ΙΧΘΥΣ: ΤΑ «ΟΥΦΟ» ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΟ 2035 (Οπτικοακουστικό υλικό)

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

ΤΑ «ΟΥΦΟ» ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΟ 2035 (Οπτικοακουστικό υλικό)

ΡΑΕΛΙΑΝΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΤΑ «ΟΥΦΟ» ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΟ 2035

Ἡ σύγχρονη στρατηγικὴ μιᾶς διεθνοῦς σέκτας

Ἡ ἱστορία τοῦ Ραελιανοῦ Κινήματος ξεκινᾷ τὸ 1973 στὴ Γαλλία, ὅταν ὁ πρώην δημοσιογράφος ἀγώνων ταχύτητας Claude Vorilhon, γνωστὸς πλέον ὡς Raël, ἰσχυρίστηκε ὅτι συνάντησε ἐξωγήινα ὄντα στὸν κρατήρα τοῦ ἡφαιστείου Puy de Lassolas, κοντὰ στὸ Clermont-Ferrand. Σύμφωνα μὲ τὸ ἀφήγημά του, τὸ ἐξωγήινο πλάσμα εἶχε ἀνάστημα περίπου 1,20 μ., λευκοπράσινο δέρμα καὶ ἀμυγδαλωτοὺς ὀφθαλμούς. Ἐπὶ ἕξι συνεχεῖς ἡμέρες, τὸ ὄν — μέλος μιᾶς φυλῆς ποὺ ὁ Vorilhon ὀνόμασε «Ἐλοχίμ» — τοῦ ἀποκάλυψε δῆθεν τὴν «ἀληθινὴ» σημασία τῆς Βίβλου: ἡ ζωὴ στὴ Γῆ δὲν εἶναι προϊὸν ἐξελίξεως οὔτε θεϊκῆς δημιουργίας, ἀλλὰ ἀποτέλεσμα γενετικῆς μηχανικῆς ἀπὸ ἕναν προηγμένο ἐξωγήινο πολιτισμό. Ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ δὲν ἦταν πρωτότυπη· ἀρκετοὶ Γάλλοι συγγραφεῖς, ὅπως ὁ Jean Sendy καὶ ὁ Jacques Bergier, εἶχαν ἤδη ἀναπτύξει παρόμοιες θεωρίες στὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1960, ἐνῷ ὁ Ἐλβετὸς Erich von Däniken εἶχε κυκλοφορήσει τὸ ἐπιδραστικό του «Ἅρματα τῶν Θεῶν;» (1968) — ὅλοι προγενέστεροι τοῦ «ἀποκαλυπτικοῦ» ὁράματος τοῦ Vorilhon.

Τὸ 1974 ὁ Vorilhon ἐξέδωσε τὸ βιβλίο του Le Livre Qui Dit La Vérité («Τὸ Βιβλίο ποὺ Λέει τὴν Ἀλήθεια») καὶ ἵδρυσε τὴν ὀργάνωση MADECH. Τὸ 1975 ἰσχυρίστηκε ὅτι οἱ Ἐλοχὶμ τὸν μετέφεραν στὸν πλανήτη τους, ὅπου συνάντησε τὸν Ἰησοῦ, τὸν Βούδα, τὸν Μωυσῆ καὶ τὸν Μωάμεθ — ὅλοι τους παρουσιαζόμενοι ὡς ἡμίαιμοι ἀπόγονοι Ἐλοχὶμ καὶ θνητῶν γυναικῶν. Τὸ 1976 ἡ MADECH διαλύθηκε καὶ ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὴν «Ἐκκλησία τῶν Ραελιανῶν», ἀργότερα γνωστὴ ὡς Διεθνὲς Ραελιανὸ Κίνημα (IRM), μὲ τὸν Raël ἐπικεφαλῆς ὡς «Ὁδηγὸς Ὁδηγῶν». Τὸ κίνημα μεταφέρθηκε σταδιακὰ στὸ Κεμπὲκ τοῦ Καναδᾶ, ὅπου διέμενε ἡ πλειονότης τῶν ἑλληνόφωνων μελῶν του.

