ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ «ΥΠΕΡΒΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ» ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΡΑΞΙΝ ΕΝΟΣ «ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΜΕΣΣΙΑ»-
Τοῦ κ. Ἰωάννου Μαρκᾶ,
Μ.Δ.Ε. Δογματικῆς Θεολογίας Α.Π.Θ.
«… Ἡ μικροκαμωμένη κοκκινομάλλα ρίχτηκε πρὸς τὸ μπροστινὸ κάθισμα μ’ ἕνα τρεμάμενο μουρμουρητὸ ποὺ ἔμοιαζε νὰ λέει: “Σωτήρα μου!” καὶ ἅπλωσε τὰ χέρια πρὸς τὴν ὀθόνη. Μετὰ ἔκρυψε τὸ πρόσωπό της στὶς παλάμες της. Προσευχόταν…»
(Τζὼρτζ Ὄργουελ, 1984-Ὁ Μεγάλος Ἀδελφός, Ἐκδόσεις Κάκτος, σελ. 27)
Τὸ εἴδωλον τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης» ἀποθεώνεται
Ἡ ὁλοκλήρωση τῶν ἐργασιῶν γιὰ τὸ 2026, τῆς ἐτήσιας συνάντησης τῶν πολιτικῶν, οἰκονομικῶν καὶ θρησκευτικῶν παραγόντων ποὺ συμμετέχουν στὸ «Παγκόσμιο Οἰκονομικὸ Φόρουμ» (“World Economic Forum”), στὸ χειμερινὸ θέρετρο τοῦ Νταβὸς τῆς Ἑλβετίας, πιστοποίησε γιὰ μία ἀκόμα φορά τὴν προσήλωσή τους στὸ δυστοπικὸ πλάνο τῆς «Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης» (“The Great Reset”), ὅπως αὐτὸ διακηρύχθηκε ἀπὸ τὸν ἱδρυτὴ καὶ πρόεδρο τοῦ W.E.F., Κλάους Σβάμπ, στὸ ξεκίνημα τῆς παγκόσμιας ἀναταραχῆς ποὺ προκάλεσε ἡ λεγόμενη «πανδημία» τῆς covid-19. Πλέον, ἕξι χρόνια μετὰ ἀπὸ ἐκείνη τὴν «πανηγυρικὴ» διακήρυξη, εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ ὁρατὸ πὼς ἡ ἀνθρωπότητα βρίσκεται ἕνα βῆμα ἀπὸ τὸν ὑβριδικὸ μετασχηματισμό της, καθὼς ἡ ραγδαία τεχνολογικὴ ἀναβάθμιση καὶ ψηφιακὴ ὁλοκλήρωση, κυρίως μέσῳ τοῦ «πυρηνικοῦ ὅπλου» τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης» (“Artificial Intelligence”), δείχνει νὰ ἑδραιώνει τὴν πεποίθηση δημιουργίας ἑνὸς νέου εἴδους ἀνθρώπου στὴν «ἐξελικτικὴ» πορεία τοῦ ἀντίθεου ἐπιστημονικοῦ κόσμου, τὸν «μετάνθρωπο»!
Πέραν πάσης ἀμφιβολίας, ἡ συγκεκριμένη μετάλλαξη ποὺ ἐπιχειρεῖται στὸν ἀνθρωπολογικὸ χάρτη δὲν ἔχει ἱστορικὸ προηγούμενο, καθώς, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴν πρωτόγνωρη τεχνολογικὴ διαδικασία καλεῖται ἡ ἴδια ἡ ἀνθρωπότητα νὰ ξεχάσει ὅ,τι ἤξερε μέχρι τώρα γιὰ τὸν ἴδιο τὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ μετασχηματιστεῖ σὲ κάτι ἄλλο, σὲ ἕνα πλάσμα ποὺ ἐλάχιστα θὰ διαφέρει ἀπὸ ἕνα ἀνθρωπόμορφο δαίμονα! [1] Κατὰ τὴν κυνικὴ θεώρηση τοῦ Σβάμπ, ἴσως γιὰ πρώτη φορὰ τόσο δυναμικά, χάνεται ἡ ἀφήγηση ποὺ καθοδηγοῦσε τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὸ ξεκίνημα τῆς ὕπαρξής της. [2]
Αὐτὴ ἀσφαλῶς ἡ τοποθέτηση τοῦ Σβάμπ, ἑνὸς στρατευμένου νεοταξίτη τεχνοκράτη ποὺ ἔθεσε ὡς σκοπὸ στὴ ζωή του νὰ μετασχηματίσει τὸν κόσμο, ὥστε αὐτὸς νὰ τεθεῖ ὑπὸ τὸν ἔλεγχο μίας μετασχηματισμένης (παγκόσμιας) διακυβέρνησης, [3] ἑδράζεται στὸ ἐπίτευγμα τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης», ποὺ ἔχει σκορπίσει ἐνθουσιασμὸ στοὺς κύκλους τῶν ὀπαδῶν τοῦ «μετανθρωπισμοῦ». Κάτι ποὺ ἀποτυπώθηκε πληθωρικά, μέσα σὲ κλῖμα ἀποθέωσης, σχεδὸν στὸ σύνολο τῶν εἰσηγήσεων ποὺ ἐκφώνησαν οἱ σύνεδροι στὸ Νταβός.
Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ὁ Ἔλον Μάσκ, ἡ ἑταιρεία τοῦ ὁποίου “neuralink” ἀναπτύσσει ψηφιακὰ ἐμφυτεύματα γιὰ τὸν ἀνθρώπινο ἐγκέφαλο, [4] στὴ σχετικὴ συζήτηση ποὺ εἶχε στὸ πάνελ τοῦ Φόρουμ μὲ τὸν συμπρόεδρο (co-chair) τοῦ W.E.F. καὶ C.E.O. τῆς “Black Rock”, Λάρι Φίνκ, ἐξέφρασε τὴν ἄποψη ὅτι «βρισκόμαστε στὴν πιὸ ἐνδιαφέρουσα φάση τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας». [5] Ἐπεκτείνοντας τὴ σκέψη του σὲ δύο ἐνδιαφέρουσες ἐκτιμήσεις· πρῶτον ὅτι «μέχρι τὸ 2030-2031 ἡ ΑΙ θὰ εἶναι πιὸ ἔξυπνη ἀπὸ ὅλη τὴν εὐφυΐα τῆς ἀνθρωπότητας», καὶ δεύτερον ὅτι σχετικὰ μὲ τὴν «περίεργη» ἀναζήτηση ποὺ δείχνει ὁ ἴδιος ὁ Μάσκ γιὰ τὴν ἐξωγήινη ζωή, «ἡ ΑΙ θὰ βοηθήσει πολὺ σὲ αὐτὴ τὴν κατεύθυνση». Συμπληρώνοντας μὲ ἀνατριχιαστικὸ τρόπο (καὶ ἔχοντας καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς συζήτησης τὰ χέρια του ἑνωμένα σὲ σχηματισμὸ «ἀνάποδου τριγώνου»), «ὅτι εἶναι καλύτερο νὰ βρίσκεσαι στὴν αἰσιόδοξη πλευρά, ἀκόμη κι ἂν εἶναι λάθος, παρὰ νὰ βρίσκεσαι στὴν ἀπαισιόδοξη κι ἂς εἶναι σωστή»!!
Ἡ ἀνατολὴ μιᾶς «νέας θρησκείας», μὲ τὴν σύμπραξιν ἑνὸς «μηχανικοῦ μεσσία»
Ἡ ἀντιφατικὴ αὐτὴ δήλωση τοῦ Μάσκ προδίδει τὴν ἀποφασιστικότητα τῆς παγκόσμιας ἐλὶτ νὰ εἰσέλθει καὶ νὰ προχωρήσει σὲ ἕνα λαβύρινθο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἡ ἀνθρωπότητα ἐνδέχεται νὰ μὴ μπορέσει νὰ ἐξέλθει ποτέ. Ἐπιπρόσθετα, προδίδει πὼς ἡ μετάβαση στὴν ἐποχὴ τῆς μετανεωτερικότητας εἶναι γεγονὸς τετελεσμένο, πρᾶγμα ποὺ σαφῶς διατυπώθηκε ἀπὸ τὸν πρωθυπουργὸ τοῦ Καναδᾶ, Μὰρκ Κάρνεϊ, ὅταν στὴν δική του εἰσήγηση στὸ Νταβός, ἐξήγγειλε μεταξὺ ἄλλων μὲ στόμφο ὅτι «ἡ παλιὰ τάξη πραγμάτων πέθανε»! [6] Ὑπονοώντας ἀκριβῶς ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει εἰσέλθει σ’ ἕνα «νέο κόσμο», στὸν κόσμο τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης», ὅπου σύμφωνα μὲ τοὺς σχεδιαστὲς τοῦ «μετανθρωπισμοῦ», ὄχι μόνο δὲν ὑπάρχει πλέον γυρισμός, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς οὐσίας, μὲ τὴν καθολικὴ ἐπικράτησή της ἔρχεται τὸ τέλος τοῦ κόσμου, ὅπως τὸν γνωρίζαμε.
