«Ἀλλοίμονο σὲ σᾶς τοὺς χορτάτους, διότι θὰ πεινάσετε».
(Λουκ. στ΄25)
Ὁ κοιλιόδουλος ἄνθρωπος γίνεται ἄχρηστος γιὰ τὴν παροῦσα ζωὴ καὶ ἀνίκανος νὰ ἐκτελέσῃ κάποιο ἔργο ἀγαθό. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ζοῦν διαρκῶς μέσα στὶς ὑλικὲς ἀπολαύσεις καταλαμβάνονται ἀπὸ σοβαρὰ καὶ ἀθεράπευτα νοσήματα. Ἐπειδὴ νομίζουν ὅτι γεννήθηκαν σ΄ αὐτὸ τὸν κόσμο μόνο γιὰ νὰ ζήσουν μέσα στὶς ὑλικὲς ἀπολαύσεις, γι΄ αὐτό, ἀφοῦ διαρρήξουν τὴν κοιλία τους ἀπὸ τὴν πολυφαγία καὶ παχύνουν τὸ σῶμα τους, δὲν κερδίζουν καὶ δὲν κατορθώνουν τίποτε ἄλλο, ἀπὸ τὸ νὰ προετοιμάσουν μὲ τὶς σάρκες τους πλουσιώτερο τραπέζι γιὰ τοὺς σκώληκες τοῦ τάφου.
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου
