Αν και όλοι καταλαβαίνουμε τη λέξη, ωστόσο αξίζει να δούμε τι λέει το λεξικό. «Πρόοδος σημαίνει εξέλιξη προς τα μπροστά, προκοπή». Είναι, λοιπόν, σαφώς η εξέλιξη προς το καλύτερο. Προέρχεται απ’ το ρήμα «προοδεύω» που σημαίνει επίσης: «Προχωρώ μπροστά, βελτιώνομαι αδιάκοπα, γίνομαι καλύτερος, προάγομαι».
Κι αν θελήσουμε να εμβαθύνουμε στο νόημα τούτων των λέξεων που προσδιορίζουν την πρόοδο, θα καταλήξουμε σ’ αυτό το συμπέρασμα: Πως η «προοδευτική κίνηση» δεν είναι τόσο οριζόντια, όσο κάθετη. Είναι κίνηση κατακόρυφη προς το ανώτερο, το υψηλότερο, το πραγματικά καλύτερο. Είναι άνοδος, ανάταση, ανύψωση. Είναι πορεία προς την αγιότητα. Προς Εκείνον που ίσταται υπεράνω όλων, τον Θεό.
Οπότε ποιος είναι ο αληθινά προοδευτικός; Ασφαλώς αυτός που έχει ως σκοπό της ζωής του, κι αγωνίζεται ακατάπαυστα γι’ αυτό, να κάνει τον εαυτό του και τους άλλους καθημερινά καλύτερους. Τελειότερους. Αγιότερους.
Επομένως σε καμμιά περίπτωση δεν σημαίνει, πως ό,τι είναι ή παρουσιάζεται ως σημερινό και σύγχρονο είναι παράλληλα και προοδευτικό ή πως ό,τι παλιό, είναι μη προοδευτικό, συντηρητικό, απορριπτέο. Αυτό που προέχει είναι, ποια κατεύθυνση ακολουθεί, σε ποια πορεία βρίσκεται. Προς τα πάνω, προς το καλύτερο και το αγιότερο ή προς τα κάτω, το χειρότερο και το αμαρτωλό; Γιατί, ναι, έχει κι αυτή την κατεύθυνση η ανθρώπινη πορεία…
*
Ο Χριστός ήρθε για να μας κάνει αληθινά προοδευτικούς! Να μας φέρει την πρόοδο. Την ανανέωση. Την αγιότητα. Την τελειότητα.
Δεν το παραδέχεστε; Τότε ας πάρουμε μερικά «προοδευτικά» συνθήματα του καιρού μας, κάποιων «προοδευτικών δυνάμεων». Όπως για την ειρήνη, την ισότητα, την αδελφοσύνη, την ελευθερία, την κοινοκτημοσύνη. Ποιος πρώτα τα διακήρυξε, μας τα γνώρισε με το ίδιο Του το παράδειγμά, τα πρόβαλε μοναδικά και τα έκανε πράξη; Γιατί μπορεί να τα διαβάζουμε σήμερα σε κάποια πανό, όμως είναι σαφώς γραμμένα στην Αιώνια Βίβλο, εδώ και 2.000 χρόνια τώρα!
Κι ας πάρουμε, και κάποια άλλα συνθήματα επίσης «προοδευτικών κινημάτων». Για την ανηθικότητα, τη διαφθορά, το γυμνισμό, τη «σεξουαλική απελευθέρωση», την «ελεύθερη συμβίωση», την ομοφυλοφιλία, τις εκτρώσεις κ.λπ. Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτά με την ανύψωση, το ανώτερο, το μεγάλο, το αγιότερο, την τελείωση; Δεν μας οδηγούν στην κατάπτωση και τη ζούγκλα; Κι όμως τα λέμε προοδευτικά!
Είναι αντιληπτό πια, πως η μόνον η αρετή είναι η πρόοδος. Πως μόνο η ενάρετη ζωή είναι η κατ’ εξοχήν προοδευτική κίνηση. Και η αμαρτία είναι αυτό που λέμε οπισθοδρόμηση και συντήρηση με την κακή έννοια. Κατά συνέπεια δε, προοδευτικοί είναι οι ενάρετοι, οι «αγιαζόμενοι ημέρα τη ημέρα».
Ναι! Έτσι όχι μόνο αποδίδουμε σωστά το νόημα των εννοιών και συμφωνούμε απόλυτα με το λεξικό, αλλά πραγματικά διατυπώνουμε και την αλήθεια. Γι’ αυτό και σε τούτη τη κατηγορία των προοδευτικών θέλουμε πάση θυσία ν’ ανήκουμε. Δηλαδή των εναρέτων…
Κ.Γ.Παπαδημητρακόπουλος
