Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου
Μέρος Β΄
Εἴδαμε στὸ προηγούμενο ἄρθρο τὴν Σύνοδο τῆς Γῆς ποὺ διοργάνωσαν οἱ Παγκοσμιοποιητὲς μέσῳ τοῦ ΟΗΕ στὸ Ρίο τὸ 1992 καὶ πῶς τὴν πάντρεψαν μὲ τὴν νεοεποχίτικη Διάσκεψη τῆς Ἱερῆς Γῆς. Ἡ Σύνοδος ἔθετε σὰν κεντρικὸ ἠθικὸ καθῆκον τὴν προστασία τῆς γῆς καὶ ἡ Διάσκεψη προωθοῦσε τὴν θεοποίησή της σὰν κεντρικὸ δόγμα τῆς ἐξελισσόμενης πανθρησκείας!
Ἂν θέλετε νὰ δοῦμε πότε, ἀπὸ ποιοὺς καὶ γιατί ξεκίνησαν ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ πᾶμε ἀκόμη πιὸ πίσω στὸ 1968. Τότε δημιουργήθηκε ἡ Λέσχη τῆς Ρώμης, μία δεξαμενὴ σκέψης τραπεζιτῶν, ἐπιχειρηματιῶν, ἐπιστημόνων, οἰκονομολόγων καὶ πολιτικῶν. Μέλη της ἦταν δύο πρώην ΓΓ τοῦ ΟΗΕ, ὁ Κόφι Ἀνάν καὶ ὁ Χαβιὲρ Πέρεζ ντὲ Κουέγιαρ καὶ ἀκόμη ὁ Τζὸρτζ Σόρος, ὁ Χένρι Κίσινγκερ, ὁ Τὲντ Τέρνερ τοῦ CNN, ὁ Ντέιβιντ Ροκφέλερ, ὁ Μπὶλ Γκέιτς, ὁ Ἂλ Γκόρ, ὁ Μπὶλ Κλίντον, ὁ Τόνι Μπλέρ, ὁ Δαλάι Λάμα καὶ ὁ Μιχαὴλ Γκορμπατσόφ! Τὸ ἀπόλυτο τσίρκο τῶν Παγκοσμιοποιητῶν δηλαδή!
Σημειῶστε ὅτι ἡ Λέσχη δημιουργήθηκε στὸ Μπελάτζιο Σέντερ ποὺ βρίσκεται δίπλα στὴ λίμνη Κόμο τῆς Βόρειας Ἰταλίας καὶ εἶναι ἰδιοκτησία τοῦ Ἱδρύματος Ροκφέλερ. Ὅτι τὰ σημαντικότερα ἱδρυτικὰ μέλη τῆς Λέσχης ποὺ συμμετεῖχαν καὶ στὴ συντονιστικὴ ἐπιτροπὴ ἦταν ὁ Ντέιβιντ Ροκφέλερ καὶ ὁ φίλος του Τζάννι Ἀνιέλλι, μεγαλομέτοχος τῆς FIAT καὶ πλουσιότερος ἄνθρωπος τῆς Ἰταλίας. Ὅτι σημαντικὰ μέλη, ὅπως ὁ Χένρι Κίσινγκερ, ὁ γκουροὺ τῆς Παγκοσμιοποίησης, ἦταν ἀρχικὰ ὑπάλληλος τῶν Ροκφέλερ ποὺ χρωστάει σὲ αὐτοὺς τὴν πολιτικὴ του καριέρα. Σὰν βιτρίνα τῆς Λέσχης καὶ πρόεδρος ἐπιλέχτηκε ὁ βιομήχανος Ἀουρέλιο Πετσέι, ποὺ ἦταν καὶ στέλεχος τῆς FIAT τοῦ Ἀνιέλλι.
