Τὴν
Παρασκευὴ οἱ καμπάνες θὰ χτυπήσουν διαφορετικά, πιὸ γλυκά, πιὸ
κατανυκτικά. Ξεκινοῦν οἱ Χαιρετισμοὶ τῆς Παναγίας καὶ ἡ Σαρακοστὴ ἀποκτᾶ
τὸ δικό της ἄρωμα.
Ὅπως ἔλεγαν παλιά, οἱ Παρασκευὲς αὐτὲς «περνοῦν τὴ μυρωδιὰ τῆς Παναγίας» μέσα στὶς μέρες μας. Εἶναι ἐκεῖνο τὸ ἄρωμα ἀπὸ τὸ λιβάνι ποὺ μπλέκεται μὲ τὴν πρώτη ἀνάσα τῆς ἄνοιξης, εἶναι τὸ «Χαῖρε» ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὰ χείλη μας ὡς ἐλπίδα καὶ ὡς εὐχαριστία.
Σὲ ἕναν κόσμο γεμᾶτο θόρυβο, οἱ Χαιρετισμοὶ εἶναι ἡ δική μας «στάση» γιὰ ἀνάσα. Μιὰ ἀγκαλιὰ ἀνοιχτὴ γιὰ ὅλους, μιὰ παρηγοριὰ ποὺ μᾶς συντροφεύει μέχρι τὸ Πάσχα... Κλεῖσε τὰ μάτια καὶ θὰ τὸ νιώσεις.
Ὅπως ἔλεγαν παλιά, οἱ Παρασκευὲς αὐτὲς «περνοῦν τὴ μυρωδιὰ τῆς Παναγίας» μέσα στὶς μέρες μας. Εἶναι ἐκεῖνο τὸ ἄρωμα ἀπὸ τὸ λιβάνι ποὺ μπλέκεται μὲ τὴν πρώτη ἀνάσα τῆς ἄνοιξης, εἶναι τὸ «Χαῖρε» ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὰ χείλη μας ὡς ἐλπίδα καὶ ὡς εὐχαριστία.
Σὲ ἕναν κόσμο γεμᾶτο θόρυβο, οἱ Χαιρετισμοὶ εἶναι ἡ δική μας «στάση» γιὰ ἀνάσα. Μιὰ ἀγκαλιὰ ἀνοιχτὴ γιὰ ὅλους, μιὰ παρηγοριὰ ποὺ μᾶς συντροφεύει μέχρι τὸ Πάσχα... Κλεῖσε τὰ μάτια καὶ θὰ τὸ νιώσεις.
