![]() |
| Οικουμενισμός και Γεωπολιτική: Το Σχέδιο Μάρσαλ της Θρησκείας - Φωτογραφία: ΕΟΔ |
Στην εισήγησή του, ο Μοναχός Παΐσιος Καρεώτης αποκαλύπτει τη στενή σύνδεση της Οικουμενικής Κίνησης με τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Με την ίδρυση του ΠΣΕ το 1948, ταυτόχρονα με την ενεργοποίηση του Σχεδίου Μάρσαλ, η θρησκεία χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός για την ενσωμάτωση της Ευρώπης στις φιλελεύθερες αξίες της αμερικανικής δημοκρατίας.
Στόχος του εγχειρήματος ήταν η σταδιακή φιλελευθεροποίηση των μη δυτικών κοινωνιών μέσω της πολιτισμικής ώσμωσης. Ο Οικουμενισμός λειτούργησε ως το μέσο για την απόσπαση των λαών από την Παράδοσή τους και την υιοθέτηση του ατομικισμού, ο οποίος είναι απαραίτητος για τη διαμόρφωση της καταναλωτικής κουλτούρας. Η αντίσταση της Ορθοδοξίας σε αυτόν τον εκμοντερνισμό θεωρήθηκε απειλή για τον συνολικό σχεδιασμό της δυτικής ενοποίησης.
Το ΠΣΕ συγκρότησε το 1950 ειδική επιτροπή για την Ευρωπαϊκή Συνεργασία, προκειμένου οι Εκκλησίες να συνδράμουν στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, όπως την οραματίστηκαν οι Ζαν Μονέ και Ρομπέρ Σουμάν. Ο Οικουμενισμός αποτελεί ένα καθαρά δυτικό "project" με σκοπό τη διάχυση της αμερικανικής πολιτισμικής επιρροής, μετατρέποντας τη θρησκεία σε ιδεολογικό εργαλείο για την υποταγή της Ευρώπης στα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ.