Ὁ Ἀλεξάντερ Κίνγκ, στενὸς συνεργάτης τοῦ Πετσέι, δημοσίευσε μία ἔκθεση («Ἡ πρώτη παγκόσμια ἐπανάσταση», 1991) ποὺ περιλάμβανε ἕνα κεφάλαιο μὲ τίτλο «Ὁ Κοινὸς Ἐχθρός τῆς Ἀνθρωπότητας εἶναι ὁ Ἄνθρωπος», ἀπὸ ὅπου ἀξίζει νὰ προσέξετε τὸ παρακάτω ἀποκαλυπτικὸ ἀπόσπασμα. «Ἀναζητώντας ἕνα νέο ἐχθρὸ, γιὰ νὰ μᾶς ἑνώσει, καταλήξαμε μὲ τὴν ἰδέα ὅτι ἡ ρύπανση, ἡ ἀπειλὴ τῆς ὑπερθέρμανσης τοῦ πλανήτη, ἡ ἔλλειψη νεροῦ, ἡ πεῖνα καὶ τὰ παρόμοια θὰ ταίριαζαν στὸ πλαίσιο. Στὸ σύνολο καὶ στὶς ἀλληλεπιδράσεις τους, τὰ φαινόμενα αὐτὰ συνιστοῦν πράγματι μία κοινὴ ἀπειλὴ ποὺ ἀπαιτεῖ τὴν ἀλληλεγγύη ὅλων τῶν λαῶν. Ὅμως, ὁρίζοντάς τα ὡς ἐχθρό, πέφτουμε στὴν παγίδα, γιὰ τὴν ὁποία ἔχουμε ἤδη προειδοποιήσει, δηλαδὴ νὰ μπερδεύουμε τὰ συμπτώματα μὲ τὶς αἰτίες. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ κίνδυνοι προκαλοῦνται ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη παρέμβαση καὶ μόνο μὲ τὴν ἀλλαγὴ στάσεων καὶ συμπεριφορᾶς μποροῦν νὰ ξεπεραστοῦν. Ὁ πραγματικὸς ἐχθρὸς λοιπόν, εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἀνθρωπότητα».
Ὅπως βλέπετε ὁ Κὶνγκ παραδέχεται πὼς ἡ οἰκολογικὴ καταστροφὴ τοῦ πλανήτη ἐπιλέχτηκε νὰ χρησιμοποιηθεῖ σὰν δόλωμα, γιὰ νὰ ἑνωθοῦν οἱ ἄνθρωποι σὲ δράσεις ποὺ θὰ ἐξυπηρετήσουν παγκοσμιοποιητικὰ ἰδανικά! Προσέξτε καὶ τὸ θράσος μὲ τὴν πολιτικὴ ἐνοχοποίησης τῆς ἀνθρωπότητας γιὰ τὴν περιβαλλοντικὴ κρίση, ἐνῶ τὰ ἴδια τὰ μέλη τῆς Λέσχης τῆς Ρώμης ἀπαρτίζονταν ἀπὸ βιομήχανους καὶ καπιταλιστές, μὲ πρώτους τούς Ροκφέλερ ποὺ πλούτισαν ἀπὸ τὸ πετρέλαιο! Οἱ ἴδιοι ποὺ ὑποστήριζαν πὼς ἔχουν τὶς λύσεις γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ περιβάλλοντος, φίλε ἀναγνώστη, ἦταν οἱ βασικοὶ καταστροφεῖς του!
Τελικὸς στόχος τῆς Λέσχης τῆς Ρώμης ἦταν ἡ δημιουργία μίας παγκόσμιας κυβέρνησης προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσει αὐτὰ ποὺ ἡ Λέσχη ὅρισε σὰν παγκόσμια προβλήματα καὶ τὰ ὁποῖα ἦταν ἡ οἰκολογικὴ καταστροφή, ὁ ὑπερπληθυσμὸς καὶ ἡ ἀνεξέλεγκτη βιομηχανικὴ ἀνάπτυξη. Μάλιστα ἕνα μοντέλο γιὰ τὸ πῶς θὰ μποροῦσε νὰ προέλθει ὁ σχηματισμὸς τῆς παγκόσμιας κυβέρνησης πρότειναν τὰ μέλη τῆς Λέσχης τὸ 1973 σὲ μία Ἔκθεση μὲ τὴν ὀνομασία «Περιφερειακὸ καὶ Προσαρμοστικὸ Μοντέλο τοῦ Παγκόσμιου Συστήματος». Αὐτὴ ἀποκάλυψε τὸν σχεδιασμὸ τῆς Λέσχης νὰ ἑνοποιηθεῖ ὁ πλανήτης σὲ δέκα πολιτικὲς-οἰκονομικὲς περιφέρειες ποὺ θὰ λειτουργοῦσαν στὴ συνέχεια κάτω ἀπὸ μία ἑνιαία μορφὴ διακυβέρνησης.
