Εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον τὸ μόνον τὸ ὁποῖον τὸν ἀπασχολεῖ εἶναι ἡ παραμονὴ εἰς τὸν θρόνον του, ἡ δουλικὴ σιωπὴ τὸ μέσον!
ΘΩΚΟΣ ΠΡΩΤΟΥ, ΚΑΡΠΟΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΙΩΠΗΣ
Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
Ἔντονη αἴσθηση προκάλεσε ἡ συνέντευξη πού παραχώρησε ὁ Ἀλέξανδρος Στεφανόπουλος στό ἱστολόγιο Militaire στίς 2 Φεβρουαρίου, ἡ ὁποία εἶχε ὡς θέμα της τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο. Ὁ κ. Στεφανόπουλος μεταξύ τῶν ἄλλων ἀνέφερε ὅτι ὁ Μακαριώτατος εἶναι ἄνθρωπος ἤπιων καί χαμηλῶν τόνων, ἄνθρωπος τῶν ἔργων, ὁ ὁποῖος ἔφερε ἰσορροπία μέσα στήν Ἐκκλησία, μετά τήν πομπώδη ἀρχιερατεία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου.
Εἴκοσι ἡμέρες μετά ἀπό τήν συνέντευξη τοῦ κ. Στεφανόπουλου, στίς 21 Φεβρουαρίου, ἀκολούθησε συνέντευξη τοῦ Μακαριωτάτου στά ΝΕΑ. Κατά τήν συνέντευξη αὐτή ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μεταξύ τῶν ἄλλων εἶπε τό ἑξῆς παράδοξο, «Θέλω νά ζήσω, ἀλλά μπορῶ νά ζήσω καί χωρίς νά εἶμαι ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιεπίσκοπος». Ἐπίσης, ἀναφερόμενος γιά τόν νῦν πρωθυπουργό τόνισε ὅτι, «Εἶμαι εὐχαριστημένος ἀπό τήν συνεργασία μας, πού, ὅσο περνᾶ ὁ καιρός, γίνεται καί πιό κοντινή καί θά ἤθελα νά εὐχηθῶ αὐτή ἡ συνεργασία νά “μεγαλώση”, νά ἐνισχυθῆ. Εἶναι θετικότατος πάντοτε καί ἀμέσως ἀνταποκρίνεται σέ αὐτά πού συζητᾶμε».
Μιλώντας γιά τόν κ. Τσίπρα, εἶπε ὅτι «Κάναμε μία μεγάλη προσπάθεια. Ἀγωνιστήκαμε. Ἡ ἐργασία πῆγε πάρα πολύ καλά, ἀλλά ἄλλες σκοπιμότητες ξαναμπῆκαν στήν μέση καί κάπου σταμάτησε. Ὑπάρχει πάντως καλή διάθεση ἀπό πολλές πλευρές. Μέ ὅλους μπορέσαμε καί συνεργαστήκαμε»!
Καί γιά τόν ἄνθρωπο πού ἔβαλε τήν Ἑλλάδα στά μνημόνια, τόνισε ὅτι «Θυμᾶμαι τότε ὅτι ἦλθε ὁ κ. Παπανδρέου στήν διανομή τῶν τροφίμων καί συγκινήθηκε καί τύχαινε σέ λίγο νά ἔχη ὑπουργικό συμβούλιο. Καί μοῦ λέει: “Ἔρχεστε;”. Λέω, “τί νά κάνω ἐγώ;”. Συγκινημένος στό ὑπουργικό εἶπε, μία φράση πού συγκράτησα: “Μήπως πρέπει τήν κοινωνική πρόνοια νά τήν ἀναθέσουμε στήν Ἐκκλησία”; Τούς εὐχαρίστησα καί τούς εἶπα ὅτι ὅλοι μαζί πρέπει νά παλέψουμε. Καί αὐτό κάναμε. Καί γι’ αὐτό ἀντιμετωπίστηκε ἡ κρίση. Ὅλοι οἱ πρωθυπουργοί ἔδειξαν σεβασμό στήν Ἐκκλησία, ὅλοι ἀνεξαιρέτως».
