Ἕνας ὀρυκτολόγος κάποτε πῆρε τὸν φακό του καὶ ἄρχισε νὰ ἐξετάζη μὲ προσοχὴ μιὰ πέτρα τοῦ Μουσείου τοῦ Λούβρου. Μετὰ ὀλιγόλεπτη ἐξέτασι φώναξε:
-Δὲν ἀξίζει τίποτε αὐτὸ τὸ Μουσεῖο, ἀφοῦ εἶναι χτισμένο με τέτοιες πέτρες.
Τὸν ἄκουσε κάποιος ἀρχιτέκτονας καὶ τοῦ εἶπε:
-Κύριε, τὸ κτίριο πρέπει νὰ ἐξετασθῆ στὸ σύνολό του, γιὰ νὰ δῆτε ἄν εἶναι ὡραῖο. Ἡ ἀρχιτεκτονική, καὶ ὄχι ἡ ὀρυκτολογία, ἔχουν τὸν λόγο.
Ἔτσι καὶ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, πρέπει νὰ τὴν ἐξετάσουμε στὸ σύνολό της. Μπορεῖ πολλὲς «πέτρες», δηλαδὴ ἄτομα, νὰ μὴν στέκονται στὸ ὕψος τους, ἀλλὰ ὁ ὀργανισμὸς τῆς Ἐκκλησίας δὲν παύει νὰ εἶναι τέλειος καὶ θαυμαστὸς στὸ σύνολό του.
