Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη,
τέως Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ.
Τὶς τελευταῖες ἡμέρες, οἱ Ἕλληνες πολίτες παρακολούθησαν, χωρὶς οἱ περισσότεροι νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν, ἕνα σπάνιο μάθημα ἐφαρμοσμένης προπαγάνδας ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ ὑγείας τῆς κυβέρνησης τῆς Νέας Δημοκρατίας Σπυρίδωνα-Ἄδωνι Γεωργιάδη.
ΣΥΛΛΗΨΙΣ ΙΑΤΡΟΥ
Ὡς γνωστόν, ὁ κ. Γεωργιάδης προσῆλθε στὸ νοσοκομεῖο τῆς Νίκαιας συνοδευόμενος προληπτικῶς (!) ἀπὸ διμοιρίες τῶν ΜΑΤ καὶ τῆς ΟΠΚΕ (Ὁμάδες Πρόληψης καὶ Καταστολῆς Ἐγκλήματος). Σὲ σύρραξη ποὺ ἀκολούθησε μὲ διαμαρτυρόμενους ὑγειονομικούς τοῦ νοσοκομείου συνελήφθη ἕνας ἰατρός, γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ κ. Γεωργιάδης ὑποστήριξε ὅτι τὸν ἔφτυσε, τὸν ἔβρισε καὶ τὸν κτύπησε. Ὁ συλληφθείς ἰατρὸς μεταφέρθηκε μὲ χειροπέδες σὲ κάποιον χῶρο τοῦ νοσοκομείου, ὅπου ὁ κ. Γεωργιάδης τὸν ἐπέπληξε δριμύτατα, σὰν αὐστηρὸς πατέρας του, λέγοντάς του τὴν ἑξῆς φράση (τὰ διαδραματισθέντα στὸν χῶρο αὐτὸν κατεγράφησαν ἀπὸ κάποια κάμερα): «Δὲν ντρέπεσαι; Στὸν ὑπουργὸ ὑγείας; Εἶσαι καὶ γιατρός!».
Μολονότι ὁ κ. Γεωργιάδης, ὁ ὁποῖος, μὲ αὐτὴν τὴν φράση ἔκανε προπαγανδιστικὴ ἐπίκληση στὴν αὐθεντία του ὡς ὑπουργοῦ τῆς κυβέρνησης, ἀρχικῶς ἀπείλησε τὸν ἰατρὸ μὲ τὴν ἐνεργοποίηση τῆς διαδικασίας τοῦ αὐτοφώρου καὶ τῆς ἀπόλυσης, ἐν τέλει παραιτήθηκε ἀπὸ ὁποιαδήποτε περαιτέρω σχετικὴ ἐνέργεια. Πάντως, βάσει μεταγενέστερων δηλώσεών του, φέρεται μετανιωμένος ποὺ τελικῶς δὲν ὑπέβαλε ἔγκληση ἐναντίον τοῦ «δράστη».
Η ΥΨΩΜΕΝΗ ΓΡΟΘΙΑ
Ἐν συνεχείᾳ, ὁ γιατρός, τόσο γραπτῶς ὅσο καὶ προφορικῶς, διέψευσε κατηγορηματικὰ ὅτι τέλεσε τὶς ἐνέργειες ποὺ τοῦ ἀπέδωσε ὁ ὑπουργὸς καὶ τὸν κάλεσε νὰ προσκομίσει τυχὸν ὀπτικοακουστικὸ ὑλικὸ ἐπιβεβαιωτικὸ τῶν λεγομένων του. Ἀνταποκρινόμενος σὲ αὐτὴν τὴν πρό(σ)κληση, ὁ κ. Γεωργιάδης ἀπέστειλε στὸ κινητὸ δημοσιογράφου ἰδιωτικοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ μία φωτογραφία ὡς δῆθεν ἀποδεικτικό τῆς ἀληθείας τοῦ ἰσχυρισμοῦ του.
Ὡστόσο, στὴν φωτογραφία αὐτὴ ἀπεικονιζόταν μόνο μία ὑψωμένη γροθιὰ προερχόμενη ἀπὸ τὸν φερόμενο ὡς «δράστη» τῆς ἐπίθεσης. Καί, ὅπως προέκυψε ἀπὸ τὴν παρακολούθηση τοῦ σχετικοῦ βίντεο ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἐλήφθη τὸ στιγμιότυπο τῆς ὑψωμένης γροθιᾶς, αὐτὴ ἀνῆκε μὲν πράγματι στὸ χέρι τοῦ γιατροῦ, ἐν τούτοις, τὴν δεδομένη στιγμή, ὁ γιατρὸς δὲν βρισκόταν σὲ κοντινὴ ἀπόσταση πρὸς τὸν ὑπουργό, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ ὑποτεθεῖ βάσιμα ὅτι ἡ γροθιὰ εἶχε ὑψωθεῖ ἀπὸ τὸν «δράστη» μὲ σκοπὸ νὰ καταλήξει στὸ κεφάλι τοῦ «θύματος».