Ἆραγε οἱ λόγοι τοῦ Μακαριωτάτου ποιούς εἶχαν ἀποδέκτες; Θά ξεχάσουμε ὅτι ὁ νῦν πρωθυπουργός εἶναι ἀφορισμένος, ὅτι τήν ἐποχή τοῦ κορωνοϊοῦ ἐπέβαλε τό κλείσιμο τῶν ἱερῶν ναῶν, ὅτι ὁ κ. Τσίπρας ξεπούλησε τήν Μακεδονία, ὅτι ἐπί τῶν ἡμερῶν του ὁ ἑλληνικός λαός μέ τό δημοψήφισμα τῆς 5ης Ἰουλίου 2015 τοῦ εἶχε δώσει τήν δυνατότητα νά ἀπορρίψη τήν προωθούμενη ἀπό τό Eurogroup μνημονιακή συμφωνία καί αὐτός τό πέταξε στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων καί τέλος ὅτι ὁ Γιῶργος Παπανδρέου κατέστρεψε τήν Ἑλλάδα;
Σύμφωνα μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας τά ἐσωτερικά ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας ἀπαιτοῦν εὐταξία, δηλαδή τήν ἄψογη λειτουργία τοῦ συνοδικοῦ συστήματος, τόν ἀπεριόριστο σεβασμό στούς ἱερούς κανόνες, τήν εὐπρέπεια στήν ἄσκηση τῆς διοικητικῆς ἐξουσίας, τήν εὐθυγράμμιση πρός τίς ἱερές παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας.
Κατά κοινή ὁμολογία ἡ ἀρχιερατεία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου δέν χαρακτηρίζεται γιά τήν εὐταξία της. Ἀφοῦ οὔτε τό συνοδικό σύστημα τίμησε, διότι ὅλες οἱ κρίσιμες ἀποφάσεις παίρνονται ἀπό τήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο, μήτε τούς ἱερούς κανόνες σεβάσθηκε, οἱ ὑποθέσεις τοῦ κορωνοϊοῦ, ἡ περίπτωση τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου, ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης τό ἐπιβεβαιώνουν ἀκράδαντα. Ὅσο γιά τήν εὐθυγράμμιση πρός τίς ἱερές παραδόσεις θά ἀναφέρουμε μόνον ἕνα παράδειγμα ἀπό τά πολλά πού ταλανίζουν τήν ἀρχιερατεία τοῦ Μακαριώτάτου. Ἡ σιωπή τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας καί προσωπικά τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στόν γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων καί στήν ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ ὅτι εἶναι νόμιμη ἡ υἱοθεσία παιδιῶν ἀπό ὁμοφυλόφιλα ζευγάρια. Βέβαια, δέν θά ἀναφερθοῦμε στήν σιωπή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου σχετικά μέ τά καθημερινά προβλήματα πού ἀντιμετωπίζει ὁ ἑλληνικός λαός λόγῳ τῆς ἀνάλγητης πολιτικῆς τῶν κυβερνήσεων τῶν τελευταίων 18 χρόνων, τά χρόνια δηλαδή πού ἀρχιερατεύει ὁ Μακαριώτατος, προβλήματα τά ὁποῖα ἔχουν ἐπιφέρει τήν πλήρη πτωχοποίηση τοῦ λαοῦ. Ὁ κ. Στεφανόπουλος ἀνέφερε ὅτι ὁ Μακαριώτατος εἶναι ἄνθρωπος τῶν χαμηλῶν τόνων καί ὅτι μετά τήν πομπώδη ἀρχιερατεία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστόδουλου ἐπέφερε τήν ἰσορροπία μέσα στήν Ἐκκλησία, μήπως ὅμως τελικά δέν εἶναι ἔτσι, ἀλλά ὁ Μακαριώτατος τό μόνον πού τόν ἀπασχολεῖ εἶναι ἡ παραμονή του στόν θρόνο καί ἡ σιωπή εἶναι τό μέσον γιά τήν παραμονή;
Ὑπογραμμίζουμε ἕνα περιστατικό ἀπό τήν ζωή τοῦ Κυρίου μας, μέσα ἀπό τό ὁποῖο γίνεται ὁλοφάνερο, ποιό εἶναι το διακόνημα καί ἡ συμπεριφορά ἐκείνων πού ἔχουν ταχθῆ νά διοικοῦν τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.
Τό περιστατικό ἀναφέρεται στήν ἀντίδραση τοῦ Κυρίου στήν βέβηλη συμπεριφορά τῶν ἐμπόρων τοῦ Ναοῦ, ὅπου στόν ἱερό περίβολό του εἶχαν θρονιαστῆ οἱ κολλυβιστές καί οἱ πωλητές τῶν βοδιῶν, τῶν προβάτων καί τῶν περιστεριῶν καί εἶχαν μετατρέψει τόν οἶκο τοῦ Θεοῦ σέ οἶκο ἐμπορίου. Καί ὁ Κύριος «ποιήσας φραγγέλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καί τούς βόας, καί τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεε τό κέρμα καί τάς τραπέζας ἀνέστρεψε», ἀναφέρει τό ἱερό κείμενο.