Ἡ θεολογία: ἀθεϊσμὸς μὲ τελετουργικὸ χαρακτήρα

Τὸ κίνημα ἀποκαλεῖ τὸν ἑαυτό του «ἐπιστημονικὴ θρησκεία», μὲ σύνθημα «Ἡ ἐπιστήμη εἶναι ἡ θρησκεία μας· ἡ θρησκεία εἶναι ἡ ἐπιστήμη μας». Οἱ Ραελιανοὶ ἀρνοῦνται τὴν ὕπαρξη Θεοῦ καὶ ψυχῆς, ἀλλὰ λατρεύουν τοὺς Ἐλοχίμ ὡς δημιουργούς τους. Σύμφωνα μὲ τὴ διδασκαλία τους, ἡ ἑβραϊκὴ λέξη «Ἐλοχίμ» — ποὺ στὴ Βίβλο ἀποδίδεται ὡς «Θεός» — σημαίνει στὴν πραγματικότητα «αὐτοὶ ποὺ ἦρθαν ἀπὸ τὸν οὐρανό». Οἱ Ἐλοχίμ δὲν εἶναι θεοί, ἀλλὰ προηγμένοι ἐπιστήμονες ἑνὸς ἄλλου πλανήτη τοῦ Γαλαξίου, ποὺ ἦρθαν στὴ Γῆ πρὶν 25.000 χρόνια καὶ δημιούργησαν πειραματικὰ τὴ ζωή. Σύμφωνα μὲ τὸν Vorilhon, οἱ Ἐλοχίμ εἶναι 90.000 συνολικά, ζοῦν σχεδὸν ἀθάνατοι, δὲν φοροῦν ἐνδύματα καὶ ἀπολαμβάνουν ἀπεριόριστη σεξουαλικὴ ἐλευθερία.

Κατὰ τὴ ραελιανὴ κοσμολογία, ὁ Raël εἶναι ὁ 40ος καὶ τελευταῖος προφήτης ποὺ ἀπέστειλαν οἱ Ἐλοχίμ, ἑρμηνεύοντας ταυτόχρονα τὸν ἑαυτό του ὡς τὸν ἀναμενόμενο Μεσσία, Παράκλητο, Μαϊτρέγια καὶ Μαχντί, ὅπως ἀναφέρεται στὸ ἐπίσημο ὑλικό τοῦ κινήματος. Οἱ γνωστοὶ θρησκευτικοὶ ἡγέτες — Βούδας, Ἰησοῦς, Μωάμεθ — ἐπανερμηνεύονται ὡς ἡμίαιμοι ἀπεσταλμένοι τῶν Ἐλοχίμ, γεννημένοι ἀπὸ ἑνώσεις ἐξωγηΐνων μὲ θνητὲς γυναῖκες «ἐκλεκτῶν γονιδίων». Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ ἑρμηνεύεται ὡς κλωνοποίηση. Ἡ δὲ Ἀποκάλυψη σχετίζεται μὲ τὴν ἔκρηξη τῆς ἀτομικῆς βόμβας στὴ Χιροσίμα (6 Αὐγούστου 1945), τὴν ὁποία τὸ κίνημα ἑορτάζει ὡς ἀρχὴ τῆς «Ἐποχῆς τῆς Ἀποκαλύψεως» καὶ ὡς τὸ νέο ἔτος τοῦ ραελιανοῦ ἡμερολογίου.