Οἱ ἴδιοι οἱ Ροκφέλερ διαχρονικὰ ἦταν οἱ κυριότεροι ὑποστηρικτὲς τῆς παγκόσμιας κυβέρνησης. Ὑποστήριξαν τὸ 1921 τὴν ἵδρυση τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικῶν Σχέσεων, ἑνὸς ἀμερικανικοῦ θὶνκ τάνκ, ποὺ προπαγάνδιζε τὴν ἀναγκαιότητα μίας παγκόσμιας κυβέρνησης, ἐνῶ ὁ Ντέιβιντ Ροκφέλερ διετέλεσε πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου του ἀπὸ τὸ 1970 ἕως τὸ 1985. Ὑποστήριξαν καὶ χρηματοδότησαν τόσο τὴν Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν, ὅσο καὶ τὸν ΟΗΕ, σὰν προάγγελους τῆς παγκόσμιας κυβέρνησης. Τὸ ἴδιο τὸ οἰκόπεδο ποὺ στέγασε τὸ κτίριο τοῦ ΟΗΕ στὴ Νέα Ὑόρκη ἀγοράστηκε τὸ 1946 μὲ δωρεὰ 8,5 ἑκατομμύριων δολλαρίων (ἰσοδύναμα μὲ 145 ἑκατομμύρια σήμερα) τοῦ Τζὸν Ροκφέλερ Τζούνιορ! Καὶ ἦταν ἡ οἰκογένεια Ροκφέλερ ποὺ ὀργάνωσε τὴν καμπάνια ὅτι ἡ κλιματικὴ ἀλλαγὴ θὰ καταστρέψει τὸν πλανήτη, ἂν δὲν ληφθοῦν παγκόσμια μέτρα ποὺ πρὸς τὸ παρὸν πρέπει νὰ προωθήσει ὁ ΟΗΕ καὶ στὸ μέλλον νὰ τὰ ἐπιβάλει μία παγκόσμια κυβέρνηση χωρὶς ἐμπόδια ἀπὸ μεμονωμένες κυβερνήσεις
Ἂς δοῦμε καὶ τὴν περήφανη παγκοσμιοποιητικὴ ὁμολογία ποὺ κάνει ὁ Ντέιβιντ Ροκφέλερ στὸ βιβλίο του Memoirs (σελίδα 405). “Μερικοὶ μάλιστα πιστεύουν πὼς εἴμαστε μέρος μίας μυστικῆς ὁμάδας ποὺ ἐργάζεται ἐνάντια στὰ συμφέροντα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, χαρακτηρίζοντας ἐμένα καὶ τὴν οἰκογένειά μου σὰν “διεθνιστὲς” καὶ ὅτι συνωμοτοῦμε μὲ ἄλλους σὲ ὅλο τὸν κόσμο, γιὰ νὰ οἰκοδομήσουμε μία πιὸ ὁλοκληρωμένη παγκόσμια πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ δομὴ- ἕνα ἑνοποιημένο κόσμο, ἂν θέλετε. Ἂν αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγορία, εἶμαι ἔνοχος καὶ εἶμαι περήφανος γι’ αὐτό”.
Αὐτὴ ἡ “ὁλοκληρωμένη παγκόσμια πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ δομὴ-ἕνα ἑνοποιημένο κόσμο ἂν θέλετε”, στὴν ὁποία ἀναφέρθηκε ὁ Ντέιβιντ Ροκφέλερ εἶναι φυσικὰ ἡ παγκόσμια κυβέρνηση ἢ ἀλλιῶς Νέα Τάξη.