Σκληρή ἡ ἀντίδραση στήν πράξη τῆς ἐμπορίας μέσα στήν αὐλή τοῦ Θεοῦ, βαρύς ὁ ἔλεγχος, ἀλλά καί ἀπροσδόκητη ἡ χρήση τοῦ μαστιγίου. Δέν πρέπει ὅμως νά μᾶς διαφεύγη ὅτι ἡ ἄκριτη μετατροπή τοῦ ἱεροῦ περιβόλου σέ χῶρο ἐμπορίου καί συναλλαγῆς ἦταν μία ἀνίερη πράξη ἀπό μέρους τῶν ἀνθρώπων τῆς ἱερότητας τοῦ οἴκου τῆς προσευχῆς. Ἦταν μία προκλητική κατασπίλωση καί ὁ Κύριος τήν ἀνέκοψε, ἡ βίαιη ἀντίδραση τοῦ Κυρίου ἦταν μία ἐνέργεια πού φανέρωνε ἀφενός τήν θλίψη του καί ἀφετέρου τόν ἄμεσο καταλογισμό σοβαροτάτης εὐθύνης.
Μέ τήν συμπεριφορά αὐτή τοῦ Κυρίου γίνεται φανερό ὅτι ἡ αὐλή τοῦ Ναοῦ εἶναι χῶρος ἱερός, στόν ὁποῖο δέν ἐπιτρέπεται ἡ ἐκμετάλλευση καί ἡ βεβήλωση. Ἔπρεπε νά εἶναι ἀπόλυτα καθαρός καί διατηρήθηκε καθαρός, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος σήκωσε τό ἀνάχωμα, ἐκβάλλοντας τούς βέβηλους κολλυβιστές διά τῆς βίας ἔξω. Ὁ Ναός, τά ἐσωτερικά ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας (sacra interna) δηλαδή, ἐμπίπτουν στήν ἀποκλειστική ἁρμοδιότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι τοῦ Καίσαρα, διότι εἶναι ὁ ἐσωτερικός χῶρος τῆς παρουσίας καί τῆς ἐνεργείας τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ὁ χῶρος τῆς ἀληθείας, τῆς ἁγιότητας. Ἄν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐνδιαφέρεται εἰλικρινά γιά τήν ἀκεραιότητα καί τό ἀπαραβίαστο αὐτοῦ τοῦ χώρου -καί ὀφείλει νά ἐνδιαφέρεται- τό πρῶτο του χρέος εἶναι νά διαφυλάξη τήν καθαρότητά του, νά τόν κρατήση ἄσπιλο καί ἀβεβήλωτο, κάτι τό ὁποῖο μέχρι τώρα ἔχει ἀποδειχθῆ ἐκ τῶν πραγμάτων ὅτι δέν τόν ἔχει διατηρήσει.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀλλά καί ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι δέν εἶναι θυρωροί τῆς Ἐκκλησίας, λειτούργημά του δέν εἶναι νά ὑψώνη τήν παλάμη, γιά νά σηματοδοτῆ στόν λαό τήν ἄρνηση, λειτούργημά του δέν εἶναι ἡ ἐπίκληση τοῦ δικαιώματος νά διοικῆ ἀνεμπόδιστα καί κατά τό δοκοῦν τά ἐσωτερικά ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ μέχρι τώρα συνεχής σιωπή του, ἡ περιθωριοποίση τοῦ συνοδικοῦ συστήματος, ἡ καταπάτηση τῶν ἱερῶν κανόνων καί τῆς ἱερᾶς παραδόσεως, καταδεικνύουν ὅτι πολιτεύεται ἀνεμπόδιστα καί κατά τό δοκοῦν σχετικά μέ τά ἐσωτερικά ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, γιά νά παραμείνη στόν θρόνο του, ἀποδεικνύεται ἀπό τήν ἀρχιερατεία του αὐτά τά 18 χρόνια ὅτι, προτιμᾶ νά σιωπᾶ παρά νά κάνη χρήση τό φραγγέλιο, κατά τό πρότυπο τοῦ Κυρίου μας.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στόν ἐνθρονιστήριο λόγο του μεταξύ τῶν ἄλλων ἀνέφερε ὅτι «Πρῶτο σημεῖο, πού κατέκαιε πάντοτε καί συνεχίζει νά κατακαίη τήν καρδιά μου, εἶναι ἡ μέριμνα γιά τά νιάτα τοῦ τόπου μας… Ἕνα δεύτερο σημεῖο πού βασανίζει τόν λογισμό μου εἶναι ἡ εὐθύνη μας γιά τήν πορεία τοῦ νεοελληνικοῦ πολιτισμικοῦ γίγνεσθαι… Ἕνα τρίτο σημεῖο, στό ὁποῖο εἶμαι ὑποχρεωμένος νά τοποθετηθῶ, εἶναι ἡ φροντίδα πρός τόν καθ’ οἱονδήποτε τρόπο δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο…».