Ὁ δόλος τοῦ κ. Γεωργιάδη νὰ παραπλανήσει τὸν ἑλληνικὸ λαὸ προκύπτει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῶ γνώριζε ἄριστα ὅτι τὸ ἐπίμαχο στιγμιότυπο συνυποδήλωνε ὅτι ἔχει τελεσθεῖ μία πράξη ποὺ δὲν ἀνταποκρινόταν στὴν πραγματικότητα, προχώρησε σὲ ἀνάρτηση στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, ὅπου, μεταξὺ ἄλλων, ἔγραψε τὰ ἑξῆς: «Ὁ “καλός” καὶ “ἀδικημένος” γιατρὸς ἀπὸ τὴ Νίκαια ἤθελε ἀπόδειξη ὅτι μὲ κτύπησε. Δεῖτε τὴν γροθιά του, ἐγὼ εἶμαι ἀκριβῶς μπροστά. […] Καὶ νὰ μὲ κτυποῦν καὶ νὰ μὴ τοὺς κάνω μήνυση καὶ νὰ τοὺς ζητήσω καὶ συγγνώμη… κάπου ὤπα! Ἀλλὰ μὲ ἔχουν μετρήσει λάθος».
ΑΙ ΨΕΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Στὸ παραπάνω ἀπόσπασμα ὁ ὑπουργὸς προέβη σὲ δύο ψευδεῖς παραστάσεις: Πρῶτον ἰσχυρίσθηκε ὅτι ἡ γροθιὰ αὐτὴ ἦταν ὑψωμένη, ἐνόσῳ ἐκεῖνος βρισκόταν «ἀκριβῶς μπροστά». Δεύτερον ὅτι ἀπὸ τὴν γροθιὰ αὐτὴ κτυπήθηκε. Ἀξίζει ἐδῶ νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ κ. Γεωργιάδης, στὶς συνεντεύξεις ποὺ παραχώρησε σὲ διάφορα κανάλια, ὑποστήριξε ἀντιφατικῶς ἀλλοῦ ὅτι κινδύνευσε ἡ ζωή του, ἀλλοῦ ὅτι κινδύνευσε ἡ σωματική του ἀκεραιότητα.
Σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ εἰδικῶς τὸ ὑποτιθέμενο σὲ βάρος του κτύπημα ἀπὸ τὸν γιατρό, ὁ ὑπουργὸς ἀναγκάσθηκε νὰ προβεῖ σὲ νέα ἀνάρτηση, ὅπου παραδέχθηκε μὲν ὅτι ὁ «δράστης» δὲν τὸν κτύπησε, πλὴν ὅμως ἰσχυρίσθηκε καὶ πάλι ψευδῶς ὅτι ἀπὸ τὸ προβληθὲν βίντεο προκύπτει ἡ ἑξῆς τροποποιημένη ἐκδοχὴ τῆς πραγματικότητας: ὁ γιατρὸς «σηκώνει τὴν γροθιά του νὰ μὲ κτυπήσει καὶ ἀστοχεῖ… τὸ ἔγκλημά μου σὲ αὐτὸ τὸ βίντεο εἶναι ὅτι σὲ αὐτὸ δὲν μὲ πέτυχε. Θὰ κάτσω στὴν ἑπόμενή μου ἐπίσκεψη ἐκεῖ νὰ μὲ κτυπήσουν on camera, γιὰ νὰ εἶναι χαρούμενη ἡ φίλη μου ἡ Ἀναστασία [Γιάμαλη]» (πρόκειται γιὰ τὴν δημοσιογράφο τοῦ Mega Channel, στὸ κινητό τῆς ὁποίας ὁ ὑπουργὸς ἀπέστειλε τὸ δῆθεν φωτογραφικὸ τεκμήριο τῆς σὲ βάρος του τελεσθείσας σωματικῆς βλάβης).
ΠΑΡΑΠΟΙΗΜΕΝΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Οἱ προαναφερθεῖσες ἀλλεπάλληλες ψευδεῖς παραστάσεις τοῦ κ. Γεωργιάδη ἀποτελοῦν τυπικὴ περίπτωση «παραποιημένων εἰδήσεων», δηλ. κατὰ τὸν καθιερωμένο στὴν ἀγγλικὴ γλώσσα ὅρο: fake news. Ὅπως σημειώνει ὁ καθηγητὴς τοῦ Τμήματος Ἐπικοινωνίας καὶ ΜΜΕ Γιῶργος Πλειὸς στὸ βιβλίο του «Παραποιημένες εἰδήσεις (Fake News). Ὁ μετασχηματισμὸς τῆς προπαγάνδας στὴν κοινωνία τῆς ἐνημέρωσης» (ἔκδ. Gutenberg, Ἀθήνα 2021, σέλ. 36 ἕπ.), τόσο οἱ παραποιημένες ὅσο καὶ οἱ ψευδεῖς εἰδήσεις (false news) συνιστοῦν βαθμίδες ψευδοποίησης τῶν γεγονότων (false fiction / distortion). Ὡς ἐκ τούτου, ἡ μὲν ψευδοποίηση εἶναι ἔννοια γένους, οἱ δὲ ψευδεῖς καὶ παραποιημένες εἰδήσεις ἔννοιες εἴδους, δυνάμενες κατὰ κανόνα νὰ ὑποκατηγοριοποιηθοῦν ὑπὸ τὴν σκέπη τῶν ψευδεπίγραφων εἰδήσεων (βλ. καὶ Βαθιώτη, Ἀπὸ τὴν πανδημία στὴν κλιματικὴ ἀλλαγή. Συντονισμένα τρόμο-κράτη σὲ φόντο παγκόσμιας διακυβέρνησης, 3η ἔκδ., Ἀλφειός, 2023, σελ. 410).