Κάθε νέο μέλος ὀφείλει πρῶτα νὰ ὑπογράψει μία «Πράξη Ἀποστασίας», ἀποκηρύσσοντας ρητῶς κάθε προηγούμενη θρησκευτικὴ πίστη. Ἀκολουθεῖ ἡ «Μετάδοση τοῦ Κυτταρικοῦ Σχεδίου» — ἕνα τελετουργικὸ βάπτισμα ποὺ ἐκτελεῖται μόνον τέσσερις φορὲς τὸν χρόνο, κατὰ τὶς ραελιανὲς ἑορτές. Σύμφωνα μὲ τὴν πεποίθηση τοῦ κινήματος, αὐτὸ τὸ τελετουργικὸ «μεταφέρει» τὸ γενετικὸ προφὶλ τοῦ νέου μέλους σὲ ἕναν ἐξωγήινο ὑπολογιστή, ὥστε νὰ ἀναγνωριστεῖ ἀπὸ τοὺς Ἐλοχίμ κατὰ τὴν ὥρα τῆς «Κρίσεως» καὶ νὰ ἀναστηθεῖ μέσῳ κλωνοποίησης. Νέα μέλη ἐνθαρρύνονται ἐπίσης νὰ ὑπογράψουν συμβόλαιο ποὺ ἐπιτρέπει σὲ τοπικὸ νεκροτομεῖο, μετὰ τὸν θάνατό τους, τὴν ἀφαίρεση ἑνὸς τετραγωνικοῦ ἐκατοστοῦ ἀπὸ τὸ μετωπιαῖο ὀστό.

Ἡ ἱεραρχία καὶ ἡ δομή

Τὸ κίνημα διαθέτει αὐστηρῶς ἱεραρχημένη δομὴ ἑπτὰ ἐπιπέδων, ἀπὸ τὸ 0 (ἁπλὸ μέλος) ἕως τὸ 6 (ὁ Raël). Τὸ ἀνώτατο ἐπίπεδο κατέχει ἀποκλειστικὰ ὁ ἴδιος ὁ Vorilhon, ἐνῷ οἱ ὁδηγοὶ τῶν ὑψηλοτέρων βαθμίδων τὸν ἐπανεκλέγουν κάθε ἑπτὰ χρόνια μὲ «ψῆφο ἐμπιστοσύνης». Ὁ πυρήνας τοῦ κινήματος — ἡ «Δομή» (Structure) — ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς «ὁδηγούς», ἐνῷ τὸ εὐρύτερο ἐλεύθερο ἀκροατήριο καλεῖται ἁπλῶς «Ραελιανοί», ἀπαιτεῖται δὲ ἐτήσια συνδρομή. Τὰ μέλη ὀφείλουν νὰ ἀποδίδουν τὸ 10% τοῦ εἰσοδήματός τους ὡς «δεκάτη» γιὰ τὴν οἰκοδόμηση τῆς πρεσβείας. Τὸ κίνημα ἰσχυρίζεται ὅτι ἀριθμεῖ 60.000-100.000 μέλη παγκοσμίως, μὲ κυριοτέρους πυρῆνες στὴ Γαλλία, τὸν Καναδᾶ, τὴ Νότιο Κορέα, τὴν Ἰαπωνία καὶ τὴν Ἀφρική.

Ἡ προθεσμία τοῦ 2035 καὶ τὸ σχέδιο τῆς Πρεσβείας

Τὸ ἔτος 2035 ἀποτελεῖ τὸν ἀπόλυτο χρονολογικὸ ὁρίζοντα γιὰ τοὺς Ραελιανούς. Σύμφωνα μὲ τὶς πεποιθήσεις τους, οἱ Ἐλοχίμ θὰ ἐπιστρέψουν στὴ Γῆ «τὸ ἀργότερο ὣς τότε», ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἀπαράβατη προϋπόθεση ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα θὰ ἔχει ἀνεγείρει μία ἐπίσημη «Πρεσβεία γιὰ τοὺς Ἐξωγήινους». Τὸ σχεδιαζόμενο συγκρότημα, ἀξίας τουλάχιστον 40 ἑκατομμυρίων δολαρίων, ἀπαιτεῖ ἔκταση τεσσάρων τετραγωνικῶν χιλιομέτρων μὲ ἐξωεδαφικὸ καθεστώς. Τὰ σχέδια προβλέπουν ἐλικοδρόμιο στὴν ὀροφή, αἰθούσα συνεδριάσεων γιὰ εἴκοσι ἕνα ἄτομα, εἰδικοὺς θαλάμους ἀπολύμανσης, τραπεζαρία ἰσοδύναμης χωρητικότητας καὶ ἑπτὰ δωμάτια φιλοξενίας γιὰ «ἀνθρώπινους» καλεσμένους.