Ἆραγε ὁ Μακαριώτατος 18 χρόνια μετά τήν ἐνθρόνισή του ἀναλογίζεται ὅτι ἐκεῖνοι οἱ λόγοι του ἦσαν ἁπλά ὁραματισμοί καί σχέδια ἐπί τοῦ χάρτου καί ὅτι ἡ σημερινή πραγματικότητα τό ἐπιβεβαιώνει; Ἀφοῦ οἱ νέοι ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου ἔχουν ἀναδειχθῆ σέ μία ἀπό τίς πιό εὐάλωτες ὁμάδες τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας καί ἀδυνατοῦν νά ἀνταποκριθοῦν στίς βασικές τους ἀνάγκες, μέ ἀποτέλεσμα μεγάλη μερίδα ἀπό αὐτούς νά ἔχη μεταναστεύσει στό ἐξωτερικό γιά ἕνα καλύτερο μέλλον. Ἆραγε ὁ Μακαριώτατος ἔχει συνειδητοποιήσει ὅτι ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἡ πορεία τοῦ νεοελληνικοῦ πολιτισμικοῦ γίγνεσθαι δέν ἔχει ποτέ ἄλλοτε βρεθῆ σέ αὐτήν τήν πνευματική κατάπτωση; Ἡ νομιμοποίηση τοῦ γάμου ὁμοφυλοφίλων καί τῆς τεκνοθεσίας ἀπό αὐτούς τό ἐπιβεβαιώνει μέ τόν τρανότερο τρόπο. Τέλος, ὁ Μακαριώτατος μπορεῖ ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἡ ὑλική φροντίδα πρός τόν καθ’ οἱονδήποτε τρόπο δοκιμαζόμενο συνάνθρωπό μας νά εἶναι ἀξιομνημόνευτη, ὅμως ἡ πνευματική φροντίδα πρός τόν δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο εἶναι παντελῶς ἀνύπαρκτη, πρωτόγνωρη γιά τό ἐκκλησιαστικό γίγνεσθαι τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας. Ἄλλωστε ἡ οἰκονομική ἐξαθλίωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἀπότοκη τῆς πνευματικῆς καί ἀπότοκη τῆς οἰκονομικῆς τά συσσίτια, γιά τά ὁποῖα τόσο πολύ καυχιέται ὁ Μακαριώτατος.
Στήν συνέντευξη πού ἔδωσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στά ΝΕΑ, ἐρωτώμενος «Πῶς βλέπετε τήν ἑπόμενη ἡμέρα στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, Μακαριώτατε; Τό Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας ἀποτελεῖται ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἀπό Μητροπολίτες πού ἐξελέγησαν τά τελευταῖα 18 χρόνια..», ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπάντησε ὅτι «Ἔχουμε πάρα πολλούς καλούς Ἀρχιερεῖς καί ἡ τελευταία φουρνιά ἔβγαλε ἀκόμη καλύτερους. Καί οἱ προηγούμενες ὁμοίως, ἀλλά καί στό σύνολο τῶν 80 Ἱεραρχῶν, δέν πιστεύω νά ὑπῆρξε ἄλλη ἐποχή πού νά εἴχαμε τόσα καλά πνεύματα, τόσο καλές ἐπιλογές».
Ἡ ἐλπίδα τῆς ἀλλαγῆς ἆραγε ἔσβησε πρίν ἀνατείλη γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος; Ἡ προσδοκία τῆς ἀνάκαμψης καί τῆς ἀνανέωσης ἔμειναν ἆραγε ὄνειρα ἀνεκπλήρωτα; Μήπως ὁ ἀγώνας τῶν δελφίνων ἔχει δείξει καί ἔχει πείσει ὅτι καί τό αὔριο τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας δέν θά εἶναι διαφορετικό ἀπό τό ἐχθές; Μήπως καί οἱ ἐπίδοξοι διάδοχοι δέν διαφοροποιοῦνται ἀπό τό ἀρχέτυπο; Μήπως ἡ διαδοχή θά ἐκπορευτῆ ἀπό τήν ἴδια σχολή; Καί ὁ διάδοχος θά εἶναι ἀπό τήν ἴδια ζύμη; Τήν ζύμη πού ἔπλασε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωση δική του τά τελευταῖα 18 χρόνια!
