Απολογητικά

Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ

ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

    Ο Ιωάννης Καποδίστριας παραμένει το κορυφαίο πρότυπο του Ορθόδοξου ηγέτη στην σύγχρονη ιστορία. Η πίστη του ήταν βαθιά και ομολογιακή, γεγονός που επισφραγίστηκε από τη δολοφονία του έξω από τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος. Ωστόσο, πρόσφατα στοιχεία για τη χρήση Ρέικι και υπνωτισμού στα γυρίσματα ταινίας για τη ζωή του, (δείτε εδώ & εδώ) προκαλούν ανησυχία. Η σύνδεση αυτή θεωρείται από πολλούς ως «μαγάρισμα» της μνήμης ενός ανθρώπου που στηρίχθηκε αποκλειστικά στη Θεία Χάρη.

Οι Πανορθόδοξες Καταδίκες των «Μαγικών» Μεθόδων

Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει χαρακτηρίσει επανειλημμένα ως μαγικές τις μεθόδους των λεγομένων εναλλακτικών θεραπειών. Όπως προκύπτει από τα επίσημα κείμενα:

«Οι πλείστες από τις μεθόδους και τεχνικές αυτές θεμελιώνονται σε ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή κοσμοθεωριακή τοποθέτηση και εμπλέκουν μέσα στις διαδικασίες τους τον ανατολικό μυστικισμό, τη μαγεία – σατανισμό και τις αντιχριστιανικές αντιλήψεις της “Νέας Εποχής”.» (Από τα πορίσματα της Θ’ Πανορθόδοξης Συνδιάσκεψης).

Συμπληρωματικά, η ΚΒ’ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη (Λάρισα, 2010) υπογραμμίζει:

«Σε όλες τις όποιας μορφής εκφάνσεις της μαγείας έχομε έντονη παρουσία και ενέργεια δαιμονικών πνευμάτων, που ενεργούν και στις λεγόμενες «εναλλακτι­κές θεραπείες», όπως το «Ρείκι», η αγγελοθεραπεία, ή σαμανιστική θεραπεία κ.α. ανάλογα, έστω κι αν αυτές, για παραπλά­νηση, συνήθως αυτοπροβάλλονται ως ου­δέτερες ή άχρωμες θρησκευτικά».

Μόνο ο Θεός Θεραπεύει Αληθινά

Ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, στο έργο του «Η Μαγεία», απευθύνει έναν δριμύ έλεγχο σε όσους εγκαταλείπουν τον Χριστό για τους μάγους:

«Ανόητε άνθρωπε, καταφεύγεις στους μάγους για να γιατρευτείς; (…) Εκείνος “ανθρωποκτόνος ήν απ’ αρχής” (Ιω. 8:44), και θανάτωσε όλο το γένος των ανθρώπων. Πώς τώρα θα γίνει γιατρός σου; (…) Ευκολότερο είναι να δώσει κρύο η φωτιά και φλόγα το χιόνι, παρά να γιατρέψει ο διάβολος πραγματικά. Ούτε μπορεί ούτε θέλει ούτε ξέρει πώς να γιατρεύει. (…) Ποια λοιπόν η ωφέλειά σου, αν εδώ έχεις πρόσκαιρη υγεία, εκεί όμως κολαστείς αιώνια; Να χαθεί τέτοια υγεία! Να χαθεί τέτοια ζωή!»

Ο Όσιος τονίζει ότι ο διάβολος είναι πανούργος ψαράς που δίνει «λίγη υγεία» ως δόλωμα για να στερήσει τον Παράδεισο, και καλεί τους πιστούς να προτιμήσουν χίλιες φορές τον θάνατο παρά να αρνηθούν τον Χριστό καταφεύγοντας σε τέτοιες μεθόδους.

Η Πνευματική Απάτη του Ρέικι

Ο Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος υπογραμμίζει ότι η οποιαδήποτε εμπλοκή με το Ρέικι ενέχει τεράστιους πνευματικούς κινδύνους. Η χρήση μυστικών συμβόλων-μάντρας κατά τις μυήσεις συνιστά ουσιαστικά την αποδοχή και την επιστροφή στα όσα ο Χριστιανό αποτάχθηκε κατά την ιερή στιγμή του Αγίου Βαπτίσματός του. Επισημαίνει δε, ότι αυτές οι «ανορθόδοξες» μέθοδοι επαναφέρουν τον «γιατρό-μάγο» στη σύγχρονη κοινωνία, χρησιμοποιώντας τα ΜΜΕ για να εξαπλώσουν αποκρυφιστικές δοξασίες.