Γιὰ τὸν Ἰσραηλινὸ καθηγητὴ ἱστορίας (καὶ «ἀνοικτὰ ὁμοφυλόφιλου») [7] Γιουβὰλ Νῶε Χαράρι, ἡ ἐπικράτηση αὐτὴ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν «μεταφυσικὴ» ποὺ ὁ ἴδιος προωθεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη, ὡς ἐξέχων μέλος τοῦ W.E.F. καὶ γνήσιο «πνευματικὸ τέκνο» τοῦ Σβάμπ. Γιὰ τὸν Χαράρι λοιπόν, ἡ «Τεχνητὴ Νοημοσύνη» δὲν εἶναι ἕνα ἀκόμα ἐργαλεῖο στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ὁ «ἀφέντης» ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐλέγχει καὶ θὰ καθοδηγεῖ τὶς ζωὲς τῶν ἀνθρώπων. [8] Ἐξηγώντας ἀπροκάλυπτα πὼς αὐτὴ ἡ ὑποταγὴ τοῦ ἀνθρώπου θὰ γίνει μὲ ὅρους θρησκευτικούς, καθὼς ἀπὸ δῶ καὶ στὸ ἑξῆς ἡ «Τεχνητὴ Νοημοσύνη», ὡς «ἀφέντης» τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης, θὰ καταστεῖ ἡ «νέα θρησκεία»!
Μὲ ὄχημα αὐτὴ τὴν «νέα θρησκεία», ὁ Χαράρι ὑπόσχεται τὴν ὑλοποίηση τοῦ ἑωσφορικοῦ καὶ ἀρχέγονου πειρασμοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἤτοι νὰ γίνει ἕνας «ἐξελιγμένος» θεὸς (“homo deus”) στὴν θέση ἑνὸς «ἀχρείαστου» καὶ «ξεπερασμένου» Θεοῦ. [9] Ὑποστηρίζοντας ὅτι μέσῳ τῆς βιοτεχνολογίας, τῆς γενετικῆς μηχανικῆς καὶ τῶν «διεπαφῶν ἐγκεφάλου-ὑπολογιστῆ» (“brain-computer interfaces”), οἱ ἄνθρωποι θὰ ἀναβαθμίσουν τὸν ἑαυτό τους, ἀποκτώντας ἱκανότητες «θεϊκές». Ἔτσι, γίνεται λόγος ἐκ μέρους του γιὰ τροποποιημένα ἀνθρώπινα ὄντα, προσβλέποντας στὴ δημιουργία «ὑβριδικῶν» ἀνθρώπων (ἀνθρωπο-μηχανῶν) ἢ γενετικὰ τροποποιημένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ἀσύλληπτες ἱκανότητες, ὅπως πολὺ μεγαλύτερη νοημοσύνη, ἐξαιρετικὴ φυσικὴ δύναμη καὶ ἐνδεχομένως ἀθανασία.
Κατ’ αὐτὸν τὸν δελεαστικὸ τρόπο, οἱ ἄνθρωποι, ἔχοντας τὴ ψευδαίσθηση ὅτι αὐτὸ εἶναι πρόοδος καὶ ἡ μόνη ὁδὸς γιὰ τὸ μέλλον (καὶ τὴ «σωτηρία») τῆς ἀνθρωπότητας, θὰ ἀποδεχτοῦν πιὸ εὔκολα τὴν δυστοπικὴ συνθήκη, ὥστε ὁσονούπω νὰ καταστοῦν «χακαρισμένοι» (“hackable”). Οἱ συνέπειες ὅμως τῆς ἀποδοχῆς τοῦ «χακαρίσματος» (πέραν τῆς ὀδυνηρῆς σωτηριολογικῆς διαστάσεως!) δὲν θὰ εἶναι ἀμελητέες, διότι μέσῳ αὐτῆς τῆς ἐθελούσιας ὑποταγῆς, ἀναπόφευκτα θὰ ὑποθηκεύσουν οἱ ἴδιοι οἱ ἀποδέκτες τὸ μέλλον τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, καθὼς ἡ ἱκανότητα συνδυασμοῦ βιολογίας καὶ AI θὰ ἐπιτρέψει σὲ κυβερνήσεις ἢ ἑταιρεῖες νὰ ἐλέγχουν πλήρως τὶς «χακαρισμένες» ζωές τους, προβλέποντας τὶς ἐπιλογές τους, διαβάζοντας τὶς σκέψεις τους καὶ κατανοώντας πλήρως τὰ χειραγωγημένα συναισθήματά τους. [10]
Ἔχοντας λοιπὸν διαμορφώσει ἐδῶ καὶ καιρὸ ὁ Χαράρι τὸ πλαίσιο αὐτῆς τῆς «νέας θρησκείας», πού, ὅπως ἀναφέρθηκε, θὰ ἔχει τὸν ἀπόλυτο ἔλεγχο τῆς ἀνθρωπότητας, δὲν εἶναι καθόλου συμπτωματικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τόσο στὴν εἰσήγηση ποὺ ἔκανε στὸ φετινὸ Φόρουμ τοῦ Νταβός, ὅσο καὶ στὴ συζήτηση ποὺ ἀκολούθησε στὸ πάνελ μὲ τὴν Βρετανίδα καθηγήτρια νευροεπιστήμης (professor of neuroscience), Irene Tracey, τοῦ πανεπιστημίου τῆς Ὀξφόρδης, ἑστίασε ἰδιαίτερα πάνω στὸν ἔλεγχο τῆς παραδοσιακῆς ἔννοιας τῆς θρησκείας, μὲ σαφῆ τὴν τάση, πρῶτα τῆς ἀποδόμησής της καὶ κατόπιν τῆς ἐπανανοηματοδότησής της, ἐπὶ τῇ βάσῃ τῶν ἀρχῶν τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης».
