγιουμτζόγλου, πρώην ταξίαρχος ἐν ἀποστρατεία καί νῦν κληρικός ἐπί 15 συναπτά ἔτη εἰς τήν Θεσσαλονίκην. Μαζί του συνεργάσθηκα ἐπί δύο μῆνες ἁρμονικώτατα καί προωθήσαμε πολλές ἐργασίες μέ κορυφαίαν τήν προσπάθεια τῆς ἐπισήμου ἀναγνωρίσεως τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπό τό Κράτος. Ὅμως ἡ προσπάθεια αὐτή δέν ὁλοκληρώθηκε, διότι θά χρειασθῆ ἡ παρέμβασις τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου μας.
Ὁ φλογερός κληρικός καί ἱεραπόστολος π. Γεώργιος Κουγιουμτζόγλου μᾶς ἐβοήθησε παντοιοτρόπως, προσφέροντας ἱκανή ποιμαντική διακονία στούς ἐναπομείναντας 40 Ἕλληνας ὁμογενεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐστεροῦντο τῆς ὁποιασδήποτε θρησκευτικῆς ἀγωγῆς καί λατρείας ἐπί 15 καί πλέον χρόνια.
Μετά τήν ἀναχώρησιν τοῦ π. Γεωργίου ὁ σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, μᾶς ἔστειλε καί πάλι τόν π. Θεοφάνη.
Χάρις εἰς τήν διακρίνουσαν πατρικήν ἀγάπην καί σύνεσιν τοῦ Μητροπολίτου μας, ἐγίναμε κάτοχοι ἐκ μέρους εὐκαταστάτων Ἑλλήνων τῆς Μπουζιουμπούρας δύο οἰκοπέδων. Τό ἕνα εἶναι δωρεά τοῦ Προξένου τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος καί τό δεύτερον ἐδωρήθη ἀπό τήν τριανδρία τῶν κ. Ἰωάννου Παγίδα, Μίλτου Καββαδία καί Μιχαήλ Μανιάτη. Στό δεύτερο αὐτό οἰκόπεδο πρόκειται νά κτισθῆ ἐκπαιδευτικό συγκρότημα, τοῦ ὁποίου τά σχέδια καταρτίζονται ἀπό τόν Μητροπολίτην μας καί τούς συνεργάτας του καί λίαν προσεχῶς θά πρέπει νά ἀρχίσωμεν τίς ἀνοικοδομήσεις.
Ἐπειδή τό ἀνωτέρω οἰκόπεδο εἶναι πλησίον τῆς λίμνης Ταγκανίκας, ὅπου τό ἔδαφος εἶναι χαμηλώτερο ἀπό τάς ἀσφάλτους ὁδούς, σέ περίοδο βροχῶν μεταβάλλεται σέ λιμνοθάλασσα. Αὐτό σημαίνει ὅτι πρέπει νά ἀνυψωθῆ μέ μπάζα περί τό ἕνα μέτρο καί ἐν συνεχεία νά ἀξιοποιηθῆ διά τούς ἐκπαιδευτικούς του σκοπούς.
Διά τόν σκοπόν αὐτόν ἤδη χρησιμοποιεῖται τό φορτηγό πού ἀγόρασα, δηλαδή διά τήν μεταφορά μπαζῶν στό ἐν λόγῳ οἰκόπεδο. Ἀκόμη ἀγοράσθηκε κι ἕνα πουλμανάκι τῶν 12 θέσεων γιά τίς βασικές μετακινήσεις μας.
