«Ἀξίζει γιὰ μερικὰ πράγματα νὰ περιμένεις. Εἶναι ἀνάγκη νὰ περιμένεις. Ἐργάζεται ὁ Θεός. Μόνο ποὺ ἔχει τοὺς δικούς του ρυθμούς. Ὁ Θεὸς ἐργάζεται πολὺ ὑπομονετικά. Κι ἡ φύση τὸ ἴδιο κάνει. Ἕνα λουλουδάκι θ’ ἀνθίσει ὅταν ἔρθει ἡ ὥρα του. Ὅλα αὐτὰ ἀλλάζουν, ἀλλὰ σὲ πολὺ διαφορετικοὺς ρυθμοὺς ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ μᾶς ἔχει συνηθίσει ἡ τρελὴ κοινωνία μας. Αὐτὸ τὸ τρέξιμο, αὐτὸς ὁ πανικὸς ἡ ταραχὴ ποὺ μᾶς κάνει ὅλους τόσο πολὺ βιαστικούς, ἀφήνουν τὸν Θεὸ ἀμέτοχο. Ὁ Θεὸς δὲν μπαίνει σ’ αὐτοὺς τοὺς τρελοὺς ρυθμούς μας. Κινεῖται στοὺς ρυθμοὺς τῆς δικῆς του ἀγάπης καὶ τῆς δικῆς του ὑπομονῆς».
