Ανοιχτή Κανονική Καταγγελία
Προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου περί της οικουμενιστικής εκτροπής και του διωγμού της Ορθοδοξίας
«Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ» (Ματθ. 6,24)
…………………………….
Εισαγωγή – Προς ποιον και γιατί
Το παρόν κείμενο δεν απευθύνεται γενικώς και αορίστως, αλλά ευθέως και ονομαστικώς προς τον Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιο, διότι: Εκείνος φέρει την ανώτατη κανονική ευθύνη για την πορεία της Εκκλησίας της Κύπρου. Εκείνος χαράσσει γραμμή, επιβάλλει πολιτική και ενεργεί διοικητικά. Εκείνος διώκει ή ανέχεται διώξεις κατά κληρικών που αντιστέκονται στην οικουμενιστική αλλοίωση.
Η σιωπή πλέον δεν είναι ειρήνη, αλλά συνενοχή.
……………………………
Οικουμενισμός: όχι διάλογος, αλλά εκκλησιολογική προδοσία
Ο λεγόμενος «οικουμενισμός» δεν είναι απλώς ένας τρόπος επικοινωνίας.
Στην πράξη, όπως εφαρμόζεται σήμερα, αποτελεί αναθεώρηση του Συμβόλου της Πίστεως.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία ομολογεί:
«Εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν».
Ο οικουμενισμός όμως διδάσκει:
• πολλές «εκκλησίες»,
• ισόκυρες «παραδόσεις»,
• ισότιμες «ομολογίες».
Αυτό καταδικάστηκε ρητώς από:
• Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς: «Ο οικουμενισμός είναι παναίρεση».
• Άγιο Φιλόθεο Ζερβάκο.
• Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως, ο οποίος απέρριπτε κάθε εξίσωση με τον παπισμό.
……………………………..
2. Παραχώρηση Ορθόδοξων Ναών: κατάλυση των Ιερών Κανόνων
Η συστηματική παραχώρηση ορθόδοξων ναών — ακόμη και καθεδρικών — σε παπικούς και προτεστάντες δεν έχει καμία κανονική βάση.
Ιεροί Κανόνες:
• 45ος Αποστολικός: καθαίρεση για συμπροσευχή με αιρετικούς.
• 64ος Αποστολικός: απαγόρευση λατρευτικής σύμπραξης.
• Λαοδικείας Κανών 33: απαγόρευση προσευχής με αιρετικούς.
Η πράξη αυτή:
• σκανδαλίζει το πλήρωμα,
• δημιουργεί ψευδή εικόνα «εκκλησιαστικής ενότητας»,
• ακυρώνει τα αναθέματα των Οικουμενικών Συνόδων.
………………………………
3. Συμπροσευχές: το κατ’ εξοχήν κανονικό έγκλημα
Δεν πρόκειται για «ευγένεια» ή «διπλωματία».
Η συμπροσευχή είναι δογματική πράξη.
Ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός ξεκαθάρισε:
«Ουδέποτε κοινωνήσαμεν με τους Λατίνους, διότι είναι αιρετικοί».
Όποιος συμπροσεύχεται:
• αναγνωρίζει μυστήρια,
• αποδέχεται ιερωσύνη,
• ακυρώνει τη Συνοδικότητα.
………………………………
4. Παπικός επίσκοπος στην Κύπρο: ιστορικό και θεολογικό αίσχος
Η εγκατάσταση παπικού επισκόπου στην Κύπρο μετά από πέντε αιώνες δεν είναι ουδέτερο γεγονός.
Η Κύπρος:
• μαρτύρησε επί Φραγκοκρατίας,
• είδε Ορθόδοξους επισκόπους να εξορίζονται,
• γνώρισε βίαιη λατινοκρατία.
Η χαρά και η συμμετοχή της ηγεσίας της Εκκλησίας της Κύπρου σε αυτό το γεγονός συνιστά ιστορική αμνησία και θεολογική αποστασία.
…………………………..
5. Ο διωγμός των Ορθοδόξων κληρικών
Όταν η Εκκλησία:
• τιμωρεί την Ορθοδοξία,
• φιμώνει τη φωνή των Πατέρων,
• επιβραβεύει τη σιωπή και την υποταγή,
τότε δεν κυβερνάται ποιμαντικά, αλλά αυταρχικά.
Ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου:
όχι μόνο επιτρέπει,
αλλά επαινεί τη διακοπή κοινωνίας με επισκόπους που κηρύττουν αίρεση «γυμνή τη κεφαλή».
………………………………….
6. Η περίπτωση του Μητροπολίτη Τυχικού – σύμβολο διωγμού
Ο Μητροπολίτης Τυχικός δεν διώκεται για:
• ανηθικότητα,
• διοικητικές παραβάσεις,
• δογματική παρέκκλιση.
Διώκεται διότι:
• αρνείται να αναγνωρίσει αιρέσεις ως Εκκλησίες,
• παραμένει πιστός στους Πατέρες,
• δεν αποδέχεται τον οικουμενιστικό αναθεωρητισμό.
Η απαίτηση για «ομολογία» που εξισώνει Ορθοδοξία και παπισμό είναι αντιχριστιανική.
…………………………..
7. Στόχος: παπική επίσκεψη και πλήρης εκλατινισμός
Η επιδίωξη παπικής επίσκεψης χωρίς μετάνοια, χωρίς ανάθεμα στο filioque, χωρίς απόρριψη του παπικού πρωτείου, συνιστά προετοιμασία εκλατινισμού.
Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς:
«Η αλήθεια δεν ενώνεται με το ψεύδος».
………………………
Αρχιεπίσκοπε Κύπρου,
Η ιστορία δεν θα σε κρίνει για τις δημόσιες σχέσεις,
αλλά για το αν φύλαξες την πίστη.
Η Εκκλησία της Κύπρου:
• δεν σου ανήκει,
• δεν είναι διπλωματικό όργανο,
• δεν είναι πειραματικό πεδίο οικουμενισμού.
«Εἴ τις ἑτεροδοξίαν εὐαγγελίζεται, ἀνάθεμα ἔστω» (Γαλ. 1,8).
Ο Λαός της Πάφου με στήριξη απο όλο το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας της Κύπρου και της Ελλάδος.