Μέ τό φωτοτυπικό μηχάνημα, καί τά ἄλλα μικροεργαλεῖα τά ὁποῖα ἔφερα, ἐκδίδονται βιβλία σέ φωτοτυπίες γιά τήν δωρεάν διανομήν τους εἰς τόν κόσμον. Ἐπίσης μέ τίς ἑκατό βιντεοκασσέτες, πού ἔφερα, προσφορά τοῦ ἐν Ἀθήναις ἱεραποστολικοῦ Ἱδρύματος «ὁ Ἀπόστολος Βαρνάβας», γίνεται ἡ προβολή τους μέσῳ τῶν ἀναλόγων συσκευῶν πού ἀγοράσθηκαν σέ εἰδική αἴθουσα, τήν ὁποίαν μᾶς παρεχώρησε εὐγενῶς ἡ Ἑλληνική Κοινότης. Οἱ πρῶτοι Κατηχούμενοι καί Πιστοί μας παρακολουθοῦν τά διαδραματιζόμενα γεγονότα τῆς μαρτυρικῆς ζωῆς τῶν Ἁγίων μας, μετά τήν Λειτουργία τῆς Κυριακῆς καί κρατοῦντες ταυτόχρονα καί τόν βίο τοῦ Ἁγίου στά χέρια των, στήν γαλλική γλῶσσα, ἔχουν μία ἄμεση βιωματική συμμετοχή τῆς ζωῆς του.
Δέν εἶναι καθόλου εὔκολη ἡ κατήχησις τῶν Μπουρουντέζων, καθ᾿ ὅσον, ὅπως μέ πληροφοροῦν καί οἱ μετανάστες Κογκολλέζοι, δέν ἀσχολοῦνται μέ τά μεταφυσικά θέματα περί ψυχῆς καί σωτηρίας. Καί αὐτό τό ἔχω ἤδη διαπιστώσει κι ἐγώ οὐκ ὀλίγες φορές. Δι᾿ αὐτό ἀπό τούς μέχρι τώρα 40 περίπου Κατηχουμένους ἡ πλειονότης εἶναι Κογκολλέζοι ἄποικοι. Ὅσοι μένουν, διότι ἐπίστευσαν στήν μοναδικότητα τῆς Ἐκκλησίας μας καί στήν δι᾿ Αὐτῆς ἀπόκτησι τῆς ψυχικῆς τους σωτηρίας, δέχονται τήν χλεύη καί τήν περιφρόνησι τῶν ἄλλων, διότι μπαίνουν σέ μία Ἐκκλησία, ἀπό τήν ὁποία δέν λαμβάνουν οὔτε χρήματα οὔτε τούς προσφέρεται δουλειά καί ἄλλες ἐξυπηρετήσεις. Ἐμεῖς προσπαθοῦμε νά τούς τονίσουμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι πνευματικό Καθίδρυμα. Ἀποβλέπει εἰς τήν χειραγώγησι τοῦ ἀνθρώπου πρός τήν ἀληθινή πίστι καί βιοτή μέ σκοπό τήν αἰώνια σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Ταυτόχρονα, τούς ἐπεξηγοῦμε, ὅτι φροντίζει σέ δεύτερο ἐπίπεδο καί γιά τίς ὑλικές ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου, χωρίς ὅμως νά ἐπισκιάζεται ὁ πρώτιστος σκοπός της.
Διά τήν ἱκανοποιητική κατήχησί τους, ἐπειδή δέν προθυμοποιοῦνται νά ἔρχωνται σέ τακτές ὧρες καί ἡμέρες τῆς ἐβδομάδος γιά τά μαθήματα, λόγῳ κατοικήσεώς τους σέ μακρινές ἀποστάσεις, καθώρισα μόνο μία φορά τήν ἑβδομάδα μαθήματα, κάθε Σάββατο ἀπόγευμα καί ὑποχρεωτική τήν προσέλευσί τους εἰς τήν Ἐκκλησίαν, τουλάχιστον τάς Κυριακάς καί ἑορτάς. Διά τήν πληρέστερη κατάρτισί τους, τούς δίδω δωρεάν φωτοτυπημένα βιβλία στά γαλλικά ἤ στά σουαχίλλι μέ τήν παράκλησι νά τά διαβάζουν στά σπίτια τους καί τήν Κυριακή, μετά τήν Θεία Λειτουργία νά ἀκούω τίς ἐρωτήσεις τους.
Μετά τήν Λειτουργία τῆς Κυριακῆς γίνεται λεπτομερής ἐπεξήγησις τῶν ἀναγνωσμάτων. Ἐπίσης τούς παρέχεται καί τό κήρυγμα τοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος σέ τρεῖς γλῶσσες, ἑλληνικά, γαλλικά καί σουαχίλι, οὕτως ὥστε ὅλοι οἱ ἐκκλησιαζόμενοι νά λαμβάνοιυν τό κήρυγμα στήν γλῶσσα τους.