Ἀρχικὰ ὁ Raël ἐπεδίωκε τὴν κατασκευὴ τῆς πρεσβείας στὸ Ἰσραήλ, παρουσιάζοντάς την ὡς «Τρίτο Ναό». Ἀδυνατώντας νὰ πείσει τὴν ἰσραηλινὴ κυβέρνηση, στράφηκε πρὸς τὴν Ἀφρική, παρουσιάζοντας τὴν ἤπειρο ὡς «νέα Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας», ἐνῷ ἡ Ἀκτὴ Ἐλεφαντοστοῦ ἀναδείχθηκε ὡς ὁ κύριος στόχος τῶν ἐπιχειρηματικῶν ἐπαφῶν του.

Ἡ στρατηγικὴ «Kama» καὶ ἡ διείσδυση στὴν Ἀφρική

Στὴν Ἀφρική τὸ κίνημα δρᾷ ὑπὸ τὸ προ-ἀποικιακὸ ὄνομα «Kama» καὶ προβάλλει τὴν «ἀπο-χριστιανοποίηση» ὡς πολιτιστικὴ ἀπελευθέρωση. Τοπικοὶ ἡγέτες προσεγγίζονται μὲ τὴν ὑπόσχεση ὅτι ἡ φιλοξενία τῆς Πρεσβείας θὰ ἀποφέρει τεχνολογικὴ πρωτοπορία καὶ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη. Τὸ Ἰούλιο τοῦ 2025, ὁ Raël ἀπένειμε τὸν τίτλο «Ἐπίτιμος Ὁδηγὸς τῆς Ἀνθρωπότητας» στὸν Πρόεδρο τῆς Μπουρκίνα Φάσο, Ταγματάρχη Ibrahim Traoré — μιὰ ἰδιαίτερα ἀποκαλυπτικὴ κίνηση, καθὼς ἡ Μπουρκίνα Φάσο βρίσκεται σὲ διαδικασία ἀπεξάρτησης ἀπὸ τὴ δυτικὴ ἐπιρροή.

Παράλληλα, ἡ ὀργάνωση «Clitoraid», ποὺ ὑπόσχεται χειρουργικὴ ἀποκατάσταση σὲ θύματα κλειτοριδεκτομῆς, λειτουργεῖ ὡς μέσο διεισδύσεως στὶς τοπικὲς κοινωνίες. Ἡ προσφορὰ αὐτὴ παρέχει μία ἐπίφαση ἀνθρωπιστικοῦ ἔργου ποὺ συχνὰ συγκαλύπτει τὴν προσηλυτιστικὴ δράση τοῦ κινήματος. Πέρα ἀπὸ τὴν Ἀφρική, τὸ κίνημα διοργανώνει ἐτησίως τὴν «Ἡμέρα Πρεσβείας ΕΤ» (ET Embassy Day) σὲ πλῆθος πόλεων παγκοσμίως — τὸ 2025 πραγματοποιήθηκε γιὰ 11η φορά.