Προσέξτε τώρα τὴ σχέση ὅλων τῶν πρωταγωνιστῶν τῆς Συνόδου Κορυφῆς τῆς Γῆς τοῦ Ρίο μὲ τοὺς Ροκφέλερ καὶ τὴ Λέσχη τῆς Ρώμης. Ὁ ὑπεύθυνος ΓΓ τῆς Συνόδου, ὁ Μορὶς Στρόνγκ, ἀπὸ τὸ 1972 ἦταν μέλος τοῦ ΔΣ τοῦ Ἱδρύματος Ροκφέλερ καὶ στὴ συνέχεια μέλος τῆς Λέσχης τῆς Ρώμης. Ὁ Ἂλ Γκόρ, ἐκπρόσωπος τῆς Γερουσίας τῶν ΗΠΑ στὴ Σύνοδο καὶ προωθητὴς τῆς Σύμβασης τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τὴν Κλιματικὴ Ἀλλαγή, ἦταν μέλος τῆς Λέσχης τῆς Ρώμης καὶ φίλος τῶν Ροκφέλερ. Ὁ Δαλάι Λάμα ποὺ ἔκανε διαλογισμὸ σὲ παραλία τοῦ Ρίο μὲ τὴ νεοεποχίτρια Σίρλεϋ Μακλέιν καὶ μίλησε καὶ σὲ στάδιο τοῦ Ρίο ἦταν κι αὐτὸς μέλος τῆς Λέσχης.
Συνέχεια τῆς Συνόδου τοῦ Ρίου, ποὺ σύνδεσε τὴν οἰκολογικὴ σωτηρία τῆς Γῆς μὲ μέτρα ποὺ θὰ ἐπιβάλουν οἱ Παγκοσμιοποιητὲς τοῦ ΟΗΕ καὶ μὲ μία νέα θρησκεία ποὺ θὰ λατρεύει τὴν γῆ σὰν ζωντανὴ θεότητα, ἦταν ἡ Χάρτα τῆς Γῆς. Ἡ Χάρτα αὐτὴ ἐγκρίθηκε στὰ γραφεῖα τῆς ΟΥΝΕΣΚΟ στὸ Παρίσι τὸ 2000 καὶ ἀποτελοῦσε μία Διακήρυξη τῶν Δικαιωμάτων τῆς Γῆς, ποὺ ἐφόσον ἐφαρμόζονταν θὰ ὁδηγοῦσαν, σύμφωνα μὲ τοὺς συντάκτες της, σὲ μία δίκαια, βιώσιμη, εἰρηνικὴ παγκόσμια κοινωνία στὸν 21ο αἰώνα. Αὐτὴ ἡ εἰρηνικὴ παγκόσμια κοινωνία εἶναι ὑπαινιγμὸς γιὰ τὴν Νέα Τάξη ποὺ ὁραματίζονται οἱ Παγκοσμιοποιητὲς μὲ τὴν παγκόσμια κυβέρνησή τους. Προσέξτε τώρα ὅτι ἡ ἰδέα τῆς Χάρτας τῆς Γῆς ξεκίνησε τὸ 1987, ἀπὸ τοὺς Μορὶς Στρὸνγκ καὶ Μιχαὴλ Γκορμπατσόφ, ὡς μέλη τῆς Λέσχης τῆς Ρώμης, ὅταν ἡ Παγκόσμια Ἐπιτροπὴ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τὸ Περιβάλλον καὶ τὴν Ἀνάπτυξη ζήτησε ἕνα νέο χάρτη ποὺ θὰ καθοδηγοῦσε τὴν μετάβαση στὴν βιώσιμη ἀνάπτυξη.