Οἱ παραποιημένες εἰδήσεις διαφέρουν ἀπὸ τὶς γνήσια ψευδεῖς, στὸ μέτρο ποὺ οἱ πρῶτες ἀποτελοῦν κρᾶμα ἀφ’ ἑνὸς ἀξιόπιστων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ψευδῶν εἰδήσεων ὡς πρὸς τὴ μορφὴ ἢ τὸ περιεχόμενό τους. Ὑπὸ αὐτὸ τὸ πρῖσμα, οἱ παραποιημένες εἶναι πιὸ ἐπικίνδυνες ἀπὸ τὶς ἐξ ὁλοκλήρου ψευδεῖς εἰδήσεις, ἀφοῦ οἱ ἀποδέκτες τῶν παραποιημένων εἰδήσεων εἶναι εὐκολότερο νὰ παρασυρθοῦν ἀπὸ τὸ ἀληθὲς τμῆμα τους (σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὸ ἐπεισόδιο τοῦ νοσοκομείου τῆς Νίκαιας: «ἡ γροθιὰ ἀνήκει στὸν κατονομαζόμενο γιατρὸ») καὶ νὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ τὴν ἐξέταση τῶν ἐπίμαχων λοιπῶν τμημάτων τοῦ ἰσχυρισμοῦ (1. ἡ γροθιὰ δόθηκε 2. τὴν ὥρα ποὺ κάτω ἀπὸ τὸ ὑψωμένο χέρι βρισκόταν ὁ συγκεκριμένος ὑπουργός»), δίδοντας ἔτσι πίστη στὸ σύνολο τοῦ ἰσχυρισμοῦ.
Οἱ παραποιημένες εἰδήσεις εἶναι τὸ πιὸ συνηθισμένο τέχνασμα τῆς προπαγάνδας. Ὅπως σημειώνει ὁ Νικόλαος Καλογερόπουλος στὸ βιβλίο του «Ἡ προπαγάνδα μέσον βιασμοῦ τῶν λαῶν. Ἡ Φιλοσοφία τῆς Προπαγάνδας» (ἐκδ. Δρόμων, Ἀθήνα 2012, σελ. 77), ἡ μέθοδος αὐτὴ χρησιμοποιεῖται συστηματικὰ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ τηλεόραση. Μὲ τὰ λόγια τοῦ συγγραφέα, τὰ ὁποῖα, ὢ τοῦ θαύματος, εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπίκαιρα, ἀφοῦ συμπεριλαμβάνουν καὶ τὸ παράδειγμα τῆς εἴδησης ποὺ ἀφορᾶ τὰ ἐγκαίνια ἐξωτερικῶν ἰατρείων νοσοκομείου:
«Κάθε βράδυ, στὸ δελτίο εἰδήσεων, ποὺ ἔχει τὴν μεγαλύτερη ἀκροαματικότητα, ἡ Τηλεόραση δείχνει τὰ “ἔργα” τῆς Κυβερνήσεως […]. Δείχνει π.χ. τὴν ἐγκατάστασι μίας παιδικῆς χαρᾶς σ’ ἕνα συνοικισμό, τὴν ἵδρυσι ἑνὸς κέντρου ψυχαγωγίας γερόντων σ’ ἕνα χωριό, τὸν ἐγκαινιασμὸ ἑνὸς ἐξωτερικοῦ ἰατρείου σὲ μία μεθόριο περιοχὴ ἢ τὸ φύτευμα μερικῶν δενδρυλλίων καὶ τὸ κτίσιμο μίας γέφυρας. […] Εἶναι φυσικὸν ὅτι ὅταν τὸ πρόγραμμα πληροῦται μὲ τὴν ἐπίδειξι αὐτῶν τῶν ἔργων (τὰ ὁποῖα ἀληθῶς ἔχουν λάβει χώραν), ἡ γενικὴ ἐντύπωσις ποὺ δημιουργεῖται εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀεικίνητος καὶ ἡ Ἑλλὰς εἶναι πράγματι “ἕνα ἐκτεταμένο ἐργοτάξιο!”. Ἀλλὰ ἡ Τηλεόρασις δὲν δείχνει τίποτε ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια ποὺ κλείνουν, ἀπὸ τὰ μεγάλα Νοσοκομεῖα ποὺ δὲν ἔχουν κλίνες, γιατροὺς καὶ νοσοκόμες, ἀπὸ τὴν παραγωγικότητα ποὺ βρίσκεται στὸ μηδέν, ἀπὸ τὶς ἐξαγωγὲς ποὺ πέφτουν, ἀπὸ τὴν ἐξαθλίωσι τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Δείχνει τὸν “κώνωπα” καὶ καταπίνει τὴν “κάμηλον”! Ἡ μισοαλήθεια λοιπὸν εἶναι εἰδικὴ περίπτωσις τῆς γενικῆς Ἀρχῆς τοῦ Ψεύδους».
H ΔΥΝΑΜΙΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΜΜΕ
Γιὰ νὰ ἐπισημανθεῖ στὸ εὐρὺ κοινὸ ἡ ἐπικινδυνότητα τῆς ὀλέθριας παραπλάνησής του ἀπὸ τὴν ὀφθαλμαπάτη τῶν παραποιημένων εἰδήσεων, μέσῳ τῶν ὁποίων διαστρεβλώνεται ταχυδακτυλουργικὰ ἡ πραγματικότητα μὲ τὴν ἐπιλεκτικὴ ἑστίαση στὰ ἐπιμέρους σημεῖα καὶ ὄχι στὸ σύνολο τῶν διαδραματισθέντων γεγονότων, ἔχει δημιουργηθεῖ ἕνα εὐφυέστατο σκίτσο μὲ τὴν λεζάντα “it’s media”, στὸ ὁποῖο ἀπεικονίζεται ἕνας καμεραμὰν νὰ δείχνει στὴν ὀθόνη τῶν τηλεθεατῶν τὸ ἑξῆς στιγμιότυπο: ἀριστερὰ ἕνα ἐπιτιθέμενο μὲ μαχαίρι καὶ δεξιὰ ἕνα πρόσωπο ποὺ πρόκειται νὰ δεχθεῖ τὸ κτύπημα μὲ τὸ μαχαίρι στὸ ὕψος τοῦ λαιμοῦ.
Μπροστά, ὅμως, ἀπὸ τὴν κάμερα τὸ σκίτσο δείχνει ὅτι ὁ πραγματικὰ ἐπιτιθέμενος βρίσκεται δεξιά, κρατώντας μαχαίρι στὸ ὑψωμένο χέρι του, ἐνῶ ὁ πραγματικὰ ἀπειλούμενος ἀπὸ τὴν παροῦσα ἐπίθεση βρίσκεται ἀριστερά. Ἡ παραπλάνηση τῶν τηλεθεατῶν ὀφείλεται στὸ ὅτι αὐτὸ ποὺ στὴν ὀθόνη φαίνεται ὡς ὑψωμένο μαχαίρι εἶναι τὸ σηκωμένο παπούτσι τοῦ ἀπειλούμενου προσώπου, ἐνῶ παράλληλα στὸ πλάνο τοῦ καμεραμὰν δὲν περιλαμβάνονται τὰ λοιπὰ μέρη τοῦ σώματος τῶν δύο προσώπων.
Τὸ σκίτσο αὐτὸ εἶναι ἰδανικὸ γιὰ τὴν ἐναργῆ ἀποτύπωση τῆς δύναμης τῆς ἀντιστροφῆς ποὺ ἔχουν τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης, τὰ ὁποῖα, κάθε ἄλλο παρὰ τυχαῖα, εἴθισται νὰ ἀποκαλοῦνται Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπάτησης. Τὸ ζουμάρισμα σὲ μία λεπτομέρεια, μὲ ἄλλα λόγια: ἡ ἑστίαση στὸ δέντρο καὶ ὄχι στὸ δάσος συγκαλύπτει τὴν ἀλήθεια καὶ ἐν τέλει δημιουργεῖ μία «μαγικὴ εἰκόνα». Συμπέρασμα: Ὅποιος ἔχει τὴν ἐξουσία τοῦ καδραρίσματος, ὁρίζει τὴν πραγματικότητα. Σὲ συνθηματικὴ διατύπωση: Ὅποιος καδράρει, μπορεῖ νὰ μπλοφάρει καὶ ἔτσι στὸ τέλος νὰ εἶναι αὐτὸς ποὺ σκοράρει!
ΑΝΗΘΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΝΟΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
Μετὰ ταῦτα, εἶναι πλέον ὁλοκάθαρο ὅτι ὁ ὑπουργὸς ὑγείας Σπύρος-Ἄδωνις Γεωργιάδης συμπεριφέρθηκε ἀνήθικα, διότι, προκειμένου νὰ ὑπερασπισθεῖ τὸ (ἀνύπαρκτο) δίκιο του, μπλόφαρε, καταφεύγοντας (γιὰ πολλοστὴ φορὰ) στὴν τέχνη τῆς προπαγάνδας καί, εἰδικότερα, παραποιώντας ἀδίστακτα καὶ κατ’ ἐξακολούθησιν τὴν πραγματικότητα μὲ τὸ νὰ καδράρει μόνο ὅ,τι τὸν συνέφερε.
Ἐπιπλέον, ἐνήργησε ἀνήθικα καὶ γιατί, μέσῳ τῆς προπαγανδιστικῆς στάσης του, σπίλωσε τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπόληψη ἑνὸς ἰατροῦ, συκοφαντώντας τον δημοσίως. Κατὰ τοῦτο, ἐκτὸς ἀπὸ ἀνήθικος, εἶναι καὶ ἀξιόποινος γιὰ τὸ ἔγκλημα τῆς συκοφαντικῆς δυσφημήσεως (ἄρ. 363 ΠΚ). Παράλληλα, ἐφόσον μὲ βάση τὸ σχετικὸ βίντεο δὲν ἀπεδείχθη ὅτι ἡ ὑψωμένη γροθιὰ τοῦ γιατροῦ ἐπρόκειτο νὰ καταλήξει στὸ κεφάλι τοῦ ὑπουργοῦ, ἡ κατακράτησή του μὲ χειροπέδες στὸν χῶρο τοῦ νοσοκομείου γεννᾶ ζητήματα συμμετοχικῆς εὐθύνης τῶν ἀστυνομικῶν καὶ τοῦ ὑπουργοῦ γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς παράνομης κατακράτησης (ἄρ. 325 ΠΚ) καὶ τῆς παράνομης βίας (ἄρ. 330 ΠΚ).
