Ιερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης :
Εκεί γίνεται η μάχη και σε αυτούς που είναι σε κώμα σε καταστολή, στην καρδιά. Αυτό που βλέπετε, ας πούμε, ένας που είναι σε κώμα και δεν έχει τον εγκέφαλό του ικανό να του δώσει τη δυνατότητα ώστε να επικοινωνήσει μαζί μας, να μιλήσει, μπορεί να δακρύσει. Πας κοντά του, κάνεις μια προσευχή και τον βλέπεις να δακρύζει.
Πού σημαίνει καταλαβαίνει. Ακούει και λοιπά, αντιλαμβάνεται με την ψυχή του. Βλέπει, αλλά δεν μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σου γιατί δεν έχει το εργαλείο.
Ο εγκέφαλος έχει καταστραφεί. Είναι σε μια κατάσταση απενεργοποίησης, καταστολής όπως λέμε. Γι’ αυτό και είναι έγκλημα ο λεγόμενος εγκεφαλικός θάνατος που παίρνουν τα όργανα από αυτούς τους ανθρώπους επειδή έχει καταστραφεί ο εγκέφαλος. Γιατί ο άνθρωπος έχει την ψυχή του μέσα του. Βλέπετε, ο Άγιος Πορφύριος ήταν τυφλός και όμως έβλεπε.
Πώς έβλεπε; Με τα μάτια της ψυχής έβλεπε. Και με τη χάρη του Θεού, βέβαια.
Δηλαδή, ο άνθρωπος είναι ζωντανός. Όσο χτυπάει η καρδιά, η ψυχή είναι μέσα στον άνθρωπο. Και δεν επιτρέπεται να του πάρουμε τα όργανα γιατί κίνδυνο είναι να τον δολοφονούμε και του διακόπτουμε αυτή τη διαδικασία της μετανοίας. Και δεν το βοηθάμε σε αυτή την πάλη η οποία γίνεται μέσα του. Εκείνη τη φοβερή ώρα του θανάτου.
Με το διάβολο και τις προσβολές του που εκθέσαμε. Βέβαια έχει συνείδηση. Πάλι μέχρι να φύγει η ψυχή υπάρχει συνείδηση.
Μέχρι τελευταία στιγμή. Μέχρι που να βγει η ψυχή από τον άνθρωπο. Πάλι υπάρχει.
Και μπορεί ο άνθρωπος εκείνη την ώρα, αν προλάβει, να πει ένα σωστό «Κύριε Ελέησον» και να σωθεί. Βέβαια η Εκκλησία εύχεται να μην έχουμε αιφνίδιο θάνατο. Δεν είναι καλό πράγμα.
Γιατί δεν έχεις πολύ χρόνο να προετοιμαστείς. Δεν είναι καλό πράγμα. Και μέσα στις ευχές έχουμε να μας γλυτώνει ο Θεός και από αιφνίδιο θάνατο.
Και βλέπετε τώρα λόγω της αμαρτωλότητάς μας έχουμε τις ξαφνικίτιδες. Που δείχνει ότι δεν πάμε καλά ως ανθρωπότητα. Έχει προχωρήσει πολλή αμαρτία.
Για να αφήνει ο Θεός να έχουμε αιφνίδιους θανάτους. Δηλαδή σημαίνει ότι δεν υπάρχει περιθώριο μετανοίας σε κάποιους ανθρώπους. Γιατί δεν θέλουν να μετανοήσουν.
Λέει κάπου η Αγία Γραφή όταν φτάσει ο άνθρωπος εις βάθος κακών καταφρονεί. (ὅταν ἔλθῃ ἀσεβὴς εἰς βάθος κακῶν, καταφρονεῖ» προέρχεται από το βιβλίο των Παροιμιών του Σολομώντος (Παρ. 18, 3) της Παλαιάς Διαθήκης). Δηλαδή φτάνει σε μία κατάσταση να καταφρονεί το Θεό και τη φωνή του Θεού. Και αυτοί οι άνθρωποι φεύγουν έτσι ξαφνικά.
Αιφνίδια. Έχει μέσα τους παγιωθεί δηλαδή το κακό και καταφρονούν την όποια ας πούμε προσπάθεια, νύξη τους κάνει ο Θεός για μετάνοια μέσω της συνείδησης τους. Τους καλεί σε μετάνοια. Πάντα ο Θεός καλεί όλους τους ανθρώπους σε μετάνοια μέσω της συνείδησης. Της φωνής του. Αλλά τον άνθρωπο που έχει φτάσει σε βάθος κακών καταφρονεί τη συνείδηση του.
Δεν ακούει. Οπότε να έχουμε καλή προετοιμασία με όλους αυτούς τους τρόπους που μας έδωσε ο Άγιος. Για να περάσουμε εκεί φορά και αυτή την τελευταία κρίσιμη ώρα.
Την ώρα του θανάτου. Και να βρεθούμε στη βασίλειά του.
Απομαγνητοφώνηση Σημεία των καιρών 3