Πέρα ἀπὸ τὶς τεχνολογικὲς προφητεῖες, τὸ κίνημα προωθεῖ ἕνα εἶδος «θρησκείας γιὰ ἀθέους», ἑλκύοντας ὅσους ἀποζητοῦν τὸ ὑπερβατικὸ χωρὶς τὸ θεολογικὸ περιεχόμενό του. Τὸ κίνημα καλλιεργεῖ ἕνα προφὶλ πλήρους ἀποδοχῆς τῆς σεξουαλικῆς ἐλευθερίας, στοχεύοντας ἰδιαίτερα στὴν ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅσους ἔχουν ἀπογοητευθεῖ ἀπὸ τὴν παραδοσιακὴ θρησκεία. Συγχρόνως, οἱ Ραελιανοὶ ὑπόσχονται μία μελλοντικὴ οὐτοπία — τὸν «Παραδεισισμό» (Paradism) — ἕνα σύστημα ζωῆς χωρὶς χρῆμα καὶ χωρὶς ὑποχρεωτικὴ ἐργασία, ὅπου τεχνολογικὴ αὐτοματοποίηση θὰ καλύπτει ὅλες τὶς ἀνάγκες.

Ἕνα ἐπίσης χαρακτηριστικὸ στοιχεῖο εἶναι ἡ συνεχὴς προσπάθεια «ἀποκατάστασης τῆς σβάστικας» ὡς ἀρχαίου συμβόλου εἰρήνης ποὺ δῆθεν ἀμαυρώθηκε ἀπὸ τοὺς Ναζί. Κάθε τελευταῖο Σάββατο τοῦ Ἰουνίου, τὸ κίνημα διοργανώνει τὴν «Παγκόσμια Ἡμέρα Ἀποκατάστασης τοῦ Σβάστικα» σὲ πολλὲς πόλεις, προκαλώντας συστηματικὰ σάλο καὶ δημόσια ἔκθεση — ποὺ εἶναι ἀκριβῶς ὁ σκοπός.

Νομικὰ προβλήματα, οἰκονομικὰ σκάνδαλα καὶ χειραγώγηση

Τὰ νομικὰ προβλήματα τοῦ κινήματος εἶναι ἐκτενῆ. Στὴ Γαλλία, ταξινομήθηκε ἐπίσημα ὡς «σέκτα» ἀπὸ τὴν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ 1995, ἐνῷ ἀντίστοιχη εἶναι ἡ κατάταξή του στὸ Βέλγιο. Ὁ Vorilhon ἔχει χάσει δικαστικὲς διαμάχες γιὰ θέματα λογοκλοπῆς καὶ δυσφήμισης. Στὸν Καναδᾶ, ἡ ὀργάνωση ἀπώλεσε τὸ καθεστὼς τῆς φιλανθρωπικῆς ὀντότητας λόγῳ τῆς κερδοσκοπικῆς φύσεώς της. Ἡ γαλλικὴ MIVILUDES (κυβερνητικὸ ὄργανο παρακολουθήσεως σεκτῶν) ἔχει καταγράψει καταγγελίες γιὰ ψυχολογικὴ βία καὶ ἀπομόνωση μελῶν ἀπὸ τὶς οἰκογένειές τους κατὰ τὴ διάρκεια τῶν σεμιναρίων «αἰσθησιακῆς ἀφυπνίσεως» — πρακτικὴ ποὺ παρουσιάζεται ὡς πνευματικὴ ἄσκηση καὶ μέσον ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς Ἐλοχίμ. Ἀπὸ τὸ 2002, ὅταν οἱ γαλλικὲς ἀρχὲς ἤρχισαν νὰ τοῦ ἀσκοῦν πίεση, ὁ Raël-Vorilhon ἐγκατέλειψε τὴ Γαλλία καὶ ἔκτοτε δὲν ἐπέστρεψε.