Στὴν σχετικὴ εἰσήγησή του μάλιστα, ὁ πυρήνας τοῦ ὅλου σκεπτικοῦ του ἀναπτύχθηκε mot a mot, ὡς ἑξῆς: «Ἂν ἀποδομήσουμε τή θρησκεία, θὰ βροῦμε στὸν πυρήνα της τὴ γλώσσα. Ἂν τὰ βιβλία εἶναι ἁπλῶς συνδυασμοὶ λέξεων, τότε ἡ Τεχνητὴ Νοημοσύνη θα ἀναλάβει τὰ βιβλία. Ἂν ἡ θρησκεία βασίζεται στὶς λέξεις, τότε ἡ Τεχνητὴ Νοημοσύνη θα ἀναλάβει τή θρησκεία». Διευκρινίζοντας ὅτι τὸ «θρησκευτικὸ» αὐτὸ πραξικόπημα, ὅταν ἐπιτευχθεῖ, θὰ μεταβάλει ὑποχρεωτικὰ κάθε πτυχὴ τοῦ ἀνθρώπινου βίου, παραλληλίζοντάς το μὲ τὸ ἁπλοϊκὸ παράδειγμα τῆς εἰσβολῆς τῶν λαθρομεταναστῶν στὶς δυτικὲς κοινωνίες, οἱ ὁποῖες ἀντὶ νὰ προσαρμόσουν τοὺς εἰσβολεῖς στοὺς δικούς τους τρόπους ζωῆς, ἀναγκάζονται νὰ προσαρμοστοῦν ἐκεῖνες στὸν δικό τους· «ἡ ΑΙ εἶναι ὡσὰν ἕνας “μετανάστης” ποὺ θὰ πάρει τὶς δουλειὲς τῶν ἀνθρώπων, θὰ ἀλλάξει τὴν κουλτούρα κάθε χώρας, θὰ μεταβάλει τὴν θρησκεία τους ἢ ἀκόμα καὶ τὸν τρόπο ποὺ ἐρωτεύονται».
Μὲ ἄλλα λόγια, ὁ Χαράρι, ὡς «ἱεροκήρυκας» μίας «νέας παναίρεσης», ἀποκάλυψε ἀπὸ βήματος στὸ Νταβὸς ὅτι ἡ «Τεχνητὴ Νοημοσύνη» ἔρχεται νὰ ὑπερβεῖ τὶς θρησκεῖες κατὰ ἕνα ὀργουελικὸ τρόπο, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὴν καθιέρωση μίας «ἐξυπνότερης» «νέας ὁμιλίας», ἡ ὁποία θὰ καταργήσει κάθε ἄλλο τρόπο σκέψης [11] ἢ θρησκευτικῆς συνείδησης. Ἐφόσον, κατὰ τὴν δική του ὑπερφίαλη θεώρηση, ἡ (κάθε) θρησκεία εἶναι ἕνα ἀνθρώπινο κατασκεύασμα ἀπὸ λέξεις, τότε αὐτὲς οἱ λέξεις τῶν «ἱερῶν κειμένων», μὲ τὴν ἔλευση ἑνὸς (καταρχὴν) «μηχανικοῦ μεσσία», [12] ἐπίκειται ἀναπόφευκτα (ἀπὸ τὴ στιγμὴ δηλαδὴ ποὺ τὸν ἔλεγχο τῆς θρησκείας ἀναλάβει ἐξ ὁλοκλήρου ἡ ΑΙ, ἡ ὁποία, ἐξ ὁρισμοῦ γιὰ τὸν ἴδιο, εἶναι εὐφυέστερη τοῦ ἀνθρώπου) νὰ ἀποκαθαρθοῦν, νὰ ἐπανανοηματοδοτηθοῦν, νὰ ἀντικατασταθοῦν ἢ καὶ νὰ καταργηθοῦν. [13]
«Ψηφιακὸς Γνωστικισμός»: ὁ συντομώτερος δρόμος διά τὸν Ἀντίχριστον
Ἡ «ἀπειλή» αὐτὴ τοῦ Χαράρι εἶναι πολὺ σοβαρὴ, γιὰ νὰ προσπεραστεῖ ἔτσι ἁπλὰ ἀπὸ ἕνα Ὀρθόδοξο Χριστιανό, εἰδικὰ ὅταν γνωρίζει ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ψευδο-προφήτης εἶναι ἕνας ἐκ τῶν μεγαλύτερων καὶ σκληρότερων πολεμίων τοῦ Θεανθρώπου καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, [14] ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. [15] Ἔχοντας ἀφήσει ἔντονα τὸ ἀποτύπωμα τῆς ἀντίχριστης καὶ ἀπάνθρωπης φιλοσοφίας του σὲ ἔργα του, ὅπως τὸ “Sapiens” καὶ τὸ “Homo Deus”, ἡ ἐπιβολὴ καὶ ἐργαλειοποίηση τῆς «Τεχνητῆς Νοημοσύνης» στὸ πεδίο τῆς θρησκείας, εἶναι προφανὲς πὼς θέτει τὶς βάσεις ἑνὸς «πανθρησκειακοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ», ποὺ σκοπὸ ἔχει νὰ ἀκυρώσει ὁριστικὰ τὴν ἐλεύθερη βούληση τοῦ ἀνθρώπου[16] καὶ νὰ ἐπιταχύνει τὶς ἐξελίξεις γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Ἀντιχρίστου.