Ἀφ᾿ ὅτου ἦλθα ἐδῶ καθιερώσαμε τήν καθημερινή τέλεσι τῶν Ἀκολουθιῶν Ὄρθρου καί Ἑσπερινοῦ. Ἐπίσης καθιερώσαμε δύο φορές τήν ἑβδομάδα μαθήματα ἐκμαθήσεως ἑλληνικῆς γλώσσης καί ἄλλες δύο φορές ἐκμάθησι τῆς βυζαντινῆς μουσικῆς. Τό πρόγραμμα δέν ἐπέφερε τούς ἀναμενόμενους καρπούς, λόγῳ τῆς ὀλιγωρίας τῶν Κατηχουμένων καί τοῦ μή σταθεροῦ ἀριθμοῦ τους. Ὅμως ἔλαβαν μερικές γνώσεις, οἱ ὁποῖες θά συνεχισθοῦν συστηματικώτερα μετά τήν ἐπιστροφή μου καί πάλι στήν Μπουζιουμπούρα. Ἐπίσης λειτούργησε καί τμῆμα ἐκμαθήσεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης γιά τά ἑλληνόπουλα τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος, ἐφ᾿ ὅσον πηγαίνουν στά βελγικά σχολεῖα καί δέν λειτουργοῦν τά Ἑλληνικά.
Προσφάτως μεταβήκαμε καί στήν πρωτεύουσα Κιγκάλι τῆς Ρουάντας. Ἐδῶ ἀπέμειναν μόλις πέντε Ἕλληνες, ἐνῶ πρό τοῦ πολέμου τοῦ 1994 ἐργάζονταν περί τούς 60. Κι ἐδώ ἔγιναν οἱ ἀνάλογες προσπάθειες καί συναντήσεις μέ κρατικούς παράγοντες γιά τήν ἀπόκτησι οἰκοπέδου. Σάν τελικό ἐξάγεται τό συμπέρασμα ν᾿ ἀγορασθεῖ ἰδιόκτητη κατοικία, ἡ ὁποία καί βρέθηκε, μέ μεγάλη αὐλή καί ἐκεῖ μελλοντικά νά κτισθεῖ ὁ πρῶτος ὀρθόδοξος ναός στήν Ρουάντα. Εἶναι σχεδόν στό κέντρο τῆς πρωτεύουσας πού λέγεται Κιγκάλι. Μᾶς ἀπελπίζει ἀπό ἀνθρωπίνης πλευρᾶς ἡ ἀξία αὐτῆς τῆς οἰκίας, πού εἶναι μαζί ἑστιατόριο καί ξενοδοχεῖο ὕπνου μέ ἐμβαδόν 1300 τετρ. μέτρα, δηλαδή περί τά τρία στρέμματα. Τό συγκρότημα αὐτό ἀνήκει σέ Ἕλληνα τοῦ Κιγκάλι, ὅστις καί μᾶς ζητεῖ 500 χιλ. δολλάρια. Ἐάν εὑρεθῆ κάποιος μέγας εὐεργέτης καί ἀγορασθῆ τό κτιριακό αὐτό συγκρότημα, ἀνοίγεται πλέον ἐπίσημα ἡ θύρα τῆς Ὀρθοδοξίας στήν Ρουάντα. Ὁ χῶρος αὐτός μἐ τίς κατάλληλες μελλοντικά διαρρυθμίσεις του θά ἀποτελέση τό Ἱεραποστολικό Κέντρο γιά τήν ἐπέκτασι τῆς Ὀρθοδοξίας σ᾿ ὁλόκληρη τήν Ρουάντα.