Τὸ σκάνδαλο τῆς Clonaid καὶ ὁ «πρῶτος κλωνοποιημένος ἄνθρωπος»

Τὸ μεγαλύτερο ἐπικοινωνιακὸ τέχνασμα τοῦ κινήματος σημειώθηκε τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2002, ὅταν ἡ ἑταιρεία Clonaid — μὲ συμφέροντα συνδεδεμένα μὲ τοὺς Ραελιανοὺς — ἀνακοίνωσε τὴ γέννηση τῆς «Εὔας», τοῦ δῆθεν πρώτου κλωνοποιημένου ἀνθρώπου. Ἡ εἴδηση προκάλεσε παγκόσμιο σάλο καὶ ἔφερε τὸν Raël στὸ ἐπίκεντρο τῶν διεθνῶν δικτύων ἐνημερώσεως. Τόση ἦταν ἡ ἀνησυχία ποὺ προκλήθηκε, ὥστε τὸ Κογκρέσο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐπανεξέτασε νομοθεσία γιὰ τὴν ἀπαγόρευση τῆς ἀνθρώπινης κλωνοποιήσεως καὶ ὁ ἴδιος ὁ Raël κλήθηκε νὰ καταθέσει ἐνώπιον τῆς Συγκλήτου.

Ἡ ἐπικεφαλῆς τῆς Clonaid, Brigitte Boisselier, ἀρνήθηκε συστηματικῶς κάθε ἀνεξάρτητο ἐπιστημονικὸ ἔλεγχο ἢ ἐξέταση DNA, ἐπικαλούμενη τὴν ἰδιωτικότητα τῶν γονέων. Σύντομα κατέστη σαφὲς ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ τεράστια ἐπιστημονικὴ ἀπάτη μὲ στόχο τὴν δωρεὰν διεθνῆ προβολὴ τῆς σέκτας καὶ τὴν προσέλκυση νέων χρηματοδοτῶν. Ἡ Clonaid δὲν παρουσίασε ποτὲ οὔτε ἕνα τεκμήριο, ὁδηγώντας τὸ κίνημα σὲ διεθνῆ διασυρμὸ καὶ ἀπαγόρευση τῶν δραστηριοτήτων του σὲ πολλὲς χῶρες.

Ἡ σειρὰ ντοκιμαντὲρ «Raël: The Alien Prophet» ποὺ κυκλοφόρησε τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2024 ἀνέδειξε τὶς σκοτεινὲς πτυχὲς τῆς σέκτας μέσα ἀπὸ μαρτυρίες πρώην μελῶν καὶ σπάνιο ἀρχειακὸ ὑλικό. Ἰδιαίτερα σοκαριστικὲς εἶναι οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὸ «Τάγμα τῶν Ἀγγέλων», ποὺ ἵδρυσε ὁ Raël τὸ 1998: μιὰ ἀποκλειστικῶς γυναικεία ἐλὶτ ὁμάδα ποὺ ζεῖ σὲ μεγάλο βαθμὸ ἀπομονωμένη ἀπὸ τὴν εὐρύτερη κοινωνία, μὲ καθῆκον νὰ προετοιμαστεῖ γιὰ νὰ γίνει «συνοδεία τῶν Ἐλοχίμ». Πρώην μέλη περιγράφουν ὅτι ὀρκίζονταν «ἀπόλυτη ὑπακοὴ» καὶ «σεξουαλικὴ διαθεσιμότητα» στὸν ἴδιο τὸν Raël.

Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ παραδοχὴ πρώην στελέχους ὅτι «ὁ Raël δὲν πίστευε ποτὲ στὴν ἐπιστήμη, παρὰ μόνο στὴ δύναμη τῆς εἰκόνας», ἐπιβεβαιώνοντας ὅτι τὸ σκάνδαλο τῆς Clonaid ἦταν ἐκ προμελέτης κατασκευασμένη ἀπάτη γιὰ παγκόσμια δημοσιότητα. Ἄλλη σημαντικὴ αὐτοαποκάλυψη: τὸ ντοκιμαντὲρ καταγράφει τὸν Raël νὰ δηλώνει κυνικῶς πὼς «οἱ ἄνθρωποι χρειάζονται μύθους γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν», δικαιολογώντας ἔτσι τὶς ἀνυπόστατες προφητεῖες του.