Στὰ μάτια ἑνὸς Ὀρθοδόξου ὅμως ποὺ παρατηρεῖ προσεκτικὰ τὰ «σημεῖα τῶν καιρῶν», ἡ προσδοκία μίας «χρυσῆς ἐποχῆς», ποὺ τάχα θὰ ἀνατείλει στὸν παρόντα χρονικὸ κύκλο, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ μία αὐταπάτη «προοδευτικῶν» τύπου Χαράρι, ποὺ θὰ τοὺς ὁδηγήσει στὸ πιὸ ἀκραῖο λάθος τους, ποὺ θὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἀντίχριστος. [17] Διότι, ὅσο κι ἂν προσπαθεῖ ὁ ταλαίπωρος Χαράρι νὰ ἀποδομήσει καὶ νὰ διαβάλει τὸ θεανδρικὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μὲ τὶς βλασφημίες του, [18] τόσο πιὸ πολὺ ἐπιταχύνει τὴν ἔλευση, ὄχι τοῦ «υἱοῦ τῆς ἀνομίας», ἀλλὰ τὴν ἔλευση τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἐκείνου ποὺ ἡ Ἀποκάλυψη περιγράφει ὡς Νικητὴ τῆς Ἱστορίας. [19] Ἐκείνου ποὺ διαβεβαίωσε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀκόμα, διὰ στόματος προφήτου Δανιήλ, ὅτι τὴν βασιλεία Του δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ κανένας νὰ τὴν καταστρέψει καὶ οὔτε νὰ τὴν ἀντικαταστήσει μὲ ἄλλου εἴδους «βασιλεία». [20]
Ἐπιπλέον, θὰ πρέπει νὰ ἀπαντηθεῖ καὶ νὰ ἐπισημανθεῖ, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὸν Ὀρθόδοξο Χριστιανισμό, ὅτι τὸ βολικὸ ἀφήγημα τοῦ Χαράρι πὼς ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ γενικότερα ἡ χριστιανικὴ πίστη εἶναι ἕνας σωρὸς ἀπὸ λόγια ἀνθρώπινης ἐμπνεύσεως, τὰ ὁποῖα μέσῳ ΑΙ θὰ παραποιηθοῦν καὶ θὰ πλαστογραφηθοῦν, ἐκσυγχρονίζοντας ἔτσι κατὰ τρόπο ψηφιακὸ τὶς μεθόδους τῶν ἀρχαίων «Γνωστικῶν», εἶναι μία θέση ἀπαράδεκτη καὶ ἐκτὸς πραγματικότητας, μία ξεκάθαρη βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθὼς προσκρούει στὰ ἴδια τὰ θεμέλια τῆς ἄνωθεν ἀποκεκαλυμμένης πίστεως, ποὺ δὲν εἶναι ἁπλῶς λέξεις καὶ λόγια, ἀλλὰ ὁ Ἴδιος ὁ Θεὸς Λόγος, ὡς ἀΐδιος ὕπαρξις καὶ ἀρχὴ τῶν πάντων, ὁρατῶν καὶ ἀοράτων· [21] «σὺ δὲ ἀγαπητέ, ὅταν ἀκοῦς τὴν λέξη Λόγος, νὰ μὴ ἀνεχθεῖς ποτὲ ἐκείνους ποὺ λέγουν ὅτι εἶναι ἔργον, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἐκείνους ὁ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι εἶναι ἁπλὸς λόγος», θὰ μᾶς πεῖ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. [22]
Μὲ τὸ νὰ ὑπόσχεται ἑπομένως ὁ Χαράρι, ὡς γνήσιος ἐκφραστὴς ἑνὸς «ψηφιακοῦ Γνωστικισμοῦ», τὴν «ἀθανασία» τοῦ ἀνθρώπου (ἔστω καὶ μὲ «ψηφιακὴ» μορφὴ) καὶ τὴν αὐτονομημένη «θεοποίησή» του, μὲ ὄχημα τὴν «Τεχνητὴ Νοημοσύνη», οὐσιαστικὰ ἐκμεταλλεύεται μὲ δόλιο τρόπο τὸν πόθο τοῦ ἀνθρώπου γιὰ τὸ ἄπειρο, γιὰ τὴν ἀθανασία, ποὺ ἐφύτευσε ὁ Θεὸς Λόγος στὴν κατ’ εἰκόνα δημιουργία του. [23] Προσπαθεῖ μὲ λίγα λόγια νὰ διαστρέψει τὴν αὐθεντικὴ «Ἀνθρωπολογία» ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου, ὅπως τὴν διατύπωσε ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ὁ Ὅσιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς καὶ ὁρίζει ρητῶς ὅτι «ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος ὡς δυνάμει θεανθρώπινο ὄν, τὸ ὁποῖο ἔχει χρέος, ὁδηγούμενο ἀπὸ τὴ θεοειδῆ ψυχή του, νὰ ἐξομοιώσει κατὰ πάντα τὸν ἑαυτό του μὲ τὸ Θεὸ καὶ ἔτσι νὰ γίνει ἐνεργείᾳ θεανθρώπινο ὄν, ἕνα ὂν στὸ ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος ἑνώνεται κατὰ τρόπο τέλειο μὲ τὸ Θεὸ καὶ ζεῖ μέσα στὶς θεῖες καὶ ἄπειρες τελειότητές Του». [24]