ΝΕΑ ΕΚΔΟΧΗ
Πάντως, ὁ κ. Γεωργιάδης ἐπεχείρησε νὰ διασώσει τὴν αὐτοθυματοποίησή του ἀνασκευάζοντας γιὰ τρίτη φορὰ τὴν ἐκδοχὴ τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν: ἐν τέλει ἡ βία ποὺ φέρεται νὰ ἄσκησε ἐναντίον του ὁ γιατρὸς ὑποτίθεται ὅτι ἔλαβε χώρα «στὸ πλάι», «στὴν ἄλλη εἴσοδο τοῦ νοσοκομείου» (ἐδῶ ὑποστήριξε ὅτι ὁ γιατρὸς «τὸν παρεμπόδισε μὲ τὸ σῶμα του νὰ ξαναμπεῖ στὸ νοσοκομεῖο»), ἐνῶ ἀρνήθηκε ὅτι ἰσχυρίσθηκε ποτὲ πὼς ὁ γιατρὸς τὸν κτύπησε στὸ πλάνο μὲ τὴν ὑψωμένη γροθιά, καίτοι ἡ φωτογραφία ποὺ ἔστειλε ὡς ἀποδεικτικὸ γιὰ τὴν ἐναντίον του ἀσκηθεῖσα βία αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ στιγμιότυπο περιεῖχε! Παράλληλα, ἐνῶ ἀπὸ τὸ ἐπίμαχο βίντεο προέκυψε μὲ σαφήνεια ὅτι ἡ ὑψωμένη γροθιὰ τοῦ γιατροῦ δὲν προοριζόταν νὰ κτυπήσει τὸ σῶμα τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ εἶχε προτεταμένο τὸ χέρι του στὴν προσπάθειά του νὰ ἑλιχθεῖ ἀνάμεσα στὸ πλῆθος, ὁ τελευταῖος ἐπικαλέσθηκε τὸ κατ’ αὐτὸν δικαιολογημένο αἴσθημα τοῦ φόβου ποὺ αἰσθάνθηκε ἐξαιτίας τῆς «ἀπειλῆς χρήσης βίας» ποὺ συνιστοῦσε ἡ ὑψωμένη γροθιὰ τοῦ γιατροῦ!
(ΑΝΤΙ)ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Πόση προπαγανδιστικὴ πώρωση κατακλύζει τὸν κ. Γεωργιάδη προκύπτει καὶ ἀπὸ τὴν ἔλλειψη ἀνασχετικοῦ φραγμοῦ του νὰ κατηγορήσει τοὺς ἐπικριτές του γιὰ κομμουνιστικὴ προπαγάνδα! Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ προσπάθησε νὰ «κάψει» προληπτικῶς τὴν κατηγορία τῆς προπαγανδιστικῆς στάσης ποὺ θὰ τοῦ ἀπέδιδαν οἱ ἀντίπαλοί του. Φώναξε, δηλαδή, ὡς κλέφτης γιὰ νὰ φοβηθεῖ ὁ νοικοκύρης. Ἀπὸ τὶς προεκτεθεῖσες, ὅμως, ἀναπτύξεις δὲν καταλείπεται ἡ παραμικρὴ ἀμφιβολία γιὰ τὸ ὅτι ὡς μέγας προπαγανδιστὴς καί, ἐν ταυτῷ, ὡς «μάγος τῆς προπαγάνδας» ἐνήργησε ὁ ἴδιος ὁ ὑπουργὸς καὶ ὄχι οἱ «κομμουνιστὲς τῆς Νίκαιας».
Φαίνεται ἀπίστευτη, κι ὅμως εἶναι ἀπολύτως πραγματικὴ ἡ ἀκόλουθη στιχομυθία ποὺ ἔλαβε χώρα ἀνάμεσα στὸν δημοσιογράφο Δημήτρη Τάκη (Δ.Τ.) καὶ τὸν λαλίστατο ὑπουργὸ ὑγείας (Α.Γ.) μετὰ τὴν ἐπεισοδιακὴ ἐπίσκεψη τοῦ δεύτερου στὸ νοσοκομεῖο τῆς Νίκαιας:
– Δ.Τ.: Εἶδα στὸ βίντεο ποὺ ἀνεβάσατε ὅτι κάνατε ἕνα κοντινὸ στὰ μανικετόκουμπά σας, βλέπω τὰ φορᾶτε καὶ τώρα, καὶ εἶναι τὸ ἐθνόσημο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Πᾶτε στὴ Νίκαια μὲ τὸ σῆμα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν;
– Α.Γ.: Ὅταν ξύπνησα τὸ πρωὶ σκέφτηκα: Ὅταν πᾶς νὰ συναντήσεις τὸν δράκουλα, δὲν βάζεις σταυρό; Ἐκεῖ θὰ ἦταν πολὺ κομμουνιστὲς μαζεμένοι, εἶπα νὰ βάλω λίγο τὸ ἐθνόσημο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν νὰ ἔχω προστασία (στὸ τέλος τῆς φράσης του, ὁ ὑπουργὸς σκάει στὰ γέλια).
