Ψυχοφελή

 Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΗ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

 SHANE LYNCH:

ΠΩΣ Η ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟΥ

ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

εισαγωγικό από entaksis: «Χρηστός Κύριος τοις σύμπασι και οι οικτιρμοί αυτού επί πάντα τα έργα αυτού» (Ψαλμός 144:9). (Ο Κύριος είναι αγαθός προς όλους και η ευσπλαχνία Του απλώνεται σε όλα Του τα δημιουργήματα).

Ο Θεός, ως Δημιουργός, προνοεί για όλο τον κόσμο και δεν αφήνει κανέναν άνθρωπο στο έλεος του διαβόλου, εφόσον ο άνθρωπος ζητήσει βοήθεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αλήθεια είναι σχετική ή ότι βρίσκεται διασπαρμένη σε διάφορα δόγματα, αλλά ότι ο Θεός, στην απέραντη φιλανθρωπία Του, απαντά στην κραυγή της απελπισίας όπου κι αν βρίσκεται ο άνθρωπος, προκειμένου να τον γλιτώσει από τον πνευματικό όλεθρο. Η μεταστροφή του Shane Lynch αποτελεί μια τρανή απόδειξη αυτής της θείας οικονομίας, που σπάει τα δεσμά της πλάνης και του σατανισμού. Ταυτόχρονα, η λύτρωση αυτή παραμένει μια ανοιχτή πρόσκληση· συνοδεύεται από την ευχή και την ελπίδα, ο δρόμος που άνοιξε με τη φυγή από το κακό, να οδηγήσει συν τω χρόνω τον ίδιο και κάθε ειλικρινή αναζητητή στην πλήρη επίγνωση της Αλήθειας και στην αγκαλιά της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Ορθοδόξου Εκκλησίας.

V CHECK«Γνώριζα το σκοτάδι τόσο καλά, ήξερα ότι οι δαίμονες ήταν πραγματικοί, έκανα παρέα μαζί τους, πράγμα που σημαίνει: Αν εσείς είστε πραγματικοί, σίγουρα και ο Θεός είναι πραγματικός. Και έτσι βγήκα από εκεί που ήμουν.»

 Η ιστορία του Shane Lynch, του ανθρώπου που ταυτίστηκε με τη χρυσή εποχή της pop ως μέλος των Boyzone, δεν είναι η τυπική ιστορία ενός διάσημου που «κουράστηκε» από τα φώτα και αποσύρθηκε. Είναι μια συγκλονιστική, ωμή μαρτυρία για την πνευματική μάχη που διεξάγεται στα παρασκήνια της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας. Για τον Lynch, η δόξα δεν ήταν απλώς ένας δρόμος γεμάτος χρήματα, αλλά μια πνευματική παγίδα που παραλίγο να του κοστίσει την ψυχή του.

V CHECK«Έχω βρεθεί σε δωμάτια –στην κορυφή της κορυφής– όπου άλμπουμ προσεύχονται δαιμονικά. Μουσική που βγαίνει στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, στο κοινό, προσεύχεται δαιμονικά. Όταν βλέπεις αυτά τα πράγματα, είναι τρομακτικό.»

Στη δεκαετία του ’90, ο Lynch ήταν το «κακό παιδί» του συγκροτήματος. Ενώ ο κόσμος έβλεπε έναν γοητευτικό νεαρό να τραγουδά ερωτικές μπαλάντες, ο ίδιος βυθιζόταν σε αυτό που αποκαλεί «Shaneanigans»: μια ζωή γεμάτη καταχρήσεις, βωμολοχίες και βία. Όμως, πίσω από αυτή την εξωτερική συμπεριφορά, κρυβόταν κάτι πολύ βαθύτερο και πιο σκοτεινό.