Τὸ παρὰ-λόγον τῆς «μεταφυσικῆς» τοῦ Χαράρι, δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὴν κόλασιν χωρὶς τὸν Θεὸν Λόγον
Εἶναι πασιφανὲς ὅτι ὁ Χαράρι, μὲ δέλεαρ τὰ ψευδὸ-σημεῖα τοῦ ψηφιακοῦ κόσμου, ἐκμεταλλεύεται στὸ ἔπακρο τὴν ἀποστασία τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου. Ἔχοντας ψυχολογήσει ἄριστα τὶς μάζες τῶν ἀνθρώπων, ποὺ στὴν ἐποχὴ «τοῦ νῦν αἰῶνος, τοῦ ἀπατεῶνος» ὑπολογίζουν στοὺς ἐπιστήμονες ὄχι γιὰ τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ γιὰ τὶς τεχνικὲς ἐφαρμογὲς τῆς γνώσης, ἐπιβάλλει μὲ δεσποτικὸ τρόπο τὸν «ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμὸ» στὴν πρακτικὴ πλευρὰ τῆς ζωῆς, διακινώντας ταυτόχρονα τὴν ἔλευση μίας σειρᾶς ψευδὸ-θρησκευτικῶν «ἀποκαλύψεων», ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἐγκατάλειψης τῆς ἀλήθειας. [25]
Μοιραῖα λοιπόν, ὁ σύγχρονος ἀποχριστιανισμένος ἄνθρωπος, μέσα στὴν παραζάλη καὶ σύγχυση, ὅπου βρίσκεται ἐγκλωβισμένος, τρέφεται μὲ τὰ «ξυλοκέρατα» μίας ψευδοῦς γνώσεως, ἡ ὁποία, κατὰ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό, ἀποκαλεῖται γνώση τοῦ μὴ ὄντος καὶ ἰσοδυναμεῖ μὲ ἄγνοια! [26] Μία τέτοια στείρα «γνώση» ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια στὸν ὄλεθρο τῆς ἀπωλείας, καὶ τὸν μετατρέπει σὲ μία πνευματικὰ ἀνερμάτιστη καὶ ἐξαθλιωμένη-τραγικὴ φιγούρα, ἡ ὁποία, ὅπως λέει ἁπλοϊκὰ ὁ ὅσιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, «ἀντὶ νὰ διαποτίσει μὲ τὸ θεοειδὲς τῆς ψυχῆς του ὅλη τὴν ἐμπειρικὴ ζωή του, ἐπιλέγει νὰ χωρίσει τὸ πνεῦμα του ἀπὸ κάθε τι θεϊκὸ ποὺ βρίσκεται ἐντός του καὶ νὰ προχωρήσει ἄνευ Θεοῦ στὰ μυστήρια τοῦ κόσμου τούτου». [27]
Σὲ τελικὴ ἀνάλυση, ὁ ἄνθρωπος, μὲ τὴν ἀμετανοησία του καὶ τὴν ἐθελούσια αὐτονόμησή του ἀπὸ τὸν Δημιουργό του, πληρώνει τὰ ἐπίχειρα τῶν ἐπιλογῶν του. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς εἰδικὰ ποὺ ἀκολουθεῖ ἀπερίσκεπτα καὶ χωρὶς πνευματικὰ κριτήρια τὴν ἀτραπὸ τοῦ «μετανθρωπισμοῦ», δημιουργεῖ τὶς προϋποθέσεις νὰ ἀπολέσει ὁριστικὰ τὴν ὀντολογικὴ ταυτότητά του ὡς καθ’ ἑαυτοῦ ἀνθρώπου, ἐπειδὴ «ἐκτός τοῦ Θεανθρώπου καὶ χωρὶς τὸν Θεάνθρωπο, ὁ ἄνθρωπος εἶναι πάντοτε ὑπάνθρωπος καὶ μὴ ἄνθρωπος, δηλαδὴ δὲν εἶναι ἄνθρωπος μὲ τὴν οὐσιαστικὴ ἔννοια τοῦ ὅρου». [28]
