Καμία σχεδὸν ἀπὸ τὶς ἀρετὲς δὲν φοβοῦνται οἱ δαίμονες,
ὅσο τὴν πραότητα. Αὐτὴ εἶχε ὁ μέγας ἐκεῖνος Μωϋσής, καὶ ὀνομάστηκε πρᾶος περισσότερο ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους (Ἀριθ. 12, 3). Καὶ ὁ ἅγιος Δαβὶδ ἀποφάνθηκε,
ὅτι ἡ πραότητα εἶναι ἄξια νὰ τὴ θυμᾶται ὁ Θεός, καθὼς λέει: «θυμήσου κύριε τὸν
Δαβὶδ καὶ ὅλη τὴν πραότητά του» (Ψαλ. ρλα΄ 1)