Πέρα ἀπὸ τὴν καθ’ ἑαυτὴ θλιβερὴ καὶ καταγέλαστη ἀναλογία μεταξὺ δράκουλα καὶ κομμουνιστῶν, ἀντιστοίχως μεταξὺ σταυροῦ καὶ ἀμερικανικοῦ ἐθνοσήμου, ἡ ἐπίκλησή της δείχνει ὅτι ὁ τεχνητὸς πόλεμος ἀνάμεσα στοὺς «καπιταλιστὲς» καὶ τοὺς «κομμουνιστές», τοὺς «δεξιοὺς» καὶ τοὺς «ἀριστεροὺς» δὲν πρόκειται νὰ τελειώσει ποτὲ στὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἕνας ἀκόμη χρήσιμος πόλεμος (γιὰ «χρήσιμους ἠλίθιους») ποὺ σιγοκαίει μέσα στὰ «πολιτικὰ τζάκια» καὶ ἀναθερμαίνεται ἀπὸ τὶς ἐμπρηστικὲς κραυγὲς τῶν ἄρτια ἐκπαιδευμένων προπαγανδιστῶν κάθε φορά ποὺ τὰ «κούτσουρα» τοῦ ἀκροατηρίου τους πρέπει νὰ βγάζουν καπνοὺς ἀπὸ ὀργὴ ἐνόψει τῆς δῆθεν ἀναβίωσης τοῦ «κόκκινου ἐχθροῦ».
ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ
Τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε», τὸ ὁποῖο ἑδράζεται στὸ ὑπεραπλουστευτικὸ μανιχαϊστικὸ δίπολο «φίλος»-«ἐχθρός», εἶναι μία ἀκόμη πασίγνωστη προπαγανδιστικὴ τεχνικὴ ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὸν ἔλεγχο καὶ τὴν χειραγώγηση τῶν μαζανθρώπων ἀπὸ τὶς πανοῦργες ἐλίτ. Μολονότι, μέχρι πρότινος, ἦταν τῆς μόδας ἡ ἀντιπαράθεση μεταξὺ «συστημικῶν» καὶ «ἀντισυστημικῶν», αἴφνης ὁ κ. Ἄδωνις Γεωργιάδης ἐπαναφέρει στὸ προσκήνιο τὸν μπαμπούλα τῶν «κομμουνιστῶν» ὡς ἀντίπαλο δέος τῶν «καπιταλιστῶν»!
Ὡστόσο, ὁ Τζὼρτζ Μπέρναρντ Σώ (George Bernard Shaw), στὸ βιβλίο του γιὰ «Τὰ κοινωνικὰ συστήματα» («Σοσιαλισμὸς – Καπιταλισμὸς – Φασισμός», ἀπόδ.: Α.-Σ., ἔκδ. Ο.Ε.Ε. Ἄτλας, χ.χ., σελ. 214), ἀναλύοντας τὴν τεχνική τοῦ «διαίρει καὶ βασίλευε», ἔγραφε: «κόμματα μ’ ἀντίθετα συμφέροντα εἶναι μονάχα δύο: τὸ κόμμα αὐτῶν ποὺ κατέχουνε τὰ πάντα καὶ τὸ κόμμα αὐτῶν ποὺ δὲν ἔχουνε τίποτα, τὰ κόμματα δηλαδὴ τοῦ Κεφαλαίου καὶ τῆς Ἐργασίας».
Δὲν ἀποκλείεται, πάντως, ἡ νεκρανάσταση τοῦ «ἐρυθροῦ μπαμπούλα» νὰ στοχεύει στὸν περιορισμὸ τῆς δημοφιλίας ποὺ ἀπέκτησε τὸ ἀριστερὸ στρατόπεδο μετὰ τὴν δημοσίευση τῶν φωτογραφιῶν ἀπὸ τὴν ναζιστικὴ ἐκτέλεση τῶν κομμουνιστῶν στὴν Καισαριανὴ τὴν Πρωτομαγιὰ τοῦ 1944.
Ἤδη ἀναρτήθηκαν ἀφίσες σὲ διάφορα σημεῖα τῆς Ἀθήνας καὶ ἄλλων πόλεων μὲ τὸ κεντρικὸ σύνθημα: «Οἱ ἥρωες γεννιοῦνται ἀπὸ τὸν λαὸ & ἀνήκουν στὸν λαὸ» (κάτω ἀπὸ τὸ σύνθημα αὐτὸ ὑπάρχει ἡ φράση «Τὰ φωτογραφικὰ ντοκουμέντα ἀπὸ τὴν ἐκτέλεση τῶν 200 κομμουνιστῶν στὴν Καισαριανὴ νὰ γυρίσουν σπίτι τους!»).