Ὡς ἐκ τούτου, ἡ «αἰωνιότητα» ποὺ (τοῦ) ὑπόσχεται ὁ Χαράρι, εἶναι αὐτὸ ἀκριβῶς: «μία «αἰωνιότητα» χωρὶς τὸν Θεὸ Λόγο», καὶ συνεπῶς μία τέτοια «αἰωνιότητα», «δὲν εἶναι παρὰ ἡ αἰωνιότητα τῆς κολάσεως». [29] Εἶναι σαφέστατα ἡ ἐπικράτηση τῆς λογικῆς τοῦ παραλόγου, ὁ θρίαμβος μίας παρανοϊκῆς ἐποχῆς, ὅπου ἀκόμα κι αὐτὴ ἡ μέχρι πρότινος κοινὴ καὶ αὐτονόητη λογικὴ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὸ ἱεροεξεταστικὸ καθεστὼς τῆς παγκόσμιας τυραννίας, ὡς ἡ αἵρεση τῶν αἱρέσεων. [30]
Σημειώσεις:
[1] Ἰωάννη Μαρκᾶ, Ἐκκλησιολογικὸς Μετανθρωπισμὸς-Ἀπὸ τὴν θεωρία τῆς «μεταπατερικότητας» στὸ λειτουργικὸ σῶμα τοῦ «υἱοῦ τῆς ἀπωλείας», Κεντρικὴ διάθεση: Ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 14. [2] Klaus Schwab: “I think that we are losing a narrative which has guided humankind since its beginning”, βλ. σχετ. instagram.com [3] Klaus Schwab: “A world transformed demands governance transformed.”, βλ. περισσότερα στὸ νεοεκδοθὲν βιβλίο του, “Restoring Truth and Trust: An Agenda for the Intelligent Age” (μτφ. “Ἀποκατάσταση τῆς Ἀλήθειας καὶ τῆς Ἐμπιστοσύνης: Μία Ἀτζέντα γιὰ τὴν Ἐποχὴ τῆς Νοημοσύνης”), ἐδῶ: schwabacademy.org [4] Neuralink: Πῶς ὁ Elon Musk ἀνοίγει τὸ “Κουτὶ τῆς Πανδώρας” μὲ τὰ ἐμφυτεύματα στὸν ἐγκέφαλο, βλ. σχετ., forbesgreece.gr [5] “We’re in The Most Interesting Time in History”: Elon Musk at the World Economic Forum 2026, βλ. σχετ. youtube.com [6] Mark Carney at Davos: “The Old World Order Is Over” | WEF 2026 Full Speech, βλ. σχετ., youtube.com [7] timesofisrael.com [8] “AI Is Not Just a Tool—It’s an Agent. It can learn and change by itself and make decisions by itself. A knife is a tool. You can use a knife to cut salad or to murder someone, but it is your decision what to do with the knife. AI is a knife that can decide by itself whether to cut salad or to commit murder.”, βλ. σχετ., WEF 2026: Yuval Noah Harari Says AI Is Not a Tool — It’s an Agent That Can Rule Humans | AI1G: youtube.com [9] Ἰωάννη Μαρκᾶ, Ἐκκλησιολογικὸς Μετανθρωπισμὸς-Ἀπὸ τὴν θεωρία τῆς «μεταπατερικότητας» στὸ λειτουργικὸ σῶμα τοῦ «υἱοῦ τῆς ἀπωλείας», Κεντρικὴ διάθεση: Ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 13. [10] iskra.gr [11] Τζὼρτζ Ὄργουελ, 1984-Ὁ Μεγάλος Ἀδελφός, Ἐκδόσεις Κάκτος, σελ. 327. [12] vfjuk.org [13] timesofisrael.com [14] Yuval Noah Harari: «Ἀποκηρύττουμε τὸν Θεὸ – Δὲν Τὸν χρειαζόμαστε», βλ. σχετ., pronews.gr [15] Yuval Noah Harari: «Στὸ μέλλον ποὺ ἑτοιμάζουμε δὲν θὰ σᾶς χρειάζονται οὔτε ὡς σκλάβους»! Ἐφιαλτικὲς δηλώσεις ἀπὸ τὸν «πρεσβευτὴ» τῆς «Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης», βλ. σχετ., pronews.gr [16] Yuval Noah Harari: «Ἡ πανδημία ἔπεισε τοὺς ἀνθρώπους νὰ δεχθοῦν τὴ νομιμοποίηση τῆς ἀπόλυτης βιομετρικῆς παρακολούθησης»: «Ἡ ὅλη ἰδέα ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ψυχὴ ἢ πνεῦμα καὶ ὅτι ἔχουν ἐλεύθερη βούληση καὶ ὅτι κανεὶς δὲ γνωρίζει τί συμβαίνει μέσα μου, συνεπῶς ὁ,τιδήποτε ἐπιλέξω εἴτε στὶς ἐκλογὲς εἴτε στὸ σοῦπερ μάρκετ αὐτὸ εἶναι ἡ ἐλεύθερή μου βούληση, αὐτὸ τελείωσε! Ἡ ἐλεύθερη βούληση