Η ημέρα της εκλογής του Μητροπολίτη μας έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη όλων μας. Το ποσοστό του 51% ήταν μια καθαρή, αυτοδύναμη νίκη.
Ήταν ένας αληθινός εκλογικός άθλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι το υπόλοιπο 49,% των ψήφων μοιράστηκε σε άλλους δυνατούς συνυποψήφιους που έλαβαν 29,99%, 14,57% και 5,06% αντίστοιχα.
Για πολλούς, ένα τέτοιο σκηνικό έντονου ανταγωνισμού θα αποτελούσε αφορμή για καχύποπτες ματιές, και διαχωρισμό των πιστών σε στρατόπεδα. Για εκείνον, όμως, αυτό το σαρωτικό αποτέλεσμα έγινε η αφετηρία για ένα ζωντανό μάθημα ευαγγελικής αγάπης.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αρνήθηκε να κοιτάξει το παρελθόν. Δεν αναζήτησε ποτέ ποιος τον ψήφισε και ποιος τον προσπέρασε. Δεν χώρισε τους ανθρώπους σε «δικούς μας» και «ξένους». Για τον δικό μας Μητροπολίτη, κάθε πιστός, κάθε επίτροπος και κάθε ιερέας ήταν και παραμένει ένα μοναδικό, πολύτιμο πρόσωπο.
Μια Αγκαλιά Χωρίς Προϋποθέσεις και Όρια
Εκεί που άλλοι θα έστηναν τείχη, εκείνος έχτισε γέφυρες. Εκεί που άλλοι θα μετρούσαν κουκιά, εκείνος μέτρησε πληγωμένες καρδιές και έσπευσε να τις θεραπεύσει.
* Πόρτες πάντα ανοιχτές: Το γραφείο του δεν είχε κλειδαριές ούτε φίλτρα σκοπιμότητας. Όποιος χτυπούσε την πόρτα, έβρισκε έναν πατέρα έτοιμο να τον ακούσει.
* Αδιάκριτη ευεργεσία: Στάθηκε δίπλα σε κάθε ανθρώπινο πόνο, χωρίς να ζητήσει διαπιστευτήρια πολιτικής ή εκκλησιαστικής στήριξης.
* Η αγάπη ως μοναδικό κριτήριο: Ευεργέτησε τους πάντες, αποδεικνύοντας ότι η αρχιερατική του συνείδηση ήταν πάνω από μικρότητες και εκλογικά μαθηματικά.
Μια Ζωή Δοσμένη στο Θυσιαστήριο: Λειτουργίες, Εσπερινοί, Παρακλήσεις
Η δική του καθημερινότητα δεν χωρούσε σε ένα κλειστό γραφείο· ήταν μια διαρκής, ασταμάτητη διακονία και μια διαρκής προσευχή μέσα στην κοινωνία. Ο Μητροπολίτης μας δεν σταμάτησε ποτέ να προσφέρει τον εαυτό του στη λατρεία του Θεού και στην παρηγοριά των πιστών.
* Αμέτρητες Θείες Λειτουργίες: Ξυπνούσε από το ξημέρωμα για να ταξιδέψει και να λειτουργήσει ακόμη και στο πιο απόμακρο, απομονωμένο χωριό της επαρχίας του.
* Κατανυκτικοί Εσπερινοί: Βρισκόταν κάθε απόγευμα κοντά στο ποίμνιό του, μεταφέροντας την ευλογία της Εκκλησίας σε κάθε ενορία.
* Θερμές Παρακλήσεις: Έσκυβε πάνω από τον πόνο των ανθρώπων, ψάλλοντας παρακλήσεις για την υγεία και τη στήριξη κάθε δοκιμαζόμενης ψυχής.
Δεχόταν κόσμο ασταμάτητα από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ, χωρίς να φάει και χωρίς να ξεκουραστεί. Τα ραντεβού αυτά δεν ήταν ποτέ υποχρεωτικά. Υπήρχαν μόνο ως διευκόλυνση και βοήθεια για τους ανθρώπους, ώστε να είναι βέβαιοι ότι θα τον συναντήσουν ανάμεσα στις αμέτρητες υποχρεώσεις του.
Ήταν παντού, εκεί που χτυπούσε η καρδιά του τόπου μας, χωρίς να αφήνει κανέναν παραπονεμένο:
* Στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος: Δίπλα στους αστυνομικούς και τους πυροσβέστες, στηρίζοντας το δύσκολο έργο τους.
* Στον μόχθο της βιοπάλης: Κοντά στους ψαράδες μας, στα κέντρα δασών, εκεί που ο άνθρωπος παλεύει καθημερινά με τη φύση.
* Στην ελπίδα και στο μέλλον: Μέσα στα σχολεία, δίπλα στα παιδιά και τους δασκάλους, αλλά και στα νοσοκομεία, πάνω από το προσκεφάλι του πόνου.
