Παρέμβαση της Κεντρικής Ένωσης Βορειοηπειρωτών για δημοσίευμα του Newsbeast
Την έντονη αντίδραση της Κεντρικής Ένωσης Βορειοηπειρωτών προκάλεσε ταξιδιωτικό δημοσίευμα του Newsbeast, το οποίο παρουσιάζει το Αργυρόκαστρο ως «άγνωστη πέτρινη πόλη της Αλβανίας», χρησιμοποιώντας αποκλειστικά την αλβανική ονομασία Gjirokastër.
Σε ανάρτησή της στο Facebook, η Κεντρική Ένωση Βορειοηπειρωτών επικρίνει την απουσία του καθιερωμένου ελληνικού ονόματος και την παράλειψη ουσιαστικών αναφορών στην ιστορική διαδρομή της πόλης. Η επισήμανσή της είναι εύστοχη. Σε ένα ελληνόγλωσσο αφιέρωμα για το Αργυρόκαστρο, η πλήρης απουσία της ελληνικής ονομασίας αποτελεί σοβαρή συντακτική παράλειψη.
Το άρθρο, που δημοσιεύθηκε στις 18 Οκτωβρίου, εστιάζει στα αρχοντικά, στο κάστρο, στα καλντερίμια και στη γαστρονομία. Αναφέρει ότι πολλά σπίτια χτίστηκαν κατά την οθωμανική περίοδο, χωρίς όμως να αναπτύσσει την προγενέστερη ιστορία του τόπου. Δεν υποστηρίζει ρητά ότι η πόλη ιδρύθηκε επί Οθωμανών, ωστόσο η περιορισμένη ιστορική παρουσίαση αφήνει έξω σημαντικές πτυχές της ταυτότητάς της.
Η ονομασία «Αργυρόκαστρο» δεν αποτελεί μεταγενέστερη ελληνική απόδοση. Στον φάκελο υποψηφιότητας της πόλης στην UNESCO καταγράφεται ότι ο Ιωάννης Καντακουζηνός την αναφέρει το 1336 ως «Argyrokastron», άλλοτε ως πόλη και άλλοτε ως κάστρο. Η μαρτυρία προηγείται της οθωμανικής κατάκτησης.
Η Κεντρική Ένωση Βορειοηπειρωτών υπενθυμίζει επίσης την αρχαία Αντιγόνεια, κοντά στο σημερινό Αργυρόκαστρο. Την ίδρυσή της από τον Πύρρο της Ηπείρου τον 3ο αιώνα π.Χ. καταγράφει ακόμη και ο επίσημος αλβανικός τουριστικός οδηγός. Πρόκειται για ξεχωριστή αρχαία πόλη, η οποία φωτίζει την ιστορία της ευρύτερης κοιλάδας του Δρίνου.
Στην παρέμβασή της, η Ένωση αναδεικνύει ακόμη τη θέση του Αργυροκάστρου στη μεσαιωνική Ήπειρο και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ανακήρυξη της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου το 1914. Αναφέρεται και στη συμβολή Ηπειρωτών μαστόρων στην οικοδομική παράδοση, μεταξύ αυτών συνεργείων από την Πυρσόγιαννη της Κόνιτσας.
Η ανάδειξη της οθωμανικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς είναι θεμιτή και αναγκαία. Η ίδια η UNESCO περιγράφει, παράλληλα, παλαιότερες επιρροές και τη συνέχεια των ορθόδοξων χριστιανικών παραδόσεων. Η ταξιδιωτική προβολή οφείλει να χωρά αυτή την ιστορική πολυπλοκότητα.
Το Αργυρόκαστρο αξίζει πληρέστερη παρουσίαση από μια συλλογή όμορφων εικόνων. Η χρήση του ελληνικού ονόματός του και η αναφορά στους δεσμούς του με τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό αποτελούν στοιχειώδεις απαιτήσεις ακρίβειας και σεβασμού προς τους ανθρώπους και την ιστορία του.
