Σώπασε κυρὰ Δέσποινα καὶ μὴ πολυδακρύζεις, πάλιν μὲ χρόνους μὲ καιρούς, πάλιν δικά μας θὰ ’ναι...
Τὰ ἀνωτέρω ἰσχύουν φυσικά, ἀλλὰ ἔχουν μιὰ αὐτονόητη προϋπόθεση:
ὅτι καὶ ἐμεῖς παραμένουμε Ὀρθόδοξοι καὶ Ἕλληνες...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ ξανὰ δικά μας, ἐὰν ἐμεῖς ἀπεκδυθοῦμε τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Ἑλληνισμό...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ἐὰν ἐμεῖς συμμαχοῦμε -τί συμμαχοῦμε δηλαδή, ἔχουμε ὑποταχθεῖ πλήρως στὶς ὀρέξεις - μὲ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ἐὰν ὑιοθετοῦμε ἤθη καὶ ἔθιμα ἀνθελληνικὰ καὶ ἀντορθόδοξα...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ὅσο βρισκόμαστε σὲ πόλεμο μὲ ἄλλους ὀρθοδόξους λαούς...
Καὶ βεβαίως δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας (ἀπὸ ἐκεῖ ξεκινοῦν ὅλα), ὅσο θὰ ἔχουμε συνόδους ποὺ διδάσκουν τὴν αἵρεση καὶ πολεμοῦν τὴν Ὀρθοδοξία... Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ μόνον ἀπὸ ἐκεῖ μπορεῖ νὰ ξεκινήσει ἡ διόρθωση, ὥστε νὰ μπορέσουμε νὰ ξαναποῦμε: «Καὶ τοῦ χρόνου στὴν Πόλη».
Γιατί, ἐὰν ξαναπᾶμε στὴν Πόλη, αὐτὸ θὰ γίνει μὲ τρόπο πνευματικό,
μὲ τρόπο ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ μέσω τῶν ἀστείων (στὴν περίπτωση τῆς Ἑλλάδος) γεωπολιτικῶν ἀναλύσεων...
Καὶ σίγουρα δὲν θὰ ξαναπᾶμε στὴν Πόλη, ὅπως μᾶς τάζουν ἐμμέσως πλην σαφῶς οἱ σημερινοὶ κυβερνῶντες, ἀκολουθοῦντες δηλαδὴ μία ξένη δύναμη, ἡ ὁποία θὰ συντρίψει τὴν Τουρκία καὶ θὰ δικαιώσει τοὺς ἐθνικούς μας πόθους...
Καὶ αὐτὸ δὲν θὰ γίνει, ὄχι μόνον διότι αὐτὴ ἡ δύναμη εἶναι διαμορφωμένη ἔτσι, ὥστε νὰ μὴν ἔχει ποτέ συμμάχους ἀλλὰ μόνον ἐλεγχομένους ὑποτακτικούς, ἀλλὰ κυρίως ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ δύναμη εἶναι ἄδικη καὶ ὁ Θεὸς δὲν θὰ δικαιώσει ποτέ τὸ ἄδικο.
Τὰ ἀνωτέρω ἰσχύουν φυσικά, ἀλλὰ ἔχουν μιὰ αὐτονόητη προϋπόθεση:
ὅτι καὶ ἐμεῖς παραμένουμε Ὀρθόδοξοι καὶ Ἕλληνες...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ ξανὰ δικά μας, ἐὰν ἐμεῖς ἀπεκδυθοῦμε τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Ἑλληνισμό...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ἐὰν ἐμεῖς συμμαχοῦμε -τί συμμαχοῦμε δηλαδή, ἔχουμε ὑποταχθεῖ πλήρως στὶς ὀρέξεις - μὲ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ἐὰν ὑιοθετοῦμε ἤθη καὶ ἔθιμα ἀνθελληνικὰ καὶ ἀντορθόδοξα...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ὅσο βρισκόμαστε σὲ πόλεμο μὲ ἄλλους ὀρθοδόξους λαούς...
Καὶ βεβαίως δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας (ἀπὸ ἐκεῖ ξεκινοῦν ὅλα), ὅσο θὰ ἔχουμε συνόδους ποὺ διδάσκουν τὴν αἵρεση καὶ πολεμοῦν τὴν Ὀρθοδοξία... Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ μόνον ἀπὸ ἐκεῖ μπορεῖ νὰ ξεκινήσει ἡ διόρθωση, ὥστε νὰ μπορέσουμε νὰ ξαναποῦμε: «Καὶ τοῦ χρόνου στὴν Πόλη».
Γιατί, ἐὰν ξαναπᾶμε στὴν Πόλη, αὐτὸ θὰ γίνει μὲ τρόπο πνευματικό,
μὲ τρόπο ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ μέσω τῶν ἀστείων (στὴν περίπτωση τῆς Ἑλλάδος) γεωπολιτικῶν ἀναλύσεων...
Καὶ σίγουρα δὲν θὰ ξαναπᾶμε στὴν Πόλη, ὅπως μᾶς τάζουν ἐμμέσως πλην σαφῶς οἱ σημερινοὶ κυβερνῶντες, ἀκολουθοῦντες δηλαδὴ μία ξένη δύναμη, ἡ ὁποία θὰ συντρίψει τὴν Τουρκία καὶ θὰ δικαιώσει τοὺς ἐθνικούς μας πόθους...
Καὶ αὐτὸ δὲν θὰ γίνει, ὄχι μόνον διότι αὐτὴ ἡ δύναμη εἶναι διαμορφωμένη ἔτσι, ὥστε νὰ μὴν ἔχει ποτέ συμμάχους ἀλλὰ μόνον ἐλεγχομένους ὑποτακτικούς, ἀλλὰ κυρίως ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ δύναμη εἶναι ἄδικη καὶ ὁ Θεὸς δὲν θὰ δικαιώσει ποτέ τὸ ἄδικο.
Χαράλαμπος Μηνάογλου