Οἱ σαράντα οἰκογένειες Κατηχουμένων, οἱ ὁποῖες συγκεντρώθηκαν ἀπό ἕνα Τανζανό ὀρθόδοξο ἀπό τό 2003 δέν ἔχουν ὅλες διασκορπισθεῖ. Οἱ ὀκτώ ἐκπρόσωποί τους, μέ τούς ὁποίους συναντηθήκαμε, μᾶς παρεκάλεσαν νά προχωρήσουμε γρήγορα στήν ἵδρυσι ἐκκλησίας στήν χώρα τους. Εὐελπιστοῦμε ὅτι δέν θ᾿ ἀργήση ὁ καιρός νά εὐλογήση ὁ Θεός τήν σπορά τοῦ εὐαγγελικοῦ Του λόγου καί ἐδώ στήν Ρουάντα. Φυσικά οἱ ἀλλεπάληλες προτάσεις τῶν Κρατούντων γιά γκρέμισμα κατῳκημένων περιοχῶν, ἀποζημίωση τῶν πτωχῶν κατοίκων, ἰσοπέδωσι καί ἔναρξι οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπαράδεκτες γιά πολλούς καί εὐνοήτους λόγους.
Ἀπό 7ης Ἀπριλίου ἕως 19ης Ἀπριλίου μεταβήκαμε μαζί μέ τόν π. Θεοφάνη εἰς τό Καλεμί τοῦ Κογκό διά τήν ἐκ νέου συγκέντρωσι τῶν Πιστῶν μας καί βασικά τήν ἵδρυσι οἰκίας ἱερέως. Μετά τίς ἀπαραίτητες διαδικασίες πρός τίς Τοπικές Ἀρχές, ἤδη κτίζεται ἡ οἰκία τοῦ ἱερέως. Ἐκεῖ ἔμεινε καί ὁ π. Θεοφάνης, ὅστις θά ἐπιστρέψη εἰς τήν Μπουζιουμπούρα μετά τήν Κυριακή τοῦ Θωμᾶ. Ὁ ἴδιος θά μέ ἀντικαταστήσει, προκειμένου κι ἐγώ νά μεταβῶ διά τά «γέμισμα τῶν μπαταριῶν μου» εἰς τόν Ἱερόν Ἄθωνα.
Στό διάστημα ἀπουσίας τοῦ π. Θεοφάνη ἀπό τήν Μπουζιουμπούρα γιά τό Καλεμί, μᾶς ἔστειλε ὁ Φιλάνθρωπος Θεός μας, μέσῳ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου μας, ἕναν ἄλλον κληρικό, τόν ἔγγαμον ἱερέα π. Παναγιώτην Γιαννακόπουλον, ἐφημέριον τοῦ ναοῦ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μενιδίου Ἀττικῆς. Μέ τήν διακρίνουσαν αὐτόν λειτουργικήν δεοντολογίαν, τήν μέχρι λεπτομερειῶν ἀκριβῆ τήρησι τοῦ τυπικοῦ τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καί τά φλογερά του κηρύγματα, πιστεύω, ὅτι ὠκοδόμησε πνευματικῶς τάς διψασμένας ψυχάς τῶν Πιστῶν καί Κατηχουμένων μας, οἱ ὁποῖοι διά πρώτην φοράν ἔρχονται σέ γνωριμία καί πνευματική βίωσι τῶν θησαυρῶν τῆς ἀθανάτου Ὀρθοδοξίας μας.
Ἡ παραμονή του π. Παναγιώτου στήν Μπουζιουμπούρα συνδιάσθηκε μέ τήν βάπτισι γιά δεύτερη φορά ἐδῶ μιᾶς μικρῆς ὁμάδος Κατηχουμένων. Ἕνδεκα ψυχές, μεταξύ αὐτῶν καί μία χαριτωμένη οἰκογένεια μέ τέσσαρα παιδάκια βαπτίσθηκαν καί ἀντήλλαξαν τούς δερματίνους χιτῶνες μέ τόν χιτῶνα ἀγαλλιάσεως καί ψυχικῆς τους ἀναγεννήσεως. Ἔλαβαν πλουσίως τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δι᾿ αὐτό, μετά τό βάπτισμά τους, δέν ἄντεξαν καί ὅλοι μαζί ἀνεφώνησαν ὅτι «πολλή χαρά ἔχουμε σήμερα μέσα στόν νοῦ καί στήν καρδιά μας». Λίαν προσεχῶς θά μοῦ δώσουν καί γραπτῶς τίς ἀνεπανάληπτες αὐτές οὐράνιες χαρές καί θεῖα σκιρτήματα τῆς καρδίας τους. Ἴσως καί ἄλλες Ψυχές εὗρουν τόν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς στόν Θεό Πατέρα, ὅπως ὁ ἄσωτος υἱός τῆς Παραβολῆς. Ἤδη οἱ βαπτισμένοι Μπουρουντέζοι εἶναι 20 καί οἱ Κατυηχούμενοι 40.