Ἡ Ὀρθόδοξη θεώρηση

Ἡ προσέγγιση τοῦ Ραελιανοῦ Κινήματος στὴ Βίβλο εἶναι ὑπόδειγμα κακόδοξης ἑρμηνείας. Χρησιμοποιεῖται ἡ ἑβραϊκὴ λέξη «Ἐλοχίμ» ὡς δῆθεν ἀπόδειξη ὅτι ἡ Βίβλος μιλᾷ γιὰ ἐξωγήινους, ἐνῷ ἡ παραδοσιακὴ ἑρμηνεία αὐτῆς τῆς λέξεως ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ καὶ ἑβραϊκὴ θεολογία εἶναι ξεκάθαρη. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Βούδας καὶ ὁ Μωάμεθ παρουσιάζονται ὡς «ἡμίαιμοι ἐξωγήινοι ἀπεσταλμένοι» — μιὰ ἑρμηνεία ποὺ εἶναι ἐντελῶς ἀσύμβατη τόσο μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστολογία ὅσο καὶ μὲ τὴν ἱστορικὴ κριτική. Ἡ κλωνοποίηση ὡς «Ἀνάσταση», ὁ θάνατος χωρὶς ψυχή, ἡ «Κρίση» ἀπὸ ἕναν ἐξωγήινο ὑπολογιστή — ὅλα αὐτὰ συνιστοῦν ἕνα ὑλιστικὸ ψευδοθρησκευτικὸ σύστημα ποὺ ἀρνεῖται τὴν ἀθανασία τῆς ψυχῆς, τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀξία τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας ἐνώπιόν Του.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἤδη ἐξοικειωμένη μὲ αἱρέσεις ποὺ χρησιμοποιοῦν τὴ βιβλικὴ γλώσσα γιὰ νὰ ὁδηγήσουν πιστοὺς μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια. Τὸ Ραελιανὸ Κίνημα δὲν εἶναι θρησκεία οὔτε εἶναι ἐπιστήμη· εἶναι μία ψευδοεπιστημονικὴ παγίδα, σχεδιασμένη ἔτσι ὥστε νὰ κολακεύει τὸν ἀθεϊστικὸ διανοούμενο ἐνῷ ταυτόχρονα τοῦ ζητᾷ τυφλὴ πίστη, χρήματα καὶ ὑπακοή.

Ἡ τελικὴ «Ἀποκάλυψη» τοῦ 2035

Καθὼς τὸ 2035 πλησιάζει, ἡ δραστηριότητα τῆς σέκτας προβλέπεται νὰ ἐνταθεῖ σημαντικά. Ἡ ἱστορία παρόμοιων χιλιαστικῶν κινημάτων δείχνει ὅτι τέτοιες προφητεῖες εἶναι καταδικασμένες νὰ ἀποτύχουν, μὲ τοὺς ἡγέτες νὰ μεταθέτουν συστηματικῶς τὴν ἡμερομηνία ὅταν τίποτα δὲν συμβαίνει. Ὁ τρόπος δράσεως στὴν Ἀφρική ἀποκαλύπτει τὸν κίνδυνο ποὺ ἐνέχει ἡ ἐργαλειοποίηση τῆς ἐλπίδας γιὰ πρόοδο εἰς ὄφελος μιᾶς περιθωριακῆς δοξασίας. Τὸ 2035 θὰ εἶναι ἡ χρονιὰ τῆς οὐσιαστικῆς ἀποκαλύψεως: ἡ σκληρὴ πραγματικότητα θὰ ἀναμετρηθεῖ μὲ τὶς κατασκευασμένες ὑποσχέσεις τοῦ Raël, ἐπιβεβαιώνοντας γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ὅτι τὸ ψεῦδος, ὅσο λαμπρὰ ντυμένο καὶ ἂν εἶναι, δὲν ἀντέχει τὸ φῶς τῆς ἀληθείας.

ΠΗΓΕΣ & ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ:

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Ι.Ν. Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας. Ευχαριστούμε για την αναδημοσίευση!