Γοητευμένος από το μυστήριο και το απαγορευμένο, ο Lynch άρχισε να πειραματίζεται με τον αποκρυφισμό. Αυτό που ξεκίνησε ως μια «αθώα» ενασχόληση με πίνακες Ouija και τράπουλες ταρώ σε ένα πάρτι των Boyzone για το Halloween, εξελίχθηκε σε μια πλήρη εμπλοκή με το πνευματικό σκότος. Ο ίδιος παραδέχεται ότι εκείνη την εποχή ένιωθε μια παράξενη δύναμη να τον κυριεύει, μια δύναμη που του έδινε μια «ταυτότητα» αλλά ταυτόχρονα τον άδειαζε εσωτερικά. Τα τατουάζ που κάλυπταν το σώμα του δεν ήταν απλά σχέδια, αλλά σύμβολα μιας «αντι-χριστιανικής» στάσης που είχε υιοθετήσει πλήρως.

V CHECK«Τελετουργίες, τελετές, τα πάντα για να δώσουν φως στον διάβολο, στον Σατανά. Είναι μια σατανική μουσική βιομηχανία. Κυριολεκτικά.»

Η πιο σοκαριστική πτυχή της μαρτυρίας του Lynch αφορά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η κορυφή της μουσικής βιομηχανίας. Και μιλά  κυριολεκτικά. Ο Lynch υποστηρίζει ότι έχει υπάρξει μάρτυρας σε δωμάτια όπου κορυφαία στελέχη και καλλιτέχνες πραγματοποιούσαν δαιμονικές τελετές πάνω από τα άλμπουμ πριν αυτά κυκλοφορήσουν.

«Έχω βρεθεί σε δωμάτια – στην κορυφή της κορυφής – όπου άλμπουμ προσεύχονται δαιμονικά. Μουσική που βγαίνει στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, στο κοινό, καθαγιάζεται στο όνομα του Σατανά», αποκαλύπτει. Σύμφωνα με τον Lynch, μεγάλο μέρος της σύγχρονης μουσικής παραγωγής –από τους στίχους μέχρι την οπτική απεικόνιση στα βίντεο κλίπ– έχει ως μοναδικό σκοπό τη δοξοποίηση του διαβόλου και την απομάκρυνση των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των παιδιών, από τον Θεό. Αναφέρει ονόματα σύγχρονων καλλιτεχνών, τονίζοντας ότι η ατζέντα τους δεν είναι απλώς καλλιτεχνική, αλλά πνευματική και βαθιά σατανική.

«Εννοώ ότι υπάρχουν άνθρωποι που συγκεντρώνονται σε κύκλο, κρατιούνται από τα χέρια και επικαλούνται πνευματικές οντότητες πάνω από τα master tapes (τις αρχικές ηχογραφήσεις) της μουσικής. Κάνουν τελετές για να διασφαλίσουν ότι η μουσική θα έχει επιτυχία, ότι θα επηρεάσει το κοινό και ότι θα κυριαρχήσει στα ραδιόφωνα. Αυτό που ο κόσμος ακούει ως έναν απλό ρυθμό ή μια μελωδία, στην πραγματικότητα είναι εμποτισμένο με πνευματικές επιρροές που έχουν σκοπό να κατευθύνουν τη συνείδηση των μαζών μακριά από τον Θεό.»

Δεν μιλώ για τα άλμπουμ των Boyzone, αλλά για το τι είναι η βιομηχανία σήμερα. Από τον Sam Smith μέχρι την Doja Cat και την Beyoncé, είναι τόσο δαιμονικό που είναι απίστευτο. Και είναι μπροστά μας. Εμείς απλά λέμε: “Ω, είναι μόνο μουσική”. Αλλά δεν είναι. Καταλαμβάνει τον κόσμο, τα παιδιά μας και τα πάντα.»

V CHECK«Αν κοιτάξετε καλλιτέχνες σήμερα, είναι τόσο δαιμονικό που είναι απίστευτο. Λέμε “ε, είναι απλά μουσική”, αλλά πραγματικά δεν είναι. Καταλαμβάνει τα παιδιά μας και τα πάντα.»

Η ενασχόληση με τον αποκρυφισμό δεν έμεινε χωρίς συνέπειες. Ο Lynch περιγράφει τρομακτικές εμπειρίες στην προσωπική του ζωή. Αίσθηση ότι το σώμα του «κλειδώνει», δαίμονες να του ψιθυρίζουν στο αυτί, ακόμα και φαινόμενα μετακίνησης αντικειμένων στο δωμάτιό του. «Ο διάβολος θέλει να νομίζεις ότι όλα αυτά είναι ανοησίες και ταινίες του Χόλιγουντ. Αν το πιστεύεις αυτό, τότε κερδίζει», προειδοποιεί.