Τό μεγαλύτερο πρόβλημα πού ἀντιμετωπίζομεν εἶναι προφανῶς ἡ ἔλλειψις μονίμου Ἕλληνος κληρικοῦ, δεδομένου ὅτι ἐγώ, δέν εἶμαι ἱερεύς.
Ἕτερον πρόβλημα τό ὁποῖον χρήζει ἀμέσου ἐπιλύσεως εἶναι ἡ προετοιμασία καί προσκόμισις ὅλων τῶν ἀναγκαίων δικαιολογητικῶν εἰς τό Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν διά τήν ἐπίσημον ἀναγνώρισιν τῆς Ἐκκλησίας μας εἰς ὅλο τό Κρατίδιον τοῦ Μπουρούντι. Ἡ ἴδια διαδικασία θά χρειασθῆ διά τήν ἐπισημοποίησιν τῆς Ἐκκλησίας μας καί εἰς τήν Ρουάντα. Ἔκτοτε, ὡς γνωστόν, θά μᾶς εἶναι εὔκολη ἡ μετακίνησις εἰς τήν ἐνδοχώραν διά τήν ἀναζήτησιν οἰκοπέδων, τήν δημιουργίαν ὁμάδων Κατηχουμένων καί τήν σύμπηξιν σταδιακῶς ὀρθοδόξων ὠργανωμένων Κοινοτήτων.
Ἀναμένομεν ἐναγωνίως τήν ἐπίλυσιν τοῦ ἀνωτέρω προβλήματος ἀπό τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην μας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος.
Ἕτερον ἀναγκαῖον πρόβλημά μας εἶναι ἡ ἀναζήτησις μεγάλου οἰκοπέδου εἰς τό Μπουρούντι, ἡ περιμάνδρωσίς του καί ἡ σταδιακή ἀνοικοδόμησις ἐκεῖ ὅλων τῶν ἀναγκαίων κτισμάτων διά τήν λειτουργίαν ἱεραποστολικοῦ Κέντρου διά ὁλόκληρον τό Μπουρούντι. Κάτι παρόμοιον ὑπάρχει εἰς τήν Οὐγκάντα, τό Κολουέζι τήν Κανάγκα τοῦ Κογκό καί ἀλλαχοῦ.
Ὅταν ἀντιμετωπισθοῦν ἐπιτυχῶς τά ἀνωτέρω αὐτά θέματά μας, τότε, πιστεύουμε, ὅτι ἀνοίγεται διάπλατα ἡ θύρα γιά τήν εἴσοδο τῆς Ὀρθοδοξίας στό κράτος τοῦ Μπουρούντι μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ καί τήν οἰκονομικήν συνδρομήν τῶν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Φίλων της Ἱεραποστολῆς τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ἀγαπητοί ἐν Χριστῶ Ἀδελφοί, ζητῶ τήν συγγνώμην σας καί τίς προσευχές σας. Τό ἱεραποστολικό ἔργο, πηγαίνει μπροστά ὅταν τό συνοδεύουν οἱ προσευχές καί οἱ εὐλογίες τῶν Πνευματικῶν μας Πατέρων καί Διδασκάλων, τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν καί τό εὐλογεῖ ἡ Δεξιά τοῦ Ὑψίστου. Δέν ἔχω νά σᾶς παρουσιάσω κάτι τό ἀξιόλογο, ἀλλά μόνο νά σᾶς ἐνημερώσω πῶς ἐξελίχθηκαν τά πράγματα ἀπό τόν Παντοδύναμο Θεόν μας καί τίς δικές μας ταπεινές προσπάθειες σ᾿ ἕνα ὑπό ἵδρυσιν μικρό ἱεραποστολικό Κλιμάκιο τῆς Κεντρικῆς Ἀφρικῆς τήν δεύτερη αὐτή περίοδο τῆς προσπαθείας μας.
Μέ ἀδελφικές
εὐχές ἀπό τό Μπουρούντι
Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης
Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