τελείωσε. Τέρμα. Σήμερα διαθέτουμε τὴν τεχνολογία, γιὰ νὰ χακάρουμε τὰ ἀνθρώπινα ὄντα σὲ μαζικὴ κλίμακα. Ναί, τὰ πάντα εἶναι ψηφιοποιημένα. Τὰ πάντα παρακολουθοῦνται. Σ’ αὐτὴν τὴν περίοδο κρίσης, ὀφείλεις νὰ ἀκολουθεῖς τὴν ἐπιστήμη», βλ. σχετ., pronews.gr [17] Ἱερομόναχου Δαμασκηνοῦ, π. Σεραφεὶμ Ρόουζ-Ἡ ζωὴ καὶ τὰ ἔργα του, Τόμος Α΄, Ἐκδόσεις Μυριόβιβλος, σελ. 118. [18] Yuval Noah Harari: «Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν ἕνας χίπι σέξι μαραγκός», βλ. σχετ., pronews.gr [19] Ἀποκ. στ΄ 2: ««καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ»». [20] Δαν. β΄ 44: «καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων ἐκείνων ἀναστήσει ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν, ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται· λεπτυνεῖ καὶ λικμήσει πάσας τὰς βασιλείας, καὶ αὐτὴ ἀναστήσεται εἰς τοὺς αἰῶνας». [21] Ἰω. α΄ 1-4: «ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν. ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων». [22] Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου 12 τομ. 39 Ε.Π.Ε., Ὑπόμνημα εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, ΟΜΙΛΙΑ Δ΄, σελ. 509: «Σὺ δέ, ἀγαπητέ, “Λόγον” ἀκούσας, μηδέποτε ἀνάσχῃ τῶν λεγόντων ἔργων αὐτὸν εἶναι, ἀλλὰ μηδὲ τῶν ἁπλῶς λόγον αὐτὸν εἶναι νομιζόντων·». [23] Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἄνθρωπος καὶ Θεάνθρωπος-Μελετήματα Ὀρθοδόξου Θεολογίας, Ἱ.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, Ἅγιον Ὄρος 2020, σελ. 97. [24] Ὅ.π. [25] Ἱερομόναχου Δαμασκηνοῦ, π. Σεραφεὶμ Ρόουζ-Ἡ ζωὴ καὶ τὰ ἔργα του, Τόμος Α΄, Ἐκδόσεις Μυριόβιβλος, σελ. 241 [26] Ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ 2 Ε.Π.Ε., Φιλοσοφικὰ Κεφάλαια, α΄. Περὶ γνώσεως, σελ. 25-29 – PG 94, 529. [27] Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἄνθρωπος καὶ Θεάνθρωπος-Μελετήματα Ὀρθοδόξου Θεολογίας, Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, Ἅγιον Ὄρος 2020, σελ. 98-99. [28] Ὅ. π., σελ. 89. [29] Ὅ. π., σελ. 19-20: «Ἡ αἰωνιότητα χωρὶς τὸν Θεὸ Λόγο δὲν εἶναι παρὰ ἡ κόλαση. Καὶ ἡ ἐπίγεια ζωὴ χωρὶς τὸν Λόγο ἀποτελεῖ τὸ προοίμιο καὶ τὴν προετοιμασία τῆς κολάσεως. Διότι ἡ κόλαση δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ζωὴ ἄνευ τοῦ Λόγου, ἄνευ Θείου Νοήματος, ἄνευ Θείας Λογικῆς. Μόνο στὴν κόλαση δὲν ὑπάρχει οὔτε λόγος, οὔτε λογικότητα, οὔτε νόημα. Ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου ἀρχίζει ἤδη ἐδῶ στὴ γῆ, ἂν ὁ ἄνθρωπος δὲν ζεῖ ἐν τῷ Λόγω, ἐν τῷ Χριστῷ…….. Κάθε τι τὸ ἀντὶ-λογικὸ (protivlogosno) καὶ ἄ-λογο (nelogosno) εἶναι ἐν ταυτῷ παράλογο καὶ ἀνόητο. Καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ δημιουργεῖ στὸν ἄνθρωπο τὶς σατανικὲς διαθέσεις, οἱ ὁποῖες μετατρέπουν τὴ ζωὴ σὲ κόλαση». [30] Τζὼρτζ Ὄργουελ, 1984 – Ὁ Μεγάλος Ἀδελφός, Ἐκδόσεις Κάκτος, σελ. 93.