Ο Δρ. Θεολογίας Λέων Μπράνγκ προσθέτει ότι η υπόσχεση του Ρέικι για αυτόματη «αυτοθέωση» χωρίς υπακοή στον Θεό, αποτελεί επανάληψη της πλάνης του όφεως στην Εδέμ. Παρομοίως, ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος αποκαλύπτει ότι το Ρέικι εξομοιώνει παραπλανητικά την «κοσμική ενέργεια» με το «φως του Χριστού», ενώ ο μακαριστός π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος στηλιτεύει τον παραλογισμό των τεχνικών “Reiki on/off”, οι οποίες αγνοούν τη διάκριση μεταξύ κτιστών και ακτίστων ενεργειών.

Υπνωτισμός

Ο υπνωτισμός δεν είναι μια ουδέτερη τεχνική, αλλά η βάση του σύγχρονου αποκρυφισμού. Ιστορικά, από τον Μεσμερισμό του 18ου αιώνα μέχρι τα μαγικά τάγματα όπως η «Χρυσή Αυγή» και ο Aleister Crowley, η ύπνωση χρησιμοποιήθηκε για το άνοιγμα της συνείδησης σε «αστρικές νοημοσύνες».

Θεολογικά, η Εκκλησία (όπως σημειώνει και ο κ. Ι. Μηλιώνης) συσχετίζει τον υπνωτισμό με τον διαλογισμό και την «κατευθυνόμενη φαντασία». Η ύπνωση ακυρώνει την ελεύθερη βούληση και αφήνει τον άνθρωπο ευάλωτο σε δαιμονική επενέργεια. Στην Ορθοδοξία, ο άνθρωπος καλείται να έχει νήψη (πνευματική εγρήγορση) και συνειδητή συμμετοχή, όχι να παραδίδεται σε καταστάσεις χειραγώγησης που «σβήνουν» την προσωπικότητά του.

Πέρα από το πνευματικό σκέλος, ο υπνωτισμός καταρρίπτεται και επιστημονικά ως επικίνδυνος:

  • Ψευδείς Αναμνήσεις: Η έρευνα της Elizabeth Loftus (1997) απέδειξε ότι ο υπνωτισμός μπορεί να κατασκευάσει αναμνήσεις που δεν συνέβησαν ποτέ, οδηγώντας σε δικαστικές πλάνες.
  • Ψυχικές Βλάβες: Έρευνες (Kluft, 1999) καταγράφουν σοβαρές βλάβες σε ανηλίκους, ενώ ο J. Barber (1996) καταγγέλλει τη χρήση του για τον έλεγχο και την αφαίρεση ελευθεριών των ασθενών.
  • Κακοποίηση: Υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις (π.χ. Dr. Bernard Baran) όπου ο υπνωτισμός χρησιμοποιήθηκε ως μέσο σεξουαλικής κακοποίησης και απόλυτης χειραγώγησης του θύματος.
Η Αυστηρή Φωνή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

Για να γίνει σαφές το πλαίσιο της πατερικής αρνήσεως, αναφερόμαστε στην ανάλυση του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου στην “Προς Εφεσίους” ομιλία του (και στο έργο του “Κατά Ιουδαίων”), όπου εξετάζει το θέμα των «επαοιδών» και των μαγικών θεραπειών:

«Μήπως περιμένεις να θεραπευτείς από τους δαίμονες; (…) Θα θεραπεύσεις το σώμα, για να χάσεις την ψυχή; Δεν είναι καλή η εμπορική σου συναλλαγή. (…) Αν υπομείνεις την αρρώστια, θα λάβεις στεφάνι μαρτυρίου. Είναι προτιμότερο να πεθάνεις με ευσέβεια, παρά να ζήσεις με την βοήθεια του διαβόλου».

Ο Άγιος ξεκαθαρίζει ότι οι δαίμονες δεν θεραπεύουν, αλλά «υποκρίνονται» την ίαση ή παραχωρείται από τον Θεό ως δοκιμασία της πίστης μας.

     Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ως γνήσιο τέκνο της Εκκλησίας, θα απέρριπτε μετά βδελυγμίας κάθε προσπάθεια «ενεργειακού ‘χαλαρώματος’» ή υπνωτισμού. Η χρήση τέτοιων μεθόδων -έστω και στο παρασκήνιο-  της ταινίας του δεν τιμά τον Κυβερνήτη, αλλά προσβάλλει την πνευματική του ταυτότητα.