«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
304. Ὅπως μερικοί ὑψώνουν μέχρι τόν οὐρανό τήν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου, ἄλλοι ἐπιδιώκουν νά κατεβάζουν μέχρι τήν γῆ τήν ἀξία του. Οἱ φυσικές του πραγματικότητες εἶναι ἡ μεγίστη ἀξία καί ἀθανασία του.
305. Ὁ ἄνθρωπος, γίνεται ὅλο καί περισσότερο ἄγνωστος. Γι᾿ αὐτό, αὐτοί πού ὁριοθετοῦν μόνο τήν γνῶσι μονομερῶς, ἀναποφεύκτως φθάνουν στό βάθος τῆς ἀλαζονείας, τό ὁποῖο δέν τό ξέρει κανείς -ἀπό τό ὁποῖο πάσχουν οἱ «ράπτες» τῆς ἐπιστήμης.
306. Τό γεγονός ὅτι ὁ Θεός ἔκανε τό πᾶν γιά τόν ἄνθρωπο, μέχρι καί τήν θυσία Του ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, ἀποδεικνύει ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἄπειρη ἀξία καί ἀπίστευτα μεγάλη. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει διαστάσεις θείου προορισμοῦ· τό κέντρο καί ἡ σύνθεσις τῆς δημιουργίας Του: ὁ ὁρατός κόσμος συναντᾶται μέ τόν ἀόρατο κόσμο!
Ἰδού γιατί εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νά ζήσουμε σύμφωνα μ᾿ αὐτό τόν θεῖο σκοπό· δηλαδή νά ζοῦμε ταυτόχρονα καί ὡς πρόσωπα ὁρατά καί ὡς πρόσωπα ἀόρατα· διότι ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀξία πού φαίνεται ἀπό τό μέγεθος τῆς θυσίας τοῦ Ἰησοῦ ἐπί τοῦ Σταυροῦ. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ζῆ μέσα στήν πραγματική του ἀξία εἶναι ὑποκείμενο τῆς ἱστορίας, ἐνῶ ὅταν παραιτεῖται ἀπό τόν θεῖο του προορισμό, γίνεται ἀντικείμενο τῆς ἱστορίας, στήν σειρά, ὅπως τόσα ἄλλα ἀντικείμενα· δέν φέρει πλέον ἕνα ὄνομα, ἀλλά εἶναι ἕνας ἀριθμός.
Συνεπῶς, τί ἠμπορεῖ νά σημαίνη ἡ κατάβασις τοῦ ἀνθρώπου στήν ἁπλῆ οἰκονομική ἀξία, παρά ἕνας ὑποβιβασμός στήν τάξι τῶν κτηνῶν, τά ὁποῖα θά ἀγριέψουν κάποια ἄλλη στιγμή καί θά σπρώξουν τούς ὑπευθύνους στά ὅρια τῆς τρέλλας. Αὐτό σημαίνει ἡ ἐργασία κάποιου, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τά κρίνα στήν ἀκαθαρσία τῶν ζώων, τιμῶντας περισσότερο τήν κοπριά παρά τήν μυρουδιά τοῦ κρίνου.
Γιά ἕνα γλύστρημα τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τό ὄνομα στόν ἀριθμό, ἔχουν νά μᾶς πληροφορήσουν ὅλοι οἱ ἐκλεκτοί ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶχαν χαρίσματα, δυνάμεις, δόξες καί κάθε εἴδους θεῖα δῶρα.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (+1910-1989) «ΜΕΓΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΣ ΨΥΧΩΝ», ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΟΦΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΕ 500 ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Μον. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης.
