Γράφει ο Χρήστος Βλαμάκης για το orthopraxia.gr
Αρχικά, να γίνει ξεκάθαρο πως το άρθρο αφορά μόνο συνειδητούς ορθόδοξους Χριστιανούς και κανέναν άλλο. Για τους υπόλοιπους «όλα επιτρέπονται», που λέει και ο Ντοστογιέφσκι.
Παρατηρώ πως και χριστιανικά ιστολόγια, πατάνε την μπανανόφλουδα, με τον γνωστό τενίστα- εικάζω λόγω άγνοιας. Όμως, πριν δώσουμε την τροφή – εμείς τα νήπια, πρέπει να κάνουμε και μια έρευνα. Ας μην γινόμαστε σαν τους άλλους που κάνει μια ψευτοανταρσία ο εκάστοτε δεσπότης (και ενώ έχει πει 1000 ανοησίες) και τον ονομάζουν άξιο ή και άγιο.
Η εκκλησία μας, άνα τους αιώνες, είχε μέλη τα οποία έχυσαν το αίμα τους, βρέθηκαν σε εξορίες, υπέμειναν τα πάνδεινα, για να μας παραδώσουν την πίστη ανόθευτη. Και εμείς σήμερα τι κάνουμε; Εκθειάζουμε έναν άνθρωπο για την “ομολογία πίστεως” του, τα Χριστιανικά του έργα κλπ. Δεν βλέπουμε πέρα από αυτό. Δεν βλέπουμε ότι κάτι τέτοια πρότυπα φέρνουν τον οικουμενισμό, ανεπαίσθητα, μέσα στα σπίτια μας.
Για να μην παρεξηγηθώ (σήμερα που πρέπει να αποδεικνύεις ότι δεν είσαι ελέφαντας – συνεχώς), ο Τζόκοβιτς έκανε πολύ καλά που αντέδρασε, χαιρόμαστε γι’ αυτό, τον αγαπάμε, μπορεί να είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος, όμως παράλληλα απέχει πολύ από το να θεωρείται ένα συνειδητό μέλος της εκκλησίας. Αύριο βέβαια μπορεί να είναι και άγιος. Αυτό όμως εμείς δεν το ξέρουμε.
Πρώτα πρώτα, ξέρουμε τι πραγματικά πιστεύει ο Τζόκοβιτς ή αναπαράγουμε ό,τι βρούμε;
Προσωπικά, θεωρώ πως τα έχει κάνει σαλάτα στο μυαλό του. Κάποιος άλλος μπορεί να πει ότι είναι μέρος του συστήματος (σε ένα ακραίο -;- σενάριο).
Ο ίδιος δηλώνει:
«Πιστεύω στον Θεό, πιστεύω στους αγγέλους, πιστεύω στο σύμπαν και τις ανώτερες δυνάμεις που σε βοηθούν όταν το χρειάζεσαι περισσότερο». [1]
Σε ανώτερες δυνάμεις όμως και σε «Θεό», πιστεύουν και οι μασόνοι και οι αλλόθρησκοι.
Πολλοί θα δείτε τις παρακάτω εικόνες στα κοινωνικά δίκτυα και τα ιστολόγια:
Φυσικά θα δείτε και την δήλωση που έκανε τους Χριστιανούς να πανηγυρίσουν και να απαλλαχθούν (;) από κάποια κόμπλεξ τους.
“Πρώτα είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος και μετά τενίστας” (δήλωση κατά την βράβευση του από την Σέρβικη Εκκλησία το …κοντινό 2012 – σιγά μην ήταν μετά από κάποια νίκη σε “γκραν σλαμ”) [2] (…Λες και έχουμε ανάγκη τους τραγουδιστές και τους τενίστες για να στερεωθούμε στην πίστη. Λες και δεν είμαστε τέκνα Βασιλέως και θα χρειαστώ εγώ τον εκάστοτε αθλητή για να νιώσω υπερήφανος για την πίστη μου ή τον κάθε επιστήμονα – “αχ, Τσιόδρα και Γιαμαρέλλου”).
Ένταξει, τα είδαμε τα ανωτέρω, όμως, αναρωτιέμαι, δεν θα έπρεπε να ξέραμε και τα παρακάτω;
Την σχέση που υπάρχει με την Γιόγκα, το πόσο «τον βοηθάει διανοητικά» κλπ;
Η γιόγκα τον κάνει να νιώθει χαρά, ηρεμία και άλλα. Επίσης, πάντοτε, στο Ουίμπλετον, αφιερώνει μια ώρα διαλογισμού στο Μπουνταπαντίπα… [3]
Novak Djokovic And His Girlfriend Jelena Ristic At The Buddhapadipa Temple In Wimbledon Where They Both Went To Meditate Before Thursday’s Game Against Bobby Reynolds. Pic Keith Waldegrave.