* Στον σεβασμό της τρίτης ηλικίας: Στα κέντρα ενηλίκων, προσφέροντας στοργή και αληθινό ενδιαφέρον.
Η Προσβολή του Ιερού Μυστηρίου και οι Σκευωρίες
Μέσα σε αυτό το κλίμα της απόλυτης προσφοράς, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Πάφου κκ Τυχικός πολεμήθηκε λυσσαλέα από ανθρώπους που είναι δύσκολο ακόμη και να τους χαρακτηρίσει κανείς. Έφτασαν στο σημείο να τον κατηγορήσουν και να στήσουν παγίδες την ώρα που επιτελούσε το πιο ιερό και πνευματικό έργο: το μυστήριο της Εξομολόγησης.
Επιτήδειοι μπαινόβγαιναν στο γραφείο του με μοναδικό σκοπό να κατασκοπεύσουν, να ελέγξουν τι γινόταν μέσα και να κρυφακούσουν. Ενοχλήθηκαν επειδή δεν μπορούσαν να ακούσουν τις εξομολογήσεις των πιστών, προσβάλλοντας βάναυσα το ιερό απόρρητο. Αναρωτιέται κανείς: Αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν τι σημαίνει Εξομολόγηση; Έχουν ιδέα τι σημαίνει Μυστήριο; Γνώριζαν πού εργάζονταν και ποιον χώρο βεβήλωναν με τη συμπεριφορά τους;
Το πιο εξοργιστικό είναι η επιλεκτική τους στάση. Για τον προκάτοχό του, τον Γεώργιο, δεν υπάρχει καμία απολύτως μαρτυρία ότι τόλμησαν ποτέ να κάνουν τα ίδια. Η στοχοποίηση, οι στημένες κατηγορίες και η έλλειψη σεβασμού κρατήθηκαν αποκλειστικά για τον δικό μας Γέροντα, επιβεβαιώνοντας πως όλα ήταν μέρος ενός οργανωμένου σχεδίου.
Το Σκοτάδι της Εκδίκησης και οι Άδικοι Διωγμοί
Η φωτεινή αυτή πορεία κάνει ακόμη πιο οδυνηρή την αντίθεση με τη σημερινή συμπεριφορά του μοιχεπιβάτη. Εκεί, η εξουσία δεν έγινε διακονία, αλλά όπλο επιβολής. Το κλίμα της θυσιαστικής αγάπης και της ανοιχτής αγκαλιάς αντικαταστάθηκε από ένα μπαράζ εκδικητικότητας που δεν σέβεται ούτε την αθωότητα ούτε την προσφορά.
* Διωγμοί παιδιών από το Ιερό: Φτάσαμε στο θλιβερό σημείο να διώχνονται μικρά παιδιά από το Άγιο Βήμα, μόνο και μόνο επειδή είχαν την αγνή τόλμη να ρωτήσουν: «Πού είναι ο Μητροπολίτης μας;» Η παιδική αγάπη και αναζήτηση βαφτίστηκε έγκλημα.
* Καρατομήσεις άξιων επιτρόπων: Άνθρωποι Άξιοι, που υπηρέτησαν την Εκκλησία με ανιδιοτέλεια, παύονται και σταματούν από τα καθήκοντά τους χωρίς κανένα σοβαρό λόγο. Το μόνο τους «σφάλμα» ήταν ότι τόλμησαν να εκφράσουν ελεύθερα τη γνώμη τους και να δηλώσουν τη στήριξή τους στον πραγματικό τους ποιμενάρχη.
Αντί για στήριξη, βλέπουμε την τρομοκρατία της απειλής απέναντι σε όποιον δεν υποτάσσεται. Ο ένας θυσίαζε την ξεκούραση, την τροφή και την ηρεμία του για να προλάβει να τους δει όλους, προστατεύοντας ακόμη και τις ψυχές τους στο πετραχήλι του· ο άλλος χρησιμοποιεί την εξουσία για να απομονώσει, να διώξει, να κατασκοπεύσει και να πληγώσει ακόμη και τους πιο πιστούς εργάτες της Εκκλησίας.
Η Παρακαταθήκη της Ενότητας
Το έργο του Άξιου Μητροπολίτη μας δεν σβήνει, γιατί θεμελιώθηκε στο πιο ισχυρό υλικό: την ανιδιοτέλεια και την πλήρη αυταπάρνηση. Μας έμαθε τι σημαίνει να είσαι πατέρας όλων, κυρίως εκείνων που ίσως σε αμφισβήτησαν ή σε πολέμησαν με ύπουλα μέσα.
Η συγκίνηση που νιώθουμε για τον δικό μας Γέροντα είναι η απάντηση της ίδιας της ζωής απέναντι στο σκοτάδι του φθόνου και της αδικίας. Η ιστορία έχει ήδη γράψει με χρυσά γράμματα ποιος είναι ο αληθινός, πνευματικός πατέρας αυτού του τόπου: ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός, ο Άξιώτατος πραγματικός πατέρας.
Πιστοί της Πάφου