Ὁ Στρὸνγκ μὲ τὸν Γκορμπατσὸφ ἔκαναν τὶς ἀπαραίτητες διπλωματικὲς ἐνέργειες γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τῆς Χάρτας ἀπὸ τὸν ΟΗΕ μέσῳ τῆς ΟΥΝΕΣΚΟ καὶ ἀπὸ ἄλλους διεθνεῖς ὀργανισμοὺς καὶ κυβερνήσεις κρατῶν. Τὸ κύριο βάρος τῆς σύνταξής της ἀνέλαβε ὡστόσο ἕνας Ροκφέλερ. Ὁ Στίβεν Ροκφέλερ, ὁμότιμος καθηγητὴς Θρησκείας στὸ Middlebury College καὶ περιβαλλοντολόγος, εἶχε ἐπηρεαστεῖ τόσο ἀπὸ τὸ Βουδισμὸ ὅσο καὶ ἀπὸ ἰδέες τοῦ κινήματος τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ὑποστήριζε τὸν διαθρησκευτικὸ διάλογο καὶ τὴν συνεννόηση ὅλων τῶν θρησκειῶν σὰν ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιὰ τὴν περιβαλλοντικὴ σωτηρία τῆς γῆς. Ἂν ἄλλοι Ροκφέλερ ἐργάστηκαν γιὰ τὴν παγκόσμια κυβέρνηση, αὐτὸς ἦταν ὑποστηρικτὴς μίας πανθρησκείας μὲ γεωκεντρικὸ καὶ ἀνθρωπιστικὸ προσανατολισμό.
Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸν Χριστιανισμὸ καὶ στράφηκε στὸν Ζὲν Βουδισμό. Ἡ στροφὴ αὐτὴ ἦλθε μέσῳ ἐντατικῆς ἄσκησης στὸν διαλογισμό. Ὁ ἴδιος δήλωσε ὅτι τὸ Ζὲν τοῦ πρόσφερε μία ἄμεση, μὴ-δυϊκὴ ἐμπειρία τῆς πραγματικότητας, ἑστιάζοντας στὴν ἑνότητα ἑαυτοῦ, φύσης καὶ σύμπαντος. Στὴ συνέχεια ἔγινε μέλος τοῦ Κέντρου Ζὲν τοῦ Ρότσεστερ καὶ συνέγραψε ἢ ἐπιμελήθηκε βιβλία, ὅπως Ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Μποντισάτβα καὶ Πνεῦμα καὶ Φύση: Γιατί τὸ Περιβάλλον εἶναι Θρησκευτικὸ Ζήτημα.
Ἂς ξαναγυρίσουμε ὅμως στὴν Χάρτα τῆς Γῆς καὶ προσέξτε τὴν δήλωση τοῦ Γκορμπατσόφ, ποὺ τὴν προώθησε: «Ἡ ἐλπίδα μου εἶναι ὅτι αὐτὴ ἡ Χάρτα θὰ εἶναι ἕνα εἶδος Δέκα Ἐντολῶν, μία “Ἐπὶ τοῦ Ὄρους Ὁμιλία”, ποὺ θὰ παρέχει ἕνα ὁδηγὸ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη συμπεριφορὰ ἀπέναντι στὸ περιβάλλον τὸν ἑπόμενο αἰώνα». (Los Angeles Times, 1997). Ἐπίσης διακήρυττε ὅτι: «Ὁ Κόσμος εἶναι ὁ Θεός μου. Ἡ Φύση εἶναι ὁ Θεός μου» (συνέντευξη στὸ PBS,1996).
Ὁ Μιχαὴλ Γκορμπατσὸφ μετὰ τὴν πτώση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης ἔγινε θερμὸς νεοταξίτης, στέλεχος τῆς Λέσχης τῆς Ρώμης καὶ ὑπέρμαχος τῆς παγκόσμιας κυβέρνησης. Ἵδρυσε τὴν ὀργάνωση Διεθνὴς Πράσινος Σταυρὸς ποὺ τὸ 1995 διοργάνωσε τὴν σύσκεψη τοῦ Φόρουμ γιὰ τὴν Κατάσταση τοῦ Κόσμου στὸ Σὰν Φρανσίσκο. Στὰ ἔγγραφα τοῦ Φόρουμ ἀναφέρεται ἡ ἀναγκαιότητα γιὰ τὴν «δημιουργία μίας οἰκουμενικῆς, οἰκολογικῆς θεολογίας μὲ ἐπίκεντρο ἕνα ἀνανεωμένο αἴσθημα σεβασμοῦ γιὰ τὸ περιβάλλον».
