.jpg)
«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
Ἐάν ὁ νοῦς μας λησμονῆ τήν ἐπίγνωσι τοῦ ἑαυτοῦ του,
πετάει ἡ σκέψις πάντοτε στά ξένα ἁμαρτήματα.
Ἄν μέ τήν μνήμη τοῦ θανάτου δέν ἔχουμε ἐξοικειωθῇ,
παλεύουμε μέ τίς μέριμνες τῆς ζωῆς καί εἴμεθα πάντα νικημένοι.
Ὅταν ἀφήσουμε τήν καλή διάθεσι γιά τήν καθωρισμένη προσευχή,
τά σκουλήκια τῆς ματαιότητος ἀποκτοῦν μεγάλη θρασύτητα.
Ἄν τό ποτό καί τήν τροφή μέ λαιμαργία τά χρησιμοποιοῦμε
θά κυριεύση τό κεφάλι μας ἡ δυστυχία τῆς ἀκηδίας.
Ἄν ἀπό τήν συνήθεια τῆς συκοφαντίας δέν ἐλευθερωθοῦμε
ὁ νοῦς μας θά ἀπατηθῆ καί θά 'μαστέ μ' αὐτήν δεμένοι.
Ἄν δέν κυριαρχοῦμε στήν ἀκοή καί τήν ὅραση,
θά ὑποφέρη πάντα ἡ ψυχή ἀπό μεγάλες παγίδες.
Ἐκεῖ πού δέν ὑπάρχει ἀγῶνας ἡ κακιά συνήθεια φωλιάζει,
ὅπου γεννᾶ τά πουλάκια τῶν παθῶν καί ὁ καρπός των πάντ' αὐξάνει.
Ἀπόσπασμα ἀπό ἐδῶ