Παρά τη δόξα και τον πλούτο, η εσωτερική του κατάσταση ήταν χαοτική. Ο γάμος του κατέρρεε, οι σχέσεις του με τα άλλα μέλη του συγκροτήματος ήταν τεταμένες και ο ίδιος ένιωθε πνευματικά αιχμάλωτος. Η ζωή στον δρόμο με τους Boyzone, αντί να του προσφέρει ικανοποίηση, τον έκανε να νιώθει μια απελπιστική μοναξιά.

V CHECK«Ο διάβολος κάνει εξαιρετική δουλειά στο να σας παραπλανά, και το Χόλιγουντ κάνει επίσης εξαιρετική δουλειά σε αυτό. Γιατί γι’ αυτό είναι εκεί: για να σας κάνει να νομίζετε ότι όλα αυτά είναι ανοησίες. Και αν το νομίζετε, τότε ο διάβολος γελάει.»

Η μεταστροφή του Lynch ξεκίνησε από μια απλή αλλά συγκλονιστική λογική σκέψη: «Αφού οι δαίμονες είναι πραγματικοί –και το ήξερα γιατί ζούσα μαζί τους– τότε σίγουρα και ο Θεός είναι πραγματικός».

 

Ο ρόλος της αδερφής του, που είχε ήδη επιστρέψει στην πίστη, και του φίλου του Ben Ofoedu ήταν καθοριστικός. Άρχισαν να του εξηγούν τις παραβολές του Ευαγγελίου και να ρίχνουν φως στο σκοτάδι που τον περιέβαλλε. Ο Shane άρχισε να επισκέπτεται μια καθολική εκκλησία, καθισμένος στις πίσω σειρές, παρατηρώντας την ειρήνη στο πρόσωπο των πιστών. Ήταν κάτι που ο ίδιος δεν είχε νιώσει ποτέ παρά τα εκατομμύρια στους λογαριασμούς του. Η στιγμή της οριστικής παράδοσης στον Χριστό το 2003 δεν ήταν ένα «μαγικό ραβδί» που έλυσε όλα τα προβλήματα, αλλά η αρχή ενός σκληρού αγώνα. Οι δαιμονικές επιθέσεις έγιναν πιο έντονες καθώς ο «εχθρός» δεν ήθελε να χάσει τη λεία του. Όμως, ο Lynch ένιωθε πλέον ότι είχε έναν ισχυρότερο σύμμαχο. «Ευτυχώς, ήξερα ότι είχα έναν ισχυρότερο δρόμο στον Χριστό», λέει.

Η μεταστροφή του Lynch άλλαξε τα πάντα. Άρχισε να αρνείται να συμμετέχει σε προωθητικές ενέργειες που θεωρούσε ανήθικες. Ενώ οι Boyzone διασκέδαζαν, εκείνος απομονωνόταν για να μελετήσει την Αγία Γραφή. Τροποποίησε τα τατουάζ του, αλλάζοντας τα σύμβολα του θανάτου σε σύμβολα ζωής και πίστης. 

Το κόστος αυτής της επιλογής ήταν μεγάλο. Η βιομηχανία που κάποτε τον αποθέωνε, άρχισε να τον περιθωριοποιεί. Πολλοί τον χαρακτήρισαν «γραφικό» ή «φανατικό». Ο ίδιος όμως δηλώνει απελευθερωμένος.  Σήμερα, ο Shane Lynch είναι ένας άνθρωπος που βρήκε την ειρήνη του, προειδοποιώντας όποιον θέλει να τον ακούσει για τους κινδύνους που ελλοχεύουν πίσω από τη λάμψη της παγκόσμιας σκηνής. Η μαρτυρία του είναι μια υπενθύμιση ότι, όσο βαθύ κι αν είναι το σκοτάδι, το Φως του Χριστού είναι πάντα ισχυρότερο.

Η συνέχεια ΕΔΩ