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Πιθανότατα, ὡς ἐκδότης καὶ τηλεπωλητὴς βιβλίων ποὺ εἶχε διατελέσει στὸ παρελθὸν ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς ὑγείας, ἀλλὰ καὶ ὡς δεξιοτέχνης χειριστὴς τῆς προπαγάνδας, νὰ γνωρίζει τὸ λεύκωμα τοῦ Ἄλκη Ξανθούλη «Φωτογραφία & Προπαγάνδα. Μονάδες Προπαγάνδας τοῦ Γερμανικοῦ Στρατοῦ 1939-1945» (τόμος α΄, ἔκδ. Μίλητος, Ἀθήνα 2012).
Στὸ λεύκωμα αὐτὸ (σελ. 40) ὑπάρχει καταγεγραμμένη ἡ ἑξῆς ρήση τοῦ διαβόητου ἀρχιπροπαγανδιστῆ Γιόζεφ Γκαῖμπελς: «Ἡ προπαγάνδα ἀναγνωρίζεται σὰν ἕνα ἀναγκαῖο μέσο τοῦ πολέμου, ἰσότιμο μὲ τὴν ἔνοπλη ἀναμέτρηση. Ἡ Βέρμαχτ εἶναι ὑπεύθυνη γιὰ τὴ διεξαγωγὴ τοῦ πολέμου. Ὁ πόλεμος τῆς προπαγάνδας θὰ διεξαχθεῖ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο Προπαγάνδας». Γιὰ τοὺς ἄνδρες τῶν Μονάδων Προπαγάνδας, οἱ ὁποῖοι ἐκπαιδεύονταν ἀρχικῶς στὴν Alexanderplatz τοῦ Βερολίνου καὶ ἀκολούθως στὸ ἐκπαιδευτικὸ κέντρο τοῦ Πότσδαμ, εἶχε πεῖ: «Ὁ ἄνδρας τῶν Μονάδων Προπαγάνδας δὲν εἶναι μὲ καμιὰ ἔννοια ἕνας συμβατικὸς ρεπόρτερ, ἀλλὰ ἕνας στρατιώτης. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ πιστόλι καὶ τὴ χειροβομβίδα κουβαλάει καὶ ἄλλα ὅπλα μαζί του: τὴ φωτογραφική του μηχανή, τὴ Leica, τὸ μολύβι καὶ τὸ σημειωματάριο. Ἔχει ἐκπαιδευτεῖ ἀνάμεσα σὲ στρατιῶτες καὶ βιώνει τὰ συναισθήματά τους» (σελ. 47).
Συνεπῶς, ὁ κ. Γεωργιάδης χρησιμοποίησε τὸ φωτογραφικὸ στιγμιότυπο μὲ τὴν καδραρισμένη γροθιὰ σὰν γκαιμπελικὸ ὅπλο ἐνάντια στὸν γιατρὸ τοῦ νοσοκομείου τῆς Νίκαιας. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι ἡ κυβέρνηση τῆς Νέας Δημοκρατίας ἔχει ἀναγάγει γενικῶς τὴν προπαγάνδα σὲ καθημερινὸ ὅπλο ἐναντίον τοῦ δύσμοιρου (καθότι ἀνυποψίαστου) λαοῦ, θὰ ἦταν χρήσιμο νὰ μαθαίναμε ἐπιτέλους σὲ ποιὸ σύγχρονο κέντρο ἐκπαίδευσης τῆς Ἑλλάδος γίνεται ἡ κατάρτιση τῶν ἄξιων διαδόχων τοῦ Γκαῖμπελς μὲ τὶς τεχνικές τῆς προπαγάνδας.
«ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ»
Τέλος, μία καὶ ὁ κ. Γεωργιάδης, σὲ κάποια ἀπὸ τὶς δηλώσεις του, ἀναφέρθηκε στὸ σοβιετικὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖο θὰ εἶχε σκοτώσει τοὺς γιατροὺς ποὺ τόλμησαν νὰ τὸν ἀμφισβητήσουν, ἐνῶ ἡ σημερινὴ ψευτοδημοκρατική του κυβέρνηση τοὺς ἄφησε ἄθικτους, καλὸ εἶναι νὰ θυμηθεῖ τί ἔγραφε τὸ 1957 ὁ καθηγητὴς πολιτικῶν ἐπιστημῶν στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Χάρβαρντ Κὰρλ Γιόακιμ Φρήντριχ, σὲ συνεργασία μὲ τὸν γνωστὸ καὶ μὴ ἐξαιρετέο σύμβουλο πολλῶν ἀμερικανικῶν κυβερνήσεων (ἀλλὰ καὶ καθηγητὴ τοῦ Χάρβαρντ) Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι στὸ βιβλίο του «Ὁλοκληρωτικὴ δικτατορία» (μτφ.: Γ. Καραπαπᾶς, ἔκδ. Τροπή, Ἀθήνα 2012, σελ. 161):
«Ἡ προσπάθεια νὰ δημιουργηθοῦν […] στερεότυπες εἰκόνες τοῦ ἐχθροῦ στὸ μυαλὸ τοῦ μέσου ἀνθρώπου ἀναπτύχθηκε πάρα πολὺ ἀπὸ τὴ σοβιετικὴ προπαγάνδα. Μέχρι πρόσφατα ὅλες οἱ συζητήσεις καὶ ὅλες οἱ εἰκόνες ποὺ περιγράφουν τὸν ἐχθρὸ ἔγιναν μὲ σκοπὸ νὰ τονίσουν τὴ μία ἢ τὴν ἄλλη ἰδιότητα, ἡ ὁποία εἶναι τυπικὴ γιὰ τὴν ἐγκληματικὴ φύση τοῦ ἐχθροῦ καὶ χαρακτηριστικὴ γιὰ τὶς κακές του προθέσεις. Στὶς ἐκπομπὲς προπαγάνδας, οἱ ὁποῖες [προορίζονται] γιὰ τὶς μᾶζες, ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἔχει ἀναπτύξει μία πολὺ ἁπλοϊκή, ὄχι περίπλοκη καὶ ἔντονα ἀρνητικὴ περιγραφὴ τοῦ ἐχθροῦ, ἡ ὁποία ἔχει ὡς σκοπὸ νὰ ἑτοιμάσει τὸ ἔδαφος γιὰ τὸ καθεστώς».
Ἰδιαίτερα ἐπίκαιρο γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τοῦ κομμουνισμοῦ ὡς «ἐχθροῦ του λαοῦ» καὶ τῆς «δημοκρατίας» εἶναι ἕνα χωρίο ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ μακαρίτη καθηγητῆ Δικαίου στὸ Πουατιὲ καὶ στὸ Μπορντὸ Μορὶς Ντυβερζὲ (Maurice Duverger) «Ὁ Ἰανός. Τὸ διπλὸ πρόσωπο τῆς Δύσης. Κοινωνικοπολιτικὴ ἀνατομία τῆς ἀστικῆς κοινωνίας» (μτφ.: Ἄλκης Σταύρου, ἔκδ. Ράππα, Ἀθήνα 1975, σελ. 175/176), ὅπου γράφει τὰ ἑξῆς:
«Τὰ παραδοσιακὰ ὅπλα χρησιμοποιοῦνται πάντα. Ὁ φόβος τῶν κόκκινων χρησιμοποιήθηκε εὐρύτατα κατὰ τὸν ψυχρὸ πόλεμο, στὴ δεκαετία τοῦ 1950-1960. Στὴν Εὐρώπη, οἱ κομμουνιστὲς ἦταν ἀπομονωμένοι ἀπὸ τὸ ὑπόλοιπο τοῦ ἔθνους καὶ ἀπορριγμένοι σὲ ἕνα γκέτο. Ἦταν ἡ ἐποχὴ ποὺ ὁ σοσιαλιστὴς Γκὺ Μολλὲ ἔλεγε γι’ αὐτοὺς στὴ Γαλλία: “Αὐτοὶ δὲν εἶναι στὴν Ἀριστερά, εἶναι στὴν Ἀνατολή”. Στὶς ΗΠΑ, ὁ μακαρθισμὸς ἐξαπέλυσε στὰ Πανεπιστήμια καὶ στὶς δημόσιες ὑπηρεσίες τὸ νέο κυνήγι τῶν μαγισσῶν. Ἡ ἀντίσταση στὴν οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία βρισκόταν ἔτσι σὲ παράλυση. Μὲ τὴν ὕφεση καὶ τὴν εἰρηνικὴ συνύπαρξη τέτοια μέσα ἔγιναν πιὸ δύσκολο νὰ χρησιμοποιηθοῦν. Οἱ ταραχὲς τῶν νέων καὶ τῶν σπουδαστῶν ἐπέτρεψαν νὰ χρησιμοποιηθοῦν αὐτὰ ξανά, δεκαπέντε χρόνια περίπου ἀργότερα. Τὰ γεγονότα τοῦ Μάη τοῦ 1968 στὸ Παρίσι ἐξασφάλισαν ἐκλογὲς συντηρητικές, εὐνοϊκὲς γιὰ τοὺς ἐπιχειρηματίες. Οἱ προκλήσεις τῶν ἀριστεριστῶν στὶς ΗΠΑ, στὴ Γαλλία καὶ ἀλλοῦ, βοηθοῦν στὴν κινητοποίηση τῆς “σιωπηρῆς πλειοψηφίας”, δηλαδὴ τοῦ κοπαδιοῦ τὰ πρόβατα ποὺ βελάζουν καὶ ποὺ ἀκολουθοῦν πιστά τούς βοσκοὺς ποὺ βρίσκονται στὴν ὑπηρεσία τῆς ὀλιγαρχίας. Ἡ καταπίεση ὑποστηρίζει πάντα αὐτὴ τὴν ἀντικόκκινη προπαγάνδα, ὅταν ὑπάρχει ἀνάγκη».
Ἐν ἔτει 2026 φαίνεται ὅτι κάποιοι ἔχουν βαλθεῖ νὰ ἐγκαθιδρύσουν, γιὰ πολλὰ χρόνια ἀκόμη, καὶ στὴν Ἑλλάδα, μία ὁλοκληρωτικὴ δικτατορία ποὺ θὰ στηρίζεται κατ’ ἐξοχὴν στὴν προπαγάνδα καὶ θὰ φορᾶ τὴν καρναβαλικὴ μάσκα τῆς δημοκρατίας. Μόνη χαραμάδα αἰσιοδοξίας μας ἡ γνώση ὅτι οἱ δικτατορίες καὶ οἱ ὁλοκληρωτισμοὶ γκρεμίζονται συνήθως, ὅταν πληθυνθεῖ ἡ ἀλαζονεία τῶν ἐξουσιαστῶν.
