*Για μάς τούς Χριστιανούς, τούς φωτισμένους και διαφωτισμένους εν
Χριστώ, τα πάντα σε αυτό τον κόσμο έχουν νόημα και αξία εφόσον αποτελούν
μέσον και οδό προς την αιωνιότητα. Επειδή εμείς, βλέπουμε εκείνο πού
δεν φαίνεται και ατενίζουμε το αόρατο. Ρυθμίζουμε όλη μας την ζωή μέσα
στον χρόνο με βάση εκείνο πού είναι αιώνιο, το ανθρώπινο με βάση το
Θεανθρώπινο. Όσο υπάρχει κάτι το αιώνιο μέσα στα όρια του χρονικού,
συντηρούμαστε με αυτό. Όταν όμως αυτό εκλείπει, το αναζητούμε πέρα από
τον χρόνο, στο Βασίλειο του ατελεύτητου και αοράτου. Ατενίζουμε τα
πάντα υπό το πρίσμα της αιωνιότητας, δηλ. υπό το πρίσμα του Χριστού,
αφού Εκείνος είναι ό αιώνιος Θεός και Κύριος